The Lord of the Rings: The Rings of Power

ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

- Κρατηθείτε! - Ντίσα!

Ξύπνησε ένα βουνό της φωτιάς.

Οι δονήσεις του εδάφους

απλώθηκαν στα οστά της γης,

κατέστρεψαν τους ηλιαγωγούς μας,

την ικανότητά μας να καλλιεργούμε.

Όχι, όχι.

Αυτά τα Δαχτυλίδια θα είναι πάνω από κάθε δύναμη που επινόησε

Νάνος ή Άνθρωπος.

Θα είναι Δαχτυλίδια της Δύναμης.

Δύναμης να θεραπεύσετε το βουνό σας.

Αν φέρεις στον πατέρα σου ένα μέσο για να σώσει το βασίλειό του

ίσως είναι ο τρόπος, να κερδίσεις πάλι τον σεβασμό του.

Ίσως, ακόμα και την κληρονομιά σου.

Πρόσβαλες τον πατέρα μου;

Αν κακολογήσεις ξανά τη Βασίλισσα, εσύ θα υποφέρεις από αναπηρία.

Έγινα κατανοητός;

Βασίλισσα των ψεμάτων!

Είναι ακατάλληλη να κυβερνά!

Ο Βασιλιάς μου είπε τα τελευταία του λόγια,

και είπε ότι έφταιγε αυτό... του το έδωσε αυτή.

Αυτή η πέτρα των Ξωτικών είναι η βασίλισσά σας!

- Σιωπή! - Το πάλαντιρ είναι δικό μου.

Φόνισσα!

Μαύρη μαγεία!

Φαραζόν!

Φαραζόν!

Ο Υψηλός Βασιλεύς σας πιστεύει ότι οι Νάνοι είναι ανάξιοι.

Μάλιστα, απαγόρευσε τη σφυρηλάτηση άλλων Δαχτυλιδιών.

Δεν έχουμε χρόνο να κουβεντιάζουμε για να τον πείσουμε ποιος αξίζει βοήθεια.

Τι κάνεις εκεί;

Του λέω ότι θα κλείσω το σιδηρουργείο.

Θα πεις ψέματα στον Υψηλό Βασιλέα;

Θα μας προσφέρω τον χώρο ώστε να ολοκληρώσουμε το έργο μας.

Αυτήν τη δύναμη στο Ερέγκιον, δεν την εμπιστεύομαι.

Μου είπες κάποτε

ότι τη μοίρα των Ξωτικών την καθορίζουν σοφότερα μυαλά από τα δικά μας.

Αν προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε για να ξεγελάσουμε τον θάνατο,

μπορεί να οδηγηθούμε σε μεγαλύτερη καταστροφή.

Αναρωτιέμαι...

Κι αν είχες δίκιο;

Μια λεγεώνα Ορκ εισέβαλε στα εδάφη των Ξωτικών.

Αυτό το μονοπάτι.

Υποθέτω ότι οδηγεί στο...

Ερέγκιον, άρχοντά μου.

Ο Υψηλός Βασιλεύς πρέπει να το μάθει πριν ο οικοδεσπότης μας πάει στη Μόρντορ.

Εκεί πέρα.

Πήγαινε στο Λίντον. Θα τους απασχολήσω όσο μπορώ.

Πάρ' το.

Πάρ' το, Έλροντ.

Ένα αστέρι λάμπει την ώρα της συνάντησής μας,

αρχόντισσα Γκαλάντριελ.

Ο ΆΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΏΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙΑ ΤΗΣ ΔΎΝΑΜΗΣ

Από εδώ, κύριε.

Όπως βλέπεις, προσπαθούμε να σκάψουμε νέο ηλιαγωγό,

για να φτάσουμε στο φως του ήλιου.

Αλλά μέχρι στιγμής, κάθε μας προσπάθεια έκανε το βουνό πιο ασταθές.

Πάρε εκείνη την αξίνα. Βάλε την αξίνα εδώ.

Αν τραβήξεις την αξίνα... Είσαι έτοιμος;

Χάνω τον χρόνο μου εδώ.

Εντάξει!

Συμβαίνει κάτι, κύριε;

Όχι.

Όχι, σύντομα όλα θα πάνε καλά.

Ναι.

Σκάψτε εδώ.

Κύριε, αυτός είναι θεμέλιος βράχος.

- Αν τον ρίξουμε... - Μου εξηγείς την τέχνη εμβάθυνσης;

Εδώ είναι που πρέπει να σκάψουμε. Κάνε ό,τι σου λέω.

Δώσ' μου την αξίνα σου.

- Πατέρα... - Την αξίνα!

Νάρβι!

Η βάρδια έληξε!

Φύγετε! Πηγαίνετε σπίτια σας!

- Καλό αυτό. - Μένα μου λες.

Τελειώσαμε;

Κύριε. Μήπως να σταματήσεις για να πάρεις αέρα;

Δεν χρειαζόμαστε αέρα, αλλά φως.

Κύριε! Μη!

Πατέρα, όχι!

Την επόμενη φορά που θα σε διατάξω να σκάψεις...

να το κάνεις.

Εδώ. Εδώ.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα. Σκάψτε.

Να λυπάστε όσους κατοικούν επάνω.

Σκλάβοι του ήλιου.

Αλυσοδεμένοι στον ακατάπαυστο ρυθμό της αφύπνισης και του ύπνου.

Στο Καζάντ-ντουμ είμαστε ελεύθεροι από την τυραννία του.

Εδώ, φέρνουμε τον ήλιο σε μας.

Επιτέλους, ξημέρωσε άλλη μια φορά

στο βουνό μας!

Καζάντ...

Ντουμ!

Νάνοι και Ξωτικά δουλεύουν μαζί.

Ειπώθηκε ότι ήταν αδύνατον.

Αλλά η συνεργασία μας κατόρθωσε αυτό το θαύμα.

Και σήμερα, ξεκινάμε με ένα νέο όνειρο,

για να παγιώσουμε τη φιλία μας στην πέτρα.

Νάρβι...

Η μεγάλη στιγμή του Νάρβι.

Ιδού...

οι Θύρες του Ντούριν.

Η νέα Δυτική Πύλη του βουνού μας.

Απρόσιτη. Ορατή μόνο στο σεληνόφως.

Και φυλάσσεται με σύνθημα, γνωστό μόνο σε φίλους.

Σημειώστε, σιδηρουργοί,

να προσέχετε πολύ τον Νάρβι όσο είναι εδώ.

Όχι μόνο επειδή είναι αριστοτέχνης.

Πικρόχολος, αλλά είναι.

Αλλά είναι και διαβόητος κλέφτης. Μην επιτρέψετε να χαθούν κοσμήματα.

Καλά, ψάξε εσύ τις τσέπες του.

Σε μια διαρκή φιλία...

μεταξύ Ξωτικών και Νάνων.

Η φιλοξενία εκτιμάται πολύ.

Υπερβολικά; Τα σχόλιά μου.

Σε ενθάρρυνα να είσαι σύντομος.

Δεν θυμάμαι να το είπες αυτό.

Ναι, δεν ακούς πάντα.

Μόλις σου μπει μια ιδέα στο μυαλό.

Έπρεπε να είχα μιλήσει περισσότερο.

Για να τιμήσω τη συμβολή σου.

Συγχώρεσέ με.

Δυσκολεύομαι να αισθανθώ χαρά,

όταν τα θύματα της ανόδου της Μόρντορ υποφέρουν ακόμα.

Δαχτυλίδια για Ανθρώπους;

Δεν είπα τίποτα για Δαχτυλίδια.

Είναι το παιχνίδι που παίζεις, έτσι δεν είναι;

Σπέρνεις ζιζάνια στο μυαλό των άλλων και μετά τους πείθεις

ότι ο καρπός τους είναι δική τους σκέψη.

Νόμιζα ότι τα μυαλά μας ήταν ένα σε αυτό.

Μήπως άλλαξες γνώμη;

Αυτή η νύχτα είναι για τους Νάνους. Θα μιλήσουμε για τους Ανθρώπους αύριο.

Προτιμώ να μιλήσω γι' αυτούς τώρα.

Οι Άνθρωποι φταίνε κατά πολύ για τη δυστυχία τους.

Και πληροφορήθηκα ότι οι Άνθρωποι των Νοτίων Χωρών

βοήθησαν τον Άνταρ στην κατάκτησή του.

Μόνο ορισμένοι.

Σε πολλούς από τους υπολοίπους

δόθηκαν νέα σπίτια, από το είδος τους, από το Νούμενορ.

Έχεις πάει ποτέ στο Νούμενορ;

Όχι.

Είναι θαυμαστό.

Αλλά τραυματισμένο.

Παραπαίει μεταξύ δόξας και καταστροφής.

Φοβάμαι το Νούμενορ.

Πιο πολύ από κάθε χώρα στη Μέση Γη.

Ήλπιζα ότι τα Δαχτυλίδια θα του πρόσφεραν σταθερότητα.

Δεν μπορούμε να δώσουμε τα Δαχτυλίδια στους Ανθρώπους.

Ο κίνδυνος της φθοράς είναι πολύ μεγάλος.

Όποια προβλήματα κι αν λύσουμε θα είναι τίποτα

μπροστά σε αυτά που θα δημιουργήσουμε.

Ναι.

Έχεις δίκιο.

Ασφαλώς. Οι Άνθρωποι είναι πολύ αδύναμοι.

Μα όταν πέφτει το σκοτάδι,

υπάρχουν πάντα κάποιοι που ανατέλλουν και λάμπουν.

Έρεντιλ, Τούορ,

Μπέρεν, γιος του Μπάραχιρ.

Τι ακριβώς μου προτείνεις;

Βρίσκουμε Ανθρώπους έμπιστους.

Τους σοφότερους, τους ευγενέστερους, τους αγνότερους στην καρδιά.

Από το Νούμενορ ως το Ρουν, εντοπίζουμε εννέα Δαχτυλιδοφόρους

με εννέα μεγάλα βασίλεια των θνητών.

Εννέα;

Η τελειότητα των Τριών.

Τρις τελειοποιημένα.

Στην τρίτη μας σφυρηλάτηση, θα φτιάξουμε εννέα.

Έχουμε κατορθώσει σπουδαία πράγματα, φίλε μου.

Ας μην προκαλούμε την αποτυχία...

επιτρέποντας στις δυνατότητές μας να ξεπεράσουν τα όριά τους.

Λυπάμαι. Η απάντησή μου είναι όχι.

Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης ολοκληρώθηκαν.

Ασφαλώς.

Δεν χρειάζεται να απολογείσαι. Πολύ καλά.

Θα κατασκευάσω τα Εννέα μόνος μου.

Τον έχεις δει ποτέ; Στις δυτικές θάλασσές μας.

Ο λευκός πύργος της Ερεσέα...

η πύλη για τις Αθάνατες Χώρες.

Δεν τον έχω δει.

Μόνο το πιο κοφτερό μάτι μπορεί.

Και μόνο από την κορυφή του Μενελτάρμα.

Υποθέτω ότι τα Ξωτικά επίτηδες τον τοποθέτησαν εκεί.

Έτσι ώστε κάθε ηλιοβασίλεμα να θυμίζει ότι οι μέρες μας τελειώνουν

και οι δικές τους όχι.

Ότι όσο ψηλά κι αν σκαρφαλώσουμε,

κάποια πράγματα θα μείνουν για πάντα άπιαστα για τα χέρια μας.

Το Σκήπτρο είναι στα δικά σου τώρα, πατέρα.

Δεν είναι αρκετά υψηλό αυτό;

Όλη μου τη ζωή πίστευα ότι ήταν.

Το Σκήπτρο είναι όπως το φτιάχνεις.

Η Εποχή των Ανθρώπων έφτασε, πατέρα. Ας την αδράξουμε.

Ας φτιάξουμε το Νούμενορ που πάντα έβλεπες στο μάτι του μυαλού σου.

Κάποτε, όταν βύζαινες ακόμα,

η μητέρα σου προφήτεψε ότι εσύ θα είχες άσχημο τέλος.

Η μητέρα μου;

Τι είπε;

Εντυπωσίασέ με στην αποστολή που πρόκειται να σου αναθέσω

και θα σου πω.

Αν αποτύχεις, θα πρέπει να βρω άλλες θέσεις όπου θα μου φανείς χρήσιμος.