Captain Blood (Le Capitan)

Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ Υπότιτλοι από: BuStEl.

Το έτος 1616.

Έξι χρόνια μετά τη δολοφονία του Ερρίκου IV, ο γιος του, Louis XIII, είναι 15 ετών.

Μητέρα -Βασίλισσα Μαρία των Μεδίκων, που στο μεταξύ κυβερνά, τίμησε τον

προστατευόμενο Concini κάνοντάς τον στρατάρχη d'Ancre και πρωθυπουργό.

Η φιλόδοξη Léonore Galigaï, σύζυγος του Concini, θέλει να κρατήσει τον Louis XIII μακριά από την εξουσία.

Με τη βοήθεια της Μητέρας -Βασίλισσας θέλει να στέψει τον άντρα της βασιλιά.

Οι ευγενείς εξεγέρθηκαν εναντίον αυτών των σχεδίων.

Θέλουν σταθερότητα τοποθετώντας τον Carol d'Angoulême στον θρόνο.

Για να διατηρήσει την εξουσία του, ο Concini χρησιμοποιεί τα πιο τερατώδη μέσα.

Ο Rinaldo, το δεξί του χέρι, σκοτώνει ανελέητα κάθε επαναστάτη.

- Να είσαι γενναίος, Teynac! Είμαι στο πλευρό σου. - Ευχαριστώ.

Δολοφόνε, θα πληρώσεις γι' αυτό! Εκδικώμαι τον φόνο του φίλου μου Teynac.

Θα σε βρω.

Πάμε.

Σκοτώστε τον, οι υπόλοιποι στο άλογο.

Στηρίξου πάνω μου, βάλε το χέρι σου στον ώμο μου.

Ευχαριστώ, ποιος είσαι; - Ξεκουράσου.

Αλλά ποιος είσαι;

Αν θέλεις να θεραπευτείς, πρέπει να μείνεις ακίνητος.

- Μείνε μαζί μου. - Είμαι εδώ.

Κοιμήσου...

Τι κάνεις εδώ; - Σε φροντίζω εδώ και μερικές μέρες.

Ποιος είσαι;

Είμαι η Beatrice de Beaufort, ανιψιά του φίλου σου, του μαρκήσιου de Teynac.

Πού είναι η όμορφη μελαχρινή που με φρόντισε;

Ποια μελαχρινή;

Θυμάμαι... Παρουσιάζεται ως κάποιος που προσπάθησε να με σκοτώσει.

Πρέπει να χαλαρώσεις, αλλιώς η πληγή σου θα ανοίξει ξανά. Χρειάζεσαι ξεκούραση.

Πιστέψτε με, καταδικάζω τις κλοπές των οποίων πολλοί από εσάς είστε θύματα.

Κύριε κυβερνήτη, δεν πρέπει πλέον να επιτρέπετε στους ληστές να εισβάλλουν στην επαρχία μας.

Μετά τον κόμη Pourtel και τον μαρκήσιο de Teynac, δολοφονήθηκε επίσης η οικογένειά του.

- Πρέπει να πάρουμε όπλα. - Δεν μπορώ να σας δώσω άδεια.

Ποιος δίνει αυτές τις διαταγές; - Ο στρατάρχης d'Ancre.

Ο ευνοούμενος της Μητέρας-Βασίλισσας, Concino Concini...

- Αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει γι' αυτό. - Δεν ξέρει τι συμβαίνει.

- Θα του το κάνω σαφές. - Νομίζεις ότι μπορείς να το κάνεις καλύτερα από μένα;

Θα πάω στο Λούβρο αν το συμβούλιο με εξουσιοδοτήσει να παραδώσω τις καταγγελίες στον πρωθυπουργό.

Φυσικά.

Ο Concini είναι λακές της κυβέρνησης, δεν θα κάνει τίποτα για εμάς.

- Τότε θα πάω στον βασιλιά. - Ο βασιλιάς μας είναι πολύ νέος, μόλις 15.

Το Κοινοβούλιο τον κήρυξε ενήλικο. Η αντιβασιλεία τελείωσε. Μπορεί να μας βοηθήσει.

Εκ μέρους όλων

ευχαριστώ τον ιππότη François de Capestang που δέχτηκε την αποστολή.

Ως κυβερνήτης της Προβηγκίας, μπορώ να σας δώσω εντολή να δείτε τον πρωθυπουργό.

Όταν είσαι στο Παρίσι, κάνεις ό,τι θέλεις.

Πλησιάστε, κυρίες και κύριοι! Ελάτε να δείτε τον υπέροχο Cogolin!

Χειροκροτήστε την ομορφότερη παράσταση του αιώνα.

Πλησιάστε, όμορφες κυρίες, και εσείς, παιδιά...

Ελάτε στην πιο μυστηριώδη και μαγική παράσταση στη γη.

Ελάτε να διασκεδάσετε με τον μάστορα Cogolin...

Μπορείς να προσέχεις το άλογό μου; - Βασιλιά των τροβαδούρων!

Τι είναι; Με κοροϊδεύεις;

Δεν πιστεύεις στις δυνάμεις μου;

Με προκαλεί!

Ναι, φυσικά, τώρα ικετεύεις για συγχώρεση.

Αν τα φιλιά μπορούσαν να διορθώσουν ένα λάθος, θα ήταν εύκολο.

Δεν θέλω να αμφιβάλλεις για τις δυνάμεις μου. Θα το αποδείξω ξανά.

Δεσποινίς, διαλέξτε ένα χαρτί. Οποιοδήποτε.

Εκείνη... Εντάξει. Μη μου τη δείξετε.

Βάλτε το πίσω, ευχαριστώ. Ανακατεύω τα χαρτιά.

Ανακατεύω τα χαρτιά. Τώρα είναι η σειρά μου να μαντέψω το χαρτί.

Αφήστε με να σκεφτώ...

Θα μπορούσε να είναι αυτό;

Δεν νομίζω. Ίσως αυτό;

Ούτε εγώ το νομίζω! Ίσως αυτό;

Ντάμα μπαστούνι.

Είμαι ο τροβαδούρος.

Καλώς ήρθατε, αγαπημένα μου πιτσουνάκια, στον κήπο μου!

Είθε να είστε πάντα ευτυχισμένοι!

Δεν έχετε δει ακόμα τίποτα. Αν εξαρτιόταν από τον βασιλιά μου

θα ήμουν υπουργός Οικονομικών, τότε θα μπορούσα να σας πάρω τα χρήματα.

Ό, τι παίρνω, το επιστρέφω· δεν είμαι

πολιτικός αλλά ποιητής, επιλέγω την ειλικρίνεια.

Δεν έχω τίποτα, δεν θέλω τίποτα! Και αν απλώσω το χέρι μου,

το κάνω μόνο για να φέρω ευτυχία στους καλούς.

Είμαι ο τροβαδούρος!

Ναι, φυσικά, τώρα θέλεις μόνο να χαιρετήσεις.

Να τον, κυνηγήστε τον.

Τι συμβαίνει εδώ; - Κατέβα!

- Η ώρα του χορού τελείωσε. - Εμπρός, προχωρήστε!

Είναι η σειρά σου να δώσεις χρήματα, δώσε τα όλα.

Μα, ευγενείς κύριοι...

Χωρίς γκρίνια, δώσε τα χρήματα ή θα σε σκοτώσουμε.

Κρατήστε τον ανάποδα. Ίσως έχει χρήματα στις τσέπες του.

- Πνίγομαι. - Σηκώστε τον.

- Όχι, προσεκτικά. - Είπες ότι δεν είχες τίποτα άλλο;

Ξέρεις τι κάνουμε στους ψεύτες; Κόβουμε τη γλώσσα τους.

Δείξτε έλεος, μη μου κόψετε τη γλώσσα. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής μου.

- Δολοφόνοι! - Βγάλτε του τις μπότες!

Έχει καινούριες μπότες.

Αν κουνήσεις το πόδι σου, θα σου κόψουμε το πόδι.

Δεν κουνώ το πόδι μου, έχω φουσκάλες.

Τότε τράβα!

- Εσείς οι δύο, στο κάρο. - Ήδη είμαστε καθ' οδόν.

Με αφήνετε γυμνό; Αυτό δεν είναι ευχάριστο.

- Οι νύχτες εδώ είναι κρύες. - Θα πάνε όλα καλά.

Με λύκους και νυχτοπούλια εδώ δεν έχεις χρόνο να διώχνεις πουλιά.

- Πάμε! - Μη με αφήνετε έτσι, δείξτε έλεος...

Δεν βρισκόμαστε σε καλή κατάσταση.

Τώρα μπορείς να είσαι περήφανος. Ως σκύλος φύλακας, το κάνεις καλύτερα.

Τελείωσες με το κλάμα; Νομίζεις ότι θα μου φτιάξεις το κέφι...

Βοήθεια!

- Επιτέλους... - Έχεις υπέροχη φωνή.

Τι συνέβη; - Τα πήραν όλα.

Μ’ αυτόν τον καιρό έκανε κρύο. Εδώ κυκλοφορούν και λύκοι.

Μπορώ να ρωτήσω σε ποιον οφείλω τη ζωή μου;

Είμαι ο ιππότης Franciscus van Tremasenc του Capestang.

Το όνομά μου είναι πιο απλό: Cogolin.

Στο άλογό σου, ποιητή.

Μ’ αυτόν τον καιρό... είναι πολύ ευγενικό που με βοηθάς.

Θυμάμαι ότι μου επέστρεψες τα κλεμμένα χρήματα.

Το ξέρω. Δεν φοβάσαι μήπως σε δουν μαζί μου;

Σιγά... Σιγά...

Το Χρυσό Μήλο.

Τα ρούχα δεν είναι το παν, αλλά όποιος ντύνεται καλά κερδίζει σεβασμό.

Ορίστε το κρασί σας, κύριοι.

Ευχαριστώ. Το άκουσες αυτό; "Κύριοι"...

Έγινα ακαταμάχητος, όλα χάρη σε σένα.

Δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω. Αν δεν ήμουν ποιητής,

Θέλω να σε υπηρετήσω, ωθούμενος από ευγνωμοσύνη, αλλά η μούσα το απαγορεύει, έτσι δεν είναι;

Η συνείδησή σου σε κάνει ειλικρινή.

Αλλά η μούσα; Θα σου επέτρεπε να συνοδεύεις έναν ιππότη;

Ναι, για να τραγουδήσεις για τα ρομάντζα του.

- Ρομάντζα; Ονειρεύομαι μόνο ένα. - Τόσο το καλύτερο, θα έχω λιγότερη δουλειά.

Αλλά είναι...

Δεν αισθάνεσαι καλά; - Είναι αυτή.

Ο μεγάλος σου έρωτας; Να αρχίσω ήδη να γράφω;

- Ονειρεύομαι. - Σίγουρα δεν είναι εφιάλτης.

- Ήξερα ότι δεν ονειρευόμουν. - Κύριε, σας παρακαλώ, τι είναι αυτό;

Μου έσωσες τη ζωή στο Teynac και πυροβόλησες τον δράστη.

Νομίζεις ότι μια τέτοια μέθοδος ταιριάζει σε έναν κύριο;

Ποια είναι αυτή η κυρία; - Δεν ξέρω, δάσκαλε.

Την ξέρεις, έτσι δεν είναι;

Στη δουλειά μου κάνεις πως ξέρεις κάποιον, ακόμη κι αν δεν τον ξέρεις. Τότε νιώθουν κολακευμένοι.

Ποιο είναι το όνομά της; - Δάσκαλε, δεν μπορώ να θυμάμαι ονόματα.

Χρειάζεται φαντασία για να αποπλανήσεις τις γυναίκες, αλλά κάτι τέτοιο δεν θα το είχα φανταστεί ποτέ.

Αυτή η ιστορία είναι αληθινή. Πάρε τα χρήματα και κέρασέ τους. Συμπεριλαμβανομένων των υπηρετών

της νεαρής κυρίας και άσ’ τους να μιλήσουν. Θέλω το όνομά της, με κάθε κόστος.

Ζήτω το καινούργιο κρασί.

Γιατί σε άφησε μόνο; - Επειδή έχει δύο ελαττώματα.

- Δεν πίνει και είναι καχύποπτος. - Γιατί;

- Με την αποστολή του, αυτό είναι φυσιολογικό. - Ποια αποστολή;

Δεν έχω ιδέα, πρέπει να σωπάσω γι’ αυτό.

Ξέρεις γιατί πηγαίνει στο Λούβρο; - Στο Λούβρο;

Ναι, δεν με νοιάζει για τι μιλάει με τον στρατάρχη d'Ancre.

Μιλάει με τον Concini; - Μη βάζεις λόγια στο στόμα μου.

Και αν προσπαθήσετε να με μεθύσετε για να μιλήσω...

Δεν θα τα καταφέρετε. Πρέπει να σηκωθώ νωρίς. Πάω για ύπνο. Καληνύχτα.

- Είσαι ερείπιο. - Με ποια έννοια;

Μίλησαν;

Τώρα που το σκέφτομαι, το καινούργιο κρασί λύνει πολλές γλώσσες.

Φαίνεται πως η δική σου έχει πραγματικά λυθεί. Σου είπαν κάτι;

Μου έμαθαν ένα τραγούδι που δεν ήξερα. Ζήτω το κρασί.

- Πάνω. - Ζήτω το καινούργιο κρασί.

Cogolin, γρήγορα, η άμαξά της φεύγει. Ας ανέβουμε στα άλογα.

- Γρηγορότερα, γρηγορότερα! - Κάνω ό,τι μπορώ.

Κοίτα, εκεί είναι η άμαξα...

- Εγώ θα πάω μπροστά, εσύ ακολουθείς. Βιάσου. - Θα προσπαθήσω.

Ο έρωτας δίνει φτερά, αλλά δεν είμαι ερωτευμένος. Προτιμώ να μη σπάσω πόδια.

Η μέρα αρχίζει καλά.

Πρέπει να διαλέξω: ήρωας ή ποιητής. Δεν μπορείς να είσαι και τα δύο.

Μόλις τώρα ήρθες; - Το καημένο το ζώο κουτσαίνει.

Πώς συνέβη αυτό; - Μάλλον δεν το διάλεξες σωστά.

Δείξε το πόδι. Κοίτα, μια πέτρα έχει σφηνώσει στην οπλή του. Ηλίθιε.

- Δεν είμαι γιατρός αλόγων. - Βιάσου.

Πιστεύεις στ' αλήθεια ότι θα τη συλλάβεις πριν βρεθεί στο Παρίσι;

Στο άλογο, βιάσου.

Άρα ο στρατάρχης d'Ancre δέχτηκε επιτέλους να σε δεχτεί.

- Περιμένεις ήδη οκτώ μέρες. - Περίμενέ με εδώ.

- Δεν θα αργήσει πολύ. - Το πιστεύεις στ' αλήθεια;

Γιατί όχι;

Γιατί ο Concini δεν σε δέχτηκε στο Λούβρο όταν παρουσιάστηκες;

Γιατί σε κάλεσε στο σπίτι του;

Γιατί όλοι λένε ότι είναι πιο εύκολο να μπεις παρά να βγεις;

Από τι φοβάσαι; Εγώ είμαι αυτός που μπαίνει.

Κύριε; - Ο στρατάρχης d'Ancre με περιμένει.

Είμαι πολύ ευχαριστημένος με εσάς, δεσποινίς de Beaufort.

Μου έφερες ενδιαφέροντα νέα. Αύριο θα υπογράψω τη χάρη για τον πατέρα σου.

- Στρατάρχη, μου το είχατε υποσχεθεί... - Υποσχέθηκα να του δώσω χάρη.

Η ελευθερία του εξαρτάται μόνο από εσένα.

Φέρε μου άλλη μια τόσο σημαντική πληροφορία, και θα βγάλω τον πατέρα σου από τη Βαστίλη.

Μίλα με τον αρχιοικονόμο πάνω.

Θέλω να μιλήσω με τον στρατάρχη d'Ancre. Είμαι ο ιππότης του Capestang.

Πολύ καλά, κύριε.

Καταλαβαίνεις τις οδηγίες μου; - Ναι, στρατάρχη.

Ιππότη του Capestang, κύριε!

Είναι ήδη εδώ, αφήστε τον να περάσει. Θα ενημερώσεις τον Rinaldo;

- Θα σε καλέσω. - Πολύ καλά, κύριε.

Αν ψάχνει μπελάδες, θα τους βρει.

Εκ μέρους του επαρχιακού μου συμβουλίου, σας ευχαριστώ για την υποδοχή.

Καθίστε, παρακαλώ.

Ιππότη, ήρθες από μακριά για να μου πεις ό,τι ήδη ξέρω.

Δεν θα έπρεπε να λάβετε έκτακτα μέτρα, στρατάρχη;

Αυτές οι συμμορίες ληστεύουν και τριγυρνούν στις επαρχίες.

Τόλμησαν ακόμη και να επιτεθούν σε μια άμαξα με κορίτσια κοντά στο Παρίσι.

Ιππότη, είμαι ενήμερος.

Ένας αλήτης μπλέχτηκε σε μια υπόθεση που δεν τον αφορούσε.

Άφησε να δραπετεύσει μια συνεργό, η Giselle van Angoulême.

Διέπραξε εσχάτη προδοσία, γι' αυτό αξίζει τον θάνατο.