Moana

Başlangıçta...

...sadece okyanus vardı...

...ta ki ana ada belirene kadar.

Te Fiti.

Kalbi gelmiş geçmiş en büyük güce sahipti.

Kendiliğinden hayat verebiliyordu.

Te Fiti bunu dünyayla paylaştı.

Ama zamanla...

...bazıları Te Fiti'nin kalbinin peşine düştü.

Onu ele geçirirlerse...

...büyük hayat verme gücüne sahip olacaklarına inanıyorlardı.

Ve bir gün...

...içlerinden en yüreklis...

...onu almak için engin okyanusu aştı.

Rüzgar ve deniz yarı tanrısıydı.

Bir savaşçıydı.

Hilebazdı.

Sihirli kancasının gücüyle...

...biçimden biçime girebilen bir şekil değiştirendi.

Ve adı...

...Maui'ydi.

Ama Te Fiti kalbini kaybedince çökmeye başlayarak...

...korkunç bir karanlık yarattı.

Maui kaçmaya çalıştı...

...ama kalbin peşine düşen bir başkasıyla karşılaştı.

Te Kā!

Toprak ve ateşten bir iblis.

Maui gökyüzünde savruldu...

...ve bir daha onu gören olmadı.

Sihirli kancası ve Te Fiti'nin kalbi de...

...denizde kayboldular.

Şimdi...

1000 yıl sonra bile...

Te Kā ve derin suların iblisleri...

...hala kalbin peşindedirler.

Yayılmaya devam edecek bir karanlığın içinde saklanarak...

...balıklarımızı kaçırır...

...sırayla her adada yaşamın kökünü kuruturlar...

...ta ki her birimiz...

...kaçınılmaz ölümün...

...kana susamış pençelerinde yok olana kadar!

Ama bir gün...

...kalp bulunacak...

...biri resiflerimizin ötesine yolculuk edip...

...Maui'yi bulacak...

Te Fiti'nin kalbini geri vermek için...

...onunla büyük okyanusu aşıp...

...hepimizi kurtaracak.

Teşekkürler anne. Bu kadar yeter.

Baba.

Kimse resifin ötesine geçmeyecek.

Burada güvendeyiz. Karanlık yok.

Canavarlar yok.

Canavarlar!

- Canavar yok, canavar yok... - Karanlık var!

Hayır, resiflerimizin ötesinde fırtına ve dalgalı sulardan başka bir şey yok.

Kusacağım.

Son derece güvenli adamızda kaldığımız sürece...

...bize bir şey olmaz.

Efsaneler gerçek.

Birinin gitmesi gerekecek.

Anne, Motunui tam bir cennet.

Kim başka bir yere gitmek ister ki?

Kışt, kışt!

Moana!

Demek buradasın Moana. Ne yapıyorsun? Beni korkuttun.

Ne? Dönmek istiyorum.

Biliyorum, biliyorum. Ama oraya gidemezsin.

Çok tehlikeli.

Moana, hadi.

Köye dönelim.

Halkımızın bir sonraki büyük şefi sensin.

Olağanüstü şeyler yapacaksın benim küçük meleğim.

Evet. Ama önce nerede olman gerektiğini öğrenmelisin.

Moana

Yol verin, yol verin

Moana, vakti geldi öğrenmenin

Motunui köyü sana yeter de artar bile

Dansçılar çalışıyor

Eski bir şarkıyla dans ediyor

Kime gerek yeni bir şarkı Bize bu eskisi yeter de artar bile

Bu gelenek, görevimiz

Ve Moana, yapılacak çok şey var

Gölevez köküne takılma

Bu sana yeter de artar bile

Yaptığımız her şeyi paylaşırız

Şakalaşır, sepetlerimizi öreriz

Balıkçılar döner denizden

Görmek istiyorum

Uzaklaşma

Moana, yerine otur

Halkımıza bir şef gerekecek

-Ve o sensin - O sensin

Bir gün gelecek

Etrafına baktığında Anlayacaksın ki, mutluluk

Olduğun yerdedir

Hindistan cevizini düşün

Neyi?

Onun ağacını düşün

Hindistan cevizinin her şeyini kullanırız Bu bize yeter de artar bile

Liflerinden ağ yaparız

İçindeki suyu tatlıdır

Yapraklarıyla ateş yakarız İçinde et pişiririz

Hindistan cevizlerini düşün

Gövdelerini ve ağaçlarını

Ada bize gerekeni verir

Ve kimse buradan gitmez

Aynen öyle, kalırız

Karnımız tok, sırtımız pek

Ve geleceğe baktığımızda

Seni görürüz

İdare edeceksin

Zamanla benim gibi öğreneceksin

Mutluluğu olduğun yerde bulmalısın

Suyla dans etmeyi severim Akıntıyla ve dalgalarla

Su haylazdır Ha! Severim yaramazlıklarını

Köy bana deli de dese Hayalperest de

Neyi sevdiğini çözdüğün an Bulursun kendini

Babanın kızısın Hem inatçı hem gururlusun

Onun sözünü dinle ama unutma İçinde bir ses duyabilirsin

Ve o ses en uzaktaki yıldızı Takip etmeni fısıldamaya başlarsa

Moana, içindeki o ses seni sen yapandır

Baba!

Sadece teknelere bakıyordum. Binmeyecektim.

Gel. Sana bir şey göstereceğim.

Dünyaya geldiğin andan beri seni buraya getirmek istiyordum.

Burası kutsal bir yer.

Şeflerin yeri.

Bir gün gelecek...

...bu zirveye çıkıp bu dağa bir taş koyacaksın.

Benim gibi. Babam gibi.

Onun babası ve gelmiş geçmiş her şef gibi.

O gün...

...taşını koyduğunda...

...adayı çok daha yükseğe taşıyacaksın.

Sen halkımızın geleceğisin Moana.

Onlar uzaklarda değil.

Hemen buradalar.

Onların ihtiyaç duyduğu gibi biri olmanın zamanı geldi.

- Liflerinden ağ yaparız - Liflerinden ağlarımızı öreriz

- İçindeki suyu tatlıdır - Çok lezizdir suyu

- Yapraklarıyla ateş yakarız - Koroyla şarkı söyleriz

- İçinde et pişiririz - Besleyecek boğazlar var

- Köy bize inanıyor - Doğru

Köy inanıyor

Ada bize gerekeni verir

Ve kimse buradan gitmez

Burada kalacağım

Yuvamda, yanımda halkımla Ve yarını düşündüğümde

Hep beraberiz

Önderlik edeceğim

Halkım bana rehberlik edecek

Geleceğimizi birlikte kuracağız

Olduğumuz yerde

Çünkü her yol çıkar

Olduğun yere

Mutluluğu bulabilirsin

Olduğun yerde

Olduğun yerde

Kaç palmiye yaprağı eklesem de her fırtınada bu çatı akıyor.

Hallettim!

Palmiye yapraklarından değilmiş.

Rüzgar direği kaydırmış.

Ne leziz hayvanmış!

Demek istediğim... Ben...

Ne? Beni çağırıyorlar, gitmeliyim. Hoşça kal!

Çok iyi gidiyorsun.

Bitti mi?

Az kaldı.

Şu tavuğun taş yemesi kafamı kurcalıyor.

Her konuda gereken temel zeka seviyesinden yoksun gibi.

Onu pişirsek mi acaba?

Bazen güçlü yanlarımız derinlerde yatar.

Kimilerinde çok derinlerde.

Ama eminim Heihei göründüğünden daha niteliklidir.

Mahsullerimiz.

Bu sabah Hindistan cevizlerini soyarken...

Peki.

Hastalıklı ağaçları temizleyip yeni bir koru kuralım.

Şuraya.

Teşekkürler Moana.

Harika gidiyor.

Bu iş sana yakışıyor.

Şef?

Görmen gereken bir şey var.

Doğu lagünündeki dalyanlarımız...

...giderek daha az balık yakalıyor.

Balıkçılık alanlarını dönüşümlü kullanırız.

Kullandık. Balık yok.

Ya. O zaman adanın ilerideki ucunda balık avlarız.

Denedik.

Ya rüzgara bakan tarafı?

Rüzgar yönünü, sığlıkları ve kanalı da.

Bütün lagünü denedik.

Yoklar.

Yemi değiştirmeyi denediniz mi?

Yemden olduğunu sanmıyorum.

Balık yok.

Giderek de kötüye gidiyor.

Elbette, endişenizi anlıyorum.