Love Next Door (엄마친구아들)

ΕΡΩΤΑΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ

ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΧΟΙΡΙΝΗ ΚΟΙΛΙΑ;

Τι κάνω εδώ;

Εσύ τι λες; Καθαρίζεις ψησταριές.

Κοίτα να τις καθαρίσεις καλά.

Κοίτα, αυτές δεν είναι καθαρές.

Πήγα κι εμπιστεύτηκα την τρελή

όταν είπε ότι θα με πήγαινε κάπου ωραία.

Εδώ είναι το ωραία.

Κάνεις γυμναστική και μυρίζεις το κρέας.

Χοιρινά μάγουλα στη σχάρα, λαιμός

και χοιρινή πανσέτα.

Μακάρι να έφτιαχναν αρώματα μ' αυτά.

Είσαι αισιόδοξη ή τρελή;

Αισιόδοξα τρελή;

Κατάλαβα.

Είναι δύσκολο, έτσι;

Και πάλι,

περιμένετε να δείτε και του δείπνου.

Καλή τύχη.

Καλή τύχη.

Στάσου, φεύγεις; Αλήθεια;

-Άσε με. -Αποκλείεται.

Πάνω απ' το πτώμα μου.

Άσε με τώρα.

Όχι, δεν μπορώ! Δεν σ' αφήνω!

-Άσε με. -Όχι.

Στο ίδιο καζάνι βράζουμε σήμερα!

Μην κολλάς στο παντελόνι μου!

Τότε σταμάτα να προσπαθείς να φύγεις.

Δεν φεύγω, άσε μου το παντελόνι επιτέλους!

-Το υπόσχεσαι; -Ναι. Οπότε, άσ' το.

Θεέ μου.

Για δες. Ξοδεύεις ήδη τον μισθό σου.

Γι' αυτό είσαι πάντα άφραγκη, επειδή αγοράζεις άχρηστα πράγματα.

Να σου πω.

Ας βγούμε το Σαββατοκύριακο.

Τι θα είναι αυτήν τη φορά;

Θα καθαρίσουμε πτώματα;

Θα έχει καλά λεφτά.

-Πώς δεν το σκέφτηκα νωρίτερα; -Τι;

Πού θα βρω μια τέτοια δουλειά;

-Δεν το περίμενα αυτό. -Είσαι ιδιοφυΐα!

Γιατί να βγάλεις λεφτά, αφού τα πετάς;

Για να τα πετάξω, φυσικά!

Τι είναι αυτό;

Είχα δίκιο!

Το ήξερα ότι θα το έβρισκες, αν το έκρυβα εδώ.

Είναι από αληθινό χρυσό, εντάξει;

Μην το χαρίσεις αλλού.

Είναι πανέμορφο.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2: ΜΙΣΟΣ

Περνάμε στην επόμενη είδηση.

Πολλοί από εσάς θα το βρείτε συναρπαστικό.

Αυτήν τη βδομάδα, έχουμε ένα θεαματικό κοσμικό γεγονός,

τη βροχή μετεωριτών Eta Aquariids.

Με τη Σελήνη να φθίνει,

το φως της θα επηρεάσει ελάχιστα την ορατότητα της βροχής μετεωριτών.

Ωστόσο, θυμηθείτε

ότι μια πιθανή βροχή μπορεί να μειώσει την ορατότητα.

Έλα να φας.

-Αν ο καιρός είναι καλός… -Εντάξει.

Μήπως

να ξυπνήσω τη Σοκ-ρίου;

Ή καλύτερα να την αφήσω να κοιμηθεί;

Καλημέρα.

Κοιμήθηκες καλά;

Κοιμήθηκα σαν πουλάκι.

Τι είναι αυτό;

Έφτιαξες βραστό γκοτσουτζάνγκ, μαμά;

Το μυρίζω και καταλαβαίνω ότι όντως γύρισα σπίτι.

Όντως. Η σούπα της μαμάς σου είναι τέλεια.

Ορίστε.

Γιατί είναι μόνο τρεις μερίδες;

Πού είναι το ρύζι μου, μαμά;

Αγάπη μου.

Μαμά.

Κατάλαβα. Κάνει ότι δεν υπάρχω.

Δεν πειράζει. Μπορώ και μόνη μου.

Ναι, καλή σκέψη.

Είναι ήδη πολύ αδύνατη. Πρέπει τουλάχιστον να ταΐζεις…

Σε ρωτάω για τελευταία φορά.

Εννοούσες όσα είπες

χθες βράδυ;

Πες μου την αλήθεια.

Όπως και να το δω,

δεν το πιστεύω ότι τον απάτησες. Δεν το έχεις μέσα σου.

Πώς το ξέρεις αυτό;

Μπορεί να μην είμαι τόσο αθώα όσο θεωρείς.

Παλιο…

Ξέρω ότι κάνεις περίεργα πράγματα,

αλλά ποτέ κάτι τέτοιο.

Μέχρι κι εσύ έχεις όρια.

Σωστά. Συνέχισες να πηγαίνεις σχολείο και αφότου έφυγες απ' το σπίτι.

Θα υπάρχει σοβαρός λόγος που αποφάσισες να ακυρώσεις τον αρραβώνα

και να παραιτηθείς.

Πες μου, λοιπόν.

Απλώς βαρέθηκα.

Τι;

Δούλευα στην ίδια εταιρεία πολλά χρόνια.

Τα είχα σιχαθεί όλα.

Κι άρχισα να σκέφτομαι

"Δεν θα βαρεθώ κάποτε και τον γάμο μου;"

Οπότε, τα παράτησα και τα δύο.

-Άκου… -Μου κάνεις πλάκα;

Τι σκοπεύεις να κάνεις τώρα;

Δεν θα προκαλούσες τέτοια αναστάτωση χωρίς σχέδιο, σωστά;

-Φυσικά και όχι. -Φυσικά και έχει σχέδιο!

-Εσύ είσαι οργανωτική. -Σωστά.

Πες μου τι θα κάνεις τώρα.

Πρώτον,

-θα κοιμηθώ. -Τι;

-Θα κοιμηθεί. -Θα κλείσω το ξυπνητήρι μου.

Και θα κοιμηθώ όσο θέλω.

Και θέλω να φάω πολύ και καλό κορεατικό φαγητό.

Παλιο…

Και μετά;

Και μετά

δεν θέλω να κάνω τίποτα για λίγο.

Αυτό είναι το σχέδιό σου;

Ναι.

Θέλω να είμαι μια ευτυχισμένη άνεργη.

Εσύ μην ανακατεύεσαι!

-Σοβαρολογούσες; -Ναι.

Σοβαρολογούσα για τα πάντα.

Δεν έχει φαγητό για σένα.

Δεν έχεις δικαίωμα να φας.

Είσαι πολύ σκληρή.

Φωνάζετε πολύ.

-Με ξυπνήσατε. -Παλιο… Να ξυπνάς νωρίτερα.

Άνθρωπος των σπηλαίων είσαι; Φόρα κάτι.

Αυτό το σώμα πρέπει να φαίνεται.

Φάε το πρωινό σου.

Κάποιος ήρθε.

-Πήγαινε εσύ. Είμαι η μεγάλη σου αδερφή. -Δες ποιος είναι.

Ποιος είναι;

-Ο Σουνγκ-χιο. -Αλήθεια;

Να περάσει!

Είναι και η Μο-ουμ.

-Τι συγκινητικό. -Ντύσου, Ντονγκ-τζιν.

-Σωστά. -Εντάξει.

Ρίξε κάτι πάνω σου.

Γεια σας.

Πώς είσαι, θεία;

-Καλώς ήρθατε. -Καλημέρα.

-Τι είναι αυτά; -Γεια.

Κοίτα ψηλά.

-Δείξε μου τη γλώσσα σου. -Μο-ουμ.

Από θερμοκρασία και πίεση είσαι εντάξει.

Κάτι άλλο;

Φοβηθήκατε ότι θα τη σκότωνα στο ξύλο;

Παραλίγο να της σπάσεις το πόδι όταν είχε ξαναφύγει από το σπίτι.

Έπρεπε να το είχα κάνει.

-Έλα. -Κοιμήθηκες καθόλου;

Εσύ τι λες;

Φυσικά και όχι.

Σου έφερα λίγο από το αγαπημένο σου πόριτζ κολοκύθας.

Μόνο εσύ με φροντίζεις.

Κι εγώ, Σουνγκ-χιο; Λιποθύμησα χθες.

Μη στέκεσαι έτσι.

Εσείς οι δύο δεν φάγατε πρωινό, έτσι;

Εγώ όχι.

Εγώ έφαγα, αλλά μπορώ να φάω κι άλλο.

Αυτή είναι η θέση μου.

Τι γενναιόδωρο σπιτικό.

Η κόρη λιμοκτονεί κι αυτή ταΐζει τους καλεσμένους.

-Φάτε. Έχει κι άλλο. -Εντάξει.

Δώστε μου τα μπολ σας.

-Το βραστό είναι κρύο. -Δεν πειράζει.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

-Έτσι μπράβο. Μοιράσου το. -Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ για το γεύμα.

Πρέπει να μιλήσουμε.

Όχι, δεν πρέπει. Ήρθα να δω τη θεία Μι-σουκ.

Έλα να φας πρωινό, Ντονγκ-τζιν!

Δεν θα ξανασερβίρω.

Δεν θα φάω.

Οι υδατάνθρακες είναι έγκλημα και το νάτριο τιμωρία.

Αποτελούν πειρασμό.

Τι βλακείες.

Κοίτα, ηλίθιε. Τόφου, κίμτσι, καρυκευμένα λαχανικά και κρέας.

-Πιο υγιεινό δεν γίνεται. -Ορίστε, καλέ μου.

Ευχαριστώ.

Αν θες να γίνεις γυμναστής, πρέπει να τα ξέρεις αυτά.

Μη μου σπας τα νεύρα.

Γι' αυτό κόβεσαι συνέχεια στις εξετάσεις.

Κοίτα ποιος μιλάει, άνεργο παράσιτο.

-Ορίστε; -Άντε πάλι.

Με αποκάλεσες παράσιτο;

Συγγνώμη που σε πλήγωσα, παράσιτο αδερφή μου.

Μου έπιασες τον κότσο, παλιόπαιδο;

Άσε με.

Αποκλείεται. Πάρε το χέρι σου από το κεφάλι μου, παράσιτο.

Άσε με, αλλιώς…

Πού πας, μαμά;

Η βάρβαρη μου ξερίζωσε τα μαλλιά.

Πού πάει, μπαμπά;

Θα μάθεις σύντομα.

Πέντε,

τέσσερα,