Teen Wolf

ความเดิมตอนที่แล้ว

จะตกแล้ว

- เกิดอะไรกับผม - นายเป็นมนุษย์หมาป่า

เดี๋ยว

ไม่ว่าคุณเป็นใคร ฉันอยากช่วยคุณหาคำตอบ

นายเป็นอัลฟ่าของฝูงตัวเอง

นายทำได้ดีแน่

อาบนานแล้ว ไปได้แล้ว

ฉันไม่หลงกลเธอหรอก

อย่าคิดว่าฉันจะเผลอนะ

ฉันรู้ว่าเธอได้ยินฉัน

มองฉันตอนฉันพูดด้วย

บอกให้มองฉัน

ลิเดีย

- เธอโอเคมั้ย - ไม่เป็นไรหรอก

แค่เล่นละคร เธอแค่ทุ่มเทกับบท

เพิ่มเป็นสามมิลลิลิตร

อยากตีบทแตกนัก จัดให้เลย

โทษที ลิเดีย

เธอไม่นุ่มนวลกับคนไข้

แต่ฉันนุ่มนวลเป็น

ฉันสัญญาว่าจะนุ่มนวล

เธอโอเคมั้ย ลิเดีย

ขอโทษที หาเส้นเลือดไม่เจอน่ะ

ฉันจะลองอีกที

ฉันแค่

ต้องหาเส้นเลือดใหญ่ๆ

ขอโทษ ลิเดีย แต่การรักษายังไม่จบ

ยังก่อน

ขอล่ะ ฉันต้องบอกพวกเขา

พวกเขาจะตายหมด

เพื่อนฉัน

พวกเขาจะตายหมด

เอาล่ะ ฉันเจออะพาร์ตเมนต์สองห้องนอน ในมิชชั่นดิสทริคท์ แต่ค่อนข้างแพง

เจอสองห้องที่เฮท-แอชแบรี่ก็แพงเหมือนกัน

แล้วเบิร์กลีย์ล่ะ แถวนั้นนักศึกษาอยู่เยอะไม่ใช่เหรอ

ใช่ๆ ลองหาที่น็อบฮิลล์ก็ได้ แต่คลัตช์รถฉันอาจบางหมด

- นายจะเอารถไปเหรอ - นายก็รู้แผนนี่

ห้ามทิ้งใคร นั่นคือแผน ลิเดียเข้าสแตนฟอร์ดได้อยู่แล้ว

คีร่าจะเข้าซานฟราน ส่วนมาเลีย

เธอหาทางอยู่ แผนฉันสมบูรณ์แบบ

หรือไม่ก็รอจนเราเข้ามหาวิทยาลัยได้ก่อน แล้วค่อยหาที่อยู่

ฉันมีความฝันและมันสวยงาม

อย่าทำลายฝันฉันสิ

โอเค ลองหาแถวอีสต์เบย์ก็ได้ เรายังไม่ได้หาแถวโอกแลนด์

นายเริ่มรู้สึกแล้วเหรอ

เปล่า แค่คิดน่ะ

คิดเรื่องอะไร

ปีสุดท้าย

ปีสุดท้ายเหรอ นั่นเรื่องเล็ก เรื่องกล้วยๆ

เพราะสิ่งที่ดีตันเคยบอกฉันน่ะ

นายเคยได้ยิน "กฎการกลับสู่ค่าเฉลี่ย" มั้ย

ไม่เคยนะ

เขาหมายความว่า

ชีวิตไม่มีทางแย่หรือดีไปซะหมด

สุดท้ายอะไรๆ จะกลับมาอยู่ตรงกลาง

คิดถึงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาสิ ชีวิตราบรื่นใช่มั้ย แต่ไม่ถึงกับวิเศษ

ใช่ แต่ไม่มีใครพยายามฆ่าเรามาหกเดือนแล้ว

ใช่ เราอยู่ตรงกลางมาพักใหญ่แล้ว

ซึ่งแปลว่า ณ จุดนึง ตราชั่งจะเอียงไปข้างใดข้างนึง

ชีวิตจะดีสุดๆ อีกครั้ง

ไม่ก็แย่สุดๆ

นายว่านานพอหรือยัง

พอแล้ว

นี่ ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน

พวกนายแก่ว่าฉันแค่สองปี และฉันสบายดีแล้ว

ปล่อยฉันเถอะ

- ใช่ว่าเราไม่ไว้ใจนาย - ฉันไม่ไว้ใจนาย

- แต่หลังจันทร์เต็มดวงครั้งล่าสุด... - ฉันพลาดแค่ครั้งเดียว

พลาดเหรอ มีคนเป็นสิบโทรแจ้ง สำนักงานนายอำเภอว่าเห็นไอ้หนุ่มหมาปีศาจ

วิ่งแก้ผ้าบนถนนในบีคอนฮิลส์

นั่นเหรอพลาด

ทำไมนายแก้ผ้า

ก็คืนนั้นร้อน

- ปล่อยฉันเถอะ - แน่ใจนะว่าโอเค

มันจะไม่เกิดขึ้นอีก

นายควบคุมตัวเองได้ 100 เปอร์เซ็นต์

ใช่ 100 เปอร์เซ็นต์

ใช่ครับ ไฟที่นี่ก็มีปัญหาเหมือนกัน น่าจะเป็นเพราะพายุ

แพร์ริช ไปเช็กเครื่องปั่นไฟว่ามีน้ำมันพอ

และก็นะ แพร์ริช รับโทรศัพท์สิ

หกเดือนที่ผ่านมา คุณให้ผมโบกรถ

เฝ้าศาล ส่งหมายศาล

และวันนี้ผมบันทึกทุกอย่างในห้องเก็บหลักฐาน

แล้วคุณให้ผมรับโทรศัพท์ตอนเกิดไฟดับ

รถสิบล้อลื่นไถลและมีคนยิงกันในเมือง

ไม่รู้ผมทำอะไรผิด แต่คุณต้องใช้ตำรวจทุกคน

โอเค มีคดีนึง

- คำร้องเรื่องเสียงดัง - ใช่

มีคนส่งเสียงดัง มีคนร้องเรียน

ไปดูซะ

สวัสดีครับ

ผมมาจากสำนักงานนายอำเภอบีคอนเคาน์ตี

มีใครอยู่มั้ย

มีใครมั้ย

นี่ๆ ได้ยินผมมั้ย

โอเคๆ ผมจะช่วยคุณออกมา เดี๋ยวผมมา อดทนไว้นะ

ถอยไป

ไม่ใช่มนุษย์หมาป่า

แต่เป็นอะไรสักอย่าง

คุณไม่ธรรมดา คุณตำรวจ

แต่ผมก็เหมือนกัน

ไม่ใช่คืนนี้

ผมจะไว้ชีวิต ถ้าคุณตอบคำถามผม

สก็อต แม็คคอลอยู่ไหน

ฉันไม่รู้จัก

- งานเลี้ยงเหรอ - ไม่ใช่งานเลี้ยง

- มีอะไรตอนเที่ยงคืน - เวลาเข้านอนของนาย

- ทำไมพวกผู้หญิงไม่มา - เรานัดเจอกันที่นั่น เลิกถามซะที

งานของนักเรียนปีสุดท้าย นายจะรู้เมื่อนายเรียนปีสุดท้าย

โทรศัพท์พวกนายใช้ได้มั้ย

อะไรกัน

- น้ำมันหมดเหรอ - ไม่ใช่ ระบบไฟน่ะ

ไดชาร์จเสียอีกแล้ว

ติดเทปกาวเยอะนะ

ล้อเล่นน่า เดี๋ยวก็ซ่อมได้

ฉันรู้ แต่นี่เป็นคืนสุดท้ายของการปิดเทอมฤดูร้อน ฉันเลยอยากให้ทุกคนไปงาน

เดี๋ยวก็ไปถึง

- มีเครื่องมือมั้ย - มี

พวกนาย

- นี่พวก - รอแป๊บได้มั้ย

เลียม รออยู่ในรถ

- ฉิวเฉียด - ฉิวเฉียดมาก

ไปกันได้หรือยัง

เอาล่ะนะ

ทุกคนจับให้แน่น

จำไว้ ใช้ขา กำลังมาจากขา

หนึ่ง สอง สาม

ขาหนูแข็งแรง

โทรศัพท์พ่อใช้ได้มั้ย

ไม่ พายุคงทำเสาล้ม

ไม่เป็นไรหรอก

เดี๋ยวลูกก็รู้

ให้พ่อขับไปส่งมั้ย

มีคนไปส่งแล้วค่ะ

ขอโทษที่มาช้า

ไง

ผมก็ขอโทษนะ

จำได้ใช่มั้ยว่าฉันมีปืน

จำได้ขึ้นใจครับ

- อะไร - รู้หรือยัง

รู้อะไร

- พวกเขาจะอีเมล์หาฉัน - เรื่องเรียนซัมเมอร์รึเปล่า

- นายบอกเขาเหรอ - เปล่า พวกเขาแค่บอกว่าต้องเรียนซัมเมอร์

เพราะครูใหญ่บอกว่าคะแนนสอบไม่ดีพอ และอาจต้องเรียนปีสองซ้ำ

น่าจะปล่อยเขาไว้ที่ต้นไม้

สก็อต แม่กลับมาแล้ว แต่แม่ต้องออกไปอีก

โรงพยาบาลเรียกทุกคนกลับไป

มื้อค่ำอยู่ในตู้เย็นนะ

ไม่มีอะไรในตู้เย็น แม่จะทิ้งเงินไว้ให้สั่งอาหาร

แม่ไม่มีเงิน สั่งอาหารมา เดี๋ยวแม่คืนเงิน

ลูกไม่อยู่บ้านสินะ

ไม่อยู่แน่ล่ะ ทุกคนอยู่ที่โรงเรียน

คีร่า กลับเข้ามาในรถ

ไม่มีสัญญาณเหมือนกัน

รถไม่ขยับมา 15 นาทีแล้ว หนูจะไปสาย

ว่าแต่ลูกจะไปงานอะไร

เรียกว่า "งานจารึก" และหนูไม่ควรบอกแม่

อย่ามองผม ผมไม่รู้เรื่องเหมือนกัน

ฟังเหมือนเด็กๆ จะเขียนอะไรสักอย่าง...

- ฟังเหมือนการทำลายทรัพย์สิน - ไม่ใช่นะคะ

อย่างน้อยหนูก็คิดว่าไม่ใช่

พอกันที หนูไปล่ะ

- อะไรนะ - จะเดินไปเหรอ

ใช่ค่ะ

เดี๋ยวค่อยไป

พ่อฉันไปช่วยผ่าตัด เขาจะติดงานอีกหลายชั่วโมง

ฉันจะอยู่ที่นี่ ไม่ก็ไปกับพวกนาย

ยื่นมือมา

ก็ได้ ฉันยังมีปัญหา

ไม่ นายยังต้องเรียนรู้

นายตั้งสมาธิยังไงเพื่อไม่ให้กลายร่าง

แต่มันไม่ได้ผล

มันได้ผลพอ

เดเร็คบอกว่านายเป็นมนุษย์หมาป่า ที่แกร่งที่สุดคนนึงในวัยนาย

ถ้าเขาพูดก็แปลว่าจริง

อาจเแปลว่านายจะลำบากไปอีกสักพัก

แต่ก็แปลว่าอย่างอื่นด้วย

ว่าฉันแข็งแกร่งเหรอ

ใช่เลย

- ฉันยังติดต่อคีร่าไม่ได้ - แต่นายย้ำเธอเรื่องคืนนี้ใช่มั้ย

คิดว่านะ สัปดาห์นี้ เธอส่งข้อความหาฉันแค่ครั้งเดียว

ครั้งเดียวเหรอ พวกนายเป็นยังไงก่อนเธอไปนิวยอร์ก

ก็ดี ฉันแค่บอกว่า "ไม่ต้องห่วง ไปสนุกเถอะ"

ไม่นะ นายบอกให้เธอไปสนุกเหรอ

ทำไม เสียหายตรงไหน

เปล่า ไม่เสียหาย

ไม่รู้สิ อาจตีความได้หลายอย่าง

- อย่างอะไร - อย่าง "ไม่ต้องห่วง เราไม่ได้ผูกขาดกัน

ไปสนุกกับผู้ชายคนอื่นเถอะ"

- ไม่ ไม่มีทาง - มาเลีย