The Booth at the End

‫«میز ردیف آخر»

‫تو همونی هستی که ‫خواسته‌ها رو برآورده می‌کنه؟

‫منظورت رو نمی‌فهمم.

‫مطمئنم خودتی.

‫«بابی»

‫چطوری به این نتیجه رسیدی؟

‫بابای کانر رو از خونه انداختن بیرون.

‫کانر چند وقتیه ندیدتش.

‫باباش خیلی مریضه.

‫خودم که نمی‌دونم، از مامانم شنیدم.

‫- اسمت چیه؟ ‫- بابی.

‫بابی، من حرفی باهات ندارم، خیلی‌خب؟

‫می‌خوام به دوستم کمک کنم.

‫می‌دونی چه بلایی ممکنه سر کسی ‫بیاد که می‌خواد با من معامله کنه؟

‫نه.

‫هر بلایی ممکنه.

‫۳ سالشه ولی اونطور که باید رشد کنه نمی‌کنه.

‫ببین، متوجه‌‍م...

‫که این عکس‌ها خیلی برات مهم هستن.

‫توشون مشخصه مشکلش چیه.

‫اما عکس درست و حسابی از خود دخترت داری؟

‫«شرل»

‫نه. ‫ببین، الان مشکلش اینجا مشخصه.

‫- می‌خواستم بهتر متوجه مشکلش بشی. ‫- درسته.

‫بیماره. ‫متوجه‌‍م.

‫می‌خواستم مشکلش رو نشونت بدم ‫تا بتونی حلش کنی.

‫- کار من حل کردن مشکلات نیست. ‫- چرا، هست.

‫می‌خوام روی خودت تمرکز کنم.

‫خبر اون مَرده رو شنیدم.

‫شرل، هر چی که شنیدی...

‫بعد از انجام همچون جرمی ‫از زندان آزاد شد.

‫گناهکار بود، کلی هم آدم شاهد جرمش بودن.

‫شرل، یا یه زن بی‌دوست و خانواده پیدا می‌کنی ‫و شکنجه‌‍ش می‌کنی یا نمی‌کنی.

‫اگه بکنی که دخترت خوب میشه.

‫اگه هم نکنی ‫خب دخترت هم خوب نمیشه.

‫اینجا شرایط اینطوریه.

‫شنیدم ساندویچ پسترامی‌های اینجا حرف ندارن.

‫من هم شنیدم.

‫پس خودتی، آره؟

‫«دیلن»

‫حالا مشخص میشه.

‫- تو کی هستی؟ ‫- دیلن.

‫سلام دیلن.

‫نوت برمی‌داری؟

‫برای تحقیقاته.

‫پس آمار ملت رو در میاری، آره؟

‫صرفاً مشاهداتم رو می‌نویسم.

‫زندگی سختی داری.

‫چی می‌خوای؟

‫خب...نمی‌خوام بمیرم.

‫بیشتر توضیح بده.

‫کیه که دلش بخواد بمیره؟

‫باید دقیق‌تر بیان کنی که چی می‌خوای.

‫پیر شدنت کند بشه ‫یا یه روز رو بخوای تا آخر عمرت زندگی کنی...

‫نه، نه ‫می‌خوام مثل همین الانم بمونم...

‫تا ابد.

‫نه می‌خوام پیر بشم ‫نه تغییر کنم.

‫نمی‌خوام آسیب ببینم.

‫می‌خوای آسیب‌ناپذیر باشی؟

‫آره.

‫فقط می‌خوام...

‫بتونم از زندگیم لذت ببرم.

‫برای همچین چیزی حتماً باید نامیرا باشی؟

‫تا اینجا که نمی‌دونم.

‫فهمیدم باید برای فهمیدن همچین چیزی ‫زمان زیادی داشته باشم، می‌دونی؟

‫من دیگه برم، باید برگردم سر کار...

‫کارِت چیه؟

‫لوازم خونگی استن.

‫طراحی حیاط و نما.

‫- واقعاً خواسته‌ها رو برآورده می‌کنی؟ ‫- آره.

‫اما اگه می‌خوای به چیزی که می‌خوای ‫برسی باید باهام صاف و صادق باشی.

‫راستش رو بهت گفتم.

‫حرف‌هات که راست بودن.

‫ولی صادق بودن یه‌کم پیچیده‌تره.

‫«ماریا»

‫شما همون مردی هستید که ‫خواسته‌ها رو برآورده می‌کنه؟

‫آها راستی، شنیدم ساندویچ ‫پسترامی‌های اینجا حرف ندارن.

‫من هم شنیدم.

‫من ماریا هستم.

‫ماریا لوئیسا موریتا.

‫از آشناییت خوشوقتم، ماریا. ‫بفرما بشین.

‫چه کمکی از دستم بر میاد؟

‫مسئله مادرمه.

‫خیلی ناراحته.

‫اما خب دلیل درستی هم برای ناراحتی داره.

‫پدرم اخیراً فوت کرده

‫و خواهرم هم...بستریه.

‫ماریا، نمی‌دونم چقدر ‫با این کارم آشنایی داری

‫اما خیلی اتفاق‌ها هست ‫که امکان برآورده شدن‌شون هست.

‫آره، می‌دونم.

‫برای همین اومدم پیش‌تون.

‫وقتی میگی می‌خوای مادرت خوشحال باشه

‫منظورت اینه که می‌خوای...

‫خواهرت...

‫می‌خوام اعتیادش درمان بشه.

‫و پدرت؟

‫همچین چیزی هم ممکنه؟

‫خیلی چیزها ممکن هستن

‫اما من انجام نمیدم.

‫تو باید انجام بدی.

‫باید وظیفه‌ای که بهت می‌سپارم انجام بدی.

‫که پدرم زنده بشه ‫و خواهرم خوب بشه؟

‫- بله. ‫- آخه نمی‌دونم...

‫از خدامه پدرم برگرده پیشم

‫اما یه‌سری چیزها رو آدم...

‫یه‌سری چیزها رو آدم ‫نباید بخواد و آرزو کنه.

‫آدم‌ها همه‌جور خواسته‌ای دارن، ماریا.

‫اما آخه دستکاری و تغییر دنیا؟

‫نه، اونطوری خیلی زیاده‌روی میشه.

‫انگار داریم نظم دنیا رو به‌هم می‌زنیم.

‫ببین، فرقی نمی‌کنه خواسته‌‍ت چی باشه

‫تو به‌هر حال داری نظم دنیا رو به‌هم می‌زنی.

‫ما کارمون همینه.

‫دنیا رو دستکاری می‌کنیم.

‫باشه پس، قبوله.

‫مادرم.

‫می‌خوام مادرم آخرین روزهای عمرش رو با ‫عشق و لذت، بگذرونه.

‫نمی‌خوام حتی یه لحظه ناراحت بشه.

‫- می‌تونم همچین خواسته‌ای داشته باشم؟ ‫- آره.

‫باید چیکار کنم؟

‫باید اشک پنج نفر رو در بیاری.

‫چی؟!

‫نمی‌خوام همچین کاری بکنم.

‫اگه می‌خوای مادرت روزهای باقی مونده‌‍ش رو شاد

‫و با عشق سپری کنه باید ‫همچین کاری انجام بدی.

‫گفتی باید دقیق بگم...

‫برای همین نشستم خوب بهش فکر کردم.

‫- خوبه. ‫- ببین...

‫می‌خوام طوری بشه که انگار تمام این ‫مدت از اول با کیتی ازدواج کرده بودم.

‫می‌خوام زندگی الانم با هدر ناپدید بشه ‫«هنری»

‫انگار که اصلاً اتفاق نیوفتاده.

‫پس یعنی می‌خوای برگردی عقب ‫و از اول شروع کنی.

‫نه، نه. ‫می‌خوام ۲۰ سال با کیتی ازدواج کرده باشم.

‫می‌خوام یه روز از خواب بیدار شم. ‫حالا یا فردا یا هفته‌ی بعد، هر وقت...

‫و یهو ببینم که تمام این مدت ‫با کیتی ازدواج کرده بودم.

‫و بقیه‌ی قسمت‌های زندگیت چی؟

‫می‌خوای بقیه‌ی زندگیت چه شکلی باشه؟

‫نه، می‌خوام بقیه‌ی زندگیم سر جاش بمونه.

‫همون شغل، همون موفقیت، همون خونه. ‫همه چیز مثل قبل.

‫فقط می‌خوام ۲۰ سال گذشته رو با کیتی ‫یه زندگی مشترک خوب داشته باشم.

‫اما اینطوری با کیتی که زن جدیدته ‫اون سال‌ها رو زندگی نکردی که.

‫نه، نه...

‫اینطوری که من می‌خوام ‫یعنی ۲۰ سال با کیتی یه ازدواج خوب داشتم.

‫ولی اینطوری که اون زندگی رو تجربه نمی‌کنی.

‫من بهت گفتم خواسته‌‍م چیه. الان باید ‫بهم بگی چیکار کنم تا بهش برسم، مگه نه؟

‫نه، الان من سؤال می‌پرسم ‫و تو باید جواب بدی.

‫خیلی‌خب.

‫زن الانت، هدر.

‫از زندگی مشترکت خوشت نمیاد؟

‫نه.

‫- چرا؟ ‫- بهت که گفتم.

‫نه، فقط گفتی که خوشبخت نیستی.

‫من جزئیات می‌خوام.

‫اون چیزی که انتظار داشتم نبود.

‫پس غافلگیر شدی.

‫اونوقت، دقیقاً چه انتظاری داشتی؟

‫فکر می‌کردم خوشبخت میشم.

‫فکر نکنم منظورم رو فهمیده باشی.

‫ببین، من اومدم اینجا باهات معامله کنم.

‫- این هم بخشی از معامله‌ست. ‫- اینش رو دیگه نمی‌دونستم.

‫با هم رابطه نداریم.

‫خیلی‌خب، همین؟

‫بس نیست؟

‫- چی شده؟ ‫- چی شده؟!

‫چه‌می‌دونم. ‫کسی چه‌می‌دونه زندگی براش چه خوابی دیده.

‫چرا یه مرد باید بخواد ۲۰ سال ‫از زندگی مشترکش رو دور بریزه

‫و با زندگی‌ای جایگزین کنه که ‫حتی یک روزش هم تجربه نکرده؟

‫بعد از ظهر رفتم سینما.