All That's Left of You (اللي باقي منك)

Çfarë është kjo? - Asgjë.

Më lejo të shoh.

Jo!

Eja këtu!

Është e imja. - Gënjeshtar!

Kujdes, vandalë! - Më fal, xhaxha!

Kthehu këtu! Po vij të të marr!

Hej, ti! Kthehu këtu! Kjo është biçikleta ime!

Ai mendon se është Maradona.

Mami do që të sjellësh qumësht. - Më vonë!

Malek?

Përshëndetje, teze. - Noor?

E lashë çantën time atje. A është në rregull? - S'ka problem.

Ku është Maleku? Pse nuk janë në klasë? - Ne ikëm herët.

Qëndro për drekë, Noor. - Një herë tjetër.

Eja këtu!

E pe? - Jo!

Sa herë të kam thënë të mos e mashtrosh veten?

Kujdes ku po shkon. - Hajde! Shpejt.

Je i mërzitshëm.

Qëndro i qetë.

Pra, çfarë ndodhi?

Nuk e di.

A do të ndalojnë ndonjëherë së na shtypuri?

Duhet të shkojmë në shtëpi. - Pse, ke frikë?

Jo, duhet të ikim.

Ne sakrifikojmë shpirtrat dhe gjakun tonë, o Palestinë!

1988 – Kamp refugjatësh, Bregu Perëndimor i pushtuar.

Ne sakrifikojmë shpirtrat dhe gjakun tonë, o Palestinë!

Intifada!

Intifada!

Intifada!

Këtu! Fshihu këtu!

Nuk lejohet makina.

E di që duhet të pyesësh veten se çfarë po bëjmë këtu.

Ti nuk di shumë për ne.

Në rregull, nuk jam këtu për të të fajësuar për këtë.

Por dua t'ju tregoj se kush është djali im.

Por që ta kuptoni,

Së pari, duhet t'ju tregoj se çfarë i ndodhi gjyshit të tij.

1948 JAFFA, PALESTINË.

Zoti të dhëntë forcë.

Më mirë!

Paqja qoftë me ty. Dhe me ty.

Si e thua? - Faleminderit, babi.

Në shërbimin tuaj, z. Salim.

Çfarë të mësova dje?

"Unë jam deti, në thellësitë e mia fshihen thesare."

A i pyetën zhytësit për perlat e mia?

Kështu e recitoni poezinë?

Jo.

"Por kini kujdes! Unë vdes, dhe kështu vdesin edhe bukuroshet e mia."

Dhe mjetet e tyre juridike, megjithëse të kufizuara, janë...

A është gjithçka në rregull? - Jo.

"E çmuar"? - Provo përsëri.

"Por kini kujdes! Unë vdes, dhe kështu vdesin edhe bukuroshet e mia."

Dhe ilaçet e tyre, megjithëse të kufizuara, janë ilaçi im!

Shumë mirë. Do t'ju mësoj pjesën tjetër më vonë.

"Mos më harro me kalimin e kohës, sepse..."

"Kam frikë se..."

"Do të më çojë drejt vdekjes."

Nëse je kaq i zgjuar, më trego për çfarë bëhet fjalë.

Nga deti. - Gabim.

Por ai thotë "Unë jam deti"! - Ai e përdor detin si metaforë.

Përsëri?

Ky imazh është...? - Simbolik.

Ai e krahason gjuhën arabe me detin.

Dhe pse nuk e thua këtë drejtpërdrejt?

Sepse është poezi. Nuk thua pikërisht atë që do të thuash.

Dhe kush ta tha këtë? - Babi!

Kampion.

O Zot! Poezia është e mërzitshme. - Nuk ka gabim.

Më fal, babi. Sa mësime të tjera do të na japësh?

Kur mund të kthehemi në shkollë? Më mungojnë miqtë e mi.

Do të kthehesh para se ta kuptosh.

Dhe do t'u mungojnë ditët kur babi mësonte poezi në shtëpi.

Dhe e vërteta.

Ku është?

Unë nuhas njerëzit.

Unë jam përbindëshi i uritur. Dua të ha.

Ku është?

Ndihmë, një përbindësh! Të lutem mos më ha!

Dua një copë nga kjo.

A të flemë? - Jo!

Hajde, le të shkojmë nën batanije.

Shko nën mbulesa.

Tani shko të flesh.

Mirëmbrëma. - Babi?

Çfarë ndodhi? - Çfarë është Deir Yassin?

Ku e dëgjuat për Deir Yassin? - Në radio.

Deir Yassin është një fshat i vogël dhe i bukur pranë Jerusalemit.

Dëgjova që atje ka ndodhur një masakër. - Çfarë do të thuash?

Nuk ke nevojë të mendosh për këtë. E di pse?

Pse?

Sepse asgjë e keqe nuk do të ndodhë këtu.

Si e di ti? - E di.

Për sa kohë që babai yt është këtu, nuk ke pse të kesh frikë.

Tani shko të flesh. - Natën e mirë, mami.

Natën e mirë, babi.

Natën e mirë.

Mirë!

Babi! Çfarë po ndodh? Ku je? Eja këtu!

Eja këtu, e dashur. - Ku është Lejla? Ahmed!

Të gjithë janë mirë. Le të qëndrojmë këtu.

Lejla!

Është larg, shumë larg.

Është shumë larg.

Është shumë larg.

Mos ki frikë.

Mos u shqetëso.

Le të luajmë lojën e guvernatorit. - Sharif.

Secili person merr një copë letër.

Le të shkojmë.

Merr një.

Kush është inspektori? - Unë!

Unë jam guvernatori!

Në rregull. Inspektori duhet të zbulojë se kush është hajduti.

Je ti hajduti? - Jo, nuk jam unë.

Më trego provën.

Prova është se unë jam babai yt. Nuk do të të gënjeja kurrë.

Unë nuk jam hajdut.

A je ti hajduti?

Jo.

A keni ndonjë provë?

Isha në roje në kështjellë dje.

Kalaja!

Unë jam guvernatori.

Ata kopilë po na shkatërrojnë! - Kujdes me gjuhën që përdor, Ahmad!

Ke të drejtë.

Ku janë ushtritë arabe?

Si mund të besojnë evropianët se kanë të drejtë mbi tokën tonë?

Situata ka ndryshuar, Sharif. Ata e kanë marrë Haifën.

Ne ramë dakord të qëndronim. - Nuk po të kërkoj të largohesh nga vendi.

Nablusi është vetëm një orë larg nga këtu.

Ne nuk do t'u japim atyre atë që duan.

Mos mendo për ta. Nuk po e bën këtë për ta.

Pra, nga kush?

Ata duan të na dëbojnë që të marrin gjithçka.

Kjo nuk do të ndodhë. Mbretëria e Bashkuar ka premtuar të ndërhyjë.

Mbretëria e Bashkuar?

Ata janë në rrënjë të problemeve tona.

Na ngërthyen thikën pas shpine.

Ata nuk na mbrojtën më parë dhe nuk do të na mbrojnë as tani.

Mendo për fëmijët. - Po mendoj për fëmijët, Munira.

Kjo është shtëpia e tyre.

Vetëm për dy javë, derisa ushtritë arabe të thonë se është e sigurt të kthehemi.

Ne nuk do të shkojmë në shtëpinë e vëllait tënd.

Gjithçka do të jetë mirë.

Ki besim tek unë.

Ki besim tek unë.

Bombardimet vranë qindra arabë në qendër të vendit.

Dhe ata e detyruan popullsinë të ikte nga e gjithë Palestina.

Bombardimi brutal zbrazi veriun e Jaffës.

Duke u larguar nga qyteti fantazmë.

Më bombarduan portokallet sot. - Dhe plantacionet në Abu Issa.

Përqafoju djemve nga unë. - Do ta bëj, vëlla. Shihemi më vonë.

Milicia sioniste është e trajnuar dhe e pajisur mirë.

Ne nuk kemi asgjë, as ushtri, as mbrojtje.

E çfarë pra? A duhet të dorëzohemi?

Këto janë vetëm vëzhgime. Bëni me to si të dëshironi.

Por nëse zgjedh të qëndrosh, të këshilloj të dorëzohesh.

Por çfarë po thua?

Pra, a do t’i lejojmë ata të na marrin vendin?

Kjo është shtëpia ime, jam edhe unë i tërbuar. - Pra, do të qëndrosh?

Nuk mendoj se do të na lejojnë.

Kjo është arsyeja pse unë dhe familja ime do të shkojmë në Bejrut nesër.

Ky është problemi. Ti je pjesë e problemit.

Shumë prej tyre kanë ikur tashmë. Kush do të mbetet për të na mbrojtur?

Është më mirë t'i dorëzojmë çelësat e shtëpive tona menjëherë.

Zotërinj.

Nuk kam dashur kurrë të largohem.

E shmanga këtë sa më shumë që munda.

Por tani është shumë e rrezikshme.

Është e drejta dhe detyra ime ta mbaj familjen time të sigurt.

Nëse dëshironi të bëni të njëjtën gjë...

Po të them të mos hezitosh.

Çfarë zhgënjimi! Duhet të turpërohesh!

Kryetar bashkie i mbarë!

A e di ku do të të çoj kur të mbarojë kjo çmenduri?

Për ku?

Ai hamendëson.

Gaza? Nr.

Kajsi? - Jo.

Bejrut?

Për në kinema.

Ku u fshehëm nga prindërit e mi?

Ata nuk na gjetën kurrë.

Nëse do ta kishin bërë, ti nuk do të ishe këtu.

Babai im do të të kishte vrarë.

Më mungojnë ato ditë.

Fëmijët! - A është gjithçka në rregull?

Nuk e di. - Qëndro këtu.

Nënë!

Ku je, e dashur? A është gjithçka në rregull?

Nënë!

A janë të gjithë mirë? Çfarë ndodhi, babi?

E lëndova veten. - Më lër të shoh.

Më lejo të shoh.

Gjithçka është në rregull. Nuk është asgjë. Je mirë.

Jo, nuk jam, Sharif.