Let Go (Släpp taget)

Communicatie is alles.

Elkaar valideren,

zorgen en angsten delen,

verdriet en vreugde.

Een veelvoorkomende reden waardoor de vonk verdwijnt in een relatie…

is dat je elkaar voor lief neemt. Dat je elkaar niet meer opmerkt.

Maximaal vijf minuten.

Ik haal iemand op. - Snel dan.

Niet meer luistert.

Maar als je terugdenkt…

aan de dag dat je elkaar ontmoette,

waarom kozen jullie voor elkaar?

De inschrijving sluit vandaag.

Die keuze is enorm belangrijk.

Mooi zo.

We hebben maar één leven en het gaat snel. Soms te snel.

Mooi.

Maar als je het leven ten volle leeft… - Anna, zorg dat je moeder dit tekent.

…en besluit… - Ja.

…om los te laten…

Laat los. - Nooit.

…dan kan het leven echt geweldig zijn.

En natuurlijk gebeuren er onverwachte dingen in ieders leven.

Hoi, kleintje.

Maar misschien hoef je daar niet bang voor te zijn.

Ben je boos? - Nee.

Dus je wilde gewoon tegen een muur schoppen?

Dat geeft niet.

Gaan we naar huis?

Oké. Ik help je wel. Eén, twee…

Etenstijd.

ALS DEELNEMER JONGER DAN 18 IS

Het eten is klaar. - Ik hoorde je net ook.

Oké.

Jezus.

Het leven draait om het delen van die kleine momenten.

Zorgen, angsten, verdriet, maar vooral vreugde.

Het eten was toch klaar? - Dat is het ook.

We wachten op papa, als hij besluit te komen.

Als je niemand hebt om die momenten mee te delen,

voelt het alsof ze niet bestaan.

Ik zie dat jullie een goede grond hebben om op te bouwen.

Het is niet aan mij om jullie te vertellen wat er gaat gebeuren.

Maar zolang je elkaar hebt, gaat het meestal goed.

LET GO

Mam, ik heb trek. - We eten zo, schat.

Wat is het probleem? Je hebt toch getekend?

Je vervalst geen handtekeningen. - En je snuffelt niet in iemands tas.

Ik raapte hem op. - Dus je hing hem op en keek erin.

Maar alsjeblieft…

Hoe dan ook, je vervalst geen handtekening.

Als een voogd moet tekenen, ben ik dat, niet jij.

Hoi. - Dat is een misdrijf.

Misdrijf? Doe normaal. - Kun je de tafel dekken?

Heb je enig idee hoeveel ik heb geoefend?

Ik heb wel een idee, ja.

Hoi. - Hou je mond.

Waarom doe ik dat, als ik niet kan meedoen?

Dat zei ik niet.

Wat is het probleem? - Dat je niks hebt gezegd.

Ik ben de baas over m'n eigen leven. - Juist…

Ik wil hetzelfde als jullie. - Het is hetzelfde. Het smaakt hetzelfde.

Hallo? Praat je niet meer tegen me? - Van de andere pasta krijg je buikpijn.

Ik ben de enige die is geselecteerd. Wil je dat ik dat verspil?

Volgens Lulu ben ik goed. - Zij is je moeder niet.

Ik wou dat ze dat wel was.

Als ze dat was geweest, zou ze ook graag weten waar haar dochter is.

Waarom moet alles op jouw manier? Waarom ben jij altijd de baas?

Dat is niet zo. Verdomme.

Kan iedereen zijn schoenen, jassen en tassen op de juiste plek leggen?

Het boeit me niet wat je zegt. Ik ga. - Jezus.

Ik wil jullie er toch niet bij hebben. Jullie hebben altijd ruzie.

Of jullie praten helemaal niet. Lekker gezellig.

Genoeg. - Dat geldt ook voor jou.

Ik heb honger.

Pap en ik bespreken het straks. Neem wat komkommer.

Waarom kan dat nu niet? Jullie zitten hier allebei. Ga je gang.

Of wat is het probleem? - Dit is niet het moment.

Niet het moment waarvoor? Is het probleem dat ik om een paal dans?

Als dat zo is, zegt dat meer over jou dan over de sport, jij verdomde pedo.

Wat betekent 'pedo'? - Mam.

Ik zei dat pap en ik het bespreken. Maar eerst…

Weet je wat? Rot op.

Deze pasta is vies. Rot op.

Ik moet je… - Ik wil scheiden.

Ik wil een scheiding.

Het werkt niet.

Mam.

Nee, ik… - Ja.

Ik kan dit niet.

Het werkt niet. - Nee, we gaan niet scheiden.

Niet nu.

Wat werkt er niet?

Laat het zien. - Dat ding.

Juist. En als je daar drukt?

Het werkt.

Mama?

'Hoewel Super-Manne slechts een paar maanden oud was,

had hij meer gezien dan welke andere superbaby dan ook.

Eindelijk was de superfamilie compleet. Nu kon niets hen tegenhouden.'

DIPLOMA

Ja, maar ik heb al besloten. We gaan. - Ik begrijp dat je me wil straffen.

Is het een straf om mee te gaan om je dochter te steunen?

Tien minuten geleden zei je dat je niet wilde gaan.

En nu wel. 'Tot de dood ons scheidt', zei je.

En nu wil je scheiden. Mensen bedenken zich.

Dus je wil gaan omdat ik wil scheiden?

Ik wil dat je een aanwezige vader wordt voor we gaan scheiden.

Ik ben aanwezig, dus… - Geweldig. Dan gaan we over twee weken.

Vind jij het goed?

Hebben we een goede relatie?

We moeten een beetje kalmeren.

Dan zul je je realiseren dat dit het juiste is.

En noodzakelijk. - Nee.

Maar kom op…

Laten we het bespreken. - Nee, er valt niets te bespreken.

Deze wedstrijd betekent misschien niets voor jou, maar voor haar wel. Dus we gaan.

Nee, maar dan…

Dan stel ik voor dat je zonder mij gaat. - Maar dan besluit ik dat je meegaat.

We kunnen over de scheiding praten als we terug zijn.

Maar nu wil ik dat je doet alsof er is niets gebeurd…

en alles volkomen normaal is.

Alsjeblieft. - Weet je wat?

Als we weer een gezin zijn, een heel gezin,

kun je me verlaten.

Tot die tijd blijven we bij elkaar, of je nou wil of niet.

Dit is haar manier om alles en iedereen om haar heen te controleren.

Dit gedrag is uit de hand gelopen. Wat wil ze zeggen? Wat is haar plan?

Dat we moeten genezen en dan scheiden?

Sorry dat ik lach, maar moet ik de gelukkige vader van het gezin spelen…

die van haar houdt, haar aantrekkelijk vindt,

tot ze me op een dag misschien laat gaan?

Sorry, maar dat kan ik niet.

Gustav, kom hier. - Ja.

Kom, ga zitten. - Ja.

Daar.

Lieverd. - Kijk eens aan.

O, jeetje.

Zo, ja.

Ze doet het voor de kinderen. - Nee, ze…

Onze kinderen zijn niet slechter af dan anderen.

Niet?

Je kent ze niet. - Nee.

Jij wel?

Wat? - Zo bedoel ik het niet. Ik…

Misschien zit er iets in.

Je was niet erg aanwezig de laatste tijd en misschien hebben ze je nu nodig.

Maar daar gaat het niet om. - Daar lijkt het wel op.

Ik probeer je alleen te helpen. - Ik weet het.

Je bent zo wijs en aardig, en ik dank je.

En het ergste is dat ik…

Dat ik zo zielig overkom. - Dat klopt.

Je bent erg zielig, maar je bent ook heel zoet.

Zo zoet. - Nee…

Zoet en zuur. Verdomme. Dit is niet oké.

Het is zo onnodig dat het zo'n onnodig traumatisch proces wordt.

Maar, hé…

Je overdrijft. Oké? Het is maar een paar weken.

Ze vraagt je om een mooi einde. Dus zorg ervoor dat je ze dat geeft.

Ja.

Dan mogen jij en ik de rest van ons leven samen doorbrengen.

Heb je hulp nodig? - Het lukt wel.

Geen schroevendraaiers in je handbagage. - Weet ik.

Waar wil je deze? - Daar.

Oké, zo… - Waar is m'n hotpants?

Die ga ik halen.

Die blijft thuis.

Hotpants…

Ik zal je missen.

Ik jou ook. Veilige vlucht.

Haal dat uit je zak. - Ik weet het.

Manne.

Dat gaat in een doos. - Weet ik. Hou op.

Hé, schat, kom hier. Kom, schat, we gaan. We moeten…

Nee. - Er staan veel mensen te wachten.

We komen te laat voor onze vlucht… - Ik wil niet naar Skåne.

Nee, maar ik wel, schat.

Krijg nou wat.

Heb je iets in je zakken?

Wacht, ik heb er ook een nodig.

Meekomen.

Kun je alsjeblieft Anna's tas van de band halen?

Ja, die. Bedankt.

Hou hem in de gaten. - Doe ik.

Kom, schat. - Nee.

Ja, kom nu.

Oké. Daar gaan we. Zo.

Is deze van u? - Van m'n vijfjarige zoon.

Wat voor illegaal spul zit erin?

Mijn pistool.

Het is een waterpistool. Kom op, hij spuit water. Het is speelgoed.

Wat voor speelgoed is dit?

Dat kan ik niet zeggen.

Dat is papa's mes. Erg duur. - Typisch kinderen.

Dit blijft hier.

Mam. Kun je uitleggen dat ik aan paaldansen doe?

Nee, je kunt niet… Rustig aan. Alsjeblieft, kun je gaan zitten…

Hoi. Ik wil graag deze en een glas rode wijn.

Wil je wat?

Nee. Nee, alsjeblieft.