The Man from Toronto

Sige, heto na tayo.

heto na tayo.

Uy, mundo.

Ako si Teddy Jackson, at pinauunlakan ko kayo sa Teddyband.

Sige, makinig, malapit nang mawala ang mga pabigat.

Tungkol na sa lastiko.

Bakit? Dahil dito ka makakakuha ng lakas.

Maaari mo iunat, gawin lahat ng gusto.

Pinakamaganda'y gumawa ng ilang ulit. Maraming ulit kung saan mo ramdam.

Tae, naramdaman ko. Bwisit.

Ang mata ko. Tumama sa gilid mismo ng mata. Bwisit.

Isang daan.

Kumusta, mundo?

Teddy Jackson ito. Welcome sa YouTube Teddyburn,

ipapakita ko ang dalawang piraso ng 'di nakakahingang plastik.

Isipin ang limang bag ng basura binalot sa dalawang magagandang piraso,

kung saan walang lalabas, maliban sa pawis.

Oh, pare.

Nahihilo ako. Bwisit.

Teka. Ang kaangkupan ay…

Hindi.

Uy, ano nangyayari, pare?

Teddy Jackson ito, at gusto kong ipakilala sa inyo ang Teddybar.

Alam ko na iniisip n'yo. "Teddy, ano iyan?"

Sasabihin ko na. Isa itong naaayos na pull-up bar.

Ba't ko ginawa?

Dahil sobrang taas ng pull-up bar.

Akma ito kung saan ka kumportable.

Tama iyan. Ayusin ito sa tamang taas at humila sa buong gabi.

Tara na!

Kunin natin!

Ay lintik! Lori!

Buwi…

Aw, ano ba!

Lori, ang…

-Bumagsak ang Teddybar sa ulo ko! Bwisit! -Oh, Teddy.

Ginagawa niya kada rekord ko.

Mag-isip ka ng mas hindi delikado.

INIHAHANDOG NG NETFLIX

Hindi mo man ako kausapin,

pero lahat kinakausap siya.

Masasabi ko, karangalan ito.

Ang trabahuin siya nang ilang araw,

nagsanay sa pwersa ng France kaya matikas--

Paumanhin, tira ng asawa ko.

Bago tayo magsimula gusto ko munang magpakilala.

Pinalaki ako ng lolo ko

sa nagyeyelong lawa 50 milya sa kawalan.

Mabait siya.

Tinuruan niya ako ng makabuluhang bagay.

Isang hapon, habang nangingisda kami sa lawa,

may nakita kaming malaking paparating.

Ito ay isang oso.

Sinigawan ako ng lolo ko para tumakbo,

kaya tumakbo ako sa abot ng makakaya ng binti ko.

At nang lumingon ako,

natutunan ko ang huling bagay na hindi tinuro ni lolo.

Ang mga oso ay may matalas na kuko,

na ginagamit nila sa pagbalat ng kanilang mga biktimang humihinga pa.

Ibinabahagi ko ito sa iyo dahil kapag nagmakaawa ka sa iyong buhay,

'Di ko maririnig ang sigaw mo.

Anumang nararamdaman ko'y natuyo na sa nagyeyelong lawa noon pa man.

Sinasayang mo oras mo.

Matapos ko tanggalin ang mata mo, tainga mo,

itlog mo, lahat ng pandama na organo mo,

kung 'di mo sasabihin ang kailangan kong malaman…

-Pakiusap. -…babalatan kita

gaya ng ginawa ng oso sa lolo ko.

Si Grenkin! Velvel Grenkin.

275 Kalye Castro.

Velvel Grenkin, naroon siya, pangako.

Sasabihin ko ito sa apo ko, isang araw.

O…

walang sinuman

kahit kailan.

Gusto kita.

Sabihin sa asawa mo ang sikreto ng wild juniper.

'Di ang binili sa tindahan.

Mukhang tae ng kuneho, kaya mas mabuting amuyin muna.

Sino iyon?

Hindi!

Magandang umaga, Yorktown.

alas-otso diyes ng Lunes ng umaga.

'Di ako kinakausap ng anak ko. Ewan kung nasaan.

Sino na ang gising?

Maligayang kaarawan..

Ano'ng oras na?

Tingin ko…

Tingin ko oras na gumawa ng bata.

Gawin natin ang posisyon na hindi masarap.

Masarap para sa'yo. Ay sa'kin.

-Mas tungkol sa… -Bata?

…kaligtasan ng uri.

Ano? sinusubukan ko lang ipaliwanag sa iyo.

Naririnig kita.

Pero alam mo 'di mo ma-Teddy iyon, tama?

Ano iyon, sinta?

'Yan ang tawag sa kumpanya ngayon.

Pag pumalpak ang paralegal, sasabihin na Teddy.

Pinangalan nila ang kapalpakan sa'kin?

-Ikaw ay pandiwa na ngayon. -Sige, makinig, nakaraan na iyon.

Bakit ang nakaraan? Dapat ang kasalukuyan.

Tingnan mo.

Sige na, tingnan mo.

Onancock, Virginia?

Maliit na kubo para sa kaarawan mo.

Maraming oras na gumawa ng bata.

Sinta, ano ito? Hindi ko mabasa. Walang tinta sa pahina.

Reserbasyon iyan, babe.

Aalis tayo mamaya. Perpekto ito.

Salamat.

Hindi ko na sisirain ang kaarawan mo.

Pero seryoso,

kinausap mo na si Marty tungkol sa ideya mo?

Hindi ko pa nakakausap si Marty, pero may dahilan.

-Naghihintay ako ng tamang oras. -Walang tamang oras.

Gawin mo na lang.

Tama ka. Gagawin ko na lang.

-Ibibigay ko ngayon. -Ngayon?

Maiibigan niya ito. Ang perang darating ay katuwa-tuwa.

Babayaran ko ang buwis. Aayusin ko ang lugar na ito.

Mangyayari ito.

Siguro simulan natin sa mga ilang bombilya at tinta?

Ganyan ang Teddying, 'di ba?

Sige. Kukunin ko ang bombilya.

At tinta.

At ang tinta.

-Umaga. -Teddy. Ay, alam ko.

-Pupunta ako sa gym. -Mabuti pang pumunta ka, Betty!

-Oo. -Mangarap at manuntok ka pa!

-Salamat. -heto na.

Fitness ni Marty. Doon sa dulo.

Tumigil sa pananghalian at sumuntok na!

Hindi tumatamang suntok, Marty.

Hindi tumatamang suntukan?

Malaki ito.

Ito ang kabuuang ideya.

Ang malaking bagay ay boxing pa rin ito,

pero hindi tatama.

Iyon ang kagandahan n'on.

Tingnan mo, makukuha ko pa rin ang silab na nakukuha ko, tama?

Pero 'di kita hahawakan.

Natuwa ako nang sinimulan ko ang ideya,

Nagpasya akong maglagay ng unang video ng ehersisyo.

Para makakuha ng tugon. Tatlong komento.

At ang mga tanong ay simple. Parang, "Ano ito?"

Ito…

Tunawin ito.

…maaaring pinakabobong ideya na narinig ko.

Ang pagbebenta ay 'di para sa'yo.

Ang totoo. 'Di ko alam salitang iyon.

Ano'ng sinasabi mo?

-May ipapakita ako. -Oo, sige.

Kita mo itong flyer?

Ginastos ko buong badyet sa marketing dito,

at wala tayong nakagat.

Papasok sila sa pintong iyan anumang araw, o minuto.

-Kailangan mo lang maghintay. -Oo naman.

Kung ilalagay mo ang direksiyon dito!

Ano?

-Sino'ng may kailangan ng direksiyon? -Mga suki ko.

Tatawagan ka nila, Marty.

Wala rin numero.

Putik, totoo?

Teddy, mabait kang tao. Totoo.

Pero kailangan ko matikas.

Matikas ako.

Tinatanggal mo ba ako?

Dapat may pagsara, Ted.

Hindi tumatamang suntukan.

Iyan ang sara mo, pare.

Patawad, Ted.

Marty, nagsikap ako rito.

Sobrang tanga ko.

TAWAG MULA KAY HANDLER

Opo, ginang?

Handa ka na bumalik sa trabaho?

Ang tinatrabaho ko lang ay almusal ko.

Makakapaghintay ang almusal mo.

Mayroon akong asul na kliyente,

at mayroong pulang mainit na salansan na may dalawang-milyong dolyar na bayad.

Tungkol diyan, nakikinig ako.

Tingin ko naman.

Isa itong dalawahang pagkuha.

Isang milyong dolyar kada isa.

Ang ganito ay minsan lang sa isang dekada.

-Saan? -Onancock, Virginia.

7:00 ng gabi. Talunin mo na.

-Uy. -Uy, maliit kong abukado.

Sabi sa GPS doon tayo ng 6:00 p.m.

-Nasasabik ako. -Kung ganoon, magbibihis na ako.

-Sige, mabuti pa. -Tama?

Ah, uy.

Kumusta si Marty?

-Kumusta si Marty? -Oo.

-Ito ay…mahusay. -Talaga?

Sabi niya iyon, ang pinakabobong narinig niya.

-Mahusay. -Oo.

-Pinagmamalaki kita. -Pinagmamalaki rin kita.

Kausapin ako.