Disenchantment

ตื่นได้แล้ว เจ้าหญิง นี่วันพิเศษของท่าน

หวังว่าได้หลับเยอะๆ จะได้สวยๆ นะเพคะ

อุ๊ย เอาอีกละ

ให้ข้าไปสงครามครูเสดเถอะ อะไรก็ปลอดภัยกว่าเป็นองค์รักษ์ให้เจ้าหญิง

หมดหนัาตัก

ตาม

สองคู่

อย่าเพิ่ง

มีข้าสามตัว

นั่นมันแค่สองใบ

หนึ่ง สอง แล้วข้าไง

เงินเป็นของข้าย่ะ

แต่ข้ามีมีด

พรุ่งนี้เจอกันนะ

ท่านสนุกมามากแล้ว ถึงเวลาแต่งงานให้เป็นฝั่งเป็นฝาซะที

ขอพระองค์กรุณาขึ้นเกี้ยว

- อรุณสวัสดิ์ เจ้าหญิง - วันนี้อากาศดีนะพ่ะย่ะค่ะ

ห้อยอย่างนั้นเมื่อยตุ้มมั้ย เจ้าหญิง

- ขออภัยที่ไปงานแต่งไม่ได้ - แลกที่กันมั้ยล่ะ

ไม่เอาละ ขอบคุณ

- ขอให้มีความสุขในวันพิเศษ - เจ้าก็เหมือนกัน

อรุณสวัสดิ์ เจ้าหญิง อยากลองยาสารพัดโรคตัวใหม่ของข้ามั้ย

มันกันโรคระบาดภัยร้ายถึงตายได้นะ

ข้าหวังอยากจะตายมากกว่า แต่ยังไงก็ขอบคุณนะ

ไม่ต้องมามองแบบตัดสินกันเลยพ่อ

เค้กนี้ต้องเพิ่มความสูงศักดิ์ไปอีก ใส่เสาเข้าไป โปะครีมแต่งหน้าอีก

ตุ๊กตาประดับหน้าไม่เห็นเหมือนข้าทั้งสองตัว

ทำให้หน้าเหมือนข้าทั้งคู่ แล้วกำจัดไปตัวหนึ่ง

เค้ก

สั่งให้เขาโปะครีมเพิ่มเยอะๆ รึเปล่า

สั่งแล้วสิ... เฮ้ย! เจ้าไปอยู่ไหนมา

ข้าเข้าใจนะ ยาใจของข้า

วันเสกสมรสของข้า ข้าก็มีผีเสื้อบินปั่นป่วนในท้องเหมือนกัน

ไม่น่าจะกินเข้าไปเยอะขนาดนั้น

ข้าก็แค่อยากสนุกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะถึงวันที่ข้ามีความสุขที่สุด

เงียบซะ! คณะทูตานุทูตจากเบนท์วูด กำลังจะมาถึงได้ทุกเมื่อ

เปลี่ยนเสื้อผ้าไพร่ๆ นี่ออก แล้วลงมาใหม่ให้ดูสมเป็นเจ้าหญิงหน่อย

น้อมรับบัญชา ท่านพ่อ

ใครมองนางจะโดนตัดหัว

โห กระหึ่มเต็มตา

อะไรล่ะ

(บทที่หนึ่ง - เจ้าหญิงหนึ่งคน เอลฟ์หนึ่งตัว และปีศาจหนึ่งตนเดินเข้าไปในบาร์)

เยี่ยม ข้าต้องใส่ผ้าคลุมหน้าบ้าๆ นี่ แล้วแกล้งทำว่ายังซิงเนี่ยนะ

นั่นไม่ใช่ผ้าคลุมหน้า คอร์เซทต่างหาก

เห็นไหม มันดันเนื้อหนั่นขึ้นไปไว้ข้างบน

ต้องจัดการแต่งงานวุ่นวาย เพื่อพันธมิตรทางการเมืองงี่เง่าเนี่ยนะ

ข้านึกว่าจะได้แต่งงานเพราะรักแท้ หรือเพราะเมาจนไม่มีสติ

คนเรามีหลายเหตุผลที่จะแต่งงานเพคะ

ข้าแต่งเพื่อแพะตัวเดียว

ทีนี้ เร็วเข้า เจ้าชายจะมาแต่งกับท่านเร็วๆ นี้แล้ว

แล้วถ้ามีเวลา เขาอาจได้พบปะท่านด้วย

ข้าดูเป็นไงมั่ง เนี้ยบเท่สุดๆ เนอะ

อุตส่าห์ให้หมาเลียจนสะอาดตั้งสองรอบ

ขอเบิกตัวกษัตริย์และราชินีแห่งเบนท์วูด

ลอเรนโซที่หนึ่งและบันนี่

ยินดีต้อนรับ ฝ่าบาท

กษัตริย์และราชินีเขยคนใหม่ของข้า

หรือจะเรียกว่าพี่น้องดีนะ

เราก็เป็นพี่น้องกันจริงๆ จะทำไมล่ะ

และบุตรชายควบตำแหน่งหลานชาย

วีรบุรุษแห่งสมรภูมิการต่อสู้กับ เจ้านกที่ตอนนั้นบินเข้ามาในห้อง

ว่าที่เจ้าบ่าว เจ้าชายกีย์สเบิร์ตแห่งเบนท์วูด

ทีข้าไม่เห็นกระพือครีบงี้เลย

- ข้าเกลียดความรู้สึกนี้จริง - ความรู้สึกสร่างหรือเพคะ พระองค์

เปล่า แค่รู้สึกเหมือนชีวิตกำลังจะจบสิ้น จะยิ้มยังยิ้มไม่ออก

ไม่ต้องห่วง เราจะแต่งให้แก้มดูดีเป็นสีชมพูใสๆ

อย่าลืมสิ หญิงงามเมืองถึงแต่งหน้า สาวสูงศักดิ์จะใช้ปลิง

เจ้าเคยนึกอยากอยู่ ในที่ซึ่งคนมีความสุขมากจริงๆ ไหม

มาร้องฮ่า ฮ่า ฮ่า แล้วก็ ฮี่ ฮี่ ฮี่

เราสุขาสุขีสุขไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว

เอลฟ์วูดคือสถานที่ที่เจ้าจะไม่มีวันหนีไป

หัวคิดเราว่างเปล่าแต่หัวใจเราเสรี

เราทำงานทั้งวันและร้องเพลงด้วยความสุขใจ

เราดื่มกันทั้งคืน ไม่มีใครห้ามใคร

ร้องว่า โฮ่ โฮ่ โฮ่ แล้วก็ ฮี่ ฮี่ ฮี่

ฟังเราผิวปากอย่างน่ารักน่าชังซี

เอลโฟ คิสซี่ อย่าให้ท้องชนกัน!

คิสซี่ เก็บริมฝีปากไว้จูบ กล่องขนมรวมรสสำเร็จรูปสิ

แล้วเอลโฟ นี่เจ้าคงไม่ชอบงานในสายการผลิตสินะ

ใช่ มันไม่ใช่งานที่ข้าอยากได้เท่าไหร่

คือแบบว่าข้าไม่ได้มีความสุขตลอดเวลา

แต่เราร้องเพลงกันนะ

เออ ร้องเพลงระหว่างทำงานไม่ใช่ความสุข นั่นมันอาการป่วยทางจิต

ข้าเบื่อที่ต้องมีความสุขตลอดเวลา

สักครั้งในชีวิต ข้าหวังว่า...

ข้าอยากไปที่ซึ่งคนเขาทุกข์ระทมกันบ้าง

ของขวัญชิ้นนี้มันอะไรกันเนี่ย

จงเปิดทวารแห่ง... คือว่า แกะโบว์

เจ้าหญิงทิอาบีนนี่

เจ้าถูกสาปจากก้นบึ้งลึกที่สุด แห่งโลกหลังความตายแล้ว

อะไรนะ

แต่เจ้าดูดีนะ ยินดีที่รู้จัก เรียกข้าว่าลูซี่

ทหาร! ทหาร!

มีไอ้ตัวผีบ้ามาบวกแล้วยังจะมาชมข้าอีก

หุบปาก! ไซเลนซิโอ!

ก่อนอื่น ข้าไม่ใช่ผี

ผีมันใช้เรียกไอ้ขี้แพ้ที่โดนฆ่า

- ข้าคือปีศาจ - เป็นปีศาจเหรอ

ใช่แล้ว จริงๆ แล้วเป็นปีศาจส่วนตัว

ทำใจให้คุ้นซะ

เพราะเจ้าจะต้องมีข้าไปตราบชั่ว...

ฟ้าดินสลาย

เริ่มกระบวนการปีศาจผูกใจแล้ว

ใช่ ตัวแทนของเราจะผลักดันนาง ให้เข้าสู่ด้านมืด

อาจต้องใช้เวลาหลายเดือน หรืออาจจะหลายปี

งั้นก็ต้องลากเก้าอี้มานั่ง

เก้าอี้สีดำๆ เลยด้วย

เอลโฟ เจ้าเนี่ยซนจริงเลยนะ

ทำไมใครๆ ก็พูดอย่างนั้น

แค่เพราะข้าไม่ได้แจ่มใสตลอดเวลา ไม่ได้แปลว่าข้าเป็นตัวพิลึกซะหน่อย

เฮ้ย! อย่ามาแอบดูสิ ไอ้พิลึก

แต่เหมือนถ้าเราทำอะไรต่างไปนิดเดียว

ทุกคนก็สติแตกกันไปหมด

อย่างกับทุกคนมีแท่งมินต์ตรงแหนว อัดแน่นอยู่ในรูทวาร

หูย ซี้ด

- เจ้ายิ่งบ่นข้ายิ่งเกิดอารมณ์ - ชอบก็บ่นได้อีกเรื่อยๆ นะ

เราใช้เวลาทั้งวันทำขนม เพื่อจะได้ค่าจ้างเป็นขนม

มันไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย

เจ้าเศร้าเหลือเกิน เจ้าเป็นเอลฟ์ที่เศร้า

คิสซี่! นี่มันเกิดเรื่องสวรรค์ชั้นเจ็ดอะไรกัน

เปล่าค่ะ ท่านพ่อ!

ไอ้ตัวพิลึกนี่ไม่ถอดกางเกงเฉยๆ หรอก เอลโฟ

นี่ฟางเส้นสุดท้ายแล้ว เจ้าจะต้องถูกลงโทษ

จะทำอะไรข้าล่ะ ตีก้นด้วยอมเยิ้บเหรอ

นี่เรื่องใหญ่นะ เจ้าต้องโดนแขวนคอจากต้นหมากย้อย

แขวนคอเอลโฟจากต้นหมากย้อย กิจกรรมพิลึกต่องแต่งซะงั้น

นี่ความผิดป๋าเอง ลูกป๋า ป๋ามีอะไรจะบอก

ป๋า!

เรื่องมันยาว เล่านานนะ ลากเก้าอี้มานั่งดีกว่า

อ้าว

เมื่อกี้ป๋าว่าไงนะ

ใช่ ทุกอย่างเริ่มขึ้น ตอนที่ป๋าได้เห็นแม่เขาเป็นครั้งแรก

คือ... มือไม้เนี่ย

เก็บไม้เก็บมือไม่อยู่เลย

แล้วทันใดนั้นแม่เจ้าก็เหวี่ยงหมัดฮุกขวา

- แล้วป๋าก็ตกหลุมรักเลย - ป๋า!

แค่นี้ชีวิตก็ถูกสาปอยู่แล้ว

ไม่ต้องมีปีศาจมาทำให้ชีวิตพังกว่านี้หรอก

เป็นสาวเป็นนางทำไมใช้คทาแบบนี้

เออ ฟังเหอะ เจ้าจะหนีข้าไม่พ้นไปตลอดกาล แค่หายใจลึกๆ แล้วก็...

และนั่นนะ สหาย คือวิธีส่งคืนของขวัญ

ถ้าเจ้าไม่ทำใจร่มๆ นี่จะต้องกลายเป็นตลอดกาลที่ยาวนานมาก

โอเค ยอมก็ได้

บอกแล้วว่าเอลฟ์ตัวเบาเกินจะแขวนคอแล้วตาย

คนสุดท้ายที่เราจับแขวนคอก็แก่ตาย

ก็ได้ แทงมัน

ท่านพ่อ ช้าก่อน!

พ่อจะฆ่าชายทุกคนที่จูบข้าไม่ได้นะ

ได้สิ

หนีไป เอลโฟ หนีไปให้ไกล!

ไปกับข้าสิ

คิสซี่ เจ้ามาไกลขนาดนี้แล้ว ไม่อยากเห็นโลกภายนอกเหรอ

เอลโฟ ข้าไม่เคยบอกมาก่อน แต่ข้าไปจนสุดทางกับเจ้าไม่ได้

อย่านะ เอลโฟ นั่นเป็นเรื่องต้องห้าม

แล้วจะมีคานโยกเปิดไว้ทำไมเนอะ

เอลโฟ ข้าขอเตือนเจ้า

หลายร้อยปีมาแล้วที่ไม่มีเอลฟ์ตนใด ออกไปจากเอลฟ์วูด

- เว้นแต่ลีฟโว - อย่าได้กล่าวถึงลีฟโว สปีคโค!

อย่าเปิดเลยนะ

เราจะยกโทษให้ทุกอย่าง ตราบใดที่เจ้าเชื่อฟังกฎแจ่มใสของเรา

จะกฎแจ่มใสแจ่มใจแจ่มแมวอะไร ก็ไม่เอาทั้งนั้นแหละ

ข้าอยากลองชีวิตที่มีมากกว่าความหวาน

ข้าอยากร้องไห้เป็นน้ำตาเค็มๆ

ได้เจอความจริงแสนขม

อยากจะได้ลิ้มรสชีวิตคำโตๆ แบบจิ้มซอสมัสตาร์ดไปด้วย

จะมัสตาร์ด น้ำส้ม ปลาเค็ม นี่มันคำเพ้อของคนคลั่งทั้งนั้น

ก้าวไปอีกก้าวเดียว เจ้าจะถูกตัดหางปล่อยเอลฟ์

ไม่เคยมีเอลฟ์ตนใดได้กลับมา แม้แต่รีเทิร์นโนก็โนรีเทิร์น

เอลโฟ ออกไปแล้วเจ้าจะตายนะ

ข้าขอตายอย่างยิ่งใหญ่ ดีกว่าอยู่อย่างจุ๋มจิ๋ม

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้ารู้สึกสงบและ...

ปีศาจส่วนตัว

- แปลว่าเจ้าจะทำตามคำสั่งข้าเหรอ - เปล่า

ข้าเป็นเจ้าหญิงนะ ข้าทำอะไรเองไม่ได้ งั้นเจ้ามีประโยชน์อะไร

โอเค

นึกถึงเสียงเล็กๆ ในหัว ที่คอยบอกให้เจ้าทำสิ่งที่ถูกต้องนะ

ข้าคือคนที่จะตะโกนกลบเสียงนั้น

เออ ข้าคือคนที่จะทำให้เจ้ารู้สึกดี เวลาที่ทำเรื่องแย่ๆ

- เจ้าก็เหมือนเพื่อนเฮงซวยน่ะสิ - ใครบอกว่าเราเป็นเพื่อนกัน

ดูเค้กนี่สิ

เขาไม่ได้ทำเพื่อข้าด้วยซ้ำ มีแต่ไอ้เรื่องพันธมิตรโง่เง่านี่

น่าเสียดายเนอะที่เจ้าเป็นเจ้าหญิง แล้วก็เป็นผู้ดีเกินจะทำอะไร

ข้าว่าท่านจะพอใจ กับเค้กที่แก้ไขแล้วเป็นอย่างมาก ฝ่าบาท

เหมือนดี ก่อขึ้นไปได้ดี

ลงมาดูข้างล่าง เสาน้ำตาลดูมั่นคง

ด้านหลังดูดี และเหลือบดูชั้นสุดท้ายลวกๆ

เขียนไว้ว่า...

"ไปตายเลย พ่อ"

นั่นมัน... อะไรนะ

บีน!

คาราเมลใช้ทำเป็นที่เคลือบขนม ใส่เป็นไส้ หรือเป็นขนมในตัวมันเลยก็ได้

ทีนี้ ญาติห่างๆ ของคาราเมลคือนูกัต ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็คือ...

หวัดดีจ้ะ ข้าชื่อเอลโฟ แล้วเจ้า...

ยุ่งอยู่ กำลังอยู่ในสงคราม

สงครามคืออะไร

อุ๊ย ได้เจอคนใหม่ๆ อีกแล้ว

อะจึ๋ย

หวัดดีฮะ ข้าชื่อเอลโฟ

เอ่อ ก็ชอบสงครามอยู่นะ แต่ไม่ถึงกับเลิฟง่ะ

ดีใจจุงที่เฮียไม่ต้องเห็น บาย