Darby and the Dead (Darby Harper Wants You to Know)

ถ้าฉันต้องเลือกคำคมในหนังสือรุ่น ก็คงเป็น

"ตอนเป็นเดียวดาย ตอนตายป๊อปจัง"

เห็นยัยคนที่ลอยอยู่กลางอากาศนั่นไหม

นั่นฉันเอง ดาร์บี้ ฮาร์เปอร์

ตอนแรกฉันก็ถูกเลี้ยงดูมา อย่างดีเยี่ยมเลยล่ะ

นั่นแม่ฉันเอง

ฉันเดินตามรอยเท้าเชียร์ลีดเดอร์ อันโดดเด่นของแม่

ตอนนั้นฉันคิดว่ารู้จักตัวเองดี และฉันอยากเป็นใคร

- จนกระทั่งทุกอย่างถูกซัดพังหมด - พ่ออยู่นั่น

ดาร์บี้

ฉันกับแม่ตายวันเดียวกัน

หนึ่ง สอง

และถึงตามหลักแล้ว ฉันจะกลับมาจากอีกภพหนึ่งได้

ฉันก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย

มีอะไรเปลี่ยนไปน่ะเหรอ

พร้อมฟังแน่นะ

ฉันเห็นคนตาย

ทุกที่เลย

และกลายเป็นว่าคนตาย

- หรือ "พวกตุยเย่" ที่ฉันชอบเรียก - ขอโทษนะคะ

ต้องการให้ฉันช่วยจริงๆ

ไง

ฉันก็เลยหันหลังให้โลกคนเป็น

และตัดสินใจเริ่มทำงานเสริม

- ให้คำปรึกษาวิญญาณท้องถิ่น - สวัสดีค่ะ

พอเวลาผ่านไป ฉันก็ได้รู้ว่า ไม่ใช่ทุกคนที่ตายจะอยู่ต่อ

แค่คนที่มีเรื่องที่ยังค้างคาใจอยู่

และนั่นแหละหน้าที่ฉัน...

ในฐานะผู้ส่งสารทางจิตวิญญาณ อะไรแบบนั้น

เพื่อไม่ให้พวกตุยเย่ติดอยู่ในโลก ที่มองไม่เห็นพวกเขาแล้ว

ด้วยความช่วยเหลือของฉัน วิญญาณพวกนี้จึงข้ามภพไปได้

ซึ่งงดงามมากเลย

ข่าวแพร่ออกไปในแวดวงระหว่างภพ และงานหลังเลิกเรียนของฉันก็รุ่งสุดๆ

ไงคะ เป็นไงบ้าง

ไม่มีค่าจ้างหรอก

แต่ถ้าคำขอบคุณของคนตายมีค่าเป็นเงิน

ฉันคงรวยเป็นเจฟฟ์ เบโซสเลย

"ดาร์บี้กับภูติผี"

คงคิดว่าการได้เห็นคนตาย พูดว่า "ลาก่อน" ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จะเป็นภาระที่ใหญ่ที่สุดของฉันสินะ

มันดันเป็นอันดับสองที่เทียบไม่ติด

กับดินแดนแห่งความทรมาน ที่ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่

มัธยมปลายไง

พ่อคิดว่านี่เป็นการศึกษา ที่ดีกว่าการเรียนที่บ้านได้ไงเนี่ย

ดูพวกเขาสิ

ลูกรัก แค่ชวนลูกออกมากินมื้อเย็นยังยากเลย

พ่อจะทำยังไงได้อีก ให้ลูกยอมเข้าสังคม

ฉันมีเพื่อนซี้แหงแก๋ใหม่ๆ สัปดาห์ละสิบคนยังไม่พออีกเหรอ

รักลูกนะ

หนูก็รักพ่อค่ะ

พยายามมีวันดีๆ ล่ะ

นี่ นั่นคาปรี โดนาฮิวไม่ใช่เหรอ

ลูกรัก ทำไมลูกสองคน ถึงเลิกไปไหนมาไหนด้วยกันล่ะ

เมื่อก่อนพวกลูกตัวติดกันจะตาย ลองสานสัมพันธ์กันใหม่ดูสิ

แย่แล้ว พ่อทำลูกหุบยิ้มซะงั้น

ฉันล่ะทึ่งที่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ที่สุดของชีวิตพวกเขา

ช่วงเวลาที่ควรเป็นการค้นพบตัวเอง

และค้นหาสิ่งที่เป็นปัจเจกชน และเอกลักษณ์ของตัวเอง

พวกเขากลับเลือกรวมตัวเข้ากับกลุ่ม

ที่ให้การยอมรับแบบผิดๆ อย่างที่พวกเขาโหยหา

โชคดีจังที่แม่เธอยอมน่ะ

ฉันต้องผ่ารักษา ผนังกั้นโพรงจมูกคดอยู่แล้ว

เราเลยคิดว่า ก็ทำหน้าอกพร้อมกันเลยให้จบๆ

ฉันถึงอยากอยู่กับพวกไร้ชีวิต มากกว่าพวกไร้การตื่นรู้ไง

"ปีสุดท้ายมาห้าปี"

- แหวะ โทษทีว่ะ - นี่ เพื่อน

ลาครัวซ์ระเบิดที่ภูเขาแมคมัฟฟินว่ะ

บอกไปหรือยังว่าเมื่อคืนวันศุกร์ ฉันได้คุยเรื่องศิลปะสมัยใหม่

กับผู้หญิงที่อ้างว่า เป็นชู้ของฟรีดา คาห์โล พูดเฉยๆ นะ

ในระบบนิเวศของโรงเรียนมัธยมปลาย

ฉันคือปูเสฉวน ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้แนวปะการัง

และฉันก็พอใจที่เป็นแบบนั้น

นั่นเพื่อนฉันเอง แกรี่ เป็นพวก "ผู้คงอยู่"

ผู้คงอยู่คือพวกตุยเย่ที่...

- บ้าน่า อย่ามา - ใช่ไง แล้วนางก็แบบ "ไปคาบมา"

- อี๋ - แจ็กเกตเธอน่ารักชะมัดเลย

ขอบคุณนะ ฝีมือฉันใช้จักรเย็บผ้า กับด้ายเส้นเล็กๆ มันปังไหมล่ะ

คาปรี โดนาฮิว

ปลอมตัวแม่ เคยได้ยินคำว่าคนมีบุคลิกชัดเจนไหม

อุ๊ย ตายแล้ว วิดีโอโปรโมต ปาร์ตี้สิบเจ็ดแสนหวานเหรอ

- ใช่สิๆ - ฉันตั้งตารอเลย

คาปรีน่ะปลอมเหมือนไม้อัดเลย

ฉันรู้

อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูไลแมน ครูดูสดชื่นจังเลยค่ะ

เลียเก่ง

อ้าว ดาร์บี้ ยังเรียนที่นี่อยู่เหรอ

อืม

- ที่รัก - เจมซี

คิดถึงจัง

เผื่อยังดูจากการหมุนตัว แบบในรายการเดตไม่ออก

นั่นแฟนคาปรี

เจมส์ แฮร์ริสเป็นพวกนักดนตรี

ที่คาปรีไม่เคยเห็นหัว จนกระทั่ง...

ถึงเขาจะไม่ผ่านรอบบลายด์ออดิชั่น

แต่ก็ดังพอจะทำให้คาปรี

หันเก้าอี้นางเข้าหาและจิกเขามาครอง

อรุณสวัสดิ์ นักเรียนมัธยมปีห้าหน้าใหม่

ยินดีต้อนรับสู่แล็บชีววิทยา

ก่อนที่จะสบายกันเกินไป ครูจับคู่พวกเธอกับคู่หูทำแล็บ

เรียงตามตัวอักษรนามสกุลให้แล้ว

ไปนั่งกับคนคนนั้นได้เลย

ฉันไม่ต้องดูรายชื่อด้วยซ้ำ ตั้งแต่เกรดหนึ่ง มันต้องเป็น...

- ฮาร์เปอร์ - แฮร์ริส

ครูไลแมนคะ หนูต้องคู่กับเจมส์ค่ะ

เพราะหนูถูกฝึกมาให้ช่วยเขา เรื่องความบกพร่องทางการเรียนรู้

บกพร่องทางการอ่านน่ะค่ะ

ไม่ เขาไม่ได้เป็น

ครูแน่ใจว่าเจมส์เอาอยู่นะ คาปรี

คาปรีรู้ว่าฉันเป็นคนเดียว ที่ไม่หลงเสน่ห์นาง

ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวในโรงเรียน ที่ไม่อยากเป็นนาง

คนเดียวที่มองความปลอมของนางออก

ไง ตัวเอง

ที่รัก ฉันแค่นั่งโต๊ะอื่นเอง ไม่ได้จะไปทำสงคราม

ตายจริง อย่าพูดแบบนั้นสิ

เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย

ขอโทษค่ะ ครูไลแมน มีตูดบังเต็มจอเลยค่ะ

ว้าย ขอโทษที เพิ่งเป่าผมมาน่ะ

เลยมองไม่เห็นว่ามีคนนั่งตรงนี้ด้วย

ยัยเพี้ยน

โทษทีนะ บางครั้งเขาก็เกินไปหน่อย

โรคจิตเกินน่ะสิ

- ผ้าใบสวยนะ - อ้อ ขอบใจ

อืม

เจมส์เป็นคนที่ใช้ได้เลย

จริงๆ เขาเป็นรักแรกของฉันตอนเกรดหก

ก่อนฉันจะรู้ว่าความสัมพันธ์โรแมนติก เป็นแค่โครงสร้างทางสังคม

ที่คนสร้างขึ้นเพื่อหนีความจริง ว่าเราล้วนตัวคนเดียวบนโลกใบนี้

อืม คราวนี้คุณเสร็จฉันแน่

จริงๆ นะ

- ตูม - ไม่ๆ บิชอปไปช่องอีสี่

บ้าเอ๊ย นั่นมัน...

ใช่ รุกฆาตยังไงล่ะ

และนั่นคือเงินอีกสองเหรียญ ที่เธอติดฉัน ยัยหนู

พอเลย คุณไม่ใช้เงินด้วยซ้ำ

ใช่ รู้น่า แต่ฉันชอบทิ้งมันไว้ ในกระเป๋าของลินดา

เวลาเจอเงินเหมือนเขาได้เติมพลัง

ได้ซื้อกาแฟหรูๆ ให้ตัวเอง

ก็ได้ มันน่ารักเป็นบ้าอยู่นะ

เอาล่ะ มาเลย จ่ายมา

คุณน่าจะรับเงินผ่านแอปนะ

ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีนะ

ขอบคุณค่ะ แกรี่ ซึ้งมาก จะพยายามนะ

- ขอบคุณ - ไง สวัสดี

เธอคือคนบนอัฒจันทร์ใช่ไหม

ฉันไม่คุยกับลูกค้าที่นี่นะ

เอ่อ

แวะมาที่ออฟฟิศฉันคืนวันศุกร์นะ ฉันทำงานที่นั่น

ทำงาน...

- งานเข้า - เธอโอเคนะ

ทำเหมือนเพิ่งเห็นผีมา

ตรงกันข้ามเลย ฉันนึกว่านาย...

ช่างเถอะ แค่ไม่เคยเห็นนายมาก่อนน่ะ

เยี่ยม เธอสองคนเจอกันแล้ว

- อเล็กซ์มาใหม่น่ะ และเขาต้องมี... - พระเจ้า ได้โปรด อย่านะ

เพื่อนชั้นเดียวกันช่วยชี้แนะ

เขาเพิ่งย้ายมา จากโรงเรียนแบบมอนเตสซอรี่น่ะ

ทุกอย่างเลยออกจะใหม่สำหรับเขา

อ๋อ ค่ะ ไม่รู้ว่าหนูเหมาะที่สุด ที่จะทำแบบนั้นไหม

เหมาะสิ เธอเป็นนักเรียนดีเด่นนะ และพวกเธอก็ดูเป็น...

- เขากำลังคิดว่า "พวกประหลาด" - นักคิดนามธรรม

- อืม - ใช่

งานพบปะกิจกรรมนอกหลักสูตร จะเริ่มในอีกสิบนาที

อธิบายให้อเล็กซ์ฟังด้วย ช่วยให้เขาปรับตัวได้

- ครูก็นะ เราจะ... - ได้ โอเค

มีคำถามคาใจอะไรเรื่อง โรงเรียนมัธยมปลายเฟรเดอริก ดักลาส

ที่ฉันพอจะตอบได้ในสองนาทีไหม

เริ่มจากนั่นเลย

อ๋อ ผู้อำนวยการเขตผ่านร่างกฎหมาย

อนุญาตให้บริษัทสนับสนุนโรงอาหารได้

โรงเรียนก็จะ ประหยัดค่าอาหารกลางวันไป

สุดจัด

โรงเรียนเก่าฉัน ไม่มีโครงสร้างแบบนี้หรอก

แค่แบบเสียงกระดิ่งบอกเวลา ว่าต้องไปไหนต่อ

ต้องยกมือเพื่อขออนุญาตไปฉี่

โรงเรียนรัฐหรือนาวิกโยธินน่ะ

จริง มุกนี้ได้

แล้วทำไมถึงออกจากมอนเตสซอรี่ล่ะ

ปีที่แล้วไม่ค่อยราบรื่นเท่าไร ฉันมีปัญหานิดหน่อย ก็เลย...

เข้าใจนายดีเลย เพื่อนร่วมชั้น

แล้วเพื่อนเธอมีใครบ้าง

ไม่มี

อ๋อ หมาป่าเดียวดาย

ก่อนหน้านี้เธอพูดถึงงานใช่ไหม

อ๋อ เปล่า ไม่มีอะไรหรอก

นึกว่านายเป็นคนอื่นน่ะ

ฉันทำงานสังคมสงเคราะห์ ทุกคืนวันศุกร์

สังคมสงเคราะห์เหรอ

ถ้าคิดไม่ออก บอกความจริงช็อตฟีลไปเลย

อ๋อ ใช่ สำหรับคนตายน่ะ ฉันช่วยส่งพวกเขาไปยังภพหน้า

นั่น...

เจ๋งมากเลย ที่จริงฉันก็ชอบพวกร่างทรงเหมือนกัน

- งั้นเหรอ - ใช่ บังเอิญเนอะ

ช็อตฟีลไหมล่ะ

แล้วเธออยู่ชมรมพวกนี้บ้างไหม

ชาติหน้าตอนบ่ายๆ มั้ง

ที่โรงเรียนเก่า ฉันอยู่ชมรมหนังสือสตีเฟน คิง

อ๋อ เหรอ

แต่ถ้าฉันถูกบังคับให้เรียนที่นี่ ซึ่งก็ใช่

ฉันตัดสินใจแล้วว่าอยากได้ ประสบการณ์โรงเรียนรัฐจ๋าที่สุด

ว้าว นายนี่มองโลกในแง่ดีเหลือเกินนะ