The End of the Tour

- เฮ้ บ็อบ ว่าไง - ไง ฟังนะ

มีข่าวออกมาแต่ไม่ยืนยัน เดวิด วอลเลซตายแล้ว

ว่าไงนะ ไม่จริง ไม่

ไม่จริง นี่แกล้งอำกันล่ะมั้ง

ผมนึกว่าถ้าจะมีใครรู้ ก็ต้องคุณนี่แหละ

เราขอร่วมไว้อาลัยให้ เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ นักเขียนดัง

เขาถูกพบเป็นศพ จากการฆ่าตัวตาย คืนวันศุกร์

นิยายเรื่องอินฟินิท เจสต์ แจ้งเกิดให้วอลเลซเป็นที่นิยม

เดวิด ลิปสกี้ นักเขียนดัง ชื่นชมเขาไว้ว่า

การอ่านงานของเดวิด เหมือนได้เปิดตามองดูโลก

นักเขียนบางคนถนัดเขียน เรื่องประสบการณ์นอกบ้าน

ไปเที่ยวซาฟารี

ไปตระเวนกินทั่วอิตาลี

รายงานสงคราม

เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ 1962 - 2008

วอลเลซนำเสนอความมีชีวิตชีวา ผ่านตู้ปลาเหงาซึมที่บ้าน

รายการทีวีทั่วไป ห้างร้าน แคมเปญหาเสียงเลือกตั้ง

คนที่เขียนอะไรแบบนี้ได้ อย่างซาลินเจอร์กับฟิทซ์เจอรัลด์

มีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับผู้อ่าน

เราไม่ได้อ่านหนังสือ เพื่อเรื่องราวหรือข้อมูล

เพื่อสัมผัสบางอย่างต่างหาก

เพื่อลิ้มรสความรู้สึก ของการเป็นเดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ

แม้เพียงไม่กี่หน้ากระดาษ

ถ้าจะมี ก็คงคอยเตือนตัวเอง ว่าอย่าชี้นำลูกเกินไป

แต่ยังไง เราก็กลายมาเป็นตัวเองอยู่ดี

- พ่อแม่อยากให้เป็นนักเขียนมั้ย - เปล่า เอาจริงๆ

ตอนเด็กๆ ผมเป็นพวกคลั่งกีฬามาก

เข้าทีมฟุตบอลเด็ก ตอนนั้นตัวผมใหญ่ อย่างฟิตเลยล่ะ

แล้วก็บ้าอยากเป็น นักเทนนิสอาชีพอยู่ 4-5 ปี

- เป็นฝันสูงสุดเลย - อ้อ

อ่านหนังสือก็สนุกดี

นึกคึกก็หยิบมาอ่านฆ่าเวลาขำๆ

12 ปีก่อน

ตอนนั้นไม่เข้าใจโซโห

โกดังเก็บของ ตึกเก่าซอมซ่อ ถนนปูหิน

ไม่เหมือนอัพเพอร์ อีสต์ ไซด์ สกปรกโสโครก

เหมือนไปติดเกาะ

แม่พรากเรามาจาก ชีวิตดีๆ ที่เราเคยมี

ย้ายเรามาอยู่รูหนู ขลุกกับเพื่อนในแวดวงศิลปะ

พ่อแม่เพื่อนไม่มีใครเป็นศิลปิน ผมรู้สึกแปลกแยก

ต้องคอยปิดไม่ให้ใครรู้

เดวิด ไง ไปอ่านมาเป็นไง

- เยี่ยม - โทษนะที่ไม่ได้ไป

ชิลๆ น่า

อ้าว ได้ยินว่าได้งานกับโรลลิ่ง สโตน

- ยังทดลองงานอยู่น่ะ - โชคดี

อ่านรีวิวเคิร์นในนิตยสารนิวยอร์กยัง

เขาเอาซะเละเลย

-โทษที พูดถึงใครเหรอ - เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ

นี่ล่ะหนังสือรางวัลปีหน้า... เชื่อมั้ยเนี่ย

เตรียมจารึก เตรียมอ้างชื่อเขาได้เลย

อินฟินิท เจสต์ ของเดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ

งานประพันธ์ที่อัดแน่นไปด้วย สไตล์เสียดสีสุดโต่ง ยาวเกือบพัน...

เกือบพันหน้า

ยังไม่รวมเชิงอรรถ ทิ้งคู่แข่งไม่เห็นฝุ่น

เหมือคนเหล็กไปแข่งฟุตบอล หรือนักปราชญ์ไปแข่งเจพพาร์ดี้

เป็นนิยายที่แยกย่อยยุบยิบ

แต่ดีจนน่าตะลึง นี่แค่ย่อหน้าแรก

ถ้าเผื่อมันเจ๋งจริงล่ะ

ลองอ่านดูสิ

โคตรเจ๋ง

- ไง เดฟ - ขอบคุณมาก

เขียนดี ฉันว่าโอ แต่ไปเคลียร์กับฝ่ายกฎหมายก่อน

เราสัมภาษณ์นักเขียนกี่ครั้ง ในรอบ 10 ปีมานี้ ลองเดาสิครับ

กี่ครั้ง

ไม่เคย เช็คแล้ว

เพราะโรลลิ่ง สโตน ไม่สัมภาษณ์นักเขียนไง

แต่คนนี้หาตัวจับยาก

ชั่วอายุนึงจะมีสักคน อย่างเฮมมิงเวย์ รึพินชอน

- ขอทำเรื่องนี้เถอะ - เรื่องไหน

เขาออกโปรโมทใกล้เสร็จ ผมอยากไปแจม

เนี่ยนะเรื่อง

เขาเป็นอาจารย์สอนด้วย อยู่ม.รัฐเล็กๆ ในอิลลินอยส์

ให้ผมไปนะครับ บ็อบ

ผมน่าจะเขียนอะไรแบบนี้ ไม่ใช่ร่ายเรื่องบอยแบนด์สองหน้า

ให้ถามยานน์ใช่มั้ย

หาเรื่องมาให้ได้จริงเถอะ

ได้แน่ครับ

ลองไม่ได้สิ

ดิ อาร์ท แฟร์

บลูมมิงตัน-นอร์มัล

- เดวิด ไงครับ ผมเดวิด ลิปสกี้ - ถึงไหนแล้ว

ผมว่าผมคงเลี้ยวผิดจุดน่ะ

ตอนนี้ผมอยู่ทางหลวงที่ 29 ตรงข้ามร้านเซอร์คัส วิดีโอ

ได้เบอร์นี้จากใคร

พีอาร์คุณให้มาในเมล์ เผื่อฉุกเฉิน

ช่วยลบเบอร์ผมด้วยนะ

หยุด อยู่นิ่งๆ หยุดสิ หยุด

- ไง ถึงจนได้นะ - ครับ หวัดดี

- ผมเดฟ - ครับ

- เดฟ วอลเลซ - เดวิด ลิปสกี้ครับ ยินดีที่รู้จัก

- เช่นกัน - เอ่อ

ขอโทษนะครับที่โทรมากวน...

ไม่เป็นไรน่ะ ผมล้อเล่นสัก 95%

อ้อ ครับ

ขอโทษเรื่องหมาไว้ก่อน เดี๋ยวคงน้ำลายยืดใส่

- ผมไม่ถือครับ ผมรักหมา - เหรอ

- สงสัยยังไม่เจอไอ้พวกนี้ - ดูโอเคนะ

ผมว่า... เข้าข้างในบ้านเหอะ อยู่นี่มันหนาว

เด็กๆ เข้ามา

ขอบคุณมาก

มาเร็ว ไอ้หนู

ดีใจที่รู้จักแกด้วย นี่ใครเอ่ย

- เจ้านั่นจีฟส์ - ไง

- เจ้าจีฟส์ไมส์เตอร์ -ไง จีฟส์

แต่ก่อนโทรม ไม่มีใครอยากได้

ตอนนี้หล่อเช้ง

นั่นเจ้าโดรน รับเลี้ยงชั่วคราว

- ทำไมชั่วคราวล่ะครับ - มันโผล่มาวันนึง

ตอนจีฟส์กับผมไปจ็อกกิ้ง รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่นี่

ผมน่าจะเอาชาให้คุณเนอะ

- ดีสิครับ - เอาเหรอ

- จะดีมากเลย - ได้

ครับ

วิวสวย

ขอบคุณ แต่ไม่ใช่เพราะผมหรอก

แล้วนี่คุณไม่เคย ขึ้นทะเบียนเบอร์เลยเหรอ

เพิ่งไปแจ้งยกเลิกน่ะ เพราะชักจะลำบาก

เพราะแฟนคลับเหรอ

เรียก แฟนคลับ คงไม่เหมาะมั้ง

ผมว่าผมลืมบอกพ่อแม่ ว่าอย่าแจกเบอร์ผม

มีคนตามไปหาพ่อแม่ผม

ปัญหาผมเองแหละ ไม่อยากให้ใครเสียความรู้สึก

- ครับ - ผมป๊อด เลยแอบทำเอา

แค่แจ้งไม่เปิดเผยเบอร์ ไม่เห็นขี้ขลาดเลย

ก็กลายๆ นะ เปลี่ยนเบอร์ พวกนี้จะได้หาไม่เจอ

- ใช่ - มีช่างคอมฯ

จากแวนคูเวอร์ อยู่ชั้นใต้ดินด้วย

สะเทือนใจเหมือนกัน

- เขาเจ็บหนักมาก - เขาขออะไรจากคุณ

ไม่แน่ใจ เวลาผมเลียบๆ เคียงๆ ถาม

เขาก็โกรธซะงั้น

มันน่ากลัว

นี่อะไรครับ ของศิลปินท่านไหน

ลูกสาวเพื่อนน่ะ ชอบล้อผม

ผมก็ล้อกลับ นั่นลูกซัลโวจากเธอ

ตลกดี จะว่ามั้ยถ้าผมอัดเสียง

- ไม่หรอก ทำที่ต้องทำเถอะ - ขอบคุณ

ก่อนจะอัดเสียงลงเทป ผมต้องขออะไรหน่อย

อยากแน่ใจว่าถ้าผมพูดไป แล้วห้านาทีต่อมาขอตัดออก

คุณจะไม่เอาไปเขียน

- ได้เลยครับ - คือผมเหนื่อย

แถมหมู่นี้เอ๋อๆ ถ้าได้ตามนี้ ผมคงไม่บ้าซะก่อนระหว่างสัมภาษณ์

ได้เลย ผมเข้าใจครับ

จบปุ๊บ อัดต่อปั๊บเลยเนอะ

ก็คุณยอมให้สัมภาษณ์

นี่ถนนประจำคุณสินะ

- ใช่ เส้นประจำผม - โอเค

บอกนะว่าเลี้ยวไหน ไม่คุ้นถนน

- ผมแปลกถิ่น - จริงของคุณ

ขับตรงไปอีกสักไมล์ จะมีป้ายบอกชื่อโรงเรียนทางขวา

แล้วชอบสอนที่นี่มั้ย

ชอบครับ ชอบมาก ก็เลย

ทุเรศมาก รู้สึกแย่แทนเด็กพวกนี้

ไหงต้องรู้สึกแย่ เด็กๆ ได้ครูเก่งขนาดนี้

ถ้าผมไปสอนก็คงใช่

แต่หนังสือเกิดฮิต

เลยต้องเดินสายสองอาทิตย์ พรุ่งนี้ก็ไปอีก

เราต้องไปสนามบินแต่เช้าตรู่

เอาจริงสิ

- คุณรนหาที่เอง - ไม่มีปัญหา

- จะอยู่บ้านเขียนเรื่องหมาผมก็ได้ - ไม่ล่ะ

คงน่าสนใจกว่าผม ขอบอก

บอกไว้ก่อน อย่าหวังว่าจะหวือหวา

- คุณทำได้สบายอยู่แล้ว - อืม

เรื่องรักเด็กมหาลัย

ขอแทงใจดำนะ คนทั่วไปเขาไม่ค่อยสนกันหรอก

ครูสอนเขียนสร้างสรรค์จะสยองมาก

ถ้าอ่านเจอ ตาจ้องตา เหนือถึงเหล้า

ผมอยากเล่าเรื่องให้สนุก มีกึ๋น

ครูรู้ ครูเข้าใจ

อยากให้ตลกและมีกึ๋น เคล็ดลับคืองี้

แทรกบทพูดตลกมีกึ๋นให้คนเล่าเรื่อง

ขอบคุณครับ

- ทำดีมาก - ขอบคุณครับ

เอาล่ะ ต่อไปใคร เมลิสซา

ปกติผมสอนดีกว่านี้นะ สาบานได้

ผมว่าคุณเยี่ยมมาก เด็กๆ รักคุณ

ว่างั้นเหรอ

อื้ม ถามได้ คุณก็รู้

หิวรึเปล่า

แล้วดื่มอะไรดีครับ

ขอโซดาไดเอทไรท์กระป๋องใหญ่

- เอาเหมือนกันครับ - รอสักครู่นะครับ

- ขอบคุณ - ขอบคุณ

ผมขอ...

ไม่ว่ากันนะ

แป๊บเดียว

คุณไม่ดื่ม

- นี่ถามหรือยังไง - เปล่าครับ เป็นข้อสังเกต

อ้อ อื้ม ใช่

ครับ ผมไม่ดื่ม

- คุณสั่งอะไรก็ได้นะ - ไม่ครับ ไม่เป็นไร

ผมมีเพื่อนที่เคยบำบัด

มันบอกว่าไม่ค่อยสบายใจ เวลามีคนดื่มตรงหน้า

ผมก็เลย...

ผมนับถือพวกเขานะ

เหมือนที่ผมนับถือคุณ

ผมไม่ได้ทำงานดูแลกลุ่มบำบัดไหน

จากที่คนภายนอกอย่างผมเข้าใจ คนที่เคยรับการบำบัด