Caché

ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ

Subrip-Συγχρονισμός amerzone

Λοιπόν;

Τίποτε.

- Πού ήταν; - Σε τσάντα, έξω απ' την πόρτα.

Εδώ έπρεπε να είναι.

Έλα μέσα!

Θα ρωτήσω τους γείτονες αν είδαν κάποιον.

Ο Αντουάν δεν είδε τίποτε και η Μαρί έχει τον τηλεφωνητή.

Η κασέτα είναι δίωρη.

- Τι ώρα έφυγες; - Μετά από σένα. Στις 8:45.

Γύρνα το πίσω.

Απορώ πώς δεν τον είδα!

- Η κάμερα θα ήταν σε αμάξι. - Δεν φαίνεται το τζάμι.

Ίσως μέσα από το σπίτι...

Δεν ξέρω τι να πω...

Ποιος μπορεί να το έκανε;

Πάμε να φάμε, πριν κρυώσει.

Κάποιος φίλος του Πιερό που σπάει πλάκα μαζί μας.

Δεν είναι καθόλου αστείο.

- Πού είναι ο Πιερό; - Θα γυρίσει όπου να 'ναι.

- Πού ήταν η κασέτα; - Σε σακούλα του σούπερ-μάρκετ.

- Πού είναι; - Στο σαλόνι ή στο χολ...

- Δεν είχε κάποιο γράμμα μέσα; - Όχι. Δες και μόνος σου.

Φέρνεις τη σαλάτα;

Πρόχειρο φαγητό, απόψε.

Εκεί μέσα ήταν;

Για χαζή με περνάς;

Ίσως σου ξέφυγε κάτι...

Ψάξε και την κασέτα. Ίσως κι εκεί μου ξέφυγε κάτι.

Ο γιόκας μας! Ήρθε επιτέλους!

Κάθισε! Σου σερβίρω!

- Πού ήσουν; - Στου Υβ. Γιατί;

Πειράζει που ρωτάω;

Κάθε Τρίτη πάω. Με βοηθάει στη γεωμετρία.

Ίσως κάποιος θαυμαστής σου.

Πιερό, μην παίρνεις ανάσα αμέσως μετά το γύρισμα!

Το ίδιο ισχύει και για σένα, Αντρέ.

Τομά, πιο δυνατά.

Πιερό, να μην είσαι στην επιφάνεια όταν γυρίζεις.

Αντρέ, όχι τόσο βαθιά.

Τομά, πρόσεξε την αναπνοή σου.

Ραντεβού σε δύο εβδομάδες, για ένα ακόμη στρογγυλό τραπέζι.

Καλή ανάγνωση. Ευχαριστούμε που μας παρακολουθείτε.

Μείνετε στις θέσεις σας, όσο διαρκούν οι τίτλοι τέλους.

Σας ευχαριστώ όλους!

Η κασέτα ήταν τυλιγμένη μ' αυτό το χαρτί.

Τι συμβαίνει;

Είμαι κουρασμένος.

Τι θα κάνουμε;

Θα ειδοποιήσεις την αστυνομία;

Δεν ξέρω... Δώσε μου τη ζωγραφιά...

Πρέπει να πάμε στην αστυνομία.

Μοιάζει με παιδική ζωγραφιά.

Δεν έχω ιδέα...

Να ρωτήσω τον Πιερό;

Πιστεύεις ότι κάποιος φίλος του μας παρακολουθεί;

Με τρομάζει...

Θέλεις να του το πούμε;

Δεν πιστεύω ότι το κάνει κάποιος συμμαθητής του.

- Ποιος, λοιπόν; - Δεν ξέρω!

Έφυγε πριν δύο λεπτά.

Το πήρε. Το είδα.

Ποιος είναι;

- Θέλω να μιλήσω στο Ζορζ Λοράν. - Ποιος είστε;

Θέλω να μιλήσω σ' αυτόν που ονομάζεται Ζορζ Λοράν.

Σας ζήτησε η γυναίκα σας.

- Τι είναι αυτή η κάρτα; - Ήταν στην αλληλογραφία σας.

Μαλάκα!

Δεν προσέχεις καθόλου;

- Τι είπες; - Δε βλέπεις μπροστά σου;

Βγαίνεις στον δρόμο, χωρίς να δεις;

Εσύ πας αντίθετα στον μονόδρομο!

Βρίσε με κι άλλο!

Δε θα τσακωθούμε! Ούτε εσείς προσέξατε, ούτε εμείς.

Βούλωσε το βρωμόστομά σου!

Συγγνώμη.

Δεν έχουμε καμία βοήθεια...

μέχρι να κάψει το σπίτι ή να στείλει βόμβες αντί για κασέτες.

Τι έγινε; Γιατί ήρθες να με πάρεις;

Πίστευα ότι θα σ' ευχαριστούσε.

Άφησα τη μαμά στο γραφείο.

Πού είχε πάει;

Είχαμε μια δουλειά. Γι' αυτό θέλω να σου μιλήσω.

Γιατί μου έστειλες κάρτα;

Μου την έδωσε η καθηγήτρια. Δεν καταλάβαινε το σχέδιο.

Της φάνηκε παράξενο που μου στέλνεις κάρτες στο σχολείο.

Καθόμουν στο βάθος, δίπλα στον καθρέφτη.

Ήταν ηλικιωμένη και δεν ήθελα να περιμένει.

Της συστήθηκα και τη ρώτησα γιατί ήθελε να μου μιλήσει.

Φαινόταν πολύ συγκινημένη.

Κάθισα δίπλα της.

Είπε ότι πρώτη φορά ερχόταν κι ότι δε μιλά σε αγνώστους.

Της θύμιζα κάποιον που είχε αγαπήσει πολύ. Τι να κάνω;

Ήταν εβδομηντάρα... Τα χέρια της έτρεμαν...

Δεν είμαι συναισθηματικός, αλλά με είχε εντυπωσιάσει.

Ανυπομονούσα να μάθω ποιον της θύμιζα.

Ποιος ήταν; Ο εραστής, ο πατέρας, ο άντρας της;

Ο σκύλος της!

Πώς θα αντιδρούσατε; Της λέω: "Αρκετά διασκεδάσατε. Φεύγω".

Με σοβαρό ύφος, μου λέει ότι ξέρει πως ακούγεται γελοίο...

Με παρακάλεσε να μείνω, ήθελε να μιλήσει. Δε με κορόιδευε.

Φαινόταν τόσο απελπισμένη, που ξανακάθισα.

Ο σκύλος της πέθανε το 1964 σε τροχαίο.

"Την ίδια χρονιά γεννήθηκα", της λέω!

Προσβλήθηκε γιατί δεν την πήρα στα σοβαρά και μου είπε...

"Τον πάτησε ένα φορτηγό, στις 17 Απριλίου του 1964."

Στις 17 Απριλίου είναι τα γενέθλιά μου.

Ακριβώς όπως το λέω!

Είχε βγάλει βόλτα τον σκύλο.

Δεν είδε ότι ερχόταν φορτηγό κι έτσι πέθανε ο σκύλος.

Ο σκύλος τραυματίστηκε στο λαιμό και πέθανε λίγο μετά.

Δε θα το πιστέψετε... Έχω ένα σημάδι στο ίδιο σημείο.

Είναι αλήθεια;

Καλό!

- Ποιος σου είπε την ιστορία; - Δε με πιστεύεις;

Μας πήρε ο Φρεντερίκ. Πήγε καλά η εγχείρηση της Σιμόν.

Δεν πήγαμε να τη δούμε. Δεν έχουμε στενή σχέση.

Είναι πολύ κλειστή. Δεν σ' αφήνει να την προσεγγίσεις.

- Ο Φρεντερίκ γράφει σενάριο. - Για την εγχείρηση;

- Η μικρή με ποιον μένει; - Με τον Φρεντερίκ.

- Πώς τα πάει; - Αρκετά καλά.

Όταν χωρίζουν φίλοι, διαλέγεις το μέρος του ενός.

Ο Φρεντερίκ άλλαξε. Είναι πιο ανοιχτός με τη Μαριάν.

Ποιο είναι το θέμα του σεναρίου;

- Το σενάριο του Φρεντερίκ. - Δεν έχω ιδέα.

Περιμένετε κάποιον;

Πάω να δω.

Ποιος είναι τέτοια ώρα;

Ίσως κάποιος θαυμαστής. Αυτό είναι το τίμημα της δόξας.

Ποιος είναι;

Τι θέλεις; Εμφανίσου, δειλέ!

Εμφανίσου και πες τι θες!

Γελοίε!

Δεν ήταν κανείς.

Δεν ήταν κανείς έξω.

Θα πρέπει να κάνω τρεις εβδομάδες δίαιτα!

Γιατί έμεινες τόση ώρα έξω;

Δεν έγινε τίποτε...

Δεν κάνω τη ζηλιάρα που λέει ότι την απατά ο άντρας της.

Ανησυχώ. Λαμβάνουμε ανώνυμα δέματα και τηλεφωνήματα.

Όταν χτυπάει το κουδούνι, νομίζω ότι είναι ο μαλάκας.

- Τι τηλεφωνήματα; - Δε μπορώ να τα περιγράψω.

Πήγατε στην αστυνομία;

Θα επέμβουν, μόνο αν επιτεθεί κάποιος.

- Είναι σκάνδαλο! - Έτσι έχουν τα πράγματα.

Φάτε, θα κρυώσει.

Τι ήταν;

Τι έπαθε;

Αφού σας είπε τα ευχάριστα η Ανν...

...δε θα σας κρύψω τίποτε.

Είσαι ικανοποιημένη τώρα;

Δεν είναι διασκεδαστικό.

Στέλνουν κασέτες στο σπίτι. Μας παρακολουθούν.

Η Ανν, εγώ ή ο Πιερό, έξω από το σπίτι.

- Ξέρετε ποιος το κάνει; - Όχι ακόμη.

Τι είναι αυτό;

Το σπίτι όπου μεγάλωσα.

Με χρειάζεστε κάτι άλλο;

Κάθισε κοντά μου.

Μην στενοχωριέσαι. Με προσέχει.

Λυπάμαι.

Δεν ήξερα...

Σταμάτα! Είναι γελοίο!

- Πες μου πώς τα πας. - Καλά. Όπως τα ξέρεις.

Ο Πιερό στην εφηβεία, εγώ και η Ανν πνιγμένοι στη δουλειά.

Η θεία Ζουλί μού έστειλε γράμμα από τη Μασσαλία.

Δε χάνει εκπομπή σου.

Θα ήθελε να έχει έναν γιο σαν εσένα.

- Είναι πολύ ευγενικό. - Φέτος κλείνει τα ογδόντα.

Τι έχεις; Φαίνεσαι πιεσμένος.

Δεν μπορώ να βλέπω ότι δεν είσαι καλά.

Μια χαρά είμαι για την ηλικία μου!

Μη λες ανοησίες!

Τώρα που δεν βγαίνεις έξω, δε νιώθεις μοναξιά;

Αλλάζει η μοναξιά, αν κάθεσαι στον κήπο;

Αισθάνεσαι λιγότερο μόνος στο μετρό, απ' ό,τι στο σπίτι;

Έχω τον οικογενειακό φίλο, χάρη στο τηλεκοντρόλ.

Αν λένε βλακείες, το κλείνω!

Μου λείπει που δεν ακούω το πιάνο.

Από τότε που πέθανε ο μπαμπάς...

- Εσύ παίζεις ακόμη; - Δεν έχω χρόνο.

Κρίμα.

Ο Πιερό έχει ταλέντο;

Μόνο οι φίλοι του τον ενδιαφέρουν.

Δώδεκα ετών είναι;

- Γιατί ήρθες; - Θα πάω στο Αιξ.

Κάνω αφιέρωμα στο Βεγιεργκάνς για το τελευταίο του βιβλίο.

Ξέρεις ποιον ονειρεύτηκα; Τον Μαζίντ!

Ποιος είναι ο Μαζίντ;

Ο γιος του Ασέμ, που θέλατε να υιοθετήσετε!

Παράξενο δεν είναι; Μετά από τόσα χρόνια.

Κι εγώ ονειρεύομαι τα παιδικά μου χρόνια. Γερνάς...

- Δεν έχω γεράσει. - Γερνάς, πριν το καταλάβεις.

Τον σκέφτεσαι καμιά φορά;

- Ποιον; - Τον Μαζίντ!

Καθόλου; Ήταν σημαντικό για σένα και τον μπαμπά.

Έχει περάσει καιρός κι είναι κακή ανάμνηση.

Το ξέρεις πολύ καλά.

- Τι ονειρεύτηκες; - Απλώς τον ονειρεύτηκα.