The Jungle Book

Er bestaan vele vreemde verhalen over de jungle in India.

Maar het vreemdste is wel het verhaal over het jongetje Mowgli.

Het begon toen de stilte werd verbroken door een ongewoon geluid.

Zo'n geluid hadden we hier in de jungle nog nooit gehoord.

Het was een mensenjong.

Als ik alles van tevoren geweten had, was ik gewoon weggelopen.

Dit mensenjong moest snel eten hebben.

Het was dagen lopen naar een dorp, en zonder moeder zou hij zeker sterven.

Toen kreeg ik een idee.

Ik kende een wolvenechtpaar dat net jongen had gekregen.

Met de moeder zou het wel goed komen...

maar over de vader, Rama, had ik zo m'n twijfels.

Het was tien regenseizoenen verder.

Ik ging vaak kijken hoe het met het mensenjong ging.

Alle welpen waren dol op hem.

Hij was een gelukkig mensenjong.

Maar ik wist dat hij ooit terug zou moeten naar z'n eigen soort.

Toen, op een avond, kwamen de wolvenoudsten bij elkaar...

omdat de tijger Shere Khan terug was in hun deel van de jungle.

Deze vergadering zou Mowgli's toekomst veranderen.

Shere Khan zal de jongen doden, en ook iedereen die hem beschermt.

Zijn we het erover eens wat we nu moeten doen?

Aan mij nu de droeve taak om Mowgli's vader in te lichten.

Kom eens hier. - Ja, Akela?

De raad heeft besloten. Het mensenjong kan niet blijven.

Hij moet onmiddellijk weg. - Weg?

Het spijt me. Het kan niet anders.

Maar het mensenjong is als een zoon voor me.

Hij heeft recht op onze bescherming.

Maar Rama, zelfs wij kunnen niet tegen de tijger op.

Hij redt het nooit, in z'n eentje in de jungle.

Akela, misschien kan ik helpen.

Jij, Bagheera? Hoe dan?

Ik ken een mensendorp waar hij veilig is.

We gaan wel vaker samen op pad. Hij gaat vast wel met me mee.

Goed. Er is geen minuut te verliezen. Succes.

Bagheera, ik krijg slaap. Gaan we nog niet terug naar huis?

Mowgli, deze keer gaan we niet meer terug.

Ik breng je naar een mensendorp. - Waarom?

Omdat Shere Khan terug is in dit deel van de jungle.

Hij heeft gezworen je te doden. - Waarom zou hij dat doen?

Hij haat mensen. Hij zal je dus niet laten opgroeien tot een man...

tot een jager met een geweer. - Ik leg 'm wel uit dat ik anders ben.

Onzin. Shere Khan laat zich niets uitleggen.

Ik ben niet bang voor hem. En trouwens...

Ja, ho maar.

We gaan hier slapen. Morgen ziet alles er anders uit.

Mensenjong.

Hup, de boom in. Daar is het veiliger.

Ik wil niet naar het mensendorp. - Vooruit, omhoog.

Helemaal naar die hoge tak? - Jazeker.

Je bakt er niet veel van.

De boom is te dik.

En bovendien heb ik geen klauwen.

Ga maar slapen. We hebben morgen nog een lange reis voor de boeg.

Ik wil in de jungle blijven.

Je houdt het nog geen dag vol.

Ik ben niet bang. Ik kan best voor mezelf zorgen.

Zeg, wat hebben we hier?

Een mensenjong.

Een smakelijk mensenjong.

Ga weg. Laat me met rust.

Dat zou ik best willen, maar ja.

Ga nu alsjeblieft slapen, mensenjong.

Ja, mensenjong. Ga alsjeblieft slapen.

Ga maar lekker slapen.

Slaap, mensenjong, slaap. Rust in vrede.

Slapen, slapen.

Het heeft geen zin om tegen te sputteren.

Hou je mond en tot morgen.

Morgen is hij hier niet meer.

O, jawel, hoor.

Kaa. Wegwezen, jij.

M'n kop.

Je hebt net iets heel doms gedaan, vriend.

Een hele stomme... - Kaa, ik wilde alleen maar...

Fout.

Kijk me aan als ik tegen je praat.

Met twee ogen, graag.

Je hebt zonet je lot bezegeld.

Bagheera, kijk nou.

Bagheera, wakker worden.

Wacht maar tot ik je in m'n wurggreep krijg.

Hij heeft een knoop in z'n staart. - Een knoop in z'n staart.

Zo word ik er niet sneller op.

Dus je kunt wel voor jezelf zorgen? Je wilt wel in de jungle blijven?

Ja, ik wil in de jungle blijven.

Ik zeg het nog één keer. Ga slapen.

Dat mensenjong ook.

hup, twee, drie, vier

Een optocht.

O, nee. Daar heb je die vroege vogels weer.

Compagnie, roept u maar.

ja, we lopen door het bos en we zingen erop los

we volgen ons spoor tussen velden door

da's ons militaire doel da's ons militaire doel

hup, twee, drie, vier

in stap en soms in draf leggen we kilometers af

we stampen in het woud door het kreupelhout

als een echte militair - als een echte militair

Wat doe jij? - Stil. Dit is een oefening.

Mag ik ook meedoen? - Best. Doe mij maar na.

Maar je mag niet praten. Dat is tegen de regels.

Rechtsomkeert, mars.

De andere kant op. Omdraaien.

Rechtsomkeert.

Compagnie, halt.

Dat is 'stop'.

Compagnie, naar links.

Altijd maar marcheren. Ik heb geen voeten meer over.

Ik laat me overplaatsen. - Stilte in de gelederen.

In de houding.

Buik inhouden.

Presenteer geschut.

Neus omhoog. - Zo?

Heel goed.

Wat een stofnest.

In de strijd kan die slurf je leven redden, soldaat.

Hou hem schoon. - Ja, kolonel.

Mooi. Volgende.

Je moet je bajonetten beter poetsen. - Goed, kolonel.

Denk je dat ik 't anders tot officier van de maharadja had geschopt?

Wanneer was dat ook alweer?

Krijgen we dat verhaal over die medaille weer.

Toen kreeg ik 't Kruis van Verdienste voor moed in alle omstandigheden.

Die goeie oude tijd. Alles draaide om discipline.

Dan blijf je altijd overeind.

Waar was ik gebleven?

O, ja. De inspectie.

Heel goed.

Haal die grijns van je gezicht. Dit is het leger.

Recht naar voren kijken.

Lang haar is tegen de regels. Wat een vieze pruik.

Ziezo, dat is beter.

En jij...

O, daar ben je.

Hakken tegen elkaar, zoon.

Goed, pap. Kolonel. - Dat is beter.

Aha, een nieuwe rekruut.

Waar is je slurf gebleven? - Hé, hou daarmee op.

Een mensenjong. Dit is verraad.

Ik wil geen mensenjong in mijn jungle.

Het is niet uw jungle. - Ho even.

Ik kan het uitleggen, Hathi. - Kolonel Hathi, graag.

Het mensenjong hoort bij mij. Hij gaat naar het mensendorp.

Voorgoed? - Ik geef je mijn woord.

Mooi zo. En denk erom: Een olifant vergeet nooit iets.

Wat moet er van het leger worden? Wat denken die snotapen wel?

We gaan verder. Rechtsomkeert.

Voorwaarts, mars.

Schat, vergeet je niet iets?

Onzin, Winifred. Een olifant vergeet nooit iets.

Je vergeet toevallig wel onze zoon.

Onze zoon? Je hebt gelijk.

Rechtsomkeert, mars.

Later word ik ook kolonel. Net als m'n...

Hoe vaak moet ik je nog zeggen...

Papa, pas op.

Je was vergeten halt te roepen.

En een olifant vergeet nooit iets.

Dat is niet om te lachen. Kom snel mee, voor er nog meer gebeurt.

Bagheera, waar gaan we naartoe?

Jij gaat naar het mensendorp, nu meteen.

Ik ga niet. - Je gaat wel.

Ik blijf hier.

Je gaat, ook al moet ik je erheen sleuren.

Laat los. - Laat jij mij maar los.

Dat is de druppel. Ik ben het zat, mensenjong.

Dan moet je jezelf maar zien te redden.

In je eentje. - Ik red me heus wel.

Dat domme mensenjong.

het is een doebe diedoe

ja, een doebe diedoe

ik bedoel een doebe doebe doebe diedoe

Wat hebben we hier?

Hé, wat een gek...

Hoepel op. - Ik heb hier van alles gezien.

Maar dit is een mooi exemplaar. - Laat me met rust.

Wat een grote mond, voor zo'n klein ventje.

Ik ben al groot, hoor.

Dat lijkt nergens op. Je moet les hebben.

Baloo zal je leren te vechten als een beer.

Kom, ik laat je zien hoe het moet.

Oké, ontspan je. En nu schijnbewegingen maken.

Goed zo. En nu brullen als een grote beer. Maak me bang.

Mijn hemel.

Brullen als een grote beer, zei ik.

Hij is in nood. Was ik maar bij hem gebleven.

Een harde brul, vanuit je tenen.

Dat is al een stuk beter. - Nee, hè.

Het is Baloo. Die luie, domme nietsnut van een beer.

Maak schijnbewegingen.

Blijven bewegen. Je leert het al aardig. Kom op dan.

Fantastisch.

Mooie leraar ben jij, vechtjas. - Dank je wel, Bagheera.

Als je je leerlingen bewusteloos mept...

kunnen ze dan de les wel onthouden?

Het was niet m'n bedoeling om hem zo hard aan te pakken.

Ik heb niks, hoor. Ik kan meer hebben dan je denkt.

Dat geloof ik ook. We doen het nog eens.