Modern Family

เราต้องไปจริงๆ เหรอคะ

ใช่ ขออยู่ต่ออีกสองสามวันไม่ได้เหรอ

พ่อก็ไม่อยาก แต่คืนพรุ่งนี้ มีงานแสดงที่อะพอลโล

ฟังนะ พวกเราจะกลับมาอีก แม่ก็ชอบที่นี่เหมือนกัน

เทียบกับคนนิวยอร์กแล้ว แม่เป็นคนสบายๆ นะ

มานี่มา

ขึ้นไปเก็บของได้แล้ว เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก

หลังหมดสัปดาห์สุดวิเศษ ในนิวยอร์กแล้ว

ฉันต้องไปงานประชุม ของแคโรไลนาคลอเซ็ตที่ราลี

ฟิลกับฉันอยากขับรถ ข้ามประเทศกันมานานแล้ว

เราเลยว่าจะขับรถเที่ยวกัน

- บาย - บาย ทุกคน

- บาย - บาย

เราจะคิดถึงพ่อกับแม่นะ

โอเค เอาอย่างนี้นะ เราจะอยู่ต่ออีกคืน

อะไรนะ พี่ก็ได้ยินแล้ว ว่าพ่อแม่ไม่ให้

ยังไงเราก็กลับบ้าน ก่อนพ่อแม่อยู่แล้ว พวกเขาไม่รู้หรอก

ไม่เอาน่า พี่เพิ่งเลิกกับแอนดี้

พี่ยังไม่พร้อมกลับไปเจอความจริง

ไม่เอาน่า แล้วเราจะจ่ายค่าโรงแรมยังไงล่ะ

ใช้เงินค่าชดเชย จากงานเทศกาลของลุคก็ได้

ไม่มีทาง อุตส่าห์ได้มา

ผมเป็นคนที่ตกจากเครื่องเล่นนะ

เราต่างหากที่เป็นฝ่ายทนทุกข์

จะเปิดไฟหรือส่งเสียงดังก็ไม่ได้

จนกว่าหัวนายจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

จะใช้เงินก้อนนั้นไม่ได้นะ ผมจะเก็บไว้เรียนวิทยาลัย

โอเคๆ ใช้ก็ใช้

ดูสิ ร้านซูชิที่เราไม่ได้กินสักที

เราพยายามแล้วนะ แต่ไม่เคยหาโต๊ะที่นั่งห้าคนได้เลย

แต่เราก็สนุกกันดีนะ ใช่ไหม

- ใช่เลย - ใช่

ไม่เคยได้นั่งรถม้าชมสวนสาธารณะสักที

เพราะอเล็กซ์แพ้

ไม่ยักรู้ว่าคนเราแพ้หนังสัตว์ บนรถม้าได้ด้วย

แต่เราก็ได้ใช้เวลาครอบครัวดีๆ กันเยอะนะ

เวลาครอบครัว

คุณกำลังคิดเหมือนฉันไหม

คุณเบี้ยวงานประชุมได้นะ จะได้อยู่ต่อด้วยกันอีกหน่อย

แต่ไม่ต้องบอกลูกๆ เพราะเราเพิ่งให้พวกเขากลับบ้าน

เยี่ยม นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่คุณพูดถูก

ไม่ใช่วันนี้

แคม ข้างนอกสวยมากเลย

นายต้อง...

โอเค

หน้าร้อนนี้เราตั้งใจจะอยู่มิสซูรี

แต่พอไปถึงดันเจอคุณย่าของแคม นอนป่วยหนักอยู่บนเตียง

ที่ที่เราทิ้งท่าน ตอนวันขอบคุณพระเจ้า

นี่

ฉันอยากให้นายใส่ใจสถานการณ์ ในครอบครัวฉันมากกว่านี้

โทษที ไม่นึกว่าคนที่เฝ้าไข้ จะออกมานั่งข้างนอก

แคม ไม่เอาน่า ท่านอายุ 95 แล้ว แถมใส่เครื่องช่วยหายใจ

อาจถึงเวลาที่ นายก็รู้...

อะไร นายจะพูดอะไร มิทเชลล์ ว่าเราควรถอดเครื่องเหรอ

พระเจ้าทรงโปรด

นายเคยมานั่งเฝ้าคุณย่าบ้างไหม

ไม่ ท่านไม่อยากให้ฉันเฝ้าหรอก ท่านเกลียดฉัน

- เอาอีกแล้ว - แคม ท่านเรียกฉันว่า "นายแต๋ว"

นายได้ยินผิดแล้ว

คำพูดท่านฟังยากเพราะท่านใส่ฟันปลอม

นายก็รู้ว่ามันทำจากแป้นเปียโนเด็ก

จะให้พูดอะไรกับคนป่วยโคม่าล่ะ

อย่างแม่ฉันอ่านกลอนให้ท่านฟัง ส่วนลิลลี่ท่องไบเบิล

เดี๋ยวแพมกับฉันก็กำลังจะร้องเพลง ที่เราแต่งตอนเด็ก

"สวีตโฮมอะลาแกรมม่า"

โอเค สอนฉันร้องที

โทษนะ ท่านเป็นอะลาแกรมม่าของนายเหรอ

ก็ได้ ฉันจะหาทางดู

มุ่งหน้า...

โทษที

ปกเสื้อคันชะมัด

หยุดน่า ทุกคนดูหล่อแล้ว

เหมือนแก๊งสามช่าเลย

เรามางานแต่งครั้งที่สามของมาริโซล ญาติวัย 19 ของฉันที่ฆัวเรซ

มันงดงามมาก

ขอบคุณพระเจ้าที่พวกเขาสร้างอุโมงค์ เสร็จทันให้พ่อเธอมาได้

นี่เจย์ หยุดเล่นมือถือได้แล้ว เดี๋ยวจะอดดื่มด่ำงานนะ

เดี๋ยวก่อน ผมพยายามตุนไส้กรอก ไว้กินวันพ่อสุดสัปดาห์นี้อยู่

ขืนรอจนนาทีสุดท้ายล่ะก็ ได้กินไก่กับแอปเปิ้ลแทนพอดี

เหมือนพวกฮิปปี้ไง

ดับเบิลคลิก

ยัยปีศาจเอ๊ย แมนนี่ มาเต้นกับแม่มา

ให้ตายสิ อร่อยชะมัด

สวัสดี เจย์

อ้าว ว่าไง โซเนีย

กลอเรียหลบหน้าฉัน

เธอยังโกรธ ที่ฉันส่งต่อจดหมายลูกโซ่ไปให้

อาจเป็นเพราะเรื่องนั้น หรือไม่ก็ครั้งก่อนที่พวกเธอเจอกัน

เธอพยายามแย่งฉันแล้วก็ฆ่าพี่ตัวเอง

- พี่สาวฉันเป็นยังไงบ้าง - สบายดี เยี่ยมเลย

ทั้งเรื่องโจกับธุรกิจซอสเผ็ดของเธอ

เธองานรัดตัวมาก

นี่ เธอลองชิม คุกกี้เม็กซิกันนี่หรือยัง

เรียกคุกกี้เฉยๆ ก็พอ ฉันจะคุยกับกลอเรียทีหลัง

ฉันต้องเอานี่ไปวางที่โต๊ะของขวัญ

เยี่ยม

เก้าอี้ฉันเย็นเฉียบ ดอกไม้เฉาหมด

น้องสาวฉันมาที่นี่สินะ

คุณก็พอสักทีเถอะ เธอมาคุยดีๆ นะ

เราคุยเรื่องโจ ผมบอกเธอ

ว่าธุรกิจซอสเผ็ดของคุณไปได้สวย

ว่าแต่ ลองชิมคุกกี้พวกนี้หรือยัง

คุณบอกเธอเรื่องซอสทำไม

ทุกคน เก็บข้าวของ เราต้องไปจากฆัวเรซเดี๋ยวนี้

อะไร ผมใช้เวลาตั้ง 45 นาที เพื่อแต่งชุดนี่นะ

คุณรู้ไหมว่าโซเนียบ้าแค่ไหน

เธอต้องอิจฉาแน่ที่รู้ว่า

ฉันเป็นนักธุรกิจสาวที่ ประสบความสำเร็จมากขนาดนี้

ธุรกิจคุณเป็นหนี้ อยู่ 400 เหรียญไม่ใช่เหรอ

แม่ไม่คิดว่ามันเสียมารยาทเหรอ ที่เรากลับก่อนมื้อเย็นน่ะ

โจมีไข้ และเขาเหงื่อออกเต็มเลย

ผมเปล่าสักหน่อย

ฉันขอกลับคำนะ

ธุรกิจให้เช่าหมาที่เซ็นทรัลพาร์ก ไอเดียบรรเจิดมาก

ผมอาจจะสนุกที่ได้พักร้อน มากไปหน่อยนะ

แต่จะมีนกพันธุ์ไหน สง่าไปกว่าพิราบอเมริกันอีก

แต่งตัวซะ เราจะไปเดินกินพิซซ่า เป็นมื้อเช้ากัน

บ้าจริง ลืมกุญแจห้อง

ฉันต้องถ่ายรูปไม้นี่ไปให้พ่อดู

แผ่นเกล็ดไม้อัดซีดาร์หอม เดี๋ยวนี้ต้องแบบนี้

ผมรักแม่สาวเนิร์ดสุดเซ็กซี่ของผมจัง

ที่รัก

ผมขออาบน้ำเดี๋ยว

เราควรโทรหาเด็กๆ "ระหว่างเดินทาง" นะ

ใช่เลย ใช่

เราน่าจะไปเอาน้ำแข็งมาไว้นะ สำหรับเครื่องดื่ม

ไปรอเขาที่ล็อบบี้กัน ฉันต้องหากาแฟดื่มอยู่แล้ว

ห้องข้างๆ เอากัน จนฉันนอนไม่หลับทั้งคืน

ฉันได้ยินตอนเสร็จพอดี เสียงเขาโหยหวนอย่างกับผีแน่ะ

พระเจ้า แม่โทรมา

เย็นไว้ เราอยู่บ้าน เราบินกลับมาเมื่อคืน

มาเถอะ แม่ต้องอยากคุยกับลุคแน่

- สวัสดีค่ะ แม่ - สวัสดีจ้ะ ลูกแม่

แม่โทรจากเวสต์เวอร์จิเนีย วันนี้สาวๆ จะทำอะไรกัน

หนูกับอเล็กซ์ออกมาซื้อของค่ะ

- นายคุยกับใคร - พ่อ

- พี่ล่ะคุยกับใคร - แม่

- สาวๆ น่ะ - ลุค

- รอเดี๋ยวนะ - รอเดี๋ยวนะ

ฉันบอกว่าเราอยู่เวสต์เวอร์จิเนีย

- คุณบอกว่าอะไร - เคนทักกี

- แม่คิดว่าเราซื้อของอยู่ - ผมบอกพ่อว่าผมทำอาหารอยู่

นายเคยทำอาหารให้เราที่ไหนกัน

- โอเค สาวๆ แม่ต้องวางแล้ว - เราด้วยค่ะ ขับรถดีๆ นะคะ

- บาย - ไอ้หนู พ่อต้องวางแล้ว

ตำรวจเดินมาทางเรา พ่อว่ามันแปลกๆ

ที่เราจอดตรงเขตแดนรัฐ โดยที่ตัวพ่ออยู่ในเขตเคนทักกี

ส่วนตัวแม่ที่นั่งเบาะหลัง อยู่ในเวสต์เวอร์จิเนีย

ครับ ผมต้องเอามื้อเช้าใส่กล่อง

ไปให้พวกพี่ๆ ที่ห้าง พวกเธอซื้อของกันอยู่

- โอเค แล้วเจอกันลูก - เจอกันครับ

- มันต้องอย่างนี้สิ - เรียบร้อย

- สวีตโฮมอะลาแกรมม่า - สวีตโฮมอะลาแกรมม่า

- ดวงตาและเส้นผมสีฟ้าสดใส - ดวงตาและเส้นผมสีฟ้าสดใส

- ไว้ฉันมาใหม่ - ไม่ ดีแล้วที่นายขึ้นมา

- เราร้องต่อทีหลังได้ - ใช่ๆ

ท่านชอบให้ลูบผมกับนวดเท้ามาก

ใช่ มิทเชลล์ ดูไว้อย่าให้ท่านลิ้นแห้ง

ฉันจะทำ...

คุณย่าครับ โคม่าเป็นไงบ้าง

พระเจ้าๆ

คุณย่าจะพูดอะไรเหรอครับ

คุณย่า เจ็บนะครับ ปล่อยเถอะ

คุณย่า ปล่อยครับปล่อย คุณย่า

- "ปล่อย" สิ คุณย่า - เธอบอกอะไรท่านเนี่ย

เกิดอะไรขึ้น

ฉันเพิ่งเดินเข้ามา

มิทเชลล์บอกให้แม่ "ปล่อยวาง" แล้วแม่ก็ทำจริงๆ

หมายถึงปล่อยผมของฉัน

ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที ตามหมอมา

- เป็นแบบนี้ซะได้ - ใช่สิ

ท่านคงเกลียดที่ทุกคน มาอยู่ในที่ของท่าน

แน่นอนอยู่แล้ว

สวัสดี

พระเจ้า ครอบครัวนาย จ้องฉันตาเขม็งเลย

ไม่อยากเชื่อ พวกเขาคิดว่าฉันฆ่าคุณย่า

ว่าฉันบอกให้ท่านปล่อยชีวิตนี้ไป

ไม่แปลกที่พวกเขาสงสัย หลังนายเอากระเป๋าไปวางในห้องท่าน

นายเข้าข้างพวกเขาเหรอ

นายโทษพวกเขาไม่ได้หรอก

คนเป็นโรคไขข้อแถมยังโคม่า สามารถดึงผมนายได้เนี่ยนะ

ฉันไม่ได้กุเรื่องนะ นั่นเรื่องจริง

- ก็ได้ - ก็ได้

ไหนจะตอนที่นายเผลอ ลบรายการ "แมตล็อกส์" อีก

ให้ตาย ปล่อยวางสักทีเถอะ

- อะไรนะ - ไม่ ไม่ใช่นะๆ ไม่ ผม...

โอเคค่ะ แล้วพ่อกับแม่จะกลับเมื่อไหร่คะ

- ทันวันพ่อแน่นอน - อ๋อ โอเคค่ะ

เราคิดถึงพ่อแม่นะคะ แต่อย่างน้อยก็ยังเหลืออีกสามวัน

เสี่ยงไปหน่อยไหมงั้นเหรอ

ไม่หรอกค่ะ ตราบใดที่คนชั้นเซียน เป็นคนจัดการ

รักพ่อกับแม่นะคะ บาย

- เราคิดถึงพ่อแม่นะ - ผมต้องออกไปทาสีตู้จดหมายแล้ว

บอกลาเฉยๆ ก็พอไหม

ทีนี้เราต้องทาสีตู้จดหมาย ตอนถึงบ้านด้วยเลย

โทษที

มันแวบเข้ามาในหัว ตอนผมเห็นเทพีเสรีภาพ

ถือแปรงทาสีนั่นน่ะ

ก็ที่เธอใช้เขียนสีอิสรภาพ ให้กับอเมริกาไง

อ๋อ จ้ะ