Hating Peter Tatchell

Naam? Waar kom je vandaan?

Mag ik je voornaam?

Geslagen en getrapt door anti-homodemonstranten in Moskou.

Bescherm me, iemand.

Voordat politie hem arresteerde.

Het doelwit zijn van geweld hoort erbij.

Dames en heren, Peter Tatchell.

Stop homofobie in het Gemenebest.

Peter Tatchell wijdt zijn leven aan de strijd voor homoseksuelen.

Als machthebbers geen medeleven tonen moet je soms de inzet verhogen.

Hij is een expert in demonstreren.

Peter is een artiest.

Ik probeer te garanderen dat de martelaar gearresteerd wordt.

Hij verdient erkenning voor zijn enorme bijdrage...

aan het geluk van miljoenen die hem niet kennen.

De homogemeenschap is je dank verschuldigd vanwege je moed.

Homoactivist Peter Tatchell vertrekt niet.

Ga weg. - Nee, we gaan niet weg.

Heeft Peter een ego? Ja, dat is nodig om op te treden.

Wil je je mond houden? - Nee. Dit is geen eerlijk en open debat.

Dit is de meest gehate man in Engeland.

Ik vond Peter altijd al een dappere klootzak.

Ik denk niet dat Peter altijd helpt.

Laat me uitpraten. - Dat is helemaal niet waar.

De kerk zegt al 2.000 jaar dat we ziek en zondig zijn en naar de hel gaan.

De aartsbisschop werd onderbroken door een homorechtenprotest.

Dr. Carey is tegen mensenrechten voor lesbiennes en homo's.

Een pestkop die zijn zin doordramde.

Echte mannen worden niet onzeker van homo's.

Echte mannen worden niet bang van een paar homo's.

Peter Tatchell, ik zie je nog wel, mietje.

Wat me op de been houdt is dat de homohaters die tegen me zijn,

willen dat ik opgeef.

Net als de suffragettes of de zwarte burgerrechtenbeweging...

moeten we de confrontatie aangaan.

Volgens de regels spelen werkte niet. Nu gaan we de regels breken.

Het is goed. Daaraan zie je of er een probleem is.

Ja.

De camera draait. - Focus, snelheid.

Wil je voor me klappen tussen die twee microfoons?

Ja, perfect. Dank je.

We zijn er klaar voor.

1952, Melbourne.

Ik kom uit een arbeidersgezin...

van pinkstergelovigen. - Fijn.

Bijna fundamentalistische christenen.

God heeft zijn doel geopenbaard.

Het was een puriteinse vorm van religie...

waarbij waarde werd gehecht aan vreselijke zonden...

als lippenstift dragen, drinken, roken en vloeken.

In de tijd waarin we leven, waarin losbandigheid de norm is,

waarin mensen op zoek zijn naar zonde en ongerechtigheid...

In die tijd schreeuwden ze en gingen ze maar door.

Er is vergeving voor zonde. 'Al waren uw zonden als scharlaken...

Het was allemaal hel en verdoemenis.

En als ik naar Peter kijk, denk ik:

Hij lijkt meer op Christus dan veel van die religieuze leiders.

Het is een gevecht tegen de duivel.

Dat is wat het kwaad is, of niet soms?

Dat is de duivel in mensen.

Mijn naam is Mardi en ik ben Peters moeder.

Helaas heeft de kerk haar gehersenspoeld...

om te denken dat homoseksuelen naar de hel gaan.

Goede daden redden ons niet. Dat is iets wat de bijbel leert.

Met goede daden komen we niet in de hemel.

Dit is mijn moeder in 1946, op 18-jarige leeftijd.

Mijn hele jeugd leed mijn moeder aan levensbedreigende astma.

Ik moest voor mijn jonge halfbroertje en twee halfzusjes zorgen.

Hij was een tweede moeder.

Hij deed dingen voor me, zoals de fles pakken,

mijn schoenen aandoen, de kleren uitkiezen die ik aan moest.

MIDDELBARE SCHOOL MOUNT WAVERLY

Stuur de volgende.

Op school werd ik gezien als rebel.

Ze waren het niet altijd eens met mijn standpunten.

Ik vond dat mensen inspraak moesten hebben in hoe de school werd bestuurd.

We zorgden ervoor dat het systeem voor het aanstellen van huismeesters...

en prefecten werd gemaakt door studenten, niet door het personeel en de rector.

Dit was basisdemocratie in het klaslokaal.

PREFECTEN 1968

GELIEFD HOOFDPREFECT PETER STAAT BEKEND OM HET OPLOSSEN VAN WERELDPROBLEMEN.

De jongens zeiden grappend dat ik homo was.

Ik dacht toen nog dat ik hetero was. Ik had vriendinnetjes.

Het was heel wat dat ik klassenoudste werd aangezien ik radicaal-links was...

en volgens sommigen, homo.

Toen m'n moeder hertrouwde... -Was ze gescheiden?

Dat was een schok voor de kerk. - Ja.

Jeetje.

Mijn stiefvader, Edwin, was erg hard of zelfs wreed...

Lid van de kerk?

Ja, maar niet erg christelijk in zijn gedrag naar m'n moeder en mij.

Hij had de overtuiging dat, ik citeer: 'Kinderen moeten betalen.'

Dus met grote tegenzin ging ik eind 1968 van school.

Toen ik in een warenhuis werkte,

ontmoette ik voor het eerst homoseksuele mensen van mijn leeftijd...

die knap, creatief en getalenteerd waren.

Tot die tijd dacht ik altijd dat een homo 'n viezerik was die jongetjes aanrandde.

Ik had nooit gedacht dat een homo net als ik kon zijn.

Een van mijn collega's nodigde me elke avond uit voor een etentje, als grap.

Op een avond, toen hij het vroeg, zei ik ja.

Hij had een klein flatje met uitzicht op Port Phillip Bay.

We hadden een romantisch diner terwijl we naar de springende dolfijnen keken.

En daarna hadden we seks.

Dat was een goede ervaring.

En ik weet nog dat ik op het bed lag en dacht:

Als dit is wat gay is, dan ben ik gay.

Mijn ouders waren zulke fanatieke christenen...

dat ik niet durfde te vertellen dat ik homo was.

Ik was bang dat ze me zouden aangeven bij de politie.

Een applaus voor Mardi Nitscke.

Volgens Peter gaf hij 2 of 3 jaar hints over het feit dat hij homoseksueel was.

Net als elke andere moeder hoop je dat je zoon of dochter niet homoseksueel is.

Wat betekende homoseksueel zijn voor jou?

Allereerst gaat het tegen mijn christelijke overtuiging in.

Was het nog strafbaar toen je uit de kast kwam?

Homoseksualiteit werd toen nog bestraft met een aantal jaar celstraf.

Lieve hemel. - En mogelijk psychiatrische behandeling.

Hoe kom je aan je gevoel van onrecht en het idee om het recht te zetten?

Toen ik 11 was hoorde ik van de bomaanslag...

door witte racisten, op een zwarte kerk in Birmingham, Alabama.

Vier jonge meisjes van mijn leeftijd waren vermoord.

Ik weet nog dat ik dacht:

Hoe kan iemand vier meisjes vermoorden in een kerk op zondagochtend?

Dat leidde tot mijn interesse en steun voor de zwarte burgerrechtenbeweging.

We hebben een organisatie nodig die actie onderneemt.

Later paste ik hun idealen, waarden en methoden toe...

op mijn eigen mensenrechtenwerk.

Elke vorm van actie, niet als het de mannen in de stad uitkomt...

maar als het ons uitkomt, op welke manier dan ook.

Ik keek naar de ervaring van de zwarte burgerrechtenbeweging...

en berekende dat het ongeveer 50 jaar zou duren...

om rechten te winnen voor LHBT+...

in landen als Australië, de Verenigde Staten en Engeland.

Vanaf mijn 15e begon ik campagne te voeren tegen...

deelname van Australië en Amerika aan de Vietnamoorlog.

We wilden een groot protest organiseren om de Australische regering te laten zien...

dat ze geen steun meer hadden van het volk.

Dit rad bevat de nabije toekomst van alle jonge Australiërs...

die de basistraining volgen voordat ze worden opgeroepen...

om hun dienstplicht te voltooien.

Ik ben Helen Hill.

Ik ontmoette Peter bij een van de demonstraties...

die bij het postkantoor werden gehouden.

Peter was een van de meest ijverige leden...

In het aansporen van jonge mannen om zich niet te registreren voor hun dienstplicht.

Dat was een ernstig misdrijf...

wat gelijkstond aan opruiing en opstand.

MELBOURNE, DONDERDAG 4 JULI 1968

Op 4 juli was er een demonstratie voor de Amerikaanse ambassade...

tegen de voortzetting van de Vietnamoorlog.

Toen we aankwamen werd de weg geblokkeerd door politie te paard.

We gingen zitten en werden onderworpen...

aan een gewelddadige aanval met paarden en wapenstokken.

Ik was heel erg bang.

Ze sloegen mensen het hoofd open.

Toen ze paarden de menigte in zagen rijden renden ze weg.

Maar er waren anderen, zoals Peter, die bleven staan.

Vond je het leuk om de rebel te zijn?

Het gaf voldoening om te doen wat ik dacht dat goed was.

STOP DE VIETNAMOORLOG HAAL DE JONGENS NAAR HUIS

De Vietnam Moratorium-demonstraties van 1970...

waren punt waarop de publieke opinie zich tegen de oorlog keerde.

DEZE MAN IS GEVAARLIJK

Is het niet ironisch dat, als je wil demonstreren voor vrede,

je gebruik moet maken van de eigenschappen van oorlog?

Het leerde me hoe je mensen mobiliseert,

media-aandacht krijgt,

machthebbers onder druk zet...

en de publieke opinie verandert.

DE VREDESTICHTERS

Wanneer vertrok je uit Australië?

Ik vertrok in 1971.

Als ik in Australië zou blijven,

moest ik me registreren voor de dienstplicht voor Vietnam.

En ik had een bewust bezwaar tegen die oorlog.

Ik vond het immoreel, onrechtvaardig. Ik wilde er niet aan meedoen.

Australië verlaten was zwaar.

Het was een sprong in het diepe. Uiteindelijk vestigde ik me in Londen.

Ik vond werk en maakte veel nieuwe vrienden.

Hoe oud was je toen? - Negentien.

Dus legaal gezien mocht je nog geen seks hebben in het VK.

Nog steeds een misdaad. - Je moest 21 zijn, hè?

Toen ik Peter Tatchell ontmoette in Londen...

was het strafbaar voor mannen om op straat te kussen.

Het was onzedelijk gedrag. Je kon ervoor in de cel belanden.

Ik ben Tom Robinson.

Ik was in '78 kort bekend met het nummer 'Sing if You're Glad to be Gay.'

zing als je blij bent om gay te zijn

zing als dat je gelukkig maakt

zing als je blij bent om gay te zijn

zing als dat je gelukkig maakt

Nog één keer.

Londen was een geweldige plek voor een jonge queer-man.

De homobevrijdingsbeweging was net begonnen.

De tweede dag dat ik hier in Londen was zag ik een sticker...

voor een bijeenkomst van het Gay Liberation Front.

Op je tweede dag. - Ja. De tweede dag.

Vijf dagen later was ik bij m'n eerste bijeenkomst.

Een maand later organiseerde ik...

veel van de demonstraties van het Gay Liberation Front.