Juanita

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ NETFLIX

ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ, ΟΧΑΪΟ

ΤΑΞΙΔΙ

Με λένε Χουανίτα Λούιστον.

Δουλεύω απογευματινή βάρδια εδώ, στο Σεντ Πιτ.

Τώρα το λένε Ιατρικό Κέντρο Φέαρντεϊλ. Τέλος πάντων.

Κανείς δεν μου είπε εμένα ότι θα άλλαζε το όνομα.

Εγώ καθαρίζω πάλι τα σκατά που αφήνουν οι άλλοι.

- Γεια σου, κούκλα. - Γεια.

Έχει και καλούς ασθενείς.

Όπως η κυρία Μπέρμαν εδώ. Πολύ γλυκιά.

Όχι πως μ' αρέσει η δουλειά μου.

Δουλειά είναι. Πέντε μ' έξι μέρες τη βδομάδα.

Απ' το μεσημέρι στις 2:30 ως τις 12:30 το βράδυ.

Κι όχι πως κοιμάμαι ή κάνω ατέλειωτα αφρόλουτρα

στον ελεύθερο χρόνο μου.

Γιατί έχω και οικογένεια.

- Γεια σας, κυρία Μπέρμαν. - Γεια σου.

Η εγγονούλα μου, η Τίσα.

Τίσα, πώς κι έγινα γιαγιά;

Πού να το ξέρεις εσύ, ε;

Πού να το ξέρεις.

Θα σας πω εγώ. Να σας γνωρίσω την κόρη μου, την Μπέρτι.

Η μαμά έλεγε ν' αργήσω να κάνω παιδιά, και άργησα.

Αλλά έπρεπε ν' αργήσω κι άλλο.

Έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά η Μπέρτι παράτησε το σχολείο,

γέννησε, κι ήρθε να μείνει μ' εμένα και τον Ρασόν,

τον αδερφό της από άλλο πατέρα.

Ο Ρασόν είναι ξύπνιος και παρότι δεν δουλεύει,

έχει πάντα τις τσέπες του γεμάτες.

Όχι όμως αρκετά έξυπνος για πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, με εννοείτε;

Κλισέ του γκέτο η ιστορία μου.

Κι εσύ είσαι η κουκλίτσα η εγγονούλα μου, παιδί του γκέτο.

Κοίτα, ο Ρεβυθούλης.

Μαμά.

Μαμά.

- Μαμά! - Τι;

Πάλι χαμογελάς στην τηλεόραση.

Δεν είναι κακό να χαμογελάς.

Μ' αρέσει ο Ποπάι κι ο Ρεβυθούλης.

Τίσα, πάλι την αμόλησες;

Μαμά, βγαίνω. Θα την κρατήσεις;

- Όχι. Είναι το μόνο μου ρεπό. - Δυο μέρες έχω να βγω.

Ούτε κι απόψε θα βγεις. Έλα πάρε το παιδί.

Μα έχω ντυθεί.

- Πού είναι ο Ρασόν; - Δεν είναι εδώ.

Κοίτα, θα πάει τώρα για ύπνο.

Μετά θα έχεις όλο το σπίτι δικό σου.

Σ' αγαπώ. Πρέπει να φύγω.

Τίσα, η μαμά σου είναι τσούλα.

Το ξέρεις, έτσι δεν είναι;

- Χουανίτα. - Κοίτα.

Μπλερ Άντεργουντ.

Από τότε που σε γνώρισα σαν ν' αναπνέω από κάπου αλλού.

- Κόκαλο είναι. - Θέλω να σε ικανοποιήσω, μωρό μου.

Μπορώ να το κάνω;

Εννιά χρόνια δουλεύω σ' αυτό το μέρος.

Κι ακόμα παίρνω 12,50 δολάρια την ώρα καθαρά.

"Πάλι καλά που έχεις δουλειά", μου λένε.

Το καταλαβαίνω.

Αλλά δεν προλαβαίνω ούτε στον ύπνο να κάνω κάτι με τον Μπλερ.

- Βίνσεντ, Τζέικομπ, γεια σας. - Χουανίτα.

Συγγνώμη κιόλας που δεν νιώθω ευλογημένη!

Τι κάνει ο άλλος σου ο γιος;

Από "Ρ" αρχίζει.

Ο Ράντι.

Καλά είναι, κυρία Μπέρμαν.

Είναι στη φυλακή αλλά, κατά τα άλλα, είναι μια χαρά.

Μπράβο. Μπράβο.

Συγγνώμη, ορίστε.

- Κι έχει κάνει καινούριους φίλους; - Όχι.

Ο άχρηστος αδερφός του, ο Ρασόν, θα τον ακολουθήσει σύντομα.

Κάτι είναι κι αυτό.

Οπότε, είναι καλό και για τους δυο.

Ναι, μπορούν να μείνουν μαζί.

Ναι, και να κάνουν μαζί τη διακόσμηση.

Η κυρία Μπέρμαν ήταν χορεύτρια.

Έχει πάει στην Ευρώπη πολλές φορές.

Καληνύχτα.

Κάνω γυμναστική με κάτι παιδιά που προστατεύουν τα νώτα μου.

Δεν παίζω πολύ μπάσκετ, γιατί εκείνη την ώρα πάω στη βιβλιοθήκη.

Μπράβο, μωρό μου. Θα περνάει πιο γρήγορα ο χρόνος.

Με τίποτα δεν περνάει ο χρόνος εδώ.

Το ξέρω. Εκμεταλλεύεσαι όμως τον χρόνο.

Ναι. Καλύτερα απ' το να κάνω χαζομάρες.

Αυτό λέω κι εγώ. Είσαι έξυπνο παιδί.

Είμαι περήφανη για σένα, Ράντι. Πιστεύω σ' εσένα.

Ευχαριστώ, μαμά.

Άκου.

Έλεγα μήπως… μήπως πάω ένα ταξιδάκι.

Πρέπει να φύγω, Ράντι. Έχω κάτι που πρέπει να κάνω.

Πού θα πας;

Δεν ξέρω.

Είναι φορές που νιώθω πως

αν δεν φύγω απ' το Κολόμπους, θα μου στρίψει.

Το ξέρω αυτό το συναίσθημα.

Κάνε ό,τι είναι να κάνεις.

Εντάξει.

Ωραία.

Δεν ξέρω πότε, αλλά όταν είναι να φύγω, θα σ' το πω.

- Εντάξει. - Ο χρόνος έληξε. Τελειώνετε.

Πρέπει να κλείσω τώρα. Περιμένουν κι άλλα παιδιά.

Πήγαινε εσύ. Και μην ανησυχείς για μένα.

Εντάξει.

Σ' αγαπώ, ρε συ.

Κι εγώ σ' αγαπώ, μαμά.

Έχω να γυρίσω στη δουλειά.

Πώς είναι…

Τι; Πού θα πας;

- Έχω κάποιες ιδέες. - Δεν ξέρεις, δηλαδή;

Δεν έχω αποφασίσει.

Μαμά, δεν πας καλά. Αυτά είναι μαλακίες.

Καθόλου. Εσύ φρόντισε να βρεις δουλειά.

Πρέπει να φροντίζεις και αυτή και το μωρό.

Δεν θα πας πουθενά. Μην τρελαθούμε κιόλας.

Καθόλου. Μεγάλα παιδιά είστε.

Δεν θα κάθομαι εδώ να σας νταντεύω. Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας.

Και δεν είμαι υποχρεωμένη να σας πω ούτε πού πάω ούτε πότε γυρνάω.

Και μάλιστα, δεν είμαι πια υποχρεωμένη να κάνω τίποτα για σας.

Πάρ' το μωρό σου.

Σκατά.

Δεν ξέρω ακόμα πού θα πάω.

Ας ετοιμάσω όμως τα πράγματά μου.

Χουανίτα.

Θεούλη μου.

Λοιπόν… Φλόριντα;

Απολύτως.

Εκεί όμως έχουν τυφώνες, Μπλερ Άντεργουντ.

- Κι οι μισοί δεν μιλάνε αγγλικά. - Ναι.

Αλλά το Μαϊάμι είναι συναρπαστικό και πολύ ψάρι.

Ναι, αλλά το Μαϊάμι είναι συναρπαστικό και πολύ σέξι.

- Αυτό είπες πριν, μωρό μου; - Ναι, μανούλα γλυκιά.

- Μη με λες "μανούλα", Μπλερ Άντεργουντ. - Εντάξει.

- Δεν είμαι μαμά σου. - Λάθος μου. Συγγνώμη.

- Τι σκατά έχεις πάθει; - Δεν ξέρω.

Εντάξει. Για τσέκαρε. Έλα.

Τι; Έλα. Να το.

Μη χτυπήσεις.

Λες δηλαδή ότι η Φλόριντα είναι καλή ιδέα;

Ναι. Και μιλώντας για καλές ιδέες…

έλεγα ότι θα μπορούσαμε…

να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό απόψε.

- Τι λες; - Τι έχεις στο μυαλό σου;

Ίσως να κάνω αυτό.

Και να φέρω αυτό εδώ.

Ύστερα θ' αρχίσω απ' αυτό το δάχτυλο.

Θα συνεχίσω ευθεία κάτω.

Αλλά πριν συνεχίσω, πρέπει να μάθω κάτι από σένα.

- Μέχρι πού αντέχω; - Όχι.

Θέλω να ξέρω…

θα μου δώσεις 50 δολάρια;

- Τι; - Όχι, 60. Εξήντα θα είναι τέλεια.

Όχι, δεν μπορώ να σου δώσω 60 δολάρια, Μπλερ Άντεργουντ.

Δεν είναι για μένα.

Για κάτι που κάνω με τον Ντενζέλ.

Τον Πάρκετ, τον γείτονά μου.

Για την κινητή καντίνα με μάφιν που στήνουμε.

Θα έχει απ' όλα, όχι μόνο μάφιν.

Όχι, δεν θέλω ν' ακούσω τίποτα.

- Έλα. Ξέρεις ότι είμαι καλός. - Δεν το ξέρω.

Το ξέρεις! Είμ' εδώ. Σε φροντίζω.

Έλα τώρα. Απλώς σου ζητάω να με φροντίζεις κι εσύ. Αυτό μόνο.

Να σε φροντίζω; Κι εσένα;

Έχω τρία παιδιά από δυο άχρηστους μπαμπάδες, Μπλερ Άντεργουντ.

Καταλαβαίνω. Θες λίγο χρόνο να το σκεφτείς.

- Δεν θέλω να το σκεφτώ. - Εντάξει.

- Θα ξανάρθω. - Πότε;

Όταν αλλάξεις γνώμη για την πρότασή μου.

Καλά, το πιστεύετε;

Ο μόνος άντρας που έχω μόλις μου ζήτησε δανεικά.

Και δεν είναι καν αληθινός.

Ένα πάντως ξέρω. Στο Μαϊάμι δεν πάω.

Για να δούμε κιόλας…

ΑΤΛΑΣ

πόσο μακριά μπορώ να πάω προς την αντίθετη κατεύθυνση

από το Μαϊάμι της κωλο-Φλόριντας.

Συγγνώμη ένα λεπτό, καλή μου.

- Πού θα πας; - Δυτικά.

Προς…

τα δυτικά.

Και πώς θα πας;

Με το λεωφορείο.

Θα πάρεις το λεωφορείο χωρίς να ξέρεις πού πας;

Δεν αποφάσισα ακόμα.

Είσαι άρρωστη;

Μήπως κόλλησες καρκίνο από κανέναν ασθενή σου;

Κι αν σε πιάσει κρίση πανικού;

Δεν κολλάς καρκίνο.

Άκου, το νοίκι είναι πληρωμένο μέχρι και τον άλλον μήνα.

Η Μπέρτι χρειάζεται δουλειά…

Τη χρειάζεται τη δουλειά καιρό τώρα.

Αντί να κάθεται να την υπηρετείς…

Αναγκαστικά θα βρει τώρα.

Αν θες να βοηθήσεις κι αυτή κι εμένα, τώρα σου δίνεται η ευκαιρία.

- ΟΚ. Εντάξει. - Ευχαριστώ.

Παρακαλώ. Τίποτα.

Ήρθα απλώς να σου πω ότι θα κάνω αυτό το ταξίδι.

Κι ότι θα μου λείψεις,

αλλά όχι και τόσο.

Στην αρχή, τουλάχιστον.