Invasion

Oksijenimiz bitti. Hava çok zehirli. Dinlenmeliyiz.

Öyleyse dinlenin.

Senin dinlenmen gerek. Ben neye ihtiyacım olduğunu biliyorum.

Bu şekilde devam edemem.

Sen doktorsun, değil mi?

Artık değilim.

Bak, yaşadıklarını anlıyorum. Ben de bu savaşta ailemden insanlar kaybettim.

O yüzden katıldım. Ama ne için savaştığımızı unutma.

Daha önemli görevi korumak için.

Durmayacaklar.

O durmayacak. Biz de duramayız.

Yetişemiyorsa yetişemez.

O sadece bir insan.

Biz de insanız.

Bunu gözden kaçırırsan savaşı çoktan kaybetmişsindir.

- Bana lazım. - Bir saat oldu.

Ciğerlerim yanıyor.

Yeter!

- Ne yapıyorsun? Ona ihtiyacımız var. - Hayır! Yok.

Neye ihtiyacımız varsa onlar sağlayacak.

- Ama ciğerlerim... - Yeni dünyaya alışmaya çalışıyorsun.

Hissettiğin o ateş bunu bitirmek için ihtiyacın olan yakıt.

Havayı ciğerlerinize doldurun.

Çekin içinize!

Şimdi.

Nasıl hissediyorsunuz?

Yakıyor.

Güzel.

Bunun bir sebebi var.

Tüm bunların bir sebebi var.

Dışarıdaki düşmanlarımızın bile.

Kazanmalarına izin verirsek

ana gemiyi ve içindeki tüm sevdiklerimizi yok edecekler.

Ama onları durdurursak,

bu savaşı bugün kazanırsak

kurtarıcılarımıza layık olduğumuzu kanıtlamış olacağız.

Sonsuzluğunuzu kazanmaya hazır mısınız?

Bir arkadaş demişti ki, şu anda biraz delirmemek delice olurdu.

Ve bu...

Bu tamamen delilik.

Hey. Buraya döndüğün için korktuğunu biliyorum.

Hepimiz korkuyoruz.

Oraya gireceğiz, bizi labirentten geçirip merkeze götüreceksin,

bombayı atacağız, çıkacağız ve işimiz bitecek.

Girip çıkacağız.

- Trev? - Evet.

Bunu yapabilirsin.

Caspar'ı orada kaybettim.

Ben de kaybettim.

Sana geldim.

Ona orada ne olduğunu öğrenmek için dünyanın öbür ucuna uçtum.

Artık umurumda değil.

Gelecek için savaşıyorum Trev.

Hepimizin geleceği için.

Buranın dünyada olmak isteyeceğin son yer olduğunu biliyorum.

Ama oradakini yok edersek o zaman

belki de orada hâlâ dolaşan hayaleti yok edersin.

Verna, bunu görmelisin.

En fazla yarım mil gibi görünüyor.

Tek başına.

Anne sağlar.

Dağılın.

Ve ona her taraftan mı saldıralım?

Hayır.

Onu ben hallederim.

Halledebileceğinden emin misin?

Dağılın. Diğerlerini bulun.

İki kişilik ekip olun.

Gelecekler.

Gördüğünüz yerde vurun onları.

Sen.

Buraya gel. Yarana bakayım.

Son test.

Hâlâ bir şey yok. Isı sinyali yok.

- Bunun onların izi olduğundan emin misin? - Evet, eminim.

- Daha hızlı hareket etmeliyiz. - Yapamayız Aneesha.

Hey! Burada bir şey buldum.

Ayak izleri.

Bir grup buradan ayrılıyor.

Diğerleri iki kişilik takımlara ayrılmış.

- Ve tazeler, kenarları hâlâ keskin. - Hangisini takip edeceğiz?

Çok fazla var.

- Bu Verna olmalı. - Bunu bilemezsin.

Kimsenin geri dönmesine, ayrılmasına izin vermeyecek.

Bu o.

Ana gemiye gidiyor.

Galiba burada bir şey buldum.

Ama bu...

Bu kesinlikle insan değil.

Bu ne böyle?

Avcı-katil değil.

Mitsuki'nin gördüğü uzaylılardan biri olmalı.

Her neyse taze değil. Çoktan gitmiş.

Bizi endişelendiren onlar.

Dağılalım ve...

Siper alın!

- Sam! - On bir yönünde iki nişancı var.

- Kalkma! - İkiden iki kişi daha geliyor.

Orada mı?

Onu görüyor musun? Verna?

Şekiller var. Bilmiyorum.

Samson!

Bilmiyorum.

Hey! Geri çekilin!

Ona ihtiyacın yok.

Silahsızım.

Arkadaşların,

bunu bana onlar yaptı.

Şu anda adamlarımın geri kalanını öldürüyorlar.

Ben yalnızım.

Tek ortak noktamız bu değil.

Değil mi?

Kim olduğunu biliyorum.

Güzel.

Ben de seni tanıyorum.

Hakkında her şeyi biliyorum Mitsuki.

Seni uzun zamandır tanıyorum.

Söylemeliyim ki

güçlerin beni büyülüyor.

Yeteneğin.

Onlarla iletişim kurman.

Onlar gibi olman.

Kendilerinden çok daha büyük bir şeyin parçası olduğunu bilmeyen

insanlarla dolu bir dünyada yaşamak zor olmalı.

Sana ne yaptıklarını biliyorum.

Boynundaki o yara izi.

Nereden geldiğini biliyorum.

Uzaylılar katil diyorlar ama biz gerçeği biliyoruz, değil mi?

İnsanoğlunun acımasızlığını biliyoruz.

Ben de uzaylıların öldürdüğünü gördüm.

İnsanlar kaybettim.

Hatırlamıyorum bile çünkü...

Ya sana şöyle desem...

Kaybettiğin her kim olursa olsun

geri alabilirsin?

Sevdiklerinin o geminin içinde olduğunu söylesem?

Ruhları hâlâ çok canlı.

Bu doğru değil.

- Onlar sadece anılar. - Ben buna inanmıyorum.

Ama inansaydım bile

en azından hâlâ onların anısına sahip olurdun.

Bu da şu an sahip olduğundan daha fazlası.

Öyle değil mi Mitsuki?

Vuruldum.

Tamam.

- Kötü mü? - Kurşun girip çıkmış.

Temiz ama dolaşımı kesmemiz gerek.

Tamam.

- Hazır mısın? - Evet.

Benimle kalın!

Hey.

Teşekkürler doktor.

Al.

Her şey yolunda.

İyi olacaksın.

İyiyim ben! Hadi!

Koru beni!

Nerede o?

Verna nerede?

Her yerde.

Yerini söyle.

Kurtuluş geliyor.

Bu da ne demek şimdi?

Gemiye gidiyor ve hepinizi durduracak.

Sen sadece testin bir parçasıydın.

Giriş yolunu nereden biliyor?

Anne sağlar.

Bize seninkilerden birini verdi.

Koş Jason!

Verna gemiye gidiyor

ve sanırım Mitsuki'yi almış.

Onu nereden biliyorsun?

Az önce söyledi. Mitsuki onun giriş yolu.

Uzaylılarla iletişim kurmasının yolu. Onun kazanma yolu.

Onu durdurmamız gerek. Buna bir son vermeliyiz.

İkimizin de amacı aynı.

Git hadi.

Seni korurum. Onları meşgul edeceğim.

Beni takip et!

Kozmik okyanus.

Bunu daha önce de yaptın. Burada tek başına hayatta kaldın.

Artık yalnız değilsin.

- Trev? - Efendim?

Yalnız değilsin.

Hadi şu karanlık geçidi bulalım, olur mu?

Bu, Caspar'ın yaptığı son şeydi.

Parçayla.

Caspar!

Geri fırladığında elindeydi ve...

İletişimi kesti.

Buradan akım geçmiyor, iletim yok.

Tüm sinirsel sinyaller ölü bir sinir gibi kesilmiş.

O yüzden karanlık.

İşe yarayacak. Bomba.

İşe yarayacak.

Elindeki o küçük parça bunu yapabiliyorsa...

Ben bir dâhiyim.

Bu yeni bir şey değil ama biraz vakit geçti.

Bombayı hedefe ulaştırmamız gerekiyor.

O nasıl?