Le prime 200 righe.
Dames en heren, een hartelijk applaus voor llana Glazer.
O, mijn god, wat zijn jullie lief.
Heel erg bedankt. Ik zie jullie. Echt waar.
Hoe is het, Toronto?
Ik vind het zo leuk om hier te zijn.
Had ik nou maar tepelpleisters opgedaan.
Ik heb twee jaar geleden een kindje gekregen.
Bedankt.
Ik bent vooral verbaasd door de vreugde.
Je hoort altijd dat het ouderschap heel zwaar is.
En dat is het ook. Het is zo moeilijk.
Ze zeggen dat je 18 jaar geen nachtrust krijgt.
En door dat slaapgebrek...
Ik heb de lachebek gevonden.
En door dat slaapgebrek ga ik op cognitief vlak achteruit.
Maar het brengt ook veel vreugde. Dat verbaast me.
Mijn ervaring met het ouderschap voelt magisch...
en die magie begon voor mij bij de conceptie.
Ik had dat nog nooit op die manier gedaan,
tot ik zwanger probeerde te raken.
Ik had de finale nog nooit meegemaakt.
Ik bedoel het grote vuurwerk.
Het voelt heel goed. Ik vind het lekker. Heel lekker.
De reden dat we het voor de finale afkapten,
is omdat ik nooit anticonceptie heb gebruikt.
Je moet op de middelbare school al aan de pil beginnen.
Je kunt kinderen niet vertrouwen met zulke zaken.
Het is veiliger om onze dochters dagelijks medicatie te laten slikken...
dan erop te vertrouwen dat een tienerjongen z'n condoom goed omdoet.
Ik heb meer vertrouwen dat een hond het kan...
met z'n gekke poten, zo van...
om die bizarre, gelaagde penis,
dan vertrouwen dat Tyler Wizzawati het kan.
Ik had geen anticonceptie nodig, want m'n slechte kapsel...
en liefde voor de schoolband deden het werk voor me.
Wie heeft er seksuele ervaringen nodig als je Miles Davis hebt?
Kort antwoord: ik.
En door m'n kapsel leek ik op een oude Miles.
Toen heb ik jarenlang condooms gebruikt.
LOL, 'gebruikte condooms'.
Elke keer dat ik een condoom open, vraag ik me af of hij gebruikt is.
Zelfs nieuwe condooms zijn smerig.
Komen ze zo uit de fabriek?
Dat zo'n vent aan de lopende band zegt: Kom maar...
Pak maar in.
Geef maar hier.
Verschepen maar.
M'n partner en ik gaan al heel lang voor het zingen de kerk uit.
Tenminste, dat doet hij. Ik kijk alleen vol ontzag toe.
Die methode vereist dat belangrijke keuzes met precieze timing gemaakt worden.
Iemand die dit kan, kan ook onderhandelen over een gijzeling.
Ik zou die verantwoordelijkheid niet aankunnen.
Hoe zou het zijn als het mijn verantwoordelijkheid was?
Ik heb er de spierkracht niet voor.
Bij deze methode verandert seks in yoga. Vrijen transformeert in planken.
Het is alsof je een heel speciale maaltijd van meerdere gangen voorbereidt...
en als dan het dessert komt, waar iedereen op zat te wachten,
en de ober een volmaakt stukje chocoladetaart voor je neus zet,
zonder weg te kijken.
Je neemt een hap en voor die je lippen bereikt,
slaat ze hem uit je hand en met een backhand in je gezicht.
Dan wikkelt ze die hap in een zakdoekje en spoelt ze hem door.
Dat is hoe het voelt.
Weet je nog dat ze het op school over blauwe ballen hadden?
Die leugen.
Herinner je je die oplichterij nog?
Blauwe ballen waren de verkiezingsfraude van onze schooljaren.
Een complete leugen.
Toen ik op school zat, was er een nieuw soort jongen.
Emo-jongens.
We waren allemaal bekend met de atleten, de footballspelers.
Maar die emo-jongens waren anders.
Ze zagen er net zo uit als wij.
Ze droegen ook jeggings.
En ze hadden smokey eyes.
En ze hadden There's Something About Mary-kapsels, maar dan op hun voorhoofd.
Omdat ze anders waren, dachten we dat ze ons ook anders zouden behandelen.
Maar nee, ze zeiden ook:
'Kom op, je moet me bevredigen, anders krijg ik blauwe ballen.'
Ik trapte erin. Ik dacht dat het een serieuze aandoening was.
Ik zei dan: 'Snel, stop hem erin.'
Ik dacht dat ik een leven had gered.
Het was zo'n gekke tijd voor mode.
Ik denk vaak aan de Olsen-tweeling. Jullie ook?
Ze zijn er al die tijd geweest.
Het zijn feministische helden.
De Olsen-tweeling zat op een leeftijd van zes maanden in FullHouse...
als sexy baby's. Wat?
En ze zijn goed terechtgekomen.
De Olsen-tweeling heeft een luxe modelijn, The Row.
Prachtig, die kleren. Alsof ze zijn gemaakt voor geesten.
In die kleren is het net of je een eindje boven de grond zweeft.
Hun smaak is onberispelijk. Dat zou je niet verwachten.
De Olsen-tweeling hoort geen kledinglijn te hebben.
Ze horen een tequilamerk te hebben dat Double Trouble heet.
Maar het moedigste wat de Olsen-tweeling ooit heeft gedaan,
was toen Mary-Kate met dat 60-jarige Franse monster trouwde.
Ik denk dat ze ons wilde trollen.
Ze had iemand op Laguna Beach kunnen hebben...
maar ze koos iemand op het strand van Normandië.
Kennen jullie die foto's dat ze stonden te zoenen bij basketbalwedstrijden?
Of wat voor sport ze in Frankrijk ook hebben. Croissantwedstrijden of zo.
Hij deed zo...
En Mary-Kate: 'Is dit wat je wilde?'
Ik denk dan: Mary-Kate, hou op. Heb genade, alsjeblieft.
Ze had genade. Ze zijn gescheiden.
Is er hier iemand gescheiden?
Ja. Goed zo. Applaus voor de gescheiden mensen.
Vind je het niks? Wegwezen.
Ik ben trots op jullie. Uitstekend.
Ik ben getrouwd.
Ik ben gewoon een scheidingsfanaat.
Het huwelijk is moeilijk.
Ik prijs me gelukkig met mijn man.
Maar over het algemeen is het moeilijk om met een man getrouwd te zijn.
Want soms zie ik hem als gewoon een man...
in plaats van degene met wie ik een leven heb opgebouwd.
Zo zie ik de hele wereld.
Als ik hoge gebouwen zie, zie ik erecties in de lucht.
In New York City draait alles om penissen.
Het ene gebouw: 'Kijk hoe lang ik ben.' Het volgende: 'Kijk mij, ik ben scheef.'
Het stadhuis zegt: 'Lengte is niet alles, jongens. Kom op.'
Deze kijk op de wereld weerhoudt me ervan om echt aanwezig te zijn.
Ik vind het geweldig om hier te zijn.
Ik voel me vereerd dat ik mijn comedy met jullie mag delen.
Ik ben helemaal gefocust.
En toch zegt een stemmetje in m'n hoofd:
'Hoe kan het, Ilana, dat je hier een uur lang mag staan?
Als de queer, joodse vrouw die je bent.'
Dat zal ik je zeggen.
Ik heb de hele tijd een penis in m'n gezicht.
Als ik alleen zo kan spreken,
moet je naar me luisteren door poesjesspeakers.
Waarom heeft een microfoon zo'n vorm? Trouwens, 'mic'?
We snappen het, Mike. Stel je niet zo aan.
Waarom ziet hij er niet uit als twee borsten?
Links en rechts in stereo.
Geluidstechnici denken nu vast: Sorry, schat. Hij moet penisvormig zijn.
Welnee. Als je innovatiever was, kon ik de hele show lang motorboaten.
Nu klinkt het alsof ik iets tegen kerels heb.
Maar ik ben juist gek op kerels.
Ik wil best met ze naar bed, snap je?
Ik wil met ze naar bed.
En het is niet alleen een transactie. Ik geniet er met volle teugen van.
Ik ben gek op kerels. Het probleem dat ik heb, is met mannen.
Er is een verschil. Dat verschil kun je voelen.
Kerels helpen je verhuizen.
Mannen verpesten je kansen op de arbeidsmarkt.
Kerels laten je invoegen. Mannen doen:
Kerels dragen grijze joggingbroeken naar de supermarkt.
Mannen dragen jeans naar de sportschool.
En als je 'een van de kerels' bent, ben je eigenlijk een vrouw.
Als je 'een van de mannen' bent, kom je in een politierapport.
Ik hou van kerels. Ik heb een geweldige vent.
M'n echtgenoot is heel sexy.
En dat is het belangrijkste voor mij.
Mijn echtgenoot is briljant. Hij heeft een PhD.
Hij een PhD, ik een LOL.
Dat is goed voor de grappen.
Hij is de emotionele leider in onze relatie.
Ik bouw steeds meer wrok op, gedraag me vreselijk...
en barst dan ineens in tranen uit.
Dat proces blijft zich herhalen.
Als m'n echtgenoot verdrietig is, zegt hij: 'Ik ben verdrietig.'
En dan zeg ik: 'Ik ben nat.'
Je gevoelens uiten terwijl je ze ervaart? Kom op. Geweldig.
Ik heb dus een goede vent.
Maar omdat hij al 43 jaar als man het leven navigeert,
kan hij zonder mij geen shirt kopen.
Hij raakt in de war en overweldigd.
Ik moet tabbladen klaarzetten op de iPad om hem te overtuigen.
Dan leg ik het verschil uit tussen Uniqlo en the Gap.
Dan zegt m'n echtgenoot: 'Wacht even, jemig.
Hebben ze ook effen kleuren?'
Dan zeg ik: 'Koop maar.
Mama brengt hem terug als je hem niet mooi vindt.'
Dan zegt m'n echtgenoot: 'Ja, maar welke maat heb ik?'
Dan zeg ik: 'Medium.'
Hij kan kwantummechanica uitleggen terwijl hij stoned is.
Hij kan niet op 'afrekenen' drukken in een webwinkel.
Maar hij heeft me zwanger gemaakt, dus nu koop ik shirts voor drie.
Toen ik zwanger was, werkte ik een halfjaar aan een tv-serie in LA.
Ik was de hele tijd misselijk.
Ik kon het niet geloven. Het ging maar door.
Elke ochtend ging ik naar m'n trailer...
en dan rende ik naar de badkamer om schuim te braken.
Schuim. Zoals schuimende gezichtsreiniger.
Ik was bang dat ik een spuitje zou krijgen.
Ga ik straks collega's bijten? Nee.
Ik was echt bang, ik had er nog nooit van gehoord.
Dus ik belde m'n moeder en ze zei: 'Dat is heel grappig.
Toen ik zwanger was van jou, braakte ik elke dag om 04:30 schuim.
Dat was ik helemaal vergeten.'
Ben je dat verdorie vergeten?
Dit is Fight Club voor vrouwen.
Mannen schrijven over worstelen in kelders...
en niemand mogen vertellen dat ze gezoend hebben.
Terwijl vrouwen stilletjes braken in openbare toiletten...
en het gewoon vergeten.
De meeste zwangere acteurs moeten hun buiken verbergen tijdens het filmen.
No comments yet. Be the first to leave one.