Who Saw Her Die? (Chi l'ha vista morire?)

MEGÈVE, FRANKRIJK

- Dat is het, ik heb er één gevonden! - Ik ook!

- Ja, maar ik zag hem als eerste. - Nee, dat was ik.

Nee, dat was ik.

Alsjeblieft.

- We moeten zijn hoofd bedekken. - Je muts.

- Nee, Nicole, niet mijn muts... - Je muts!

Nee!

Hou op, Nicole.

- Waar ga je heen, Nicole? - Ik ga weg.

Pak me dan als je kan!

- Nee, Nicole. Kom terug! - Pak me dan.

Nicole, kom terug!

Nicole! Nicole!

- Nicole, kom terug. - Nee!

Ik ga mij verstoppen, ik ga mij verstoppen.

Nicole?

Ik ga je vinden.

Nicole.

Nicole, waar ben je?

WIE ZAG HAAR STERVEN?

COLD CASE ONBEKENDE MOORDER

VENETIË 1972

Papa!

Daar is ze dan, het vliegende Nederlandse meisje.

- Is de reis goed verlopen? - Ja.

- Heb je plezier gehad? - Ja.

Duiven! Duiven!

Duiven, duiven?

Ik ben terug! Kom en eet!

Ja?

Verbind maar door.

- Roberta! - Waarom kom je niet?

- Mama is aan de telefoon. - Ik kom!

Hallo?

Hoe gaat het, Elizabeth?

Ze is er al, ja.

Ze is nog heel, maak je geen zorgen.

Ze wordt volwassen. De volgende keer draagt ​​ze een beha!

- Houdt werk of romantiek je daar? - Geef aan mij.

Mama, het is hier mooi en zonnig.

En weet je dat papa een boeket rozen voor mij heeft gekocht?

Ze zijn net zo groot als ik.

En weet je dat papa geïrriteerd is omdat je niet met mij mee kwam?

Hij sloot de deur en ging weg.

Dat is hoe ik perscampagnes voer. Er is niets dat ik niet kan!

Begrijp je dat Venetië een woestijn is?

Toch zou het het Italiaanse Las Vegas kunnen zijn.

Meer casino's, theaters, bioscopen, kunstgalerijen,

alles groter, met hoge normen, plezier zonder grenzen, snap je?

Als het zo doorgaat, wordt het een dode stad.

Het wordt prachtig. Ik beeld het mij al helemaal in, helemaal onder water.

De klokkentorens steken uit het water.

En een witte zeilboot, mijn boot. Wat een droomstad!

Dat zou er niet slecht uitzien op een schilderij. Werk je trouwens niet meer?

- Je laat mij niets meer zien. - Ik heb hier niets meer.

Ik heb alles naar een galerie in Turijn gestuurd. Hallo, Vernon.

Dus Serafian heeft je erin geluisd.

Ik wist dat je het vroeg of laat opgegeven zou hebben.

Wat is dat? Heeft een vrouw je gekrabd?

Nee, niets om je zorgen over te maken.

Ik deed mijn gebruikelijke training en ik wilde geen masker opzetten.

Roberta, wat voor muziek is dat?

- Wil je de drukpersen zien? - Nee.

- Waarom niet? - Ik geef de voorkeur aan muziek.

Ik kan niet zeggen dat ik ooit enig succes heb gehad met vrouwen!

- Kun je mij laten vliegen? - Waarom niet?

- Kom op! - Klaar?

Stoppen. Stoppen.

Uw gratie.

- Vader James! - Hey, alles goed?

- Niet slecht. - Je had fantastische recensies.

Heel goed, ja.

Ik zou het je niet durven vragen, maar...

Ik heb wat schilderijen voorbereid voor de liefdadigheidsveiling.

Ze zullen het middelpunt zijn.

- Dit is mijn dochter. - Je dochter?

Ik wist niet dat je een dochter had.

Ik woon hier niet, ik woon in Amsterdam.

Je bent heel mooi.

- Net als je vader. - Ik lijk op mijn moeder!

- Hallo. - Hallo, Roberta.

- Waar ben je gisteren geweest? - Burano, om te zien hoe ze kant maken.

Ken je mijn moeder?

Natuurlijk.

- Mijn moeder is erg mooi, nietwaar? - Ze is heel mooi.

- Hallo. - Hallo.

Indrukwekkend. Ze ziet er elke dag meer als Elizabeth uit.

Ja.

En hetzelfde humeur, toch?

Waarom is ze niet met het kind meegekomen?

Ik weet het niet, we raken steeds verder uit elkaar. Laat maar zitten.

Hoe komt het dat je hier bent? Heb je iets nodig?

Nee, nee, bedankt.

Ik kwam langs, dus ik dacht ik waarschuw je dat Serafian terug is uit Beiroet.

Bedankt.

Ik zag Gabriella. Ze vroeg naar jou. Ze voelde zich somber.

Op dit moment wil ik er voor één vrouw zijn, Roberta. Zeg het haar.

- Tot morgen dan. - Doei.

Eén ijsje, alsjeblieft.

- Ik heb je verrast. - Je liet mij schrikken.

De dame gaat helemaal alleen ijs eten, en dan zegt ze dat ik haar bang maak!

- De prachtige Ginevra. - Hallo, Franco.

Geef mij dat maar.

- Bedankt. - Serafian wacht op je.

- En wie ben jij? - De ridder, zie je dat niet?

En papa is mijn wilde paard.

Filippo, jij bent er ook? Je bent als een slechte munt.

Een slecht zaadje misschien.

We hadden het over jou.

Laat je niet misleiden, vandaag is hij goedkoper dan normaal.

- Hallo, rooie. - Hallo.

Eraf, nu.

De hedendaagse kunstenaars geloven dat hun creaties

niets te doen hebben met prachtige werken uit het verleden.

Maar dat is slechts een illusie.

Ze beseffen de historische uitdrukking van hun tijd niet,

hun werken zijn niets meer dan een logische evolutie op dat uitgangspunt.

De geschiedenis is als een machine, Serpieri,

magische draden langs paden, al gedekt.

Ik hoop dat je de mijne op een goede manier zult bespreken.

Maak je geen zorgen.

Een paar weken geleden vroegen ze mij om bij een bedrijf in Parijs te gaan werken.

Maar als ik mijn eigen zou hebben...

Ik kan het doen.

Ik ken veel mensen in Parijs, ik kan dingen regelen...

Beter van niet.

Ik denk niet dat het tijd voor jou is om verdere initiatieven te ondernemen.

Ik begrijp het, Serafian.

Je verandert nooit, je bent altijd dezelfde geweldige persoon.

Maak je geen zorgen, Serpieri. Vrouwen zijn altijd een beetje...

Kijk eens naar deze schilderijen en vertel mij wat je ervan vindt.

- Ik heb je nodig, Ginevra. - Je kunt alleen met mij vrijen.

Mijn stabiliteit is hersteld dankzij jou. Daarom heb ik je nodig.

- Filippo, dat is gewoon jouw probleem. - Jij en ik moeten samen zijn.

- Je begrijpt het niet, Serafian zou... - Zachtjes!

Hier is je cheque.

Heb je niet te veel nullen opgeschreven?

Ik hoop dat je mijn gast kunt zijn in Beiroet.

Ik zou graag willen dat je erbij bent, bij de opening.

Er zullen veel publieke figuren zijn.

Roberta...

- In welke maand ben je geboren? - In februari.

- Dan is Waterman je sterrenbeeld. - Ja.

- Wat is Waterman? - De sterren die je in februari ziet.

- Mijn sterren dan. - Ja.

Dit is je geluksdag.

- Tot ziens, Serpieri. - Tot snel.

Jouw beurt.

- Kom op, laten we naar huis gaan. - Nog even, mama.

Ga nou niet moeilijk doen. Kom op, het is al laat.

- Als ik iets zeg, moet je gehoorzamen. - Oké, maar ik maak geen huiswerk.

Doe wat ik zeg, anders sla ik je!

Kom op! Kom op!

- Nee, ik heb geen dorst. - Prima.

Supervers! Ze zijn vanmorgen gevangen.

Je zegt altijd hetzelfde.

- Weet je wat dat is? - Nee.

Een telefoon. Kijk...

- Hallo? - Hallo?

- Mevrouw, wil je dansen? - Ja.

Perfect. Vanavond haal ik je op met mijn gouden gondel.

- Werkelijk? - Natuurlijk, ik ben een goochelaar.

Denk je dat dit een telefoon is?

Kijk nu hoe je ze eet. Ze zijn heerlijk, weet je?

- Maar het is maar een omhulsel. - Dat is niet waar. Kijk.

De vis van het wezen breekt los.

Zie je? Eet nu.

Kom op.

- Ik walg ervan. - Je hebt het nog niet eens geprobeerd.

Ik kan het zien, toch?

- Wat wil je dan? - Taart.

- Mag ik meespelen? - Kom op.

Oke, ga maar.

Hou dit vast.

Ik speel ook mee!

Heb je mij gemist?

Ze is mooi, nietwaar? Ben je jaloers op haar?

Kom op, laten we even bijpraten over vroeger.

- Je had mij op zijn minst kunnen bellen. - Niet weer, Gabriella.

Kom om mij heen staan. Maak een cirkel.

Het is beter als je nu gaat, ik moet werken.

- Je schaamt je voor mij. - Nee, kom op.

Je denkt dat ik je dochter niet waard ben.

- Heb ik gelijk? - Doe niet zo gek.

Ik wil niet dat ze er problemen mee heeft om ons samen te zien.

- Soms begrijp ik je niet. - Er valt niets te begrijpen.

Tegenwoordig hebben kinderen een andere benadering van het leven.

Oké, ik laat mij psychoanalyseren, ik beloof het je.

Donder op!

Ik zei dat je naar boven moest komen. Kom op!

Maria! Maria!

Nee, niet doen. Die is van mij.

Geef aan mij!

Het is mijn ketting!

Dieven!

Roberta?

Mevrouw Piera, heb je mijn dochter gezien?

Egizia, waar is Roberta?

Ik weet het niet. Een uur geleden speelde ze nog met Claudio Zardin.