Night Tide

Excuseer, mag ik hier zitten? Ik zie alleen hun rug.

Dat is goed.

Dank je.

Wat een geweldige combo, hè? -Ik luister. Alsjeblieft...

Sorry.

Dat is mooie muziek, nietwaar? -Ja, ik vind het leuk.

Mag ik een drankje aanbieden? -Nee, dank je.

Ik wil dat graag. -Nee, dank je.

Wie was die vrouw?

Ik weet het niet.

Wat zei ze? -Niets.

Wil je mijn rekening betalen? Dank je.

Hé, wacht even.

Hoi. -Waarom volg je mij?

Je was snel weg en zou je graag weer willen zien, als het oké is.

Onmogelijk. -Hé, wacht.

Laat me gewoon even met je praten.

Ik loop alleen maar met je mee.

Je zou niet 's nachts hier moeten zijn.

En ben ik bij jou wel veilig? -Ja.

Die vrouw maakte je van streek. Iemand nodig om mee te praten?

Kom, is het deze kant op?

Oké?

Hier woon ik.

Het is een draaimolen!

Woon je in een houten paard?

Nee... Mijn appartement is boven.

Dat moet erg luidruchtig zijn, boven een draaimolen.

Soms.

Maar ik hou van de muziek.

Het doet me denken aan... -...Toen je nog een kind was?

Ja.

Nou...

...welterusten. -Wacht.

Ik weet je naam niet eens. Ik heet Johnny. -Ik heet Mora.

Nodig je me niet even boven uit?

Ik moet naar binnen. -Eventjes maar...

Welterusten, Johnny.

Hé, Mora?

Mag ik je morgen weer zien?

Alstublieft?

Goed.

Ik maak ontbijt voor je. -Oké, hoe laat?

Rond elf uur?

Oké, ik ben om elf uur hier.

Goedenacht. -Goedenacht.

Goedemorgen! -Goedemorgen.

Je opent de draaimolen nu al? Tuurlijk. Zondag is onze grote dag.

Wat een mooie paarden. Mag ik kijken?

Ga je gang, zoon. -Dank je.

Kijken kost niets.

Alle paarden zijn handgesneden. Geïmporteerd uit Beieren.

Men ziet niet hoe speciaal ze zijn. Ze zijn de mooiste van het land.

Morgen, pa. -Goedemorgen, Ellen.

Ik laat de jongeman de paarden zien.

O... -Sorry, mijn kleindochter, Ellen.

Hallo. -Hallo.

Hoe heet je? -Johnny Drake, hoe gaat het?

Pa, heb je de sleutel van de kassa? -Ja, hier ergens.

O, dank je.

Ik ga beter naar boven. Ik zie je.

Hé...

Mooie paarden. -Bij wie ga je op bezoek?

Bij een vrouw genaamd Mora. -Mora?

Ik heb je hier niet eerder gezien.

Jij... Gaat...

...haar ontmoeten of zo?

Nee. Nee, ik ken haar al een tijdje. -O...

Ik zie je nog wel.

Nou, tot dan, zoon. -Oké.

Ja, wie is het? -Ik ben het, Johnny.

Goedemorgen. -Goedemorgen.

Kom binnen. -Dank je.

Hoe gaat het?

Vrij goed. -Goed.

Wauw.

Dit is nogal een plek die je hier hebt. -Dank je.

Ik verzamel dingen uit de oceaan.

Ja, ik zie het.

Mag ik je hoed meenemen? -O, dank je.

Heb je trek?

Ja, ik verhonger bijna. -Het ontbijt is klaar.

Op het balkon. -Oké.

Kom. -Waar is het?

Hierbuiten.

Hé, Mora? -Ja?

Je hebt een geweldig uitzicht.

Dank je. Ik hou ervan.

Laten we toasten. -Goed.

Op jou en mij...

...en de prachtige Stille Oceaan.

Op ons, Johnny.

Ik hoop dat je van vis houdt. Ik vond deze geweldig verse makreel vanochtend.

Ik hou van eten uit de oceaan. Speciaal kreeft, krab, en zee-egels.

At je ooit zee-egels? -Nee, nog nooit.

Het is heerlijk oceaan fruit.

Eet ze als een granaatappel. -Ik zou het graag willen proeven.

Ze zijn hier zeldzaam maar ik kan ze wel krijgen.

Misschien de volgende keer? -Oké.

Wat doe je?

Ik bedoel, werk je, of zo? -Ja, ik werk.

Vandaag moet ik eigenlijk werken. -Op zondag?

Wat doe je? -Ik zei mijn naam. Niet eerder gehoord?

Nee, ik denk het niet.

Ik werk op de amusement pier.

Ik ben een attractie. -Ben je danseres?

Nee... -Gooien ze honkballen naar je?

Niet? Nee, echt niet? -Nee!

Mijn baan is ongevaarlijk. -Ik geef op wat doe je?

Ik ben een zeemeermin.

Je bent een wat? -Een zeemeermin.

Half vrouw, half vis.

Ik snap het niet. -O, het is heel simpel.

Ik lig met een staart in een bak wat lijkt te zijn gevuld met water...

...en men betaalt vijfentwintig cent om te kijken en zo verdien ik mijn geld.

Word je ze nooit beu?

Soms...

Maar het is hoe dan ook rustgevend.

Ik vertelde over mijzelf. Hoe zit het met jou?

Ik ben bij de Amerikaanse marine.

Wil je het echt weten?

Ja. -Nou...

Mijn moeder...

Mijn vader verliet mijn moeder en mij toen ik heel jong was...

...dus ik werd heel close met mijn moeder.

Ik wilde de wereld zien en kreeg nooit de kans. Het kon niet.

Toen werd mijn moeder ziek en...

...overleed.

De gemakkelijkste weg uit Denver, was bij de marine gaan. De wereld zien.

Maar ik heb nog niets gezien. -Dat komt nog.

Ik hoop het.

Eet je nog meer? -Nee.

Ze worden aangetrokken door het eten op je bord.

Kijk die eens.

Kijk ze eens.

Eentje komt te dichtbij. Ze worden brutaler en brutaler.

Hé!

Wauw! -Ik doe je geen pijn.

Ik verraste je, nietwaar? -Waar heb je dat geleerd?

Dat weet ik niet meer. Waarschijnlijk op het eiland waar ik ben geboren.

Rustig, rustig. Wees niet bang, vogeltje.

Ik doe je niets.

Lieve vogel, wees niet bang.

Leuk. -Kijk!

Wat? -Mijn poster.

Dat moet jij zijn? -Dat is in mijn kostuum.

Wauw, ik moet dit zien! -Dat zal je wel.

Ik vraag me af waar Sam is? -Sam?

De eigenaar van de show. Mijn baas. -Niet bang gezien te worden?

Nee, men let niet op totdat Sam begint. -O, ja?

Betrapt, kapitein Murdock! -Pardon?

Ik dacht na, schat.

Ja, ik was enkele zaken aan het overwegen...

...in de vredige rust van de zomermiddag. Waarom ben je zo laat?

Ik ben niet zo laat dat het enig verschil maakt.

Maak je je klaar? -Ik stel eerst een vriend van mij voor.

Johnny Drake... Kapitein Murdock.

Hoe gaat het? -Hoe gaat het met jou?

Vlug. Ik zet het geluid aan. -Ik doe het kostuum aan.

Ik roep je. -Duurt het lang?

Nee. -Oké.

Het is vandaag een warme dag, nietwaar?

Ja, ja, zeker. Behoorlijk.

Dat daar gaat echt tekeer! Heb je het ooit geprobeerd?

Nee, de hele dag ernaar kijken is genoeg voor mij.

Zeg eens, jongeman... Hoelang bevaar jij de zeeën al?

Niet lang. Ik ben niet verder geweest dan Hawaï.

Ik ben gestationeerd in Pedro. -Jammer.

Ik dacht dat we verhalen konden delen als zee mannen.

Ik ben met pensioen sinds mijn dienst voor de Majesteit.

De Engelse marine? -Precies, de Engelse marine.

En werd kapitein met een eigen schip.

Zo vond ik haar, op een van mijn reizen. -Je bedoelt Mora?

Ja, heeft ze je er over verteld? -Nee. Ze zei dat ze van een eiland komt.

Misschien wil je dat verhaal wel horen. Het is een heel ongebruikelijke.

Waarom kom je me niet eens bezoeken? -Misschien als ik een weekend verlof heb?

Ja, er is geen haast bij. Ik geef je mijn visitekaartje. Ik woon in Venice.

Niet zo groots als de Italiaanse naamgenoot, maar heeft een zekere charme.

Kapitein Samuel Murdock? -Ja.

Ik ben klaar! -O...

Ik zie je later.

Ja, ja. het beste. -Tot ziens.

Mora, dames en heren. Mora de zeemeermin!

Het vreemdste wezen in gevangenschap. Hier te zien!

Zie hoe ze onder water leeft. Half vrouw, half vis.

Vreemdste wezen in gevangenschap. 25 cent, dames en heren. Een kwart dollar.

De sensatie van je leven! Slechts 25 cent. Mora de zeemeermin...

De bus uit San Pedro, Wilmington, Long Beach, Los Angeles...

...komt nu aan, Perron 1.

Station Santa Monica.

Goede nacht.

Ga jij slapen? -Nee.

Wil je niet zwemmen? -Ik ga wat later.

Je krijgt kramp als je er nu ingaat. -Dat heb ik nooit geloofd.

Het is waar, hoor.

Het is héél héél erg gevaarlijk om na het eten, het water in te gaan.

Misschien.

Hé, Mora, wat is er met die Sam?

Sam? -Ja.

Niets. Wat bedoel je?