Heroes

(ในระยะหลัง มีกลุ่มคนที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ปรากฏตัวขึ้นมา)

(พร้อมกับสิ่งที่เรียกได้เพียงอย่างเดียว ว่าเป็นความสามารถ "พิเศษ")

(บุคคลเหล่านี้จะไม่เพียงช่วยโลก แต่เปลี่ยนมันไปตลอดกาล)

(การเปลี่ยนแปลงจากสิ่งธรรมดาไปสู่สิ่งพิเศษนี้ จะไม่ได้เกิดขึ้นชั่วข้ามคืน)

(ภาคหนึ่งของเรื่องราวมหากาพย์ของพวกเขา เริ่มต้นที่นี่)

มันมาจากไหนนะ

ภารกิจนี้

ความต้องการที่จะไขปริศนาของชีวิต

ในเมื่อคำถามที่ง่ายที่สุดยังไม่อาจตอบได้

ทำไมเรามาอยู่ที่นี่

วิญญาณคืออะไร

ทำไมเราถึงฝัน

อาจจะดีกว่าถ้าเราไม่สนใจมัน

เลิกเสาะหา เลิกไขว่คว้า

นั่นไม่ใช่ธรรมชาติของมนุษย์

ไม่ใช่หัวใจของมนุษย์

และไม่ใช่เหตุผลที่เรามาอยู่ที่นี่

พ่อเป็นยังไงบ้าง

- ขอโทษที ฉันทำตกใจเหรอ - เปล่า

เปล่า ผมก็แค่ฝันถึงเรื่องน่าทึ่งอยู่เรื่อย ทุกทีที่หลับตา และ...

ช่างมันเถอะ

เขาชอบให้ผมอ่านเรื่องหุ้นให้ฟัง

- พ่อรู้สึกตัวบ้างมั้ย - ไม่

ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว ผมว่าใกล้แล้วล่ะ

อาจจะอีกสักสองสามวัน

ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเขาจะทำยังไงถ้าไม่มีคุณ

- คุณมีพรสวรรค์จริงๆ - ผมแค่ทำตามหน้าที่น่ะ

ไม่ คุณเหมือนลูกชายสำหรับเขา

งั้นเราก็เป็นพี่น้องกันน่ะสิ

คงจะกระอักกระอ่วนน่าดู ถ้าผมอยากชวนคุณไปเดต

ผมขอโทษ พูดแบบนั้นไม่เหมาะเลย

ไม่หรอก มันน่ารักดี แค่...

- ฉันกำลังคบคนอื่นอยู่น่ะ - ครับ ไม่ จริงๆ นะ ไม่เป็นไร

ผมต้องเปลี่ยนถุงน้ำเกลือน่ะ

โทษที เชิญเลย

ธรรมชาติสร้างมนุษย์ ให้เป็นเผ่าพันธุ์ที่หลงตัวเอง

เราได้สร้างอาณานิคม ไปทั่วโลกใบน้อยๆ ของเรา

แต่เราไม่ใช่จุดสูงสุดของสิ่งที่เรียกว่าวิวัฒนาการ

ผู้ได้รับเกียรตินั้นคือแมลงสาบ

ที่มีชีวิตอยู่ได้หลายเดือนโดยไม่มีอาหาร

ต่อให้หัวขาดก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อได้หลายสัปดาห์

มีภูมิต้านทานต่อรังสี

ถ้าพระเจ้าสรรค์สรรค์สร้างชีวิต จากอัตลักษณ์ของเขาจริง

งั้นผมก็ขอบอกพวกคุณเลย ว่าแมลงสาบนี่แหละคือพระเจ้า

พวกเขาว่ากันว่า มนุษย์ใช้พลังสมองเพียงหนึ่งในสิบ

อีกเพียงเปอร์เซ็นต์ ก็อาจทำให้เราคู่ควรแก่อัตลักษณ์ของพระเจ้า

เว้นแต่ว่าวันนั้นได้มาถึงแล้ว

โปรเจกต์การถอดพันธุกรรมมนุษย์

ค้นพบว่าความแตกต่างเพียงเล็กน้อย ในรหัสพันธุกรรมมนุษย์

กำลังเกิดขึ้นในอัตราที่สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

การย้ายมวลสาร การลอยตัว การซ่อมแซมเนื้อเยื่อ

มันเป็นแค่เรื่องเหนือขอบเขตความเป็นจริง

หรือมนุษย์กำลังเข้าสู่ประตูแห่งวิวัฒนาการกันแน่

หรือว่าในที่สุดมนุษย์ก็ได้ไปยืน หน้าปากทางสู่ศักยภาพที่แท้จริงแล้ว

ขอโทษนะ หมดเวลาแล้ว

ผมรู้ๆ ฉันเริ่มจะพูดเหมือนพ่อแล้ว ช่วยไม่ได้นี่

รู้มั้ย ถ้าพวกเขาอยากจะไล่ผมออก ตามพ่อไปก็ได้นะ

แต่เรื่องนี้มันมีมูล นิราด

ถึงมันจะฟังดูบ้าก็เถอะ

มีอะไร

พ่อของนาย

เขาตายแล้ว

ได้ยังไง

การขับแท็กซี่ในนิวยอร์กซิตี เป็นงานที่อันตรายมากๆ

เกิดรับผิดคนผิดเวลา

เราอาจจะไม่มีวันรู้แน่หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมเพิ่งคุยกับเขาเมื่อสองวันก่อนเอง

เขามั่นใจว่ามีคนสะกดรอยตาม

และพยายามจะขโมยงานวิจัยเขา

เขาตายเพราะทฤษฎีของเขา

- บ้าน่า - งั้นเหรอ

พ่อนายทิ้งครอบครัวไป

ทำลายอาชีพตัวเอง เพื่อไล่ตามทฤษฎีเพ้อฝันไปรอบโลก

นายจะไปไหนน่ะ

ไปอะพาร์ตเมนต์เขาน่ะสิ ไปเอางานวิจัยเขามา

พ่อใกล้เจอ "พวกเขา" คนแรกแล้ว

คนไข้หมายเลขศูนย์ของเขา พ่อตามรอยเขาไปที่ควีนส์ นิวยอร์ก

โมฮินเดอร์ ฟังฉันนะ

พ่อนายทำงานที่เดียวกับฉัน และเป็นเพื่อนฉันคนหนึ่ง

เป็นศาสตราจารย์ที่น่านับถือ เป็นนักพันธุศาสตร์ที่ชาญฉลาด

แต่เขาแยกความฝันกับความจริงไม่ได้

ผมเดินตามรอยเท้าพ่อ วิทยานิพนธ์ผมก็มาจากงานวิจัยของพ่อ

- ใช่ เพราะนายต้องการให้พ่อยอมรับไง - แล้วตอนนี้คุณจะบอกผมว่ามันไร้ค่างั้นเหรอ

ฉันกำลังบอกให้นายปล่อยวาง

ผมต้องรู้ให้ได้ว่าทำไมเขาถึงตาย ว่าทั้งหมดไม่ได้สูญเปล่า

แล้วผมก็จะสานต่อสิ่งที่เขาเริ่มไว้

ฮัลโหล

ครับ ใช่ ตอนนี้ผมอยู่ที่บ้านเขา

เปล่าๆ เขาทิ้งทุกอย่างไว้หมดเลย ยกเว้นคอมพิวเตอร์

งานวิจัย แผนที่

ครับ ส่งทีมมาเก็บได้เลย

เดี๋ยวผมโทรกลับนะ

ไอ้ลามก

ถึงเวลาตื่นแล้ว ไมกาห์

ไมกาห์

ไมกาห์

ไมกาห์

- ไมกาห์ - อะไรครับ

- บ้าจริง ไมกาห์ อย่าทำแบบนั้นสิ - ทำอะไรครับ

ลูกต้องระวังตัวหน่อยนะ

เข้าใจมั้ย

ผมแค่ซ่อมคอมพิวเตอร์เอง

โลจิคบอร์ดมันไม่ดีน่ะ ผมเลยต้องสร้างอันใหม่

อันใหม่เหรอ

มีใครเคยบอกมั้ย ว่าลูกเป็นเด็กที่ฉลาดที่สุดในโลกเลย

แม่ไงครับ ตลอดเลย

นี่อะไร

กล้องรูเข็มครับ ไว้ดูสุริยุปราคา

วันนี้ดวงจันทร์จะบังดวงอาทิตย์ครับ

- เราต้องเอาไปดูที่โรงเรียน - พูดแล้วก็นึกได้

ลูกต้องไปเตรียมตัวแล้ว วันนี้สายไม่ได้

แม่ครับ ผมแต่งตัวแล้ว อาหารเที่ยงก็ใส่กระเป๋าแล้ว

นั่นแหละที่ผมทำตลอดช่วงเช้า แล้วแม่ล่ะ

อย่ามาทำฉลาดกับแม่นะ

โอเคมั้ย แม่ทำงานหาเงินให้เราใช้จ่ายนะ

เราถึงโดนตัดแก๊สอีกแล้วเหรอครับ

หยิบของมา แล้วไปรอที่ประตูหลัง โอเคมั้ย

- ทำไมครับ - ไปเถอะน่า

- แม่ครับ มีอะไรเหรอ - ไม่มีอะไร อย่าเสียงดังแล้วอยู่ใกล้ๆ แม่ไว้

กล้องพร้อมมั้ย

เกือบแล้ว คอยเดี๋ยว

นี่น่าจะ 21-24 เมตรได้มั้งเนี่ย เหลือเชื่อชะมัด

โอเค ฉันพร้อมแล้ว

โอเค

พระเจ้า...

พระเจ้าช่วย ให้ตายสิ แคลร์

พระเจ้าช่วย

แคลร์

ฉันชื่อแคลร์ เบ็นเน็ต และนั่นคือความพยายามครั้งที่หก

ลงตรงนี้ใช่มั้ย

คุณลินเดอร์แมน เดี๋ยวอีกห้านาทีผมโทรกลับนะครับ

ขอบคุณ

ฉันสายแล้ว มีงานระดมทุนแล้วก็กินเลี้ยง...

มันเกิดขึ้นอีกสองครั้ง

บางครั้งฉันก็ตกลงมา บางครั้งก็บินอยู่

- บางครั้งนายก็อยู่ด้วย - ฉันไม่มีเวลาแล้ว

มันไม่ใช่แค่ฝันนะ เนทาน

- ถือหน่อย - ฉันนึกว่ามันจะหาย แต่เปล่าเลย

จิม ผมขอก่อนหกโมงนะ ขอบคุณ

เมื่อเช้านี้ตอนฉันลุกจากเตียง ก่อนเท้าฉันจะถึงพื้น มันกลับลอย

ลอยอยู่สองสามวินาทีแน่ะ เหมือนว่าฉันกำลังบินอยู่เลย

จริงๆ นะ ฉันคิดว่าฉันบินได้

พวกนี้ยังไม่ตัดสินใจหมดเลยเหรอ

เอางี้ ถ้านายคิดว่านายบินได้ ก็โดดจากสะพานบรุกลินดูสิ

แล้วดูว่าจะเป็นไง

ฉันน่าจะเริ่มกับอะไรที่ไม่ค่อยสูงก่อน

- เหมือนเวลาฝึกเดิน - นายจริงจังนี่

- จริงจังสิ - นายต้องตื่นได้แล้วนะ ปีเตอร์

ไปหาหมอ ขอยามากินดู

แต่อย่ามาทำเป็นโรเจอร์ คลินตันใส่ฉัน โพลฉันตกไปแปดจุดแล้ว

นี่ไม่ได้เกี่ยวกับนาย โอเคมั้ย

มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน และฉันก็รู้สึกว่านายเป็นคนเดียวที่จะเข้าใจ

ฉันจะไปเข้าใจ เรื่องที่นายคิดว่าตัวเองบินได้ได้ยังไง

เพราะนายเป็นพี่ฉันไง

แม่ ผมไม่ว่าง...

อะไร

อีกสิบนาที เจอกันครับ

แม่ทำอะไรอีกล่ะ

- แม่ถูกจับ - ข้อหาอะไร

ขโมยของ

ฉันหดหู่จัง

อะไรนะ เธอพูดเรื่องอะไร ทำไมล่ะ

- กล้องพร้อมมั้ย - เกือบแล้ว คอยเดี๋ยว

มันน่าขยะแขยงซะจนฉันเกือบฉี่ราดก็จริง

แต่นี่เป็นเรื่องที่เจ๋งที่สุดที่เคยเกิดขึ้น ในเมืองนี้ในรอบร้อยปีเลยนะ

ถ้าไม่มีใครรู้ จะเจ๋งได้ไง

งั้นให้ฉันถ่ายไว้ทำไม

ฉันมีเหตุผลของฉันน่า

ใช่ว่าเธอจะเลิกเป็นดาวเด่นเพราะเรื่องนี้นี่

ดาวเด่นเหรอ

ใครพูดถึงเรื่องเด่นดังกัน

ชีวิตเก่าของฉันมันจบแล้ว โอเคมั้ย

ฉันมีแข่งหมากรุกอาทิตย์หน้า สอบเอสเอทีเดือนตุลาคม

งานพรอมในอีกสามอาทิตย์ แต่ฉันดันเป็นตัวประหลาด

เธอไม่คิดมากเกินไปเหรอ

ไม่ ฉันไม่คิดว่างั้น

กระดูกทั่วทั้งตัวฉันก็หักไปหมดแล้ว

แทงเข้าอกตัวเองก็แล้ว เอาเหล็กแท่งเสียบคอตัวเองก็แล้ว

ฉันกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

แล้วเธอเรียกไอ้ที่โผล่ออกมานั่นว่าอะไร

เยี่ยมเลย

- ส่งเทปมาก็แล้วกัน โอเคมั้ย - โอเค

นี่ ฉันขี่จักรยานไปส่งก็ได้นะถ้าเธอต้องการ

ฟังนะ

ขอบใจนะ โอเคมั้ย

ไว้พรุ่งนี้ฉันจะคุยกับนาย ต่อหน้าคนอื่นๆ ที่โรงเรียนละกันนะ

ฉันสัญญา

สำเร็จแล้ว!

ฉันทำสำเร็จ! ฉันทำสำเร็จแล้ว!

ไอโกะ ฉันทำได้แล้ว! ทัตซึยะ! ทัตซึยะ! ทัตซึยะ!

อะไรอีกล่ะ

ฉันข้ามปริภูมิและเวลาได้แล้ว!

- ก็ดีแล้วนี่ - นาฬิกาฉัน

ฉันทำให้มันย้อนเวลาไปได้หนึ่งวินาที ใช้แค่พลังจิตกับความคิดเอง

น่าเสียดายเนอะ ที่นายไม่ได้ค่าจ้างเป็นรายชั่วโมง

นี่ฉันจริงจังนะ