Loong Boonmee raleuk chat (Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives)

Loong Boonmee raleuk chat (Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives)

ลุงบุญมีระลึกชาติ

Scarica il sottotitolo Thai

Informazioni sulla release

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives 2010 WEBRip Netflix th
Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives 2010 WEB-DL Netflix th
Un commento di Ferdi125

Tag

Web-DL
web-dl
web
WEB-DL
webrip
BRip
Pubblicato il: 2022-04-04
Download: 28
Sottotitoli per non udenti: No

Anteprima dei sottotitoli in Thai

Le prime 200 righe.

เขียว

ป้าเจน

หนูเดินขึ้นไปก่อนเลยลูก

เอาไว้ตรงนั้น

- หือ - ไว้ตรงนั้นเลย

อันนี้ไว้ไหนครับ

เอาไว้ตรงนี้

- อากาศก็ดีเนอะ - ใช่ อากาศดี

ที่นี่สะอาดเหมือนกันนะพี่ ไม่มีฝุ่นเลย

ก็มีคนช่วยทำ ไอ้จาย หัวหน้าคนงาน

ก็นึกอยู่เหมือนกัน

- คนเมื่อคืนที่โทรหาฉันใช่ไหม - ใช่

ไปเอามาจากไหนน่ะพี่

ฝั่งลาวไง มันข้ามโขงมา

หา ถูกกฎหมายไหมเนี่ย

ไม่รู้สิ

อะไรน่ะ

ชา เจ๊กเอามาให้ลอง

พี่ไม่กลัวหรือ มันมาอยู่กับพี่แบบนี้

ถ้ามันปล้นฆ่าแล้วหนีไป จะทำยังไง

ไม่เป็นไรหรอกมั้ง

แต่มันก็ขยัน ขยันกว่าคนไทย

- นี่ - อะไรอีก

ส่งกลับไปอยู่โรงพยาบาลดีไหมเนี่ย

ขมจัง

ใหม่ๆ ก็อย่างนี้แหละ เดี๋ยวก็ชินเอง

ครูแดงน่ะ แต่ก่อนนี้เป็นอัมพาต เดินไม่ได้

พอได้กินชา ตอนนี้เดินคล่อง

- ฉี่ใสปิ๊งเลย - บ้า

- จาย - ครับ

- คืนนี้ไม่ต้องให้บัวผันมานะ - ครับ

แล้วผมต้องมาหรือเปล่า

ก็ต้องมาสิ

ไตกูยังต้องการมึงอยู่

ขาดมันไม่ได้หรอก

เมื่อกี้พี่เขาคุยด้วย

โต้งไม่เข้าใจ โต้งฟังภาษาอีสานไม่ออก

ไม่ใช่อีสานโต้ง ลาว ลาว

ลาวเหรอ

ไอ้จายยังไม่มีเมีย

หาเมียให้มันสักคนหน่อยเจน

หนูนี่ไงพี่ ยังโสดอยู่

แล้วก็เหงาด้วย

ไหนบอกว่าคนลาวตัวเหม็นไง

ก็ลาวตัวเหม็นจริงๆ คิดอะไรอยู่เนี่ยพี่

- คืนนี้กินอะไรดีลุง - อะไรนะ

คืนนี้จะกินอะไรดี

ลุงกินอะไรไม่ได้บ้าง

ก็หลายอย่างที่กินไม่ได้

อย่าพูดแบบนั้น

พามันมาจากกรุงเทพ มาทำกับข้าวให้ลุงกินโดยเฉพาะเลยนะ

ใช่

เอาน้ำไหม

ไม่

น้ำไม่ไหล

น้ำไหลแรงเลย

น้ำออกเยอะไหม

สี่ส่วน

อีก 15 นาที

น้ำยังไหลอยู่

เมื่อวานล้างแผลแสบไหม

ไม่แสบ

เดี๋ยวก็หายแล้ว

ไม่นานหรอก

หยุดพูดเถอะ

มึงก็คงต้องล้างจนถึงวันกูตาย

โอ๊ย เดี๋ยวก็หายแล้ว

จะถามเรื่องป้าเจน

ว่าป้าเจนตอนสาวๆ สวยหรือเปล่า

ประกวดงานวัดเชียวนะ

เขินนะ อย่าพูดอย่างนั้นสิ

เกือบจะได้เป็นเทพีสงกรานต์เท่านั้นเอง

พากันอิ่มแล้วหรือ

ใกล้แล้ว

เสียดายผัดวุ้นเส้น

อุตส่าห์ทำให้ พี่ไม่ชิมเลย

แค่มองก็น้ำลายไหลแล้ว

ลืมไปเลย

ขนาดลุงบอกแล้วนะว่ากินไข่แดงไม่ได้

วันนี้ผัดใส่ไข่สองใบเลย

คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

จะล้างไตคืนนี้อยู่แล้ว ลองชิมหน่อย

ชิมไม่ได้หรอก

ดูสิ ขาพี่ยังบวมอยู่เลย

หมอบอกว่าเพราะลองชิมมากเกินไปเนี่ยแหละ

ข้อห้ามเยอะจัง

ขนาดข้อห้ามเยอะแล้วยังเป็นอย่างนี้เลย

ผัดพริกขิงอร่อยมากเลยโต้ง

- แต่ลุงอิ่มแล้วน่ะ - ขอบคุณครับ

เห็นที่นอนหรือยังโต้ง

นอนได้ไหม

สบายป้า

ที่ทำห้องปูนไว้ข้างล่าง

กะว่าจะนอนเอง

เพราะมันเย็นดี

แต่ก็ไม่ได้นอนหรอก

นอนบนบ้านเหมือนเดิม

ข้างล่างเอาไว้เป็นที่เก็บของ

ก็นอนได้

ห้องเย็นสบายดีนะ

โต้งชอบเย็นๆ นี่

ไม่มียุงหรอกเนอะ

ฮวย

พี่ฮวย ใช่ไหม

ใช่จ้ะ ฉันเอง

ฮวย…

พี่ ฉันขอโทษด้วย

ทำไมต้องขอโทษ

ไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้ว

ฉันไม่รู้เรื่องเวลาเลย

มันผ่านมาตั้ง 19 ปีแล้วนะ

ป้าเจน น้องสาวป้าเจนเหรอ

พี่สาว

พี่ฮวยเป็นพี่หนู

แต่ยังดูสาวอยู่เลย

เจน อายุฉันถูกหยุดไว้อย่างนี้

ยัง 42 อยู่เลย ใช่ไหม

บุญมี ฉันรู้ว่าเธอไม่สบาย

ฉันชอบคิดว่าเธออยู่ไหน

สบายดีหรือเปล่า

มีกินหรือไม่มีกิน

เสื้อผ้ามีใส่ไหม

ฉันไม่รู้ ฉันรู้แต่ว่าเธอไม่สบาย

เอ้า ดื่มน้ำก่อน

คงเดินทางมาไกล

ฉันไปวัดทำบุญทำทานไปให้ พี่ได้รับไหม

ได้รับอยู่

พี่ขอบใจเธอมาก

พี่รู้สึกมันได้

พี่ได้ยินเสียงสวดมนต์ของเธอ

มันทำให้พี่อุ่นใจในคืนหนาว

คืนที่มีแต่เสียงกระซิบของสายลม

เสียงของคนคุ้นเคย

เสียงของพี่บุญมีด้วย

บางที

มันอาจจะมาจากจิตใต้สำนึก

ตอนที่พี่กำลังจะตายก็ได้

ฮวย ที่เธอมาเนี่ย จะมารับฉันไปใช่ไหม

พี่ ทำไมพูดอย่างนั้น

เสียงอะไรน่ะป้า

ได้ยินไหม

จายหรือ

มึงเป็นใคร

บุญส่ง

บุญส่ง

บุญส่งลูกแม่ใช่ไหม

แม่

บุญส่งแน่ๆ พี่

ฉันจำเสียงได้

ส่ง มานี่สิลูก

มานั่งตรงนี้…

จำน้าได้ไหม

นั่งสิลูก

ทำไมถึงปล่อยให้ผมยาวขนาดนี้ล่ะลูก

มันมี…

มีหลายอย่าง อยู่นอกบ้านเราตอนนี้

ผมก็เลยมาหาพ่อ

ที่ว่ามันน่ะ คืออะไร

วิญญาณ

กับพวกสัตว์ที่อดอยาก

พวกมันเหมือนกับผม

มันรู้สึกได้ถึงความเจ็บป่วยของพ่อ

บุญส่ง…

พ่ออยากจะจำลูกได้

แต่พ่อก็จำไม่ได้เลย

ฮวย…

หลังจากเธอตายไปแล้วหกปี

ไอ้ส่งมันก็หายไปจากบ้านไปเลย

ฉันหามันไปทั่ว ช่วงบ่ายวันนั้น

พาคนงานที่ไร่ไปตามหาที่ไหนก็ไม่เจอ

พอตกเย็น

ก็เอาไฟฉายส่องไปทั่วภูเขา

หวังว่ามันจะเห็นแสงไฟจะได้กลับบ้านถูก

ผมเห็นพ่อกับคนงานตามหาผมในตอนบ่าย

แล้วท้องฟ้าก็เปลี่ยนสี

ผมเห็นแสงไฟ

แต่คืนก่อนหน้านั้น ผมได้ตัดสินใจแล้ว

ผมฝึกถ่ายรูปจากกล้องเพนแท็กซ์ที่พ่อให้ผม

ผมพยายามเข้าถึง… อะไรนะ

คำที่พ่อพูดบ่อยๆ

"ศิลปะของการถ่ายรูป"

ผมถ่ายรูปเยอะแยะไปหมด

ไปที่ไหนก็ถ่ายที่นั่น

จนกระทั่งวันหนึ่ง…

ผมไปถ่ายรูปบนภูเขา

ผมพยายามตามหาตัวในรูป ว่ามันคืออะไร

ขอโทษนะ

ป้าเจน…

รูปนั้นอันเป็นหลักฐาน

ผมก็ไม่เคยเอาให้ใครดู

จริงๆ แล้ว…

ฟิล์มที่ผมถ่ายก็ไม่ได้เอามาล้างด้วยซ้ำ

ผมหมกมุ่นอยู่กับเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น

ผมพยายามไล่จับมัน

กระโจนไล่ตามมันจากกิ่งไม้หนึ่งสู่อีกกิ่งหนึ่ง

ผมพยายามจะพูดกับมัน

ผมหมายถึงลิงผี

ลิงผี

ครับ

ลิงผีที่พวกเราได้ยินตอนเด็กๆ นั่นแหละ

Commenti

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left