Le prime 167 righe.
Μου έχουν πει ότι η θεία χάρη είναι κάτι που σου δίνεται.
Ότι αν την αναζητήσεις, θα τη βρεις.
Όταν ήμουν παιδί, πήγαινα στην εκκλησία κι άκουγα τον πάστορα να κηρύττει τον Λόγο
και με έκανε να τον νιώθω στην καρδιά μου.
Και τα πάντα στον κόσμο γύρω μου είχαν λίγο περισσότερο νόημα.
Ο κόσμος ήταν ένα λαμπρό μέρος.
Πείστηκα.
Ο Θεός ήταν όλα τα καλά.
Μετά, όταν ήμουν οκτώ χρονών, πυροβόλησα τον πατέρα μου.
Όταν είδα εκείνο το αδέσποτο σκάγι να μπαίνει στο στήθος του
και να τινάζει όλα του τα σωθικά,
ο κόσμος μαύρισε.
Σαν να είχε τελειώσει εντελώς.
Κατάλαβα ότι ο Θεός είναι τα πάντα.
Όλα τα καλά και όλα τα κακά.
Χρειάζομαι όπλα.
Έχουμε. Έλα μέσα.
ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ
Γεια.
Έχεις δει τον μπαμπά μου;
Υποτίθεται ότι θα με πήγαινε στο σχολείο.
Όχι.
Συγγνώμη για τον καβγά.
Πιστεύεις ότι θα νικήσεις;
Όχι.
Γιατί;
Νιώθω χάλια.
Δείχνεις κάπως χάλια.
Και νομίζω ότι θα νικήσεις.
Πιστεύεις ότι θα μείνεις εδώ όλη σου τη ζωή;
Εσύ δεν θα μείνεις;
Η αγάπη ανυψώνεται από την ομίχλη
Υποσχέσου μου αυτό και μόνο αυτό
Η ιερή ανάσα με αγγίζει
Σαν τραγούδι του ανέμου
Γλυκιά μετάληψη ενός φιλιού
Ο ήλιος περνάει ορμητικά μέσα από το γκρι
Μπαίνει μέσα, με αγγίζει με μια αχτίδα
Σιωπηλά χιμάει
Για να μου δείξει μόνο
Πώς να δώσω την καρδιά μου
Κάποτε μια κρυστάλλινη χορωδία Κατέβηκε ενώ κοιμόμουν
Και φώναξε το όνομά μου
Και όταν πλησίασε περισσότερο
Είπε πως τελείωσε ο θάνατος
Στη συνέχεια τραγούδησε ένα νέο τραγούδι
Μέχρι που κάπου ζούσαμε ως ένα
Και ακόμα ακούω τους ψιθύρους τους
Ξέρεις ότι δώσαμε όνομα σε όλες;
Όταν ήμουν πέντε, με τον μπαμπά δώσαμε όνομα σ' όλες τις κουκουβάγιες.
Κάθε φορά που σκότωνε μία, την έφερνε σπίτι,
την έβγαζε από την τσάντα του
κι εγώ κατενθουσιαζόμουν.
Θυμάμαι να κάθομαι σταυροπόδι στην αγκαλιά του ακριβώς εδώ στο πάτωμα
και να λέμε μαζί τα ονόματά τους.
Αυτή είναι η Σύνεση.
Αυτή είναι η Ακεραιότητα.
Αυτή είναι η Ελπίδα.
Ξέρεις πώς την ονομάσαμε αυτήν;
Πώς;
Λουκ.
Ήταν ο αγαπημένος μου.
Έτσι, του δώσαμε το όνομά σου.
Το ξέρει ο μπαμπάς;
Τι να ξέρει;
Για την τρύπα.
Έτσι νομίζω.
Ξέρει πόσο αξίζει;
Τι εννοείς;
Θέλω να πω, ό,τι κι αν είναι, βγήκε από την αναθεματισμένη γη
και αξίζει κάτι.
Περισσότερο απ' όσο ξέρουμε ίσως.
Θέλω να πω, υπάρχει ένα... Ένα χρυσωρυχείο χρήματος
που μας περιμένει.
Ένα εντελώς νέο σύνορο, έτοιμο να κατακτηθεί.
Και μπορούμε να είμαστε πρώτοι.
Η τρύπα χάθηκε.
-Τι εννοείς "χάθηκε"; -Χάθηκε.
Εξαφανίστηκε. Ίσως κρύβεται κάπου αλλού, δεν ξέρω.
Έλα.
Ο μπαμπάς πάντα μου έλεγε ότι θα μου άφηνε το ράντσο.
Ξέρω ότι είσαι πολύ θυμωμένος γι' αυτό.
Αλλά δεν θέλω να ξαναπροσπαθήσεις να τον σκοτώσεις.
Οπότε, αν δεν το κάνεις,
τότε μπορείς να το έχεις.
Θα είναι όλο δικό σου.
Αυτό δεν ήθελες πάντα;
Πότε πάει σε δημοπρασία μια παραβιασμένη εγγύηση;
Όχι, θέλω να τραβήξεις από το καταπίστευμα.
Όχι, χρειάζομαι τα λεφτά.
Απλώς στείλε μου τα λεφτά.
Γεια σου, Ρόγιαλ.
Ψάχνω για μια χίπισσα που μένει εδώ, τη λένε Ότομν Ρίβερς.
Ναι, δωμάτιο 210.
Στο 210;
-Όλοι στηρίζουμε τον Ρετ απόψε. -Ευχαριστώ πολύ.
ΚΥΡΙΕ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥ ΣΕ ΕΜΑΣ
Η τελευταία φορά ήταν χθες το βράδυ.
Ναι.
Δεν θυμάμαι καν τι ώρα. Κάθι, σου λέω,
ανησυχώ, γιατί πήγα στην πόλη και κανείς δεν τον έχει δει.
Και... Δεν καταλαβαίνω.
Δεν καταλαβαίνω πού πήγε. Και πρέπει να γυρίσει.
Όχι, όχι. Ο Ρετ έχει ροντέο σε τρεις ώρες.
Δεν θα το πω στον Ρετ.
Όχι, Κάθι, δεν καταλαβαίνεις. Ο Ρετ... Είναι... Όχι, όχι.
Κάθι, καταλαβαίνεις ότι αν έφυγε ο Πέρι, το ράντσο χάθηκε;
Το καταλαβαίνεις; Να πάρει!
Σεσίλια, είσαι καλά;
Σεσίλια;
-Είσαι καλά; -Ναι, καλά είμαι. Εσύ είσαι καλά;
Ναι. Θα αργήσει λίγο να γίνει η μεταφορά.
Εντάξει, θα περιμένω.
Δεν μπορείς να το κουβαλάς αυτό εδώ μέσα.
-Το όπλο; -Ναι.
-Μπορώ. -Όχι, βγες έξω.
Ελεύθερη οπλοφορία.
-Πρέπει να βγεις έξω. -Γιατί δεν μπορώ να περιμένω μέσα;
Έχω άδεια! Μη μου την μπαίνεις, μωρή.
Είναι δικαίωμά μου.
-Τι είπες; -Θέλεις να μου το κρατήσεις;
Δεν κρατάω το όπλο σου. Είσαι τρελή;
-Άντε γαμήσου! -Έξω!
Βλαμμένη, πες μου όταν έρθουν τα λεφτά μου!
-Ο Ρόγιαλ προσπαθεί να σε σκοτώσει. -Το ξέρω.
Δεν θα το αφήσω να συμβεί.
Μερικές φορές Το ίδιο το πράγμα που ψάχνεις
Είναι το μόνο πράγμα Που δεν μπορείς να δεις
Αλλά τώρα στεκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο
Δεν είναι τρελός αυτός ο κόσμος;
Είσαι εκεί, μαμά;
Εδώ είμαι, μωρό μου.
Βρήκαμε αυτό που έψαχνε.
Είναι στο έδαφος.
Νομίζω ότι υπάρχει κι άλλο.
Και πιστεύεις ότι είναι πολύτιμο;
Νομίζω ότι μάλλον είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχουμε δει ποτέ.
Νομίζω ότι θα με κάνει πλούσιο.
Πάρ' το.
Βρες τι άλλο ήξερε ο πατέρας σου και πάρ' το.
Προσπάθησα να τον σκοτώσω.
Θέλω να τον σκοτώσω.
Με άκουσες;
Όχι, δεν σε άκουσα.
Πήγαινε να το πάρεις.
Θα πάω να το πάρω.
Γιατί το κάνουμε αυτό;
Για να φάμε σαν οικογένεια, όταν γυρίσει ο μπαμπάς σου.
Από το ροντέο;
Κι αν δεν κερδίσει ο Ρετ;
Έιμι,
η οικογένειά μου έτρωγε μαζί κάθε μέρα της εβδομάδας,
ό,τι κι αν γινόταν, επειδή αυτό κάνουν οι οικογένειες.
Εντάξει.
Ζούμε έντονες στιγμές,
στους τελικούς του ροντέο της κομητείας Αμέλια,
όπου ο πρωταθλητής Ματ Όλσεν προηγείται με σκορ 84.
Επόμενος είναι ο ντόπιος Ρετ Άμποτ στην πρώτη του προσπάθεια. Και ξεκινάμε.
Βγήκε από το κλουβί.
Δέχεται ήδη χτυπήματα.
Κρατιέται μια χαρά. Κρατιέται.
Και ο Ρετ Άμποτ μένει πάνω στον ταύρο σε έναν υπέροχο αγώνα.
Θεέ μου!
Ένα εξαιρετικό καβαλίκεμα ενός μοχθηρού ταύρου
και ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα για τον γιο του πρώην πρωταθλητή Ρόγιαλ Άμποτ.
ΤΟ ΚΑΛΟΥΜΕΤ ΛΕΕΙ ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ
Κομητεία Αμέλια, έτοιμοι για το καβαλίκεμα ταύρων;
No comments yet. Be the first to leave one.