Dear Galileo (หนีตามกาลิเลโอ)

เชอร์รี่

นี่แกพาฉันมาทำอะไรเนี่ย

จับอะไรเล่า ปล่อย เฮ้ย

เหี้ย

เสียวว่ะ

แกคอยดูนะเว้ยไอ้นุ่น

เดี๋ยวฉันจะกระโดดตีลังกา สักสามรอบ

เออ เอาเหอะ

แกเอาโทรศัพท์มาทำไมวะ

ก็เผื่อใครโทรมาไง

ใครวะ

ตั้มล่ะสิ

อือ

แกเคยเป็นเปล่า ไม่อยากรับนะ

แต่ก็อยากรู้ว่ามันโทรมาหรือเปล่า

แล้วนี่ฉันลบชื่อมันทิ้งไปแล้ว

เผื่อจะได้ลืมๆ ซะบ้างว่ามันโทรมา

ท้าเลิกอีกล่ะสิ

ไอ้โรคนี้นี่มันเป็นๆ หายๆ เนอะ

แต่ครั้งนี้ มันไม่เหมือนทุกครั้งเลยนะ

ทำไมอะ

ไม่อยากไปเหรอ

ก็ไม่ได้บอกว่าไม่อยาก

แค่ถามว่า

ทะเลอีกแล้วเหรอ

ก็นั่นแหละ แปลว่าไม่อยาก

ตั้ม

เปลี่ยนไปนะ รู้ตัวเปล่าเนี่ย

ตอนเราเจอนุ่นครั้งแรกอะ

นุ่นก็ไม่ได้เป็นแบบนี้เหมือนกันแหละ

อ้าว แล้วเราเป็นยังไงอะ

แล้วตอนนี้เราเป็นยังไงเหรอ

เมื่อก่อนนุ่นดูแลตัวเองได้ ไปไหนมาไหนคนเดียวได้

แต่ทำไมหลังๆ ต้องทำตัวติดกับเราตลอดเวลาเลย

เราจะไปไหน นุ่นก็ต้องไปด้วย

นุ่นจะไปไหนนุ่นก็ต้องเอาเราไปด้วย

นุ่นยังจำเรื่อง วงกลมสองวงได้ไหมอะ

เราว่านุ่นกำลังล้ำเส้นน่ะ

ถ้าอึดอัดขนาดนั้นน่ะ ก็เลิกกันเลยดีกว่า

อือ

ก็อาจจะดีกว่านะ

แกว่ามันจะขาดเปล่าวะ

กลัวเหรอ

แล้วแกไม่กลัวหรือไง

กลัวสิ

แต่ถ้าเราผ่าน สิ่งที่เรากลัวที่สุดไปได้อะนะ

ต่อไปนี้

เราก็จะไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว

นี่แกมาปรัชญาอะไรตอนนี้เนี่ยฮะ

ฉันว่า

จะไปทำงานเก็บตังค์ เที่ยวที่เมืองนอกสักพักอะ

ป้ารหัสฉันอยู่ลอนดอน

โทรไปแล้ว

คงจะช่วยอะไรได้

แล้วเรื่องเรียนแกอะ

ช่างมัน ถึงเวลาแล้วค่อยว่ากัน

ไปด้วยกันเปล่าล่ะ

แล้วจะอยู่กันยังไงวะ

ไม่รู้สิ

แต่ฉันว่านะ

มันต้องสนุกแน่ๆ ครั้งหนึ่งในชีวิตนะเว้ย

ลอนดอน

ปารีส

เวนิส

บิ๊กเบน

หอไอเฟล

สโตนเฮนจ์

เรือกอนโดลา

หอเอนปิซา

เฮ้ย

เราจะไม่ทิ้งกันใช่ไหม

ไป

[เพลง "ฟลอร์เฟื่องฟ้า" โดย สุนทราภรณ์ ดังจากวิทยุ]

พ่อ ทำไมองุ่นไม่มาช่วยอะ

หงุ่น

องุ่น

ไอ้หงุ่น

มาๆ พ่อเดี๋ยวรี่ช่วย

อือ

เครื่องก็มีทำไมไม่ใช้

ซักมือนี่แหละสะอาดกว่าเยอะ

เครื่องสู้ไม่ได้หรอก

ใช้ไม่เป็นก็บอกมาเถอะ

นี่ ไม่ต้องช่วยพ่อซักก็ได้นะ

ไปกินข้าวกินปลาดีกว่า

ข้าวอยู่บนโต๊ะแล้วไป

พ่อ

รี่ถูกพักการเรียนหนึ่งปีอะ

นี่ก็กะจะไปทำงานเก็บตังค์ เที่ยวที่ยุโรปกับนุ่นน่ะ

ยังไม่รู้เลยจะไปนานเท่าไร

แต่ก็คงหลายเดือน

แล้วเรื่องเรียนล่ะ

ถ้ามีช่องทางอะไร

ก็อาจจะอยู่ต่อเรื่อยๆ

- ทำไมป๊าไม่เข้าใจนุ่นบ้างอะ - หยุดพูดเลยนะ

ทำอะไรเคยคิดไหม ว่าพ่อแม่เป็นห่วงน่ะ เคยคิดไหม

ก็รู้ว่าป๊าเป็นห่วง แต่นุ่นก็ไปกับเชอร์รี่อะ

ก็นั่นแหละน่าห่วง

ผู้หญิงแค่สองคนจะเอาตัวรอดกันได้ไง

- ป๊า - ไม่

- ป๊าเชื่อใจหนูบ้างเหอะ - ไม่ต้องพูดแล้ว

นุ่นไม่เอาตัวเองไปตายหรอก

ไม่รู้อะ

ยังไงนุ่นก็จะไป

นี่ค่ะ เอ่อ เกตอยู่ที่อีสองนะคะ

เดินตรงไปแล้วเลี้ยวขวานะคะ ผ่านไลน์ ตม.ค่ะ

- ขอบคุณค่ะ - ยินดีค่ะ

- ไปดีมาดีนะ - เอาอีก

- นี่ ฉันไม่ได้ไปตายกิ๊ง - โอ๊ย ก็ฉันไม่อยากให้แกไปอะ

เฮ้ย เฮ้ยๆ เดี๋ยวฉันมาแป๊บหนึ่งนะ รอตรงนี้แป๊บหนึ่ง

เออ เที่ยงคืนแล้วนะ

พ่อว่าน่าจะไปกันได้แล้ว

พ่อคะ งั้นเดี๋ยวหนู

- ลาเลยนะคะ - เฮ้ย องุ่น

พ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ

เดี๋ยวถึงเวลาเนี่ย หนูจะพามันกลับมาเอง

อือ

อย่าติดเพื่อนให้มาก

หัดติดพ่อซะบ้าง

แล้วไอ้เกมอะ ก็เพลาๆ ลงหน่อย เข้าใจเปล่า

เฮ้ยรี่ งั้นเดี๋ยว ฉันเข้าไปก่อนแล้วกันนะ

พ่อสวัสดีค่ะ องุ่นบ๊ายบาย

เฮ้ยแก

- ฉันไปแล้วนะเว้ย - ไปแล้วเหรอ

- บ๊ายบาย - รีบๆ กลับมานะเว้ย

- จ้า - ติดต่อกันบ้างนะ

ไปนะพ่อ

อือ

คงไม่ได้โทรมาบ่อยๆ นะ

ไปแล้ว

เอ่อ...

นี่พ่อนะ

คราวนี้หนูไปนาน

พ่อก็

มี...

อะไรจะฝาก

สักหน่อย

ที่พ่ออยากจะบอกก็...

ให้

ระวัง

จะไม่สบายนะ

เวลาไปไหนก็...

ใส่เสื้อผ้าให้อุ่นๆ เข้าไว้

เวลานอนก็...

ห่มผ้า

ให้อุ่นๆ

แล้วก็

ดูแลนุ่น

แล้วก็ดูแลตัวหนูเองน่ะ

ให้ดีด้วย

นะ

แล้วก็

ไม่ต้องไปคิดมาก

มาองุ่น ถ่ายด้วยกัน

- อยากได้บ้างล่ะสิ - ไม่เห็นเท่าไร

โธ่ ทำเป็น...

ไม่เกินไปหน่อย เหรอคะอาจารย์

มันก็แค่ใบขออนุญาตใช้ห้องเขียนแบบอะ

แล้ววันนั้นอาจารย์ก็ไม่มา

ใครจะเซ็นก็เหมือนกันน่ะ

ยังไงหนูก็ต้องได้ใช้ห้องอยู่แล้ว

มันไม่เกี่ยวกับการได้ใช้ห้อง หรือไม่ได้ใช้ห้องหรอกนะ

แต่เธอน่ะ ปลอมลายเซ็นครู

ไม่เข้าใจเหรอ

ทีอาจารย์ไม่มา

ไม่ผิด

ทีหนู หนูผิด

[เสียงประกาศ ภาษาอังกฤษฟังไม่ได้ศัพท์]