It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫احیانا با اون دختری که ‫تو طبقه اول بود حرف زدی؟

‫مطمئن نیستم ‫یادم نمیاد

‫این دخترو میگم ‫اسمش جونگ جین آهه

‫اون کیه؟ چرا داری از من راجبش می پرسی؟

‫اون دوستمه ‫یه دوست خیلی خاص

‫"یه دوست خیلی خاص"؟

‫من باید جین آه رو پیدا کنم ‫لطفا کمکم کن

‫جونگ جین آه؟

‫آره، قدش تقریبا 165 سانته ‫موی بلند و صافی داره و خیلی خوشگله

‫دیدم تو آسانسور داری باهاش حرف میزنی

‫یادت نمیاد؟

‫یادم نمیاد

‫لطفا دوباره بهش فکر کن

‫با اون سوار آسانسور شدی

‫ببین، یانگ نام جین

‫باید هر کسی که باهاش ‫سوار آسانسور میشم رو یادم بمونه؟

‫اگه میخوای یه نفر رو پیدا کنی ‫برو پیش پلیس

‫چرا وقتِ یه آدم پُر مشغله رو میگیری؟

‫خب... معذرت میخوام،

‫اما لطفا یه بار دیگه با دقت بهش فکر کن

‫واقعا باید جین آه رو ببینم

‫باشه. اگه چیزی یادم اومد، بهت میگم

‫ممنون، مدیر چویی شی وو

‫دیگه باید بری

‫باشه، ممنون بابت وقتی که گذاشتی

‫اون دوست دختر داره؟

‫و اون جونگ جین آهه؟

‫چه جالب

‫بله، مدیر چویی؟

‫برام گزارش اطلاعات شخصیِ برگزیده ها رو بیار

‫نام جین

‫نمیدونم چرا انقدر حالم بده

‫مثل یه زنی که تهوع صبحگاهی داره، ‫حالت تهوع دارم

‫احساس میکنم تب شدیدی دارم

‫بدنم حس عجیبی داره

‫نام جین

‫نام جین

‫بله؟

‫تو چت شده؟ ‫اتفاقی افتاده؟

‫جین آه رو دیدم ‫جین آه؟

‫حتما اشتباه کردی ‫چرا اون باید اینجا باشه؟

‫مطمئنم جین آه بود

‫چرا بعد از اینکه دیدیش نرفتی پیشش؟

‫سوار آسانسور شد و رفت طبقه هفتم

‫واسه همین رفتم اون طبقه و همه جا رو گشتم ‫اما نتونستم پیداش کنم

‫تو خیلی بهش فکر کردی ‫و به اندازه کافی نخوابیدی

‫احتمالا توهم زدی

‫میگم که خودِ جین آه بود

‫من هیچوقت کسی رو با جین آه اشتباه نمیگیرم

‫باشه. فهمیدم

‫به نظر میاد خیلی انرژی از دست دادی

‫بیا بریم خونه ‫به مامانت میگم یه کم غذای خوب برات درست کنه

‫آجوشی! ‫فهمیدم. خودِ جین آه بوده

‫خب ازم میخوای چیکار کنم؟

‫فکرم خیلی مشغوله و حالت تهوع دارم

‫چرا باهام اینطوری رفتار میکنی؟

‫بریم. بیا بریم

‫دشیک چش شده؟

‫چرا همش سد راهم میشه؟

‫الو؟ ‫جونگ جین آه؟

‫من چویی شی وو هستم از هیون گانگ

‫بله، مدیر چویی

‫میخوام ازت یه چیزی بپرسم

‫احیانا مردی به اسم یانگ نام جین میشناسی؟

‫بله؟ ‫بله، میشناسم

‫اما چرا یهویی راجب اون ازم می پرسین؟

‫ازم خواست که بهش بگم کجایی

‫میگفت که باید پیدات کنه

‫میتونم شماره تماست رو بدم بهش؟

‫نه ‫چرا؟

‫طبق رزومه ـت، ‫تو و یانگ نام جین از یه شهر اومدین

‫اون استاکره ‫هیچوقت نباید بهش بگین من کجام

‫استاکر؟

‫گفت دوستته

‫یه دوست خیلی خاص

‫درسته ما از یه شهریم

‫اما اون خیلی اذیتم کرده ‫و راحتم نمیذاره

‫به هر حال، دیگه نمیخوام ببینمش

‫که اینطور

‫اگه خیلی سخته، چرا گزارششو به پلیس نمیدی؟

‫نمیخوام تا این حد پیش برم

‫از اونجایی که با هم تو یه شهر بزرگ شدیم ‫نمیتونم همچین کاری کنم

‫فهمیدم ‫پات چطوره؟

‫خیلی حرکت نکن و از خودت خوب مراقبت کن

‫باشه

‫استاکر؟

‫پس اون یه آدم بیچاره ـس ‫که میفته دنبال یه دختر؟

‫هیچوقت تنهایی اونقدر مشروب نمیخورد

‫ممکنه اتفاقی افتاده باشه؟

‫یه نفر بهم گفت...

‫آدمایی که همچین چیزای کوچیک رو ‫با هم شریک میشن

‫و با هم میخندن و با هم گریه میکنن

‫خانواده ـَن

‫درسته

‫بخاطر پسرم شی وو، هر کاری انجام میدم

‫قلمروی حیوانات؟ ‫بله

‫همه حیوونا رو میاورد خونه ـمون ‫از سگ های ولگرد گرفته

‫تا گربه، خرگوش، مرغ

‫و حتی لاک پشت ‫همه ـشون رو تو خونه ـمون بزرگ میکرد

‫اگه قلمروی حیوانات نیس ‫دیگه اسمشو چی میشه گذاشت؟

‫نام جین قلب مهربونی داره

‫همش این نیس

‫وقتی یه آدم نیازمند میدید، ‫کفشاشو میداد بهش...

‫حتی ژاکتی که تنش بوده رو میداد بهش

‫یه بار پلوپزمون رو به یه آدم مُسن ‫که تنها زندگی میکرد داد،

‫واسه همین تا چند ماه ‫برنج رو توی دیگ می پختم

‫حتما خیلی تحت تاثیرِ تو قرار گرفته بوده

‫نه

‫من تنها فکرم این بود که غذا سر سفره ببرم

‫هیچوقت فکر نمیکردم به دیگران کمک کنم

‫شنیدم برای آدمای مُسنی که تنها زندگی میکردن ‫کیمچی درست میکردی...

‫و وقت میذاشتی و باهاشون حرف میزدی

‫خب، فقط یه کم از کیمچیِ خودمون بهشون میدادم

‫شما دوتا راجب چی حرف میزنین ‫که انقدر خوشحالین؟

‫خیلی خوبه که می بینم دارین ‫با هم همدیگه حرف میزنین

‫واقعا؟

‫من و خانم یانگ داشتیم راجب ‫بچگی های نام جین حرف میزدیم

‫چی؟ مامان تو که ازم بد نگفتی؟

‫یه کم ازت بد گفت ‫چی؟

‫تو آزمون ریاضیِ دبستان ‫از 100 امتیاز گرفتی 30

‫وای ‫این چیزا رو هم بهش گفتی؟

‫حتما به بابات رفتی

‫یونگ گیو خیلی از ریاضی بدش میومد

‫واقعا؟

‫فکر میکردم شاید به مامانم رفتم

‫اما شدیدا انکارش میکرد ‫و میگفت ریاضیش خیلی خوب بوده

‫هی، دیدی؟ بهت که گفتم ریاضیم خوب بوده

‫چرا حرفمو باور نمیکنی؟

‫مامان، میدونی منظورم اون چیزی که فکر میکنی نبود؟

‫لازم نيست احساس بدی داشته باشی

‫تو اونُ مثل پسر خودت بزرگش کردی

‫باور دارم که بخاطر همین نام جین مرد خوبیه

‫بله، البته، دقیقا

‫شما درست میگین ‫پدر، من اومدم

‫چی شده این وقت شب اومدی اینجا؟

‫این فرشته ی منه

‫فرشته ی تو؟

‫میخوام با دستای خودم ‫براتون شام درست کنم

‫تو برام شام درست کنی؟

‫شی وو بعدا میاد پیشمون

‫بیاین یه شام خانوادگیِ خوب بخوریم، پدر

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫ازم خواستی کمکت کنم برای رئیس شام آماده کنیم

‫اما تنها کاری که میکنی ‫اینه که غذای بیرون بر رو میذاری تو بشقاب؟

‫من این غذاها رو از یه رستوران خیلی معروف گرفتم

‫به هر حال تو که نمیتونی بفهمی

‫باید یه شمع روشن کنم ‫تا یه حس خوب به وجود بیاد

‫من شمعُ روشن میکنم

‫همونطور که انتظارشو داشتم ‫میدونین چطوری یه حس خوب رو به وجود بیارین

‫خب... رئیس از این غذاهای ‫چرب و چیلی خوشش نمیاد

‫جوری رفتار نکن که انگار بهتر از من میشناسیش

‫خانم هو، لطفا برو پدر رو بیار

‫چشم، خانم چویی

‫بیا تنهاشون بذاریم ‫چرا؟

‫وقتی یه خانواده میخوان غذا بخورن ‫چرا باید تو جمع ـشون باشیم؟

‫مگه چه ایرادی داره؟

‫دنبالم بیا ‫صبر کن

‫بعدا دوباره می بینمتون

‫من لی سانگ هیونم ‫لی سانگ هیون. آیگو

‫خدای من

‫تنها کاری که کردی اینه که ‫غذای بیرون بر رو گذاشتی تو بشقاب؟

‫من اینو از بیرون بر نگرفتم، پدر

‫به چندتا سرآشپزِ معروف سفارش دادم اینو درست کردن

‫حتی شمع هم روشن کردی

‫این مراسم یادبوده؟ ‫داری دعا میکنی که زودتر بمیرم؟

‫چطور میتونین این حرفُ بزنین، پدر؟

‫نمیخوام درگیرِ این بازیِ مسخره ـت بشم

‫پدر

‫خانم هو، من...

‫برای شام، خورش خمیر سویای پوره شده یِ خانم یانگ

‫و پیش غذایی که درست کرده رو میخوام

‫چشم، رئیس

‫خیلی بهم سخت میگیرین

‫تا حالا شده با من و شی وو...

‫رفتار گرمی داشته باشین؟

‫هیچوقت بهمون نگاه نکردین ‫فقط حرفای زننده بهمون زدین

‫هیچ میدونین با این کاراتون من و شی وو ‫چقدر احساس بیچارگی کردیم؟

‫شوهرت بخاطر تو مُرد ‫چطور جرات میکنی صدات رو ببری بالا؟

‫چند دفعه باید بهتون بگم؟

‫شی وو اون روز مریض شده بود

‫از تب داشت آتیش میگرفت ‫و به سختی میتونست نفس بکشه

‫ترسیده بودم که نکنه اتفاق بدی واسه شی وو بیفته

‫هیچوقت نمیدونستم پدر شی وو ‫آخرش اونطوری میشه

‫واقعا نمیدونستم

‫هر وقت می بینمت، همیشه آخرش اینطوری میشه

‫دیگه برو

‫بیا بریم، مامان ‫شی وو

‫لازم نیست این کارو کنی

‫پدربزرگ هیچوقت ما رو ‫به عنوان خانواده ـش قبول نمیکنه

‫وقت و انرژیت رو هدر نده

‫نمیتونم صداقتِ شما دوتا رو ببینم

‫صداقت؟ چجور صداقتی؟

‫دقیقا از ما چی میخواین؟

‫فقط دو تا دلیل داره که میای دیدنم

‫که ازم بخوای فامیلت رو عوض کنم ‫و شرکتم رو بهت بدم

‫اشتباه میکنین، پدر

‫حتی یه سگ خونگی هم...

‫میدونه کدوم آدم دوسش داره

‫من بیشتر از 80 سالمه