A Spark Into A Flame: Hamilton & Hip Hop

Ik ben niet door Broadway van theater gaan houden, maar door schooltoneel.

Alle goede musicals hebben hoofdpersonages die vastzitten…

en liever ergens anders zouden zijn. Dat geldt voor elk hiphopverhaal.

Elk hiphopverhaal…

SCHRIJVER, ARTIEST, MAKER

…is een mc die z'n wereld zo specifiek beschrijft…

dat we die voelen, begrijpen en erin kunnen opgaan.

Hamilton had van niemand anders kunnen zijn. Het is alles wat ik mooi vind…

aan theater en hiphop.

Bij het boek denk ik niet aan de mannen op de biljetten.

Ik stel me de mc voor die ik in dit deel van Hamiltons leven zou casten.

Dus toen ik Hamilton ging schrijven…

schreef ik het als mixtape met teksten die m'n favoriete mc's zouden schrijven…

en waar hun muzikaliteit en veelzijdigheid in te proeven was.

Zodoende wou ik een grensoverschrijdend hiphopalbum over dit verhaal maken.

Ik wist dat Lin enorm creatief en veelzijdig was.

MUZIEKSUPERVISOR EN ARRANGEUR

Ik vind het geweldig dat hij zo'n brede muzieksmaak heeft…

wat betreft variëteit, stijl en genre. Dat past hij allemaal toe.

Als je hiphop schrijft voor het theater, bepaalt de cadans het karakter.

Met cadans die het intellect en de gedachtegang weergeeft…

ben ik in In the Heights begonnen.

En dat kon ik in Hamilton helemaal uitdiepen.

Hij rapte nummers van Big Pun woord voor woord na…

en zong een nummer uit Camelot zonder één valse noot.

Als ik Hamilton speel, doe ik Big Pun na.

Ik rijm niet alleen zes keer in een zin, maar ik doe wat Pun doet:

Het einde van de zin is het begin van de volgende.

TUSSEN 2008 EN 2012 SCHREEF LIN-MANUEL MIRANDA…

RUIM EEN DOZIJN DEMO'S VOOR Z'N THE HAMILTON MIXTAPE.

Ik trad nog op in In the Heights toen ik de openingsnummers schreef.

Ik weet nog dat ik met Oskar Eustis van het Public Theater praatte…

om te zien of we een concert konden geven in het Delacorte…

een openluchttheater voor Shakespeare in the Park.

Zo kon ik de twee werelden overbruggen die ik wou overbruggen:

een hiphopconcert in een Shakespeare-theater.

Maar toen werd het langzaam maar zeker een theaterstuk.

Ook al wou ik een mixtape schrijven, het werd een show.

Wat me het meest bijstaat van wat Lin tijdens dat eerste gesprek zei…

VOORMALIG DIRECTEUR A&R ATLANTIC RECORDS

…was dat het niet om een opname met een cast ging.

Hij zei: 'Dit is een hiphop-mixtape.

Een tape waarop alle hiphopartiesten deze nummers gaan opvoeren.

Die komt dan eerder uit dan de show.

De show heet The Hamilton Mixtape. We brengen een mixtape uit.'

Hij liet een paar hele ruwe demo's horen…

VOORMALIGE SENIOR VP A&R

…die je een idee gaven.

Veel personages waren geïnspireerd door rappers die hem hadden beïnvloed.

We zouden ze een paar nummers van de mixtape laten zingen.

Voor het album uitkwam, zou het nog steeds een mixtape worden.

Maar toen beseften we dat het alleen overtuigend is als ze het zien.

Ik was heel trots op In the Heights.

Maar er kwamen geen hiphopartiesten naar m'n show. Ze kenden hem niet…

omdat de werelden van hiphop en Broadway zover uit elkaar liggen.

Het venndiagram overlapt nauwelijks.

En ik zit zo en probeer ze samen te brengen.

Dus het was m'n ambitie om verder te reiken dan het theater.

Ik wilde dat m'n helden het zouden zien.

M'n manager belde en zei…

MEDE-OPRICHTER, THE ROOTS

'Dit moet je zien. Je moet morgen komen.'

Ik zei: 'Ik heb plannen.' En hij: 'Je gaat er morgen heen.'

Voor ik het zag, dacht ik: dit wordt echt niet wat ze allemaal zeggen.

Iedereen zei: 'Dit moet je zien. Echt waar.'

MEDEOPRICHTER, THE ROOTS

Voor ik Hamilton zag, leek het me helemaal niks.

Ik ging er met fikse tegenzin heen.

Ze moesten me echt overhalen.

RAPPER, ACTEUR

Ik hoorde er te veel over. Het leek wel alsof ze gek waren.

Maar ik hoorde het van betrouwbare mensen.

De eerste keer dat ik Hamilton zag, dacht ik:

MC / ACTEUR

Dit is uniek.

Ik was meteen onder de indruk van de taalvirtuositeit…

en hoezeer alle stijlen in elkaar vervlochten waren.

RAPPER, ZANGER, SCHRIJVER

Om met de ethos van hiphop…

zo'n geweldige verhaallijn te ontwikkelen.

Dat was overweldigend op de best mogelijke manier.

De tekst was van een heel nieuw niveau.

Veel beter dan ik me had kunnen voorstellen.

Het was ongelofelijk goed. Zoiets goeds had ik nog nooit gezien.

Waar het bij hiphop om gaat, is: is het goed?

Voelen we je aan? Is het authentiek?

Dit was het allemaal. Het was authentiek.

RADIOPERSOONLIJKHEID, CULTUURICOON

Goede woordspelingen. De teksten waren fantastisch.

Je hoorde dat hij veel tijd in de tekst en de metaforen had gestoken.

Zoiets kun je niet schrijven als je geen echte hiphopfan bent.

Ik weet nog dat Daveed Diggs…

het podium opkwam met die enorme uitstraling…

en het verhaal vertelde op een manier die op en top hiphop was.

Dat was een van de eerste keren dat ik dacht:

ik begrijp die ongelofelijk ambitieuze visie wel.

De rap-battles tussen de mc's…

en de enorme vaardigheid in de songs…