Inmate #1: The Rise of Danny Trejo
Scarica il sottotitolo Thai
Informazioni sulla release
Tag
Anteprima dei sottotitoli in Thai
Le prime 200 righe.
- ขอบคุณครับ - ค่ะ
ว่าไง
- ไง - ไง มาเชเต้
ว่าไงทุกคน
- ไง - ไง
ผมชื่อแดนนี่ เทรโฮ
บางคนอาจเคยเห็นผมในทีวีบ้าง
ผม...
ผมพูดอะไรไม่ออกเลย เพราะผม...
ก่อนอื่น ผม...
ผมชอบทำแบบนี้
นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้ ผมไม่ต้องเข้าคุกอีกตั้งแต่ปี 1969
หมายเลขของผมคือ บี 948
"ผมจำได้ว่าผู้กำกับคนหนึ่งพูดว่า"
"แดนนี่ ถีบประตูเข้าไปข่มขวัญเลยนะ"
"ผมถีบประตูเข้าไป"
"'คัต' เขาถาม 'คุณเรียนมาจากที่ไหน'"
"เดลส์มาร์เก็ต เดอะฟาร์อีสต์มาร์เก็ต วอนซ์"
เอาล่ะพวก ลุยกันเลย
"พวกเขาทำหนังและเรื่องราว เกี่ยวกับคนอย่างแดนนี่"
"และนักแสดง ก็รับบทเป็นคนเหล่านั้น"
"แดนนี่คือคนคนนั้น"
"เขามีปัญหาตั้งแต่เด็ก"
"ยิ่งโตขึ้นก็ยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ"
"ฉันทึ่งเสมอที่เขาใช้ชีวิตแบบนั้น แล้วรอดมาได้"
"มีหลายครั้งที่คุณชดใช้ไม่ได้"
"ไม่มีทางล้างออกหมดจด"
"ฉันรู้สึกว่าแดนนี่ชดใช้ให้สังคมแล้ว"
"แต่ฉันว่าแดนนี่คงไม่รู้สึกอย่างนั้น"
"ฮอลลีวู้ด"
"ล้มลงก็เรื่องหนึ่ง"
"พอลุกแล้วจะทำยังไงต่อ"
"นั่นคือชีวิตของแดนนี่"
"แล้วทุกอย่างก็กลับมาที่จุดเริ่มต้น"
"พ่อผมโตที่พาคอยมา แคลิฟอร์เนีย"
เขาโตมาในบ้านที่เราอยู่ตอนนี้
"สมัยที่มีฟาร์มโคนมอยู่ตรงนั้น"
"ถนนลูกรัง ตรอกลูกรัง แค่ย่านคนเม็กซิกันจน ๆ"
"นี่คือชีวิตที่ไม่มีเข็มขัดนิรภัย ชีวิตที่ไม่มีโทรศัพท์มือถือ"
"ชีวิตที่ไม่มีบ้านหลังไหนมีโทรศัพท์"
พอถึงอายุสี่ขวบ คุณเดินออกจากบ้าน
และหวังว่าจะได้กลับบ้านตอนมืด
"พาคอยมาและซานเฟอร์นันโด เพิ่งพัฒนาจากพื้นที่เกษตรกรรม"
"ตอนผมย้ายไปที่นั่นกลางยุค 50"
มันเป็นสวนส้มครับ เราย้ายมาอยู่ในสวนส้มเลย
เราเปิดก๊อกน้ำ แล้วโคลนก็ไหลออกมา
"พาคอยมาและซิลมาร์ และชุมชนเหล่านั้น"
"เพิ่งเริ่มเติบโตขึ้น"
"เคยมีชายแก่เดินมากับม้าแคระ"
"ผมไม่รู้ว่าเขาคิดราคาเท่าไร แต่ผมจำได้ว่าแม่เห็นม้าแคระ"
ผมปีนขึ้นม้า แล้วพวกเขา ก็พันผ้าพันคอเล็ก ๆ ให้ผม
ผมถ่ายรูปกับลูกม้าตัวนั้นด้วย
"มันคือความรู้สึก เป็นเจ้าข้าวเจ้าของที่เด็กทุกคนมี"
เรากำลังสร้างมันขึ้นมา
"เชฟโรเลต รถโหลดเตี้ย บิวอิคคันใหญ่"
ในซานเฟอร์นันโด และพาคอยมาสมัยก่อน
คนขับรถเล่นกันเยอะมาก
ทุกคนรักรถของตัวเองมาก
"โดยเฉพาะในชุมชนเม็กซิกัน"
"ชุมชนชิกาโน"
"มันไม่ได้มีไว้ให้รถซิ่ง รถแข่งเร็วปรู๊ดปร๊าด"
"ม้าแข่งพันธุ์ดีอนาคตสดใส"
"มันเป็นม้าโชว์ ขับเคลื่อนไปช้า ๆ"
"มันเลยแล่นแห่กันไปแบบช้า ๆ"
มันไม่ใช่แบบ "ดูฉันซิ่งสิ"
มันคือ "ดูฉันไปช้า ๆ สิ ชื่นชมพลังฉัน"
"ผมจำได้ว่าขับรถเล่น"
ตอนผมอายุ 13 ที่เบาะหลังกับ...
เบียร์มิลเลอร์ไฮไลฟ์ ใช่เลย
ผมรอแทบไม่ไหวที่จะมี...
รถเปิดประทุน เปิดรับแสงแดด อะไรแบบนั้น
- เป็นไงบ้าง - มาเชเต้
ใช่แล้ว
มาเชเต้กินลมชมวิว
ตอนนี้เราอยู่ในรถรุ่นปี 60... ไม่ใช่สิ เชฟโรเลตเบลแอร์ปี 56
เครื่องยนต์เชฟโรเลต 350 และนี่คือสัตว์ประหลาด
นี่คือแบรนฟอร์ด เป็นถนนเส้นที่ผมเคยอยู่
มันเป็นย่านที่ดีจริง ๆ เข้าใจใช่ไหม
โอ้
ผมเอาชนะหมอนั่นได้นะ ว่าไหม
โอ๊ะ เหยียบไปซะแล้ว
ชอบจัง
"ย่านพักอาศัยก็คือย่านพักอาศัย"
"เมื่อไฟดับ ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป"
เด็ก ๆ ไม่มีอะไรทำและไม่มีเงิน
ไม่มีงานให้พวกเขาทำ ไม่มีอะไรเลย
พ่อแม่ไม่อยู่ อาจไปทำงาน
เด็ก ๆ เลยก่อเรื่องกัน
"บรรยากาศของพาคอยมา เต็มไปด้วยความตึงเครียด"
"ตอนนั้นพาคอยมาเป็นเหมือน"
"เมืองหลวงแห่งการฆาตกรรม ของลอสแอนเจลิส"
"พาคอยมา ซานเฟอร์นันโด นอร์ทฮอลลีวู้ด แวนนายส์"
"ชุมชนละตินทั้งหลาย เคยสู้รบตบมือกัน"
"ไม่มีปืนกล"
"ไม่มีกลุ่มคนที่ขับรถพุ่งมา"
"กราดยิงทุกคน เพียงเพื่อฆ่าคนคนเดียว"
"ไม่มีหัวหน้าแก๊งมาเฟีย"
"เพราะตอนนั้น ยังไม่มีคนตั้งแก๊งมาเฟียด้วยซ้ำ"
"มันเคยศิวิไลซ์กว่านี้มาก แต่ปัญหาก็ยังอยู่"
นั่นโรงเรียนเก่า สมัยผมเรียนมัธยมต้น
โรงเรียนมัธยมต้นพาคอยมา เราบ้ากันมาก ๆ
"นี่คือพาคอยมามิดเดิลสคูล"
"มันเคยเป็น พาคอยมาจูเนียร์ไฮสคูล"
"แล้วพวกเขาก็เปลี่ยนชื่อมัน"
"ทุกคนเรียกมันว่า โรงเรียนมัธยมต้นริตชี่ วาเลนส์"
"เพราะเขาเคยเรียนที่นี่"
"ผม ไมค์ เซอร์โน มัลคอล์ม อาร์มาเดราส"
"จูเลียน วัลเดซ เอ็ดดี้ วาเลนซูเอลา"
พวกเขานี่เพื่อนซี้ผมเลย
"ผมเข้าเรียนที่นี่ปี 1957 ล่ะมั้ง ตอนผมย้ายมาพาคอยมา"
"ผมถูกไล่ออกจากที่นี่ ไปซานเฟอร์นันโดแทน"
"แต่ไม่เคยได้เข้าเรียนหรอก ผมไปทะเลาะวิวาทตรงบันได"
ตอนนั้นไม่มีตึกพวกนี้เลย
เคยมีตรอกที่ทอดยาวไปทางนั้น
มีบ้านเก่า ๆ
และเราเคยขโมยไวน์ จากเดลส์มาร์เก็ต
แล้วไปดื่มที่ตรอกนั้น
ไง เป็นไงบ้าง ว่าไง
เป็นทริปที่แปลกชะมัด
"เรามีทีวีครั้งแรก ตอนผมประมาณสิบขวบ"
และผมขาดเรียนไปประมาณ 15 วัน
ตอนเด็ก ๆ เขารักหนังคาวบอยมาตลอด
และถ้าคุณรักหนังคาวบอย คุณต้องรักจอห์น เวย์น
"ตอนผมอายุ 12 ปี"
"ผมเพิ่งรู้ว่าจอห์น เวย์น เป็นนักแสดง"
และนั่นทำให้ผมช็อกมาก
"เพราะเราคิดว่า 'เดอะดยุค' เป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์"
"ตอนลูกผมยังเล็ก และจอห์น เวย์นปรากฏบนจอ"
"ผมจะพูดว่า 'ยืนขึ้น จอห์น เวย์นมาแล้ว'"
แล้วพวกเขาก็จะยืนขึ้น
เราทุกคนจะสดุดีจอห์น เวย์น
เขาบอกว่า "นั่นเดอะดยุค ลูกต้องคำนับเดอะดยุค"
"เขามีวลีเด็ด ๆ เสมอ"
"ชีวิตมันลำบาก ยิ่งโง่ยิ่งลำบาก"
ผมล่ะชอบ
"เขาเป็นวีรบุรุษ"
"เขาไม่ต้องใส่ชุดรัดรูป ไม่ต้องมีผ้าคลุม"
"เขาไม่ได้บิน เขาแค่เตะก้นคน"
"เปโดร กอนซาเลซ กอนซาเลซ เขาทำงานกับจอห์น เวย์น"
"เขาเป็นพวกละตินคนแรก ๆ เลย"
"พอคุณเห็นเขา คุณก็รู้เลยว่า เพดานขีดจำกัดของคุณยกสูงขึ้น"
"รอจนกว่าผมจะให้คุณดู ของในกล่องนี้เถอะ"
แถวบ้านผม คุณเป็นได้แค่กรรมกรหรืออาชญากร
แบบว่าคุณไม่ค่อยเห็นทนายเม็กซิกัน
หรือหมอเม็กซิกันเท่าไร
"เธอปีนลงไปก็ได้"
"ตอนผมเห็น เปโดร กอนซาเลซ กอนซาเลซ"
คุณก็ต้องร้องว้าวอีก คุณทำแบบนั้นได้นี่
นี่คือที่ที่ผมโตมา ผมอายุประมาณ 13 ปีที่นี่
ผมเคยเมากลับบ้าน บนถนนสายใหญ่นี้
ผมเคยพยายามกลับรถ แต่ก็ยังชนขอบทางอยู่ดี
"พ่อผม ทิ้งแม่แท้ ๆ ของผมไป"
"ผมอายุสามขวบ และผมย้ายไปอยู่กับย่า"
ผมอยู่กับลูกพี่ลูกน้องหญิงหลายคน
"ใช่ มันเป็นช่วงเวลา ที่ผมมีความสุขมาก"
"คุณย่าเจ๋งมาก"
"เพราะงั้นผมเลยเริ่มเต้น"
"อเมริกันแบนด์สแตนด์" อะไรพวกนี้ ผมได้เต้นตลอด
"ผู้หญิงเก้าคน"
"แล้วจู่ ๆ ผมก็ย้ายไปอยู่กับปู่"
กับพ่อผม และพี่น้องผู้ชาย ทั้งหกของพ่อ
ทุกอย่างเปลี่ยนไปมาก
เหมือนเปลี่ยนจากเชอร์ลีย์ เทมเพิล เป็นจอห์น เวย์น
ไม่นานคุณก็รู้ว่าเด็กผู้ชายไม่นั่งฉี่
"พ่อเป็นต้นแบบ คนแรกของผม แต่..."
เขาไม่ใช่...
พวกที่ชอบกอดหรือบอกรักน่ะ
"ระหว่างผมกับพ่อ ไม่ค่อยมีเรื่องดี ๆ เท่าไร"
เขาจะบอกผมว่า "ให้ตายสิ ฉันทำงานไม่ได้เรื่องเลย"
"และทุกครั้งที่พ่อเห็นฉัน"
"เขาจะโมโหแล้วบอกว่า"
"พวก เข้าบ้านไปล้างจานซะ ไปช่วยแม่แกล้างจาน"
"เรามาจากละแวกเดียวกัน"
"พ่อเขาใจร้าย พ่อผมก็ใจร้าย"
ไอ้ลูกหมาเอ๊ย
แล้วตบหัวฉาดใหญ่
"หน้าที่ฉันคือหาเลี้ยงครอบครัวนี้ อย่าได้ร้องขออะไรเพิ่ม"
"ผมรู้ว่ามันฟังดูโหดร้าย และฟังดูเหมือนเขาใจร้าย"
"แต่มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ"
"ในย่านนี้ ความสำเร็จดูจะมาในรูป ของบ้าน รถ และรถบ้าน"
และผมคิดว่าพ่อผมพูดว่า
"มีแค่นั้นเหรอ มีแค่นั้นเองเหรอ"
แล้วก็ผิดหวังในตอนท้าย
เข้าใจใช่ไหม
"ว้าว มีแค่นั้นเองเหรอ"
"เขาเข้มงวดกับลูกมากค่ะ"
อลิซ แม่ของเขาจะมาช่วย
"อลิซไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของเขา แต่ก็เป็นแม่ของเขา"
ตอนที่แดนนี่ย้ายกลับไปอยู่กับพ่อ
"พ่อเขาก็แต่งงานกับอลิซแล้ว"
"และอลิซก็ไม่เคยมีลูกของตัวเอง แต่แดนนี่เป็นลูกของเธอ"
"นั่นแม่เขา นั่นคือคนที่อยู่เคียงข้างเขา"
"อลิซอยู่เคียงข้างเขาเสมอ"
"เธออยู่กับผมตั้งแต่ผมสามขวบ"
"เธอมักจะพูดอะไรบางอย่าง"
เพื่อขัดตอนผมกับพ่อ มีเรื่องอะไรกัน
"หนึ่งในความฝันของเธอ คือการเปิดร้านอาหาร"
"เราเลยคุยกันเรื่องร้านอาหาร"
"แม่ครับ เราทำแบบนี้ได้ แล้วแม่ก็ทำทาโก้ของแม่ได้"
และพ่อผมมักจะพูดว่า
Inmate #1: The Rise of Danny Trejo subtitles in other languages
Commenti
No comments yet. Be the first to leave one.