In His Shadow (Le Roi des Ombres)

ให้ตายเหอะว่ะ

เสร็จยังเนี่ย

เสร็จแล้ว

มีอะไร หัวเราะอะไร

ฉันจับได้น่ะสิ

หน้าไม่อาย

ขี้โกงคนตาบอด

บอดหรือไม่บอด ไม่สำคัญหรอก

ฉันเดี้ยงกว่านายอีกเวลาเล่นเกมนี้

ให้ตายสิ นายจำได้หมดเลยใช่ไหมล่ะ

ไม่หรอก

ที่จริงฉันมองเห็น

อย่าบอกใครล่ะ เดี๋ยวฉันอดได้เงินสวัสดิการ

พอเถอะ ฉันเกือบเชื่อนายแล้ว

แต่ยังไงฉันก็แพ้แค่เกมนี้เท่านั้นแหละ

เบาหน่อย เบา หมากฉันปนกันมั่วแล้ว

- ฟังเพลงของนายไป ไม่ต้องโวย - เพลงฉันเหรอ

- เออ - ได้

ดิบๆ นะ ยังไม่เสร็จดี

ต้องให้นายเป่าคาถาใส่ให้ก่อน

ฟังดูนะ

คราวนี้ไม่แย่เท่าไหร่

ไปตายซะ เอาจริงๆ สิ

ดีอยู่นะ

ฉันไม่สน มันจะหยามฉันไม่ได้ ได้ยินไหม

ฉันรอมานานพอแล้ว มันต้องเอาเงินมาคืนฉัน ไม่งั้น…

มีอะไร

พวกนั้นกำลังมาทางนี้

- ใคร - อิบราฮิม

โอเค เจอกันพรุ่งนี้นะ

จะไปไหน

คืนนี้ไปหาฉันด้วย เราต้องคุยกัน

เขาทำอะไรให้

อย่ายุ่ง ไม่ใช่เรื่องของนาย

เราทุกคนล้วนมีปมในใจ

เขาคือปมในใจของผม

พี่ชายผม อิบราฮิม

เมื่อก่อนเขาไม่เป็นแบบนี้

และผมก็ไม่ได้เป็นคนตาบอด มาแต่ไหนแต่ไรในย่านนี้

สิ่งที่ทำให้พ่อผมเลือกมาอยู่แฟลตในย่านนี้ก็คือ

ผมต้องเช่าที่นี่

เราจะใช้ชีวิตแบบทำงานให้เจ้านาย

ที่ปฏิบัติกับเราเหมือนเราไร้ค่าไม่ได้

ใช่ คุณจะตั้งชื่อร้านอาหารว่าอะไร

ร้านอาหารเคอิต้า

พ่อผมกับอังญ่ามีลูกด้วยกัน คืออิบราฮิม

แล้วก็ย้ายมาที่นี่เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ชีวิตที่ดีขึ้น

ทั้งคู่หอบหิ้วความฝันอันยิ่งใหญ่มาเต็มกระเป๋า

มานะบากบั่นเพื่อให้ฝันเป็นจริง

เมื่อก่อนที่นี่ไม่มีอะไรให้ผู้คน

ร้านอาหารนี้เป็นของขวัญให้กับคนในย่านนี้

เป็นที่ให้สนทนาและแบ่งปัน เปี่ยมไปด้วยชีวิต

พ่อผมสุขใจ

กล้วยหมดแล้วครับ

พ่อหาเลี้ยงครอบครัวได้ดี

- พ่อฮะ ผมไปเล่นฟุตบอลได้ไหม - ได้ ไปเถอะ

อิบราค้นพบสิ่งที่เขาชอบในการเคหะแห่งนี้

- ไง - ไปกันเถอะ

ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี

จนกระทั่งพ่อผมกลับจากไปเยี่ยมบ้านเกิด มาพร้อมกับเซอร์ไพรส์

เดี๋ยวคุณก็คุ้นไปเอง

- แม่ผม - ให้นางเก็บกระเป๋ากลับไปซะ

ไม่ได้หรอก อังญ่า

คุณบังคับให้ฉันยอมรับเมียน้อยไม่ได้หรอกนะ

ที่นี่ยุโรป คุณก็รู้

- มีฉันคนเดียวไม่พอรึไง - ไม่ใช่แบบนั้น

- แล้วคุณบังคับฉันทำไม - นี่บ้านผม

ผมจ่ายทุกอย่าง ผมเป็นคนตัดสินใจ

จบเรื่อง แค่นี้นะ

จบเรื่องเหรอ เราเปิดร้านอาหารด้วยกัน

คุณความจำสั้นรึไง

วอลเปเปอร์บ้าน ทุกอย่างในนี้ คุณทำกับฉัน

- ให้นางเก็บข้าวของออกไปซะ - ผมพูดจบแล้ว

คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ อุสมัน ฉันรับไม่ได้

คุณสร้างทุกอย่างที่นี่มากับฉัน นางต้องกลับบ้านไป แค่นั้น

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ อิบราสูญเสียตัวตนที่แท้จริงของเขาไป

โดยเฉพาะหลังจากที่แม่ผมมาได้หนึ่งปี

ก็มีผมเพิ่มเข้ามา

จากนั้นเป็นต้นมา ทุกอย่างในบ้านเคอิต้าก็ไม่เหมือนเดิม

เราต่างต้องใช้พื้นที่ร่วมกันมากขึ้น

และมันไม่ง่าย

- เธอทำอะไรกับผมของลูกชายฉัน - ว่าไงนะ

- เธอทำอะไรกับผมของลูกชายฉัน - ฉันกำลังทำความสะอาด ไม่เห็นรึไง

จะใช้เวทมนตร์อะไรกับลูกชายฉัน

เธอมันบ้าแล้ว

ใช่ ฉันบ้า ทิ้งมันไปเลยนะ

แน่อยู่แล้ว ฉันทิ้งแน่

นังคนทำบ้านแตก ฉันทำความสะอาดอยู่ ส่วนเธอน่ะ…

แม่ผมกลัวแม่มดตลอดเวลา

มรดกทางความเชื่อที่ติดตัวมาจากบ้านเกิด

แม่มั่นใจว่าอังญ่าไปพบคนคนหนึ่ง แถวแฟลตที่เราอยู่

ผมได้ยินเรื่องนี้จนโต ผมเลยออกตามหาผู้หญิงคนนั้นในทุกๆ ที่

ผมเชื่อว่าผมเจอเธอแล้ว

อิบราฮิมหาเรื่องออกจาก ห้องที่น่าอึดอัดของเขาจนได้

สบายดีนะ ว่าไง

สบาย

แต่ตอนนั้นผมไม่ทันสังเกตอะไร

ผมห่วงแค่เรื่องเดียวคือ เอาชนะเกมหมากขุมพ่อให้ได้

ไม่ฉันก็นายที่ใกล้จะแพ้แล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อเธอแพ้เกมนี้นะ

ไอซัสต้า ไปเล่นที่อื่นจ้ะ

พออังญ่ามีไอซัสต้า น้องสาวต่างแม่ของผม เธอก็กลับมามีบทบาทอีกครั้ง

นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ย

ชัยชนะ

แกคิดว่าพ่อใกล้แพ้แล้วสิ

พ่อได้เปรียบจากตรงนั้นแหละ

เหมือนกับที่นายของพ่อเคยพูด

"น้อมรับความอ่อนแอ

อย่าไปแข็งขืน และเปลี่ยนให้เป็นความแข็งแกร่ง"

- เข้าใจไหม - ต่ออีกเกมได้ไหมครับ

ได้เลย

ตำรวจ! ตำรวจมา!

รอเดี๋ยวนะ

- อยู่กับลุงก่อนนะลูก - มาหาลุงจ้ะ

หยุดนะ

หยุด!

เฮ้ย หยุด!

มาทำอะไรกัน นี่มันอะไร

ระวัง ตำรวจมาโว้ย!

ตำรวจมาโว้ย!

อย่าได้เข้ามาเหยียบบ้านฉันอีก

คุณครับ

นี่คุณ พอได้แล้ว

- เราจัดการเอง - แกไม่ใช่ลูกฉันแล้ว

แกทำให้ครอบครัวเสื่อมเสีย ทำให้เคอิต้าขายหน้า

- พอทีเถอะ - คุณครับ

- ไปให้พ้น! - หยุดซะที

นี่เป็นความผิดของคุณ โอ๋มันจนเสียผู้เสียคน

- ดี! - ไปกันเถอะ

แกไม่ใช่ลูกฉันแล้ว ไปให้พ้น!

นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นพ่อเป็นแบบนั้น

ผมไม่เข้าใจอะไรเลย

แต่ที่แน่ๆ คือผมรู้ว่า ครอบครัวเคอิต้าไม่สงบแน่

เฮ้ย ทางนี้

มานี่

เขาจะตีเอาจริงๆ นะ

- ตีก็ตีสิ - ฉันเตือนแล้วนะ

นี่ ออกไปให้พ้นเลยนะ

หลบไป

อย่ามาจับฉัน

จะทำไม

ใครก็ได้ช่วยที

พ่อผมมองว่ามันเป็นอุบัติเหตุที่น่าเศร้า

ในขณะที่แม่ผมเชื่อว่าอังญ่าใช้เวทมนตร์

แม่คิดว่ามนตร์ดำทำให้ผมตกอยู่ในสภาพนี้

มนตร์ดำทำให้ผมกลายเป็นมองไม่เห็น

ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด ทุกคนก็ต้องปรับตัวในการอยู่กับผม

อะดาม่าเป็นไงบ้าง

ผมช่วยได้นะ

แม่ไม่ควรต้องย้ายของออก

อ๋อเหรอ แกจะช่วยยังไง

แกช่วยให้น้องกลับมามองเห็นได้ไหม

เราทำอะไรกับห้องไม่ได้หรอก มันเล็กเกินไป

ของเยอะเกินไป

ต้องทำให้โล่ง

เขาจะได้ไม่เดินชนข้าวของในช่วงที่ต้องปรับตัว

ทุกคนต้องทำหน้าที่ของตัวเอง รวมถึงแม่แกด้วย

ผมเจอห้องนึงแล้ว

ห้องใหญ่มากในตึกบี

พื้นที่กว้างขวาง อยู่กันได้ทั้งครอบครัว

แกหาห้องได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง

แกไปรีดไถเงินใครมา

แล้วแกจ่ายให้ใคร

แกคิดว่าฉันจะไปอยู่ ในที่ที่จ่ายด้วยเงินสกปรกเหรอ

มันหน้าที่ฉันในการเลี้ยงดูครอบครัว ไม่ใช่แก

รู้เอาไว้นะ

แกเป็นคนดีได้เมื่อไหร่ค่อยมาคุยกับฉัน

ดีให้จริง

ไม่งั้นก็…

ลืมฉันไปได้เลย

ห้องหนูใหญ่จังเลย

- เป็นห้องหนูคนเดียวเลยใช่ไหมคะ - ใช่จ้ะ

ไหนห้องของอะดาม่าคะ

อยู่ติดกับห้องเธอเลย

จากห้องเขา จะมองเห็นตึกที่พี่อยู่ตรงโน้น

เขาจะมาเมื่อไหร่คะ

เร็วๆ นี้แหละ

ไอซัสต้า ไปเล่นในห้องของลูกก่อนนะ

แม่จะคุยกับพี่เขา

อิบี…

- แม่ว่านี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี - ไม่เป็นไรน่า แม่

แม่เจอมาหนักพอแล้ว

เราไม่จำเป็นต้องตามใจเขาตลอด พ่อต้องมาอยู่นี่

ลูกโตเร็วมากเลย

- งั้นที่นี่ก็เป็นของแม่แล้วนะ - ยกให้เลยครับ

ไม่ต้องห่วงนะ

- ผมไปละ - ขอบใจจ้ะ

เก่งมาก ลูกพ่อ แกเดินเองได้ ไม่ต้องพึ่งพ่อแล้ว

ส่งไม้เท้ามาให้พ่อสิ มา

นั่งถนัดรึยัง

พ่อมีอะไรจะให้

อะไรน่ะครับ

เดาสิ

หมากขุมเหรอครับ

ทำมาให้แกโดยเฉพาะเลย

จับดู

"น้อมรับ…

น้อมรับความอ่อนแอ และ…

เปลี่ยนให้เป็น…

ความแข็งแกร่ง