Le prime 200 righe.
- นั่นเธอจะไปไหนน่ะ - เรากลับไปไม่ได้
เรามากันไกลโข
ฉันได้เห็นความตายของตัวเองแล้ว
ฉันเห็นตัวเองเดินอย่างสงบลงทะเล
มาด้วยกันไหม
ฉันก็เห็นความตายเธอนะ แถมเห็นมือตัวเองบีบคอเธอ
ดีเลย อยู่กันไปประสาชาวหาด
เอาทุกอย่างมาทำฟองดูว์ ถ้าไม่เหมาะก็ปิ้งซะ
ทำไมพวกลูกๆ ไม่บอกเราเรื่องขายบ้าน
เว้นแต่... ตายจริง
พวกเขาบอกแล้วแต่เราลืม แฟรงกี้ เธอลืมรึเปล่า
อะไรนักหนาเรื่องลืมเนี่ย เราลืมกันเป็นทีมนี่นา
ถูกของเธอ นี่ล่ะ สิ่งที่พวกเขาอยากให้เราทำ
มัวสงสัยกันเอง
- แฟรงกี้ ฉันจะไม่สงสัยเธออีก - ขอบคุณ
แน่ใจเหรอ จะใช้ เครื่องพ่นไฟจุดบุหรี่
ดีกว่าไม่มีทางเลือก
ช่วยรับทีสิ
โอ้ เด็กๆ โทรมา
โทรมาสี่ครั้งแล้วด้วย
- ช่างพวกเขาปะไร - ถูกเลย
แฟรงกี้ ขอนิดนะ
ทีหลัง อย่าเอามือถือฉัน ไปยัดในบราได้ไหม
มันเข้าไปอยู่ได้ไงกัน
มือถือฉันอยู่ในยกทรงเธอรึเปล่า
เดี๋ยวนะ
ไม่เป็นไรแล้ว
มือถือฉันอยู่อีกเต้าเนี่ย
นี่ของใครล่ะ
โรเบิร์ต
โรเบิร์ต
โทษที ผมนึกแผนอื่นไม่ออก
เป็นอะไรรึเปล่า
โอเค!
เขาเป็นลม! ต้องการอากาศ!
คุณน่าจะลองด้วย ได้ผลนะ
คิดไหมว่า ผมผ่านชีวิตแต่งงานครั้งแรกมาได้ไง
- เขามาแล้ว - ตายละ
อุ้มเขาขึ้นโซฟาดีไหม
คุณไม่หนาวบ้างเหรอ
อ้อ... ไม่นี่
ดูเหมือนมีคนมาซ่อมบ้านแล้ว
ไม่มีคน ไม่มีข้าวของ
หรือไม่ใช่ อาจมีคนซุ่มอยู่
เคยเห็นบ่อยในหนังเจอราร์ด บัทเลอร์ไง
บ้านริมหาดที่ลาโฮญ่านะ แฟรงกี้ ไม่ใช่สถานทูตกรุงแบกแดด
แสดงว่าเธอไม่เคยดู ฟอลเลนชอร์ส
เธอสิไม่เคย
นั่นมันแนวคิดที่เธอเขียนเล่น บนกล่องเอ็นเทนแมน
เฮ้ ยังไม่มีใครย้ายเข้ามา
เราน่าจะมีโอกาสได้บ้านคืนนะ
ถูกต้อง อย่างที่เจอราร์ด บัทเลอร์ ทำในฟอลเลนชอร์ส
- ประตูล็อก - ไม่ต้องห่วง
ฉันซ่อนกุญแจไว้
ซ่อนอยู่ในความจำด้วยสิท่า
ความจำยังทำงานได้ระดับหนึ่ง
โอ้ เวร
โอ้ แน่เลย ในนี้
อยู่ในนี้แน่ ออกมาซะ
มีคนอยู่ข้างใน
โอ้ เดินมาทางนี้แล้ว
ตายจริง เกรซ นางเหมือนเธอจัง!
แต่กาลเวลาทำร้ายนางหนักเลย
ประตูข้างเปิดอยู่
- พระเจ้า - ตายแล้ว
- ตายแล้ว - ปาร์ตี้เปิดเผยสภาพเพศ
อยากหันกลับจัง แต่ขยับไม่ได้
เป็นไรรึเปล่า พ่อ เป็นไรไหม
เป็นไงบ้าง
- หวัดดี - นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
ฝันร้ายแบบฟรอยเดียน กับดารารับเชิญพิเศษน่ะ
ได้โปรด สวมนี่เถอะ
- บัด ไม่ - ขอบคุณ
ได้...
รอย ช่วยใส่เสื้อผ้าของตัวเองซะทีได้ไหม
ได้สิ โทษที
ไฮ ผมรอย
- ไฮ รอย - ไฮ รอย
รู้ไหมเขาเรียนจบจากสแตนฟอร์ดนะ
ชายจู๋ดี เอ๊ย หัวดี!
ชายที่...
- แล้วมาทำอะไรกัน - คุยจริงจังได้เลย
แม่กับเกรซ ทั้งคู่... ขโมยรถกอล์ฟไป
บอกให้จริงจัง ยังมาตลกแบบหนังแคดดี้แช็ค
ไม่มีคนเห็นทั้งคู่หลายชั่วโมงแล้ว
ไม่มีเงินติดตัวไปด้วย น่าเป็นห่วงจัง
โทษที ผมหากางเกงไม่เจอ
ไม่เป็นไรหรอก
มีคนอื่นอีกรึเปล่า
โอ๊ย แย่ชะมัด
รู้สึกเหมือนบุกรุกบ้านตัวเอง
เอาไว้รู้สึกงั้นตอนฉันอยู่ในอ่างอาบน้ำเถอะ
เรายังคุยกันไม่จบเรื่องเลย
อ้าว นึกว่าคุยจบแล้ว
ตอนฉันว่า "ขอไปอาบน้ำก่อนล่ะ"
มีคนลงมา! หมอบลง
ตายจริง หม้อฟองดูว์! หม้อฉัน!
เป็นฉันจะไม่ซ่อน ไม่แอบ ไม่เล่น ไม่จับ
เพราะฉันเกลียดเกมเด็กๆ และเกลียดเด็ก
เด็กๆ คือฝันร้าย
อย่าทำตัวเป็นเด็ก แสดงตัวออกมาเดี๋ยวนี้
ไง เธอ
แกเป็นใครวะ
แกล่ะเป็นใครวะ
ไม่ ฉันพูดก่อน "แกเป็นใครวะ"
เหมือนเราเจอทางตันน่ะ
เหมือนงัดแงะบุกรุกเข้ามามากกว่า
เปล่า เราแค่อยากเข้ามาดูบ้าน เพราะเคยอยู่ที่นี่
ไม่ได้ตั้งใจมาเล่นแง่กฎหมายนะ
อากรแสตมป์คู่ฉบับ ห้ามขีดฆ่า เราอยากได้บ้านคืน
คืนไม่ได้หรอกค่ะ
ให้ตาย เธอจบกฎหมายมางั้นสิ
เอ่อ ไม่ได้ตั้งใจขายหรอก เป็นเรื่องผิดพลาดน่ะ
ไม่ได้คิดถ้วนถี่พอ
พอได้สติขึ้นมา เลยบุกรุกเข้าบ้านคนอื่นแบบนี้
ลูกๆ ขายบ้านทันที พอเรามอบอำนาจให้ขาย
เข้าใจแล้ว บ้านอัปมงคล
- โทษที - อะไรนะ
คิดว่าอัปมงคล แล้วมาซื้อทำไม
เปล่า ฉันไม่ได้ซื้อ
ถามสิ "ใครซื้อ"
นายจ้างอภิมั่งคั่งของฉันเอง ซึ่งต้องการปิดบังชื่อ
ใครกันที่ต้องการปิดบังชื่อน่ะ
แปลกจังเลย
ฉันไม่เห็นเคยแยแส เสียงรองเท้าจัดกระดูกวิ่งไปแอปเปิ้ลบีส์
พระเจ้า ใคร...
เกรซ ฉันเอง
ฉันว่า คราวหน้าถ้าเจอกัน เราต้องได้เป็น อามิโกส ฮูเอโวส
เพื่อนไข่งั้นรึ
ไข่ใช่เลย
นอกจากไข่ เรายังจะเสิร์ฟ
เรื่องสามีเกย์และลูกชายผิวสีด้วย
เราช่างมีอะไรเหมือนกันจัง
ไม่รู้สินะ คุณเกลียดตัวคุณไหม
ต่อที เกรซ
เรามันพวกเรื่องเยอะ ที่ระอาเด็กๆ
ไม่อยากให้เสียเวลาเธอ
ขอคุยกับนายเธอ สักห้านาทีได้ไหม
ห้าวินาทีก็ไม่ได้ เพื่อนไข่
ไม่ได้อยากหาเรื่องนะ ทำไมถึงกวนจัง นางแหล
- อะไรนะ - อะไรนะ
โอเค
ไปให้พ้นเลย เหมือนโคมไฟตั้งพื้น ที่ไม่มีใครต้องการ
ตอนเมียม่ายจีน เคลลี่ ตายน่ะ
จีน เคลลี่ ตายเมื่อไหร่
รู้จักไหม อุปกรณ์ที่เรียกว่าโทรศัพท์
รู้ เราลองโทรแล้ว
แต่ไม่มีคนรับ เราจึงรีบมาดู เพราะเป็นห่วง
แต่ตอนนี้รู้แล้ว ว่าทุกอย่างที่นี่มันแจ๋ว
สถานการณ์มันกระอักกระอ่วน...
- ใช่เลย - นั่นสิเนอะ
แต่เรื่องนี้ทำให้ได้เรียนรู้
แม้ว่า มันไม่ใช่ อย่างที่เห็นเสียที่เดียว
แต่ก็ใช่นิดๆ อย่างที่เห็น
เว้นแต่ เราไม่ได้...
หยุด พร่ำสอน... ได้โปรด
อยากบอกอะไรนะ
เปล่า
ให้ตายสิ
- คนผีอะไรไม่รู้ - นางปีศาจของแท้
ทำไมถึงอยากให้นางยินยอมขนาดนั้น
ไม่รู้สิ...
- แต่ฉันก็อยากได้ - เหรอ
ป้ายบ้านั่น
ฉันต้องทำงานสร้างสรรค์แล้ว
จะลบป้ายนั่น หรือเผาบ้านทั้งหลังเนี่ย
อยากเผาเหมือนกัน
อภิมหาเศรษฐีที่ซื้อบ้านนี้คงไม่แคร์
เดี๋ยวคงจ้างหนุ่มๆ กล้ามงาม
ซึ่งฉันคงต้องยอมเป็นเพื่อน
มาจัดการที่นี่เอง
- โอ้ ตายจริง - อะไร
นึกออกแล้วใครซื้อบ้านนี้
- ใคร - คนที่เรารู้จักซึ่งรวยล้น
และไม่ต้องการให้เรารู้ว่าเป็นใคร
และขู่ว่าจะซื้อทุกอย่าง
พระเจ้า เลสลี่ อักกัมส์!
ไม่ใช่ นิกไง!
ใครคือ นิก อักกัมส์
- ไม่ใช่... - โอ้ ฉันรู้จัก นิก อักกัมส์
หมายถึงนิกของฉันน่ะ กิ๊กเก่า
เขาต้องซื้อบ้านนี้แน่ ใช่เขาแน่
เขาเพิ่งขู่ว่าจะซื้อวอลเดนวิลล่าส์ ถ้าฉันไม่กลับมา
เหลือเชื่อจริงๆ อึ้งไปเลย!
วิบัติแท้ๆ แย่ที่สุด
ดูเหมือนเรื่องนี้ เราเห็นพ้องกันนะ
อีกคนแล้วนะ
ที่เห็นเราอ่อนแอไร้สามารถ จำเป็นต้องมีคนช่วย
ใช่ แต่กรณีนี้ เขาช่วยเราโคตรๆ นะ
- เราต้องไปจากที่นี่ - ไปไหนล่ะ
- บ้านนิกไง - รับทราบ
ไม่ใช่หลังนี้!
ฉันรู้น่า
เป็นไง
โอเค
อาร์ลีนบอกว่าทั้งคู่ไม่พอใจ
เกรซเพิ่งบอกเลิกนิก
แม่ก็โมโหที่ถูกยึดหม้อฟองดูว์
อย่าลืม เธอเคยใช้หม้อเป็นอาวุธ
อาจเกิดขึ้นอีก ภาพในกล้อง ทั้งคู่หนีไปพร้อมหม้อฟองดูว์
No comments yet. Be the first to leave one.