Scandal

ข่าวน่าเศร้าจากวอชิงตันเช้านี้

รองประธานาธิบดีลูน่า วาร์กัส เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย

คำถามตอนนี้คือใครจะได้เป็น

รองประธานาธิบดีคนต่อไปของประเทศนี้

หลังยืนยันอย่างรวดเร็ว เป็นทางการว่า

ไซรัส รัทเทอร์ฟอร์ด บีน เข้ารับตำแหน่ง

ในฐานะรองประธานาธิบดีคนต่อไป

ประธานาธิบดีเมลลี่ แกรนท์

ได้ออกมาโต้ตอบเมื่อคืน

ในปราศรัยครั้งแรก ในการประชุมร่วมของสภาคองเกรส

แกรนท์ให้ความเห็น

ตั้งแต่สาธารณสุขถึงนโยบายต่างประเทศ

ในการรวมประเทศ ทำให้หลายคนสงสัย

ว่าเธอจะทำให้ทุกอย่างเสร็จ ได้อย่างไร

เป้าหมายของปธน.แกรนท์

อย่างแรกเริ่มทางนิติบัญญัติ

คือให้การศึกษาฟรีแก่คนอเมริกันทุกคน

"ฟรี" แปลว่า "แย่ลง" ใช่ไหม

ถ้าปธน.แกรนท์และโอลิเวีย โป๊ป

สามารถทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ให้เป็นไปได้

และหวังอย่าให้ร่างกฎหมายนี้ผ่านเลย

ไม่งั้นสภาพการศึกษา

จะเหมือนกับของอื่นๆ ที่เป็นของฟรี

และมูลค่าต่ำลงและลดลงเรื่อยๆ

และผมคนหนึ่งล่ะที่จะไม่ทน

ท่านวุฒิสมาชิกไมเคิลส์ ขอบคุณที่มาตรงเวลา

เรียกผมมาที่ห้องครูใหญ่

ไม่ทำให้ผมเปลี่ยนใจ

- เรื่องร่างกฎหมาย - ไม่เป็นไร

ฉันไม่สนความเห็นของคุณ ที่ฉันสนคือเสียงโหวตของคุณ

- ผมจะโหวตไม่เห็นชอบ - ต้องโหวตว่าเห็นชอบ

- ผมโหวตว่าไม่ นั่นคือคำขาด - ไม่ คุณต้องโหวตเห็นชอบ

เดี๋ยวก่อนนะสาวน้อย

- ในโลกไหนกัน... - ก่อนคุณทำทั้งหมดนั่น

คุณน่าจะรู้ว่าฉันมีซองจดหมาย

เห็นไหม มันเต็มไปด้วยข้อมูลมากมาย

รูปถ่าย สำเนาอีเมล รายงาน มีสองสาม

วิดีโอที่น่าหลงใหล

ซองนี่ร้อนนะ ซองนี้สร้างอาชีพ

ไม่ใช่ของฉันเพราะฉันคือฉันอยู่แล้ว

และมันไม่สร้างอาชีพให้คุณแน่นอน ท่านวุฒิสมาชิก

รู้ไหมว่าซองนี้จะสร้างอาชีพให้ใคร

นักข่าว นักข่าวอีกเพียบ

มันจะเป็นประโยชน์กับภรรยาคุณด้วย เธอได้รู้ความจริง

คิดว่าเธอจะมีปฏิกิริยายังไง ฉันว่าเธอจะโกรธนะ

สุดท้ายจะได้ปล่อยวาง

"ยึดมั่นต่อสามี" บ้าบออะไรเนี่ย

เพราะยอมรับเถอะ

แม้แต่พระเจ้ายังบอกให้เธอทิ้งคน

- ที่ทำสิ่งที่อยู่ในนั้น - คุณโป๊ป

ไม่ได้นะครับ

- นี่เป็นการขู่กรรโชกและผม... - ของฉัน

- อะไรนะ - ก่อนที่คุณจะถาม

"ในโลกไหนกัน" ฉันก็ตอบ "โลกฉัน"

ในโลกของฉัน นี่คือโลกของฉัน

คุณอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยซองของฉัน

ของฉัน

และในโลกของฉัน

เราจะโหวตอย่างไรให้มหาวิทยาลัยฟรี ท่านวุฒิสมาชิก

- เห็นด้วย - ใช่ค่ะ

วุฒิสมาชิกไมเคิลส์เห็นด้วย กับร่างวาร์กัส

- วิเศษไปเลย - ทำได้ดีมาก

งั้นเราก็ขาดอีก 12 คะแนนใช่ไหม

- เป็นปัญหาไหม - ไม่เลย

เจ็ดในสิบสองจะมาจากรัฐ ที่สนับสนุนร่างนี้

อีกห้าคะแนนที่น่าเป็นห่วง

งั้นไปออกอากาศกัน

ส่องสปอตไลต์ไปที่เจ้าพวกต่อต้าน

กำลังจัดการอยู่

ฉันจัดโจมตีโซเชียลมีเดีย

และจองที่ว่างของไพรซ์ออฟพาวเวอร์

ฉลาดมาก ไพรซ์มีคนดูเยอะ

ผมยินดีที่จะไปอยู่หน้ากล้องเขานะ

เราคิดว่าลิฟน่าจะออกทีวีได้

และคุณสามารถจัดการลงคะแนนที่รัฐสภา

ใช้เวทมนตร์คุณ บิดแขนสักนิดหลังประตูที่ปิดอยู่

เราว่าเริ่มจากกรีนวาลด์

งั้นเหรอ ก็นะ

ที่ไหนก็ได้ที่เราต้องการผม

- ไม่ - เดวิดได้โปรด

เราลำบากอยู่นะ

- คุณมีเพื่อน - ใครบอกคุณ

เพื่อนคนสำคัญ เพื่อนระดับสูง

คุณจะบอกเราว่า

ไม่มีใครมีปัญหาให้แก้เหรอ

- มีชู้ต้องปกปิด - ความลับต้องซ่อน

ปกปิดฆาตกรรม

ปัญหาเดียวที่ต้องแก้ไข

คือที่คุณตัดสินใจเปลี่ยนชื่อที่นี่

แค่ตัวอักษรเดียว

โอลิเวีย โป๊ปและสหาย เป็นตำนานของเมืองนี้

คุณจะเชื่อใจโอพีเอ

ควินน์ เพอร์กินส์และสหาย อะไร คิวพีเอเหรอ

เป็นชื่อบริการเลี้ยงเด็กหรือคัพเค้ก

คัพเค้กที่ส่งโดยพี่เลี้ยง

เรียกฉันว่าพี่เลี้ยงเหรอ

เสียเวลาเปล่ากับเขา

เราต้องเริ่มโฆษณา ออกอากาศ

ผมได้ยินมาตลอด ว่าผมมีเสียงสำหรับวิทยุ

- เอาอีกหรือเปลี่ยน - ลูกจะกินโยเกิร์ต

เดวิด ช่วยฉันที คุณห้ามไปไหน จนกว่าเราจะได้ลูกค้า

ขอโทษนะคะ

ฉันมาหาควินน์ เพอร์กินส์และหุ้นส่วน

ค่ะ สวัสดีค่ะ

ขอบคุณพระเจ้า คุณว่างหรือเปล่า

ไปให้พ้นเดวิด

พ่อฉันอยู่ต่างประเทศ

สอนการสัมมนาวิจัยทางศาสนา

เขาโทรหาฉันหลังเลิกเรียนทุกวัน ไม่ว่าอย่างไร

แต่เมื่อสองวันก่อน ไม่มีเลย ไม่มีโทรศัพท์

เขาอาจจะแค่ขาดการติดต่อ

มีปัญหาโทรศัพท์ที่ต่างประเทศ

ไม่ นี่ไม่ใช่ต่างประเทศทั่วไป

พ่อฉันอยู่ที่บาชราน

พ่อคุณอยู่ในบาชรานเหรอ บาชรานเดียวกันใช่ไหม

ฉันรู้ แต่เขาเป็นนักวิชาการ

และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเขา เขาสอนที่นั่นเป็นประจำ

เขารู้จักที่นั่น รู้วิธีติดต่อ

ถ้าเขาไม่โทรมา แปลว่ามีบางอย่างผิดปกติ

พ่อมาช้านะ

พ่อ พ่อขอโทษนะ พ่อ...

- ลืมเวลา - ไม่ต้องขอโทษหรอก

พ่อแค่หมายความว่า...

พ่อไม่ได้ตั้งใจจะสาย

ลาฟาแยตต์ ปี 1991 บอร์โดซ์เหรอ

ใช่ค่ะ ลาฟาแยตต์ ปี 1991 บอร์โดซ์

- ดีใจที่ได้เจอนะ - ดีจังที่ได้ออกจากบ้าน

- พ่อออกจากบ้านได้แล้ว - แล้วไปที่ทำงานพ่อ

พ่อจะไปไหนก็ได้ที่พ่ออยากไป

เพราะลูกมีกล้องถ่ายพ่ออยู่ตลอดเวลา

เราจะทำอย่างนี้อีกกี่รอบ

ไม่ได้ให้ถ่ายพ่อสักหน่อย

โอลิเวีย กล้องคือบทที่หนึ่ง

ของ "วิธีขังพ่อคุณไว้ในคุก"

กล้องจะแปลว่าหนูคิดว่าพ่ออาจจะหนี

ซึ่งคงจะงี่เง่ามาก

กล้องจะแปลว่า พ่อไม่เอาใจใส่คำแนะนำของหนู

ซึ่งจะเป็นความผิดพลาด

กล้องจะแปลว่าหนูเชื่อว่าพ่อไม่สนุก

ที่ได้ทานมื้อค่ำกับลูกสาวทุกอาทิตย์

ซึ่งคงเจ็บปวดน่าดู

ถามหนูเรื่องงานสิ

- งานเป็นยังไงบ้าง - ดี

หนูว่าเรามีโอกาสจริงๆ

ที่ทำให้ร่างกฎหมายมหาวิทยาลัยฟรี ของวาร์กัสผ่านได้

ได้ส.ว.ไมเคิลส์แล้วสิ เขาขัดขืนหรือแค่ยอมแพ้คร่ำครวญ

หนูเสนอความจริง กับวุฒิสมาชิกไมเคิลส์

และดีใจที่เขาเห็นแสงสว่าง

แสงสว่าง แสงนั่นไม่ธรรมดาเลยนะ

- ท่านประธานาธิบดีล่ะ - เมลลี่ก็ไฟเขียว

งั้นเมลลี่ก็เข้ารูปแล้ว

ยินดีให้ลูกถือไพ่เหนือกว่า

ควบคุมอำนาจทั้งหมด มีความสุข เป็นหุ่นเชิดของลูก

เมลลี่กับหนูเป็นทีมเดียวกัน

ลูกไม่เล่นกีฬาประเภททีม ไม่เคยเลย

ไม่ได้ดีเท่าไร

พ่อ ตาหนูแล้ว หนูจะเปลี่ยนกฎ

ที่กำลังทำนี่ แบบนี้ดีกว่า

ลูกเหมือนพ่อมองเข้าไปในหน้าต่าง ของอดีตพ่อเลย

ลูกก็คือพ่อ

ไม่ว่าพ่อจะพยายามแค่ไหน พ่อก็สร้างได้แค่ตัวเอง

ลูกจะได้รับผลกรรมโอลิเวีย

ลูกคิดว่าลูกเอาอยู่

ลูกคิดว่ามีปุ่มเปิดปิดอำนาจในตัว

ส่องแสงประกายในดวงตาลูก

แต่วันหนึ่งลูกจะมองกระจก

และลูกจะพบว่าอำนาจบางส่วนหายไป

แสงจะดับแล้ว แล้วยังไง

ลูกจะต้องตัดสินใจเรื่องยากๆ

"ฉันอยากได้อำนาจกลับมาไหม ฉันจะทำร้ายใครเพื่อให้ได้มันมา"

พ่อพูดได้เพราะพ่อรู้

ลูกมีทุกอย่างไม่ได้โอลิเวีย

คอยดูแล้วกันค่ะ

- "ทุกคน" - อย่าใช้คำของผม

"ทุกคนเต็มใจช่วยเหลือตนเอง

การศึกษาของคนทั้งหมด"

- คำของอดัมส์ - "เต็มใจ

- เพื่อรับผิดชอบค่าใช้จ่าย" - ยอดเยี่ยม

บิดาผู้ก่อตั้ง ผมประทับใจมาก

คำถามของผมนะ

ค่ะเคอร์ติส มีคำถามอะไร

ใครเป็นคนจ่าย ใครจะเป็นคนได้ใบจ่ายเงินไป

คนที่สามารถจ่ายได้

บริษัทที่อยู่มาหลายสิบปี โดยไม่จ่ายภาษี

"เสียสละ" ไม่ใช่คำหยาบในประเทศนี้

ทำไมมีแต่ชนชั้นสูงวอชิงตัน

สอนคนธรรมดาอย่างต่อเนื่อง

ว่าพวกเขาควรเสียสละอะไร

รถเบนซ์ที่ฉันจอดข้างๆ เมื่อเช้า ใช่ของคุณหรือเปล่า

แม่ผมเป็นผู้อพยพ พ่อผมเป็นกรรมกรท่าเรือ

ผมเป็นคนแรกในครอบครัว ที่เข้ามหาวิทยาลัยตอนอายุ 24

หลังจากที่ผมอาสา สร้างที่พักพิงในอเมริกากลาง

ฉันสามารถใช้เวลาหกรายการต่อไป

รื้อประวัติคุณ ที่เหยียดผิวอย่างเป็นระบบ

ข้อโต้แย้งที่ว่า "ดึงตัวเองขึ้นจากพื้นรองเท้าบู๊ต"

แต่ขอพูดง่ายๆ แล้วกัน มันเป็นไปไม่ได้

ผมไม่พร้อมเข้าเรียนตอน 18

ก็สมเหตุสมผลนะ ที่คนอเมริกันหลายคนไม่อยากจ่าย

ให้ใครที่ปาร์ตี้ต่อกันหกปี

คิดได้แคบมากเคอร์ติส