Ashes (Kül)

Wat is realiteit en wat is fictie?

We moeten erover nadenken. Het leven houdt iedereen voor de gek.

De realiteit kan een leugen zijn die iemand heeft verzonnen.

Misschien leven we allemaal in de droom van iemand anders.

Ja.

Bedankt voor jullie komst.

Jullie weten dat ik niet graag toespraken houdt.

Toen m'n vader 40 jaar geleden uitgeverij Urkan begon,...

hadden we veel vrienden en vertrouwde schrijvers.

En we hadden duizenden lezers. De eerste publicatie was The Sea of Life.

We hebben sindsdien veel herinneringen en ideeën gehad.

Ja.

Maar niemand leest nog boeken.

En bijna dit hele avontuur is m'n lieve vrouw bij me geweest.

Ze leest nog steeds als eerste de boeken en ik vertrouw altijd op haar instinct.

Vandaag zijn we tien jaar getrouwd.

Ik heb geboft met jou, Gökçe.

Nu stop ik met praten. Fijn dat jullie er zijn. Op vrienden.

Op vrienden.

Niet alleen ik denk er zo over. Ook anderen...

Als vriend zeg ik je niet meer over je leven te schrijven.

Probeer iets anders.

Gökçe...

Je man vindt m'n werk niet meer goed.

Hij zegt dat ik iets anders moet proberen. Wat dacht je hiervan?

Ik zag 't laatst op 't nieuws.

Een kleermaker in Maltepe, Istanboel,...

gelooft dat Anna Karenina echt bestaat.

Hij verlaat zelfs z'n familie en gaat naar Rusland.

Als het een serie of een film was, geloofden we het niet.

Hij geloofde het wel.

Ga naar binnen.

Pak iets.

Hup, naar binnen.

Maak ze af.

'As zal nooit branden.

Het zijn de overblijfselen van een brandende liefde.'

'Hoe weet je of je iemand buiten deze wereld hebt ontmoet?'

'Wat als jij niet in die wereld thuishoort?'

'Stel dat je slaapt...'

Van degene die mijn woorden hoort, zal het lot worden herschreven.

Ik begin met het afscheid van mezelf. - Goedemorgen, Ceylan.

We hebben geen roze, maar blauwe besteld. - Dat klopt.

Alle mensen die ik heb gekend, staan in m'n geheugen gegrift.

Ik herinner me al die gezichten.

Hallo. - Welkom, Miss Gökçe.

Bedankt. Mama?

Gökçe? - Ja.

Ik laat ze allemaal achter en schrijf voor een nieuw leven.

Zodat iemand kan zien wat ik heb meegemaakt.

Wie dit boek in handen krijgt, weet dat één persoon verantwoordelijk is...

voor alles wat toeval was.

'M' is de persoon wiens naam ik niet durf uit te spreken.

Alle straten in Balat leiden naar hem.

M's angstaanjagende agressie en mysterieuze stilte fascineerden me.

Een levenscirkel-tatoeage op z'n rechterarm.

De schaduw van een vogel op z'n nek.

Hier begon het allemaal.

Een kleine bakkerij in Balat.

Met M's geheim zou deze bakkerij een herinnering worden...

die ons allebei de vergetelheid in sleurde.

BAKKERIJ MÜŞFĬKA

Wat deze plek bijzonder maakt, is de as die er rondvliegt.

En alleen ik kan deze zien.

Het was alsof ik geleid werd...

en elke keer weer bij bakkerij Müşfika terechtkwam.

BAKKERIJ MÜŞFĬKA

Goedemorgen, Lale. - Goedemorgen, schat.

Hoe is het? - Goed. Waarom zo vroeg?

Ik heb een aanbod voor je.

Hier is het. Waar is de deur? Hier. Kom.

Hallo. - Welkom.

Bedankt.

Blijf niet staan, ga zitten.

Gökçe, ik weet niet hoe je hier terecht bent gekomen.

Deze bakkerij werd vermeld in een van de boeken die ze stuurden.

Wat?

De hoofdpersoon koopt hier simit.

Een man met de naam 'M'. - M?

Dat is wat er staat.

De naam wordt niet genoemd. Hij is een vreemde man.

Een buitenaards type.

Hij heeft fascinerende tatoeages op z'n keel en z'n arm.

Hij verandert de levens van mensen die hem ontmoeten.

Gökçe, gaat het? - Ja. Ik ben in orde.

Het is maar een roman. Het is fictie.

Je weet wat fictie is, toch? - Maar de bakkerij is echt.

Misschien de man ook. Wat maakt het uit? - Niet te geloven.

Nee, dit drink ik niet. Kom, we gaan.

Kom, we gaan in een fatsoenlijke tent koffie drinken.

Ga maar. Ik kijk nog even rond.

Prima. Zoals je wilt.

M bewaarde z'n hele verleden in de timmerwerkplaats.

Ik volgde de tekens die me naar deze werkplaats leidden,...

wat zijn toevluchtsoord was.

Net toen ik dacht dat ik verdwaald was, bracht de as me naar z'n voordeur.

Ik besefte dat ik geen andere keus had dan M te volgen, net zoals de as dat deed.

Oké. Ik stuur je een e-mail.

Die komt nu naar je toe.

Hallo, Miss Gökçe. - Hallo.

Mr Kenan is aan het bellen.

U kunt hier wachten. - Oké.

Wilt u iets drinken? - Ik heb al, dank je.

Ja, dat klopt.

Oké, dan wacht ik op je bericht.

Tot ziens.

Hallo. - Hallo.

Om deze tijd, Gökçe? Is er iets? - Ik wilde samen koffie drinken.

Wie past er op de boetiek? - Ceylan. Het is rustig.

Leuk idee,...

maar het is een drukke dag vandaag, dus...

Ik was vergeten de e-mail te sturen.

Zal ik gaan? - Nee, dat hoeft niet.

Ik moet alleen even iets opnieuw sturen.

Uğur Örtün is er.

Hier of in de vergaderruimte? - Dat laatste. Ik kom eraan.

Oké.

Goed.

Tot later. - Succes.

Bedankt.

Verborgen in geheimen was deze toren van ons tweeën.

Het was een plek tussen de goden.

Elke keer namen we een andere weg in deze donkere tunnel...

om bij de deur te komen die naar de hemel leidde.

Telkens als we de deur openden, lieten we ons saaie leven achter ons...

en betraden we een andere wereld.

'Toen ik die deur door ging, werd m'n verleden gewist.'

'Hij was m'n gids die me naar de hemel bracht.'

Hallo. Welkom.

Bedankt. Mij is verteld dat hier een toren is. Kent u deze?

Een toren? Daar weet ik niets van.

Ik zal het iemand anders vragen.

Het ga je goed. - Bedankt. U ook.

Mag ik drie simits, meneer? - Hallo?

Drie simits. - Ja.

Ja, meneer. Ik wilde u net bellen.

Ja, meneer.

Ja, er ontbreken stukken.

Nee, niet alleen...

Niet alleen de kleur, ook het formaat. Het klopt niet.

Oké. Breng alle dozen maar, hoeveel het er ook zijn.

Ik heb ze deze week nodig. Ik moet gaan. Ik spreek je later.

Hallo?

Bent u timmerman?

Wat kan ik voor u doen?

Ik wil een spiegel bestellen. Ik heb er één nodig in m'n boetiek.

Waar is het? - In Nişantaşi.

Nişantaşi. Hebt u de afmetingen? Hoe wilt u hem hebben?

Geen afmetingen. Gewoon een spiegel met een houten lijst.

We hebben het druk. Het zal even duren. - Het is vrij eenvoudig.

Is het dringend of niet? - Nee.

Dan komt het goed.

Hoe heet je eigenlijk? - Het is Ali.

Als ik een maat heb gekozen, kom ik terug. - Wanneer je maar wilt.

Metin Ali Soykan?

Voor u.

ID-nummer en handtekening.

Alsjeblieft.

Bent u iets vergeten? - Uw nummer.

Metin Ali, toch?

Ik word Ali genoemd, Metin weten maar weinig mensen.

Ik ben Gökçe. Aangenaam.

Ik bel je voor de maat.

Hoe is deze plek voor de spiegel, Ceylan?

Ik denk niet dat we die nodig hebben...

Pak het meetlint.

We meten de hoogte.

Helemaal naar beneden.

Hallo, Mr Metin. Ja, het is Gökçe. Ik belde je over de afmetingen.

Deze zijn 80 x 150. Het wordt verticaal. Cheval-stijl.

Oké. Tot ziens.

Dag.

Liefde en oorlog zijn hetzelfde.

Het is allebei als een gevecht tussen wolven.

Terwijl de man en de vrouw onder elkaars vacht kronkelen,...

zetten ze hun klauwen in elkaars hart.

Het is wild. Het is lelijk. En het is smerig.

Als M niet had gedacht dat ik de ware was, had ik m'n kracht nooit ontdekt.

Gökçe?

Wacht.

De waarheden belanden in een impasse.

Kan een hart van twee mensen tegelijk houden?

Ik ging kapot toen ik hoorde dat M getrouwd was.

Volledig kapot.

Met een gebroken hart zou ik me overgeven aan de armen van de dood.

Het enige probleem was, wie zou het doen?

We hebben ook een eenvoudiger model.

Ja. - Nogmaals, mini.

Deze kleur past goed bij u. - Mooi.

Dit hebben we ook nog. - Ja, ook mooi.

Welkom.

Ik pak de spullen.

Deze is ook mooi.

Wat dacht je hiervan? Ook mooi.

Erg mooi.

Mooi.

Ceylan, kun je helpen?

Hij komt tegen die muur.

We moeten dat verplaatsen...

Ik hoop dat de maat goed is.