Le prime 200 righe.
Onderzoekers doen genetische manipulaties op embryo's.
Genetische manipulatie op mensen wordt gecommercialiseerd.
Genetisch gemanipuleerde baby's hebben hogere IQ's en betere fysiek.
Het proces heeft 97% slaagkans als de eerste generatie volwassen is.
Deze "perfecte" proefexemplaren worden GC-mensen genoemd...
genoemd naar het bedrijf dat hen creëerde - Glen Crest Labs.
GC-mensen worden de ruimte in gestuurd.
Ruimteonderzoek is beslissend geweest wanneer het gaat over...
oplossingen vinden voor het verslechterde klimaat op aarde.
LSEP- dynamische controle actief.
Ontmoeting met Atromitos dadelijk. - Welkomstbericht van Nordham.
Groeten van de aarde.
Waar ik nu drie jaar ouder ben, maar jullie merken niet dat tijd passeert.
Ik twijfel er niet aan dat jullie erin slagen de lading op te halen.
Ik zal live uitzenden na jullie aankomst.
Ik krijg het er helemaal warm van. - Nog iets anders dan gelukwensen?
Databestanden van de laatste drie jaar worden gedownload.
Hoge seismische activiteit op Titan. - IJsvulkaanuitbarsting.
Dat kan de missie niet beïnvloeden. - Zichtbare afstand tot Atromitos.
Huidige snelheid: 445 km/uur.
Twaalf graden elliptische baan.
Er klopt iets niet. - Atromitos is te dicht bij Titan.
Verminder de afstand, Duncan. - Hun romp gaat stuk.
Kunnen we de computer bereiken? - Ik probeerde, maar geen antwoord.
Tijd om te slepen. - Het weegt tien keer meer dan ons.
We moeten de achterste raketten tegelijk activeren.
We moeten ze herijken zodat ze de atmosfeeraantrekking aankunnen.
We behouden dezelfde positie en snelheid als Atromitos.
Behoud snelheid en compenseer. - Sleepkabels en raketten klaar.
Atromitos' roulatiesysteem faalt. - We worden in hun baan getrokken.
Koppel aan de hoofdcomputer. - Heb ik al geprobeerd.
Over 40 sec is Atromitos weg. - We gaan ook de atmosfeer in.
We verliezen Atromitos niet. Idee? - Ik kan rond het probleem komen.
Als ik het protocol kloon, ziet het schip het als bevel van binnenuit.
Vijf seconden. - Ik heb het.
Verhoog de sterkte van de raketten.
De magnetische sleepkabels houden het.
Atromitos stijgt.
Het gevaar is geweken.
Raak elkaar niet aan. Dat brengt jullie lichamen in de war.
Sorry voor ons ongeremd vieren. - Verhoogde adrenaline is gevaarlijk.
Welke verhoogde adrenaline? - Ik weet ook niet wat hij bedoelt.
Terug aan het werk. - Wat communicatie zou mooi zijn.
Sorry, sir. We waren even bezig. - Het geluid werkt, het beeld niet.
Ik hoef jullie niet te zien. Ik weet al hoe jullie eruit zien.
Data-overdracht naar het grote scherm.
Geen nieuws van Atromitos. Drie maanden sinds de laatste zending.
De bemanning is dood. - Dan is een reddingsmissie onnodig.
Je hebt gelijk als het niet ging over de belangrijke lading op Atromitos.
Het kostte de bemanning twee jaar om deze stof te ontwikkelen.
Een koolstofkatalysator die gaten in de atmosfeer kan maken. We...
Wat?
Waarom kan je robots niet minder sociaal onbekwaam programmeren?
Ze worden ART-ificiële mensen genoemd, sir.
Culturele finesse uitleggen aan machines is gewoon dom.
Waar was ik? - Een stof die de atmosfeer maakt.
Haal de lading. Deze opdracht is van levensbelang. We rekenen op jullie.
Komt in orde. - Ik geloof in jullie.
Ruimtereizen is niet voor mijn soort. We worden gek als we er lang zijn.
Zoals Atromitos' bemanning? - Ik denk het.
Dan is succes onze enige optie. - Ik verwacht niets anders.
Atromitos' kapiteinslog, 20-12-2066.
De bemanning heeft hard gewerkt. Stof ontdekt, klaar voor transport.
We liggen zes dagen achter, wat goed is gezien eerdere problemen.
Als de bemanning door quarantaine komt zijn we klaar om te gaan.
Waarom moeten wij altijd oplossen wat de prematuren verpesten?
Zeg niet dat je "prematuren" zei om non-GC-mensen te beschrijven.
Orson heeft gelijk. Onze opdracht is opruimen na gewone mensen.
Wat betreft opruimen. Atromitos is uitgerust met een ART, 320-model.
Als we ervan uitgaan dat Lulu werkt, doet ze huishoudelijke taken nu.
We moeten haar geheugen bekijken om te zien wat gebeurde.
Het zuurstofniveau is goed, net als de levensondersteunde functies.
Er komt een gek geluid uit 't schip. - Wat is het?
Het klinkt als de deathmetal band GWAR uit de jaren '90.
Luister je naar deathmetal? - Technisch gezien klassieke rock.
De situatie wordt steeds erger wat confrontaties kan veroorzaken.
Gek hoe muiterij kan ontstaan op een schip dat al riskant is.
Maar er zijn geen andere woorden om de situatie te beschrijven.
Boarding begint.
Systeemconfiguratie is veranderd. - De code is niet geldig.
Doorkoppelen.
Muziek uit!
Volume lager! - De stembediening werkt niet.
Ik moet het controlepaneel vinden om het te maken.
Een soort geïmproviseerd apparaat. Kijk goed rond.
De zwarte doos is verwijderd met geweld.
De planten in de broeikas overwoekeren. Net een jungle hier.
Bedankt, Zimmer. - Graag gedaan.
Controlekamer veilig.
ART van het schip gevonden. Heet jij Lulu?
Ja. - Wie was er nog meer aan boord?
Bemanningslid Travis O'Neill. - We hebben een overlevende.
Waar is Travis O'Neill? - Ik weet het niet.
Doel in zicht. - Ik heb O'Neill gevonden.
Gang naar de bemanningscabines.
Ik moet voorbij kamer G in het bemanningsgedeelte komen.
Ik ben klaar als jij klaar bent. - Nu.
Travis O'Neill?
Draai je om.
De lading is hier niet.
Alle communicatie moet geherprogrammeerd worden.
Ik kan het stap voor stap doen, maar het schip laten werken kost tijd.
Doe dat, maar de lading vinden heeft hoogste prioriteit.
Het opsporingssysteem is uitgeschakeld.
Geen lading of bemanning te vinden. Het DNA is van O'Neill of de planten.
Wat weet je over hem? - Hij was werktuigbouwkundige.
Niet speciaals. Geen militaire training, geen hogere opleiding.
Een Jan en alleman.
Hij is ondervoed en heeft slaaptekort, maar niets serieus.
Hij nam het niet nauw met hygiëne dus ik scheerde en waste hem.
Mentale toestand? - PTSD, depressie, depersonalisatie.
Moeilijk te zeggen voorlopig.
Hallo, O'Neill. Ik ben kapitein Linden van Teleios.
We zijn hier voor een reddingsmissie.
We zijn dankbaar voor alle hulp die we kunnen krijgen.
Jij krijgt de opdracht om informatie uit O'Neill te krijgen.
Je hebt een doctoraat in Psychologie.
Dat deed ik om mijn Cauchy- Kowalevski-thesis te vergeten.
Je bent toch de meeste gekwalificeerde.
Hebben jullie toegang tot de ART geheugenbank?
Net zoals het schip is Lulu's geheugen gewist.
Als we hier een tijdje blijven, kunnen we dan iets aan dat onkruid doen?
Ik stel voor dat we O'Neill naar de recreatieruimte brengen.
Er is maar een uitgang, maar het is groter en voelt niet als een nor.
"Hopelijk goed geslapen. Hebben jullie contact met Atromitos?"
"Laat ons weten hoe het gaat met de lading."
Was dat alles na drie jaar? - We mogen er het beste van maken.
Ja, inderdaad.
Mijn vader zei altijd dat een tweede diploma tijdverspilling was.
Psychologie dan nog.
Tijdens mijn studies bestudeerden we nooit de psychische effecten...
van isolatie in de ruimte als gevolg van traumatische gebeurtenissen.
Wat er ook gebeurd is, het moet vreselijk geweest zijn.
Je kende hen en had zeker hechte vriendschappen ontwikkeld.
Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo lang alleen te zijn...
met Lulu als enige gezelschap.
Geen reactie toen ik sprak over de bemanning, lading noch familie.
Maar één ding lokte reactie uit. - Wat?
Lulu, ga naar het bemanningsgedeelte.
Het is normaal dat non-GC-mensen gevoelens krijgen voor artificiële.
Net zoals met huisdieren.
De band wordt nog sterker als de ART seksuele kenmerken heeft.
Een ART op een ruimteschip heeft geen geslachtsdelen.
O'Neill is een ingenieur en heeft drie jaar gehad om te sleutelen.
Jouw job.
Afdrukken compleet.
Lulu. Broek uit.
O'Neill houdt duidelijk ook van schaamhaar.
Het is niet nodig om alle details te weten, Orson.
Hoe zullen we haar gebruiken?
Laat O'Neill met haar omgaan. Ik wil zien of zijn gedrag verandert...
wanneer zij in de buurt is.
Helpt deprivatie niet? - Het is als een wortel voor hem...
wat ons meer psychologische controle geeft.
Zuurstofniveau 21%, stikstof 78%.
Was jij dat? - Nee.
Anderson hier. Hoort iemand me? - Linden hier. Wat gebeurt er?
Hoor je me, Duncan? - Op weg naar de recreatieruimte.
O'Neill is ontsnapt. - Is de sluis naar Teleios veilig?
Enkel stem- of vingerafdrukken van ons openen de sluis.
Hij heeft mijn geweer meegenomen.
Ik ga naar de laadruimte. Jij checkt de machinekamer, Duncan.
Machinekamer veilig. Ik ben in de vrachtruimte nu.
Wat wil je?
Wil je dat we het schip verlaten?
Wil je iets vertellen?
Leg het wapen neer. - Ik heb het onder controle.
O'Neill, we zijn vriendelijk omwille van onze goede positie.
Maar ons geduld heeft grenzen.
Haal de trekker over. - Waar ben je mee bezig?
De geweren hebben een vingerafdrukslot.
Er zal niets gebeuren.
Ik hou van deze verlichting. Het is kalmerend.
Zolang je niet hoeft te zien wat je doet.
Dit is het video-entertainment.
Wat is dit?
Voor agressieremmers belandden oude ARTs op de zwarte markt...
en werden geherprogrammeerd om te vechten.
Wie kijkt hiernaar? - Gewone mensen kicken op geweld.
Niet zo vreemd dat de bemanningsleden gek werden.
Kan je het uitzetten?
O'Neill is helderder in zijn hoofd dan hij wil toegeven.
Wat deed je daarbinnen? - Wat deed jij?
Je wist dat hij ongevaarlijk was. - Ik wilde hem laten praten.
Ik denk dat hij met ons solt. - Je zei dat ik dit moest aanpakken.
Doe hem praten.
Werd de temperatuurregeling hier ook aangepast? Het is bloedheet.
Wat?
God zij dank! - Nee, bedank Zimmer.
Een en dezelfde persoon volgens Zimmer.
Goed dat we terug bij de start zijn. - Graag gedaan.
Nog meer storingen? - Alles moet gauw opgelost zijn.
Enig contact met de aarde? - Enkel databestanden, geen video.
We proberen opnieuw.
We ontvingen jullie signaal. Ik wil dat jullie de missie voortzetten.
Haal de lading en breng ze terug. Dat heeft de hoogste prioriteit.
De rest is bijkomstig. Ik herhaal: de rest is bijkomstig.
Bedankt en succes.
Was dat alles? - Jup.
In de vrachtruimte vroeg ik je of je iets wilde vertellen.
No comments yet. Be the first to leave one.