Le prime 200 righe.
(โรแมนซ์ฉบับเร่งรัด)
(แกงปลาโลชบ้านซูจา)
ทำไมหายหน้าไปนานเลย
(ตอน 8)
ฉันนึกว่าเธอ ย้ายไปอยู่ต่างประเทศแล้วซะอีก ยัยคนนี้
นั่นสิ หนูหายหน้าไปจริงๆ เพราะมัวแต่หาเลี้ยงปากท้องน่ะ
ค้าขายดีไหมคะน้า
ก็เรื่อยๆ
ว่าแต่นี่ใครเอ่ย
แฟนเหรอ
แค่คนแถวบ้านน่ะ
เขาเป็นครูเบอร์หนึ่งที่ประสบความสำเร็จมาก
อ๋อ คุณครูนี่เอง
ทานให้อร่อยนะคะ
กินเยอะๆ นะ แฮงซอน
ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะน้า
รีบทานเถอะค่ะ ต้องทานตอนร้อนๆ ถึงจะอร่อย
ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด
ทั้งตำแหน่งครัว ทั้งโต๊ะ
รวมถึงเก้าอี้ด้วย
สวัสดีครับ
อือ ยินดีต้อนรับ
วันนี้รับอะไรดี
วันนี้ก็ขออาหารชุดครับ
รอก่อนนะ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
อือ มานี่หน่อย
อะไรครับ
เอ้านี่
เอาคูปองกินข้าวไปอีก
พิเศษสำหรับลูกค้าประจำ
- ไม่ต้องให้ผมก็ได้นะ - รับไว้แล้วรีบไปเถอะน่า
ขอบคุณครับ
ข้างในร้านดูเก่ามากใช่ไหมคะ
แทบจะเหมือนกับ ตอนที่แม่ฉันเปิดร้านเลยค่ะ
เพราะงั้นเวลามาที่นี่ ฉันถึงรู้สึกดีที่ได้นึกถึงวันเก่าๆ
คุณแม่เสียไปตั้งแต่ตอนไหนครับ
ปีที่แข่งฟุตบอลโลกที่แอฟริกาใต้
งั้นก็ปี 2010 สัปดาห์ก่อนชูซอกค่ะ
ฉันอยู่ที่หอพักแล้วกลับมา เพราะได้วันหยุดพิเศษช่วงเทศกาล
ปี 2010
สัปดาห์ก่อนชูซอกเหรอครับ
มานี่ เข้ามากินข้าวก่อนสิ
ผมใช้คูปองกินข้าวไปหมดแล้วนะ
พับผ่า ใครเขาขอคูปองจากเธอกัน
เธอต้องกินข้าวให้ท้องอิ่ม ถึงจะเข้มแข็งได้นะ
รีบมาเร็ว
ก็บอกให้มากินข้าวก่อนไง พับผ่า
เข้าไปเลย
แม่คะ
พี่
ดูสิใครมา ลูกสาวนักกีฬาทีมชาติมาแล้ว
วันทยหัตถ์
ร้อนนะคะ เป่าด้วยจ้า
ท่านแข็งแรงไม่เจ็บป่วยสักนิด
แต่ก็จากไปกะทันหัน เพราะอุบัติเหตุรถชนในวันนั้น
แถมเหตุยังเกิดที่หน้าบ้านอีก
ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนั้น กับคนดีๆ อย่างแม่ด้วยนะ
ฉันโมโหมาก จนมีช่วงหนึ่งที่ฉัน
ออกกำลังกายอยู่ดีๆ ก็วิ่งไปถึงวัดที่แม่อยู่ค่ะ
ที่นั่นเป็นวัดเล็กๆ ในย่านซองบุกที่แม่ชอบไป
ฉันเอาแผ่นไม้จารึกชื่อแม่ไปไว้ที่นั่นค่ะ
ฉันไปร้องไห้ฟูมฟายระบายความโกรธที่นั่น
แล้วหลังกลับมาก็พอทนได้อีกสักพัก
เป็นแบบนั้นอยู่หลายปีเลยค่ะ
รีบทานเถอะค่ะ
(ตอน 8 ความเกี่ยวพันกลายเป็นพรหมลิขิต ด้วยการให้เหตุผลแบบอุปนัย)
ทางนี้
- เป็นยังไง สืบมาได้ไหม - ครับ
นัมแฮอี
เธอเป็นลูกสาวร้านเครื่องเคียง แถวอพาร์ตเมนต์อิมพีเรียลครับ
เห็นว่าขึ้นเป็นที่หนึ่งของโรงเรียน ในการสอบเสมือนจริงเดือนกันยา
ชเวชียอลติวให้หน่อย ก็ได้ที่หนึ่งของโรงเรียนเลยเหรอ
ไอ้คนเฮงซวยเอ๊ย
เดี๋ยว ว่าแต่ลูกสาวร้านเครื่องเคียงเหรอ
ฉันก็นึกว่าลูกสาวเศรษฐีที่ไหนซะอีก
ว่าแต่ทำไมเขาถึงติวให้เธอนะ
ผมไม่รู้ว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม ห้องติวเข้มปีนี้น่ะ
มีเด็กที่สอบติดแต่ถูกเขี่ยออก
- แล้วอียองมินเข้ามาแทนที่ - อือ
เด็กที่ถูกเขี่ยออกตอนนั้นคือนัมแฮอีครับ
คนที่ชเวชียอลบอกว่าถ้าไม่ให้แกกลับเข้าเรียน เขาก็จะถอนตัวน่ะเหรอ
ชเวชียอลคงมีงานอดิเรก เลี้ยงลูกศิษย์คนโปรดทุกสิบปีสินะ
จริงด้วยครับ
เรื่องในอดีตไม่ค่อยมีใครสนใจ
แต่เรื่องนี้เพิ่งเกิด
รอบนี้น่าจะปังนะครับ
ใช่ไหมล่ะ พล็อตเรื่องมาเลยใช่ไหม
โอเค มาเริ่มลงมือกันเลย
(แกงปลาโลชบ้านซูจา)
เมื่อกี้เราจอดรถไว้ซอยนั้นหรือเปล่านะ
ต้องไปอีกครับ
เลี้ยวขวาตรงร้านซักรีดแล้วไปทางโบสถ์
ทำไมคุณรู้เส้นทางแถวนี้ดีกว่าฉันที่เคยอยู่ที่นี่อีก
น่าทึ่งจัง
ผมเป็นคนจำทางเก่งน่ะ
น่าทึ่งจริงๆ ค่ะ ทำไมคุณถึงแม่นยำได้ขนาดนี้นะ
เพราะงี้เราถึงต้องระวังคนที่เรียนเก่งไว้
ใครมายืมเงิน คุณก็คงไม่ลืมเด็ดขาด ใช่ไหมคะ
(ห้องอ่านหนังสือสตาร์ท)
(หอพักตั้งใจเรียน)
วันนี้วันเริ่มเทศกาลปีใหม่
การจราจรหลายจุดบนทางด่วนเริ่มหยุดชะงักค่ะ
ฉันจะแจ้งสภาพการจราจร ช่วงขาเข้าและขาออกให้ทราบนะคะ
หากเดินทางจากโซลมุ่งหน้าสู่ปูซาน จะใช้เวลาประมาณเจ็ดชั่วโมงค่ะ
มีจำนวนรถมากกว่า สภาพการจราจรปกติถึงสี่เท่า
มีรถขับไหล่ทางผิดกฎจราจรจำนวนมาก จึงเสี่ยงเกิดอุบัติเหตุค่ะ
ขอให้ขับขี่ปลอดภัยและมีช่วงเวลาดีๆ ในเทศกาลปีใหม่กับครอบครัวนะคะ
ชเวโซฮี จากสำนักข่าวเจบีเอ็นรายงานค่ะ
(ร้านอาหารโกชีบ้านซอน)
โอ๊ะ
คิดเงินด้วยครับ
ขอโทษนะครับ
พอดีผมซื้อไอ้นี่มา เงินเลยไม่พอ
ช่วยรับมันไปด้วยได้ไหมครับ
ไม่ต้องหรอก
ให้แค่เท่าที่มีก็พอ
ถ้างั้นผมขอเซ็นไว้ก่อน
เซ็นเซินอะไรเล่า พับผ่าสิ ตัวเองไม่มีเงินแท้ๆ
ถ้างั้นเธอก็มาเป็นลูกค้าประจำร้านฉันก็ได้
นี่ เอานี่คืนไปเถอะ
- แต่… - เอ้า ไปเถอะ
ขอบคุณนะครับ
รีบไปได้แล้ว
- ขอบคุณมากครับ - เจ้าเด็กคนนี้…
ผมสั่งแต่อาหารชุดนะครับ
เนื้อเหลือน่ะ
มันไหม้นิดหน่อย กินเถอะ ไม่งั้นต้องทิ้ง
ผมว่ามันไม่ได้ไหม้นะ
ขอบคุณครับ
(ร้านเครื่องเคียงตัวแทนประเทศ)
วันนี้เหนื่อยมากนะคะ
กลับบ้านไปแล้วประคบข้อมือบ่อยๆ ด้วยนะคะ
แล้วถ้าเป็นไปได้ ก็อย่าใช้มือซ้ายนะคะ
ได้ครับ คุณเข้าบ้านเถอะ
คุณไปก่อนเถอะค่ะ ยังไงฉันก็ถึงบ้านแล้ว
ฉันจะรอดูคุณไปก่อนค่ะ
ไปเถอะค่ะ
ตอนโดนฝังเข็มยังร้องสำออยอยู่เลย แล้วทำไมจู่ๆ เงียบไปนะ
เหมือนจะน้ำตาคลอด้วย
ง่วงจัง
ตอนนี้ฉันพอจะรู้แล้ว
ทำไมฉันถึงกินแต่อาหารของผู้หญิงคนนั้นได้
ทำไมน้ำตาถึงไหลออกมากะทันหัน
ทำไมใจถึงชอบลอยไปหาเธอและครอบครัวนั้น
(กรอกรหัสผ่าน)
(แม่ กดเพื่อดาวน์โหลดตัวอย่าง)
(กำลังติดตั้งโปรแกรม)
เป็นพรหมลิขิตที่น่าทึ่งจริงๆ นะครับ
เถ้าแก่เนี้ยเป็นลูกสาวของผู้มีพระคุณ ที่ครูชอบพูดถึงเหรอเนี่ย
ฉันเองก็ไม่อยากเชื่อ
สิบสองปีก่อนที่โนรยังจิน
มาตอนนี้ที่ถนนโนกึน
แม่ลูกคู่นี้ช่วยดูแลเรื่องการกินของฉัน
ตามความน่าจะเป็นแล้ว มันเป็นไปได้ที่ไหนกัน
ไม่ง่ายเลยครับ
ก็ไม่ง่ายน่ะสิ
ใต้ผืนฟ้าของโซลที่กว้างใหญ่นี้น่ะ
(จองยองซุน ด้วยอาลัย จากนัมแฮงจา นัมแฮงซอน นัมแจอู)
เวลาที่เหนื่อยจนอยากตาย
มันจะมีความทรงจำที่ทำให้เราลุกขึ้นได้อีกครั้ง
ใช่แล้วครับ
ร้านของคุณป้าคนนั้น มีความหมายแบบนั้นกับฉันล่ะ
ตอนที่ฉันรู้สึกว่าโลกเฮงซวยและไม่อยากมีชีวิตอยู่
พอฉันคิดถึงข้าวอุ่นๆ ที่คุณป้าเตรียมมาให้ฉัน
ฉันก็จะคิดว่า "เอาวะ ลองดูอีกสักตั้ง"
ความทรงจำเหล่านั้นทำให้มีฉันในตอนนี้
ยังไงซะ ตอนนี้ก็ชัดเจนแล้ว
มาดูดีๆ เธอก็เหมือนคุณป้ามาก
เพราะงั้นใจฉันถึงชอบลอยไปหาเธอ
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ระบบประสาทซิมพาเธติก
แต่ฉันถูกดึงดูดตามสัญชาตญาณ
- อะไรนะครับ - ใช่แล้ว
เป็นแบบนั้นนี่เอง
ใช่แล้วล่ะ
ยังไงก็เถอะ ฉันอยากทดแทนบุญคุณท่าน
ไม่สิ ฉันต้องทำ
บ้านนั้นต้องการอะไรมากที่สุดนะ
เธอจะเก็บมันแล้วเหรอ
อากาศยังร้อนอยู่ จนกว่าจะถึงเดือนตุลานะ
ฤดูใบไม้ร่วงจะเปิดแอร์ไปทำไม
ต้องประหยัดพลังงานเท่าที่จะทำได้สิ
ให้ตายเถอะ ยัยขี้ตืด
ที่บ้านก็ไม่ยอมซื้อแอร์สักตัว
สมัยนี้มีบ้านไหนบ้างที่ใช้แต่พัดลมในฤดูร้อน
แต่ก็นั่นแหละ เดี๋ยวนี้เจ้าของตึกหลายคนก็
ติดแอร์เป็นออปชั่นเสริมให้
ว่าไปแล้ว เจ้าของตึกหลังนี้ก็…
เดี๋ยวนะ วันนี้วันจ่ายค่าเช่าไม่ใช่เหรอ
อือ จริงด้วย
ทำไมวันจ่ายค่าเช่าถึงได้เวียนมาทุกเดือน ไม่เคยขาดเลยนะ
- เช่ารายเดือนไง ก็ต้องจ่ายทุกเดือน - ใครถามเพราะไม่รู้กัน
ฉันแค่พูดแบบนั้นเพราะอึดอัดหรอก
เปิดร้านเพื่อจ่ายค่าเช่า หรือจ่ายค่าเช่าเพื่อเปิดร้านก็ไม่รู้
ไก่กับลูกเจี๊ยบอะไรเกิดก่อนก็ไม่รู้
ลูกเจี๊ยบก็ไก่นะ พี่นัมแฮงซอน
"ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนก็ไม่รู้" มากกว่ามั้ง
จะอะไรก็เถอะ
ตายจริง ค่ะ เถ้าแก่
ฉันกำลังจะโอนค่าเช่าให้อยู่พอดี…
No comments yet. Be the first to leave one.