最初の200行です。
Possession (1981) rip & subs by \inertiacreep/ for BWGT
Δεν μπορείς απλά να μου λες πως δεν ξέρεις, αυτό μου είπες και στο τηλέφωνο.
Πότε θα ξέρεις;
Δεν ξέρω.
Θέλεις να περάσω τη νύχτα κάπου αλλού; Σε ένα ξενοδοχείο, ή κάτι άλλο;
Θέλεις να ... συναντηθούμε αργότερα, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε πιο ήρεμα, μήπως...
Χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο; Τι, τι χρειάζεσαι;
-Τι συνέβη; -Ο Μπόμπ ξέρει ότι επιστρέφεις σήμερα.
Λοιπόν, μπορώ να...
Μπορώ να τον πάρω μετά το σχολείο και να τον πάω...στο ζωολογικό κήπο, ή κάτι τέτοιο.
Έλα να τον θαυμάσεις.
-Ίσως πάνε όλα τα ζευγάρια το περνάνε αυτό. -Ναι.
-Δεν πρέπει να φοβόμαστε. -Όχι.
-Χρειάζεται ειλικρίνεια. -Είναι δύσκολο;
Είναι δύσκολο;
Δεν βοήθησα και πολύ, αλλά τελείωσα με εκείνη τη δουλειά τώρα, είναι παρελθόν.
Ίσως ζητούσα πάρα πολλά.
Ήμουν αυτός που είχε το δικαίωμα να ζητήσει.
-Το ξέρω! -Όχι, δεν το ξέρεις.
Για ποιόν το έκανα, τελικά;
Ήσουν άπιστος προς εμένα;
Η αλήθεια είναι, όχι πραγματικά. Εσύ;
-Υπάρχει πάντα κάποιος άλλος όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. -Όχι σε αυτήν την περίπτωση.
Εντάξει, καλά... Αυτό που συνέβη σε μας είναι απλά...
είναι απλά φυσιολογικό, τα συναισθήματα...αλλάζουν.
Αλλά χωρίς εσένα δε θα αισθανόμουν τίποτα απολύτως.
Τι αισθάνεσαι τώρα;
Ενδιαφέρεσαι πραγματικά;
Όχι.
Ορίστε, βλέπεις, είναι το ίδιο και με μένα. Ούτε καν σε θέλω τώρα.
-Τι ώρα τον συνάντησες; -Οκτώ και μισή.
-Πού; -Στο πάρκο.
-Ήταν πρόθυμος; -Ναι, προφορικά.
Αισθάνθηκες ή είδες κόπωση πάνω του;
Όχι, σε ορθή εκτίμηση της πραγματικότητας.
-Τον κάνει πικρό; -Όχι, άπληστο.
-Αλλά αισθάνθηκες τη δύναμή του. -Εννοείς, αν αισθάνθηκα φόβο;
Όχι, διότι αυτό θα με εμπόδιζε να απαντήσω όλες τις ερωτήσεις σας.
-Πόσα φιαλίδια πήρε μαζί του; -Δύο.
Ποια διαδικασία επινόησες για να έρθεις και πάλι σε επαφή μαζί του;
Είναι όλα στην έκθεσή μου.
Προτείνω ότι είναι οικονομικότερο να αντικαταστήσετε τον διάδοχό μου.
Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει ανάγκη για διάδοχο.
-Έχω ολοκληρώσει τη δουλειά μου. -Έξοχα.
Γι 'αυτό θέλουμε να σε επαναπροσλάβουμε.
Αυτό είναι εκτός συζήτησης.
-Και ποιος θα είναι ο λόγος για την άρνησή σας; -Οικογένεια.
- Ω, δεν θα μπορούσαμε άραγε να προσφέρουμε κάποια βοήθεια εκεί; -Όχι.
-Δεν θα ήταν σκόπιμο να το επανεξετάσεις; -Δεν είμαι σε θέση να το κάνω αυτό.
-Δεν θα είσαι σε θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα; -Ελπίζω πως όχι.
Δεν επιτρέπεις στα συναισθήματά σου να σε εμποδίζουν από το να απαντάς τις δικές σου ερωτήσεις;
Ακριβώς γι 'αυτό σας συμβουλεύω να προσλάβετε το διάδοχό μου.
Καλώς, καμιά ερώτηση;
Το αντικείμενό μας εξακολουθεί να φορά ροζ κάλτσες;
Άννα;
-Εγώ είμαι. -Άννα;
Είμαι στο κέντρο της πόλης.
Καλά, γιατί στο κέντρο; Περιμένω όλη μέρα.
-Χρειάζομαι λίγο χρόνο να σκεφτώ. -Τι εννοείς, να σκεφτείς;
-Nα σκεφτείς για ποιο πράγμα; -Να σκεφτώ για μένα!
Λοιπόν, πού είσαι, πότε θα ...
Εδώ είδα το μισό πρόσωπο του Θεού. Το άλλο μισό είσαι εσύ...Χάϊνριχ.
-Εμπρός; -Μάργκιτ, είμαι ο Μάρκ.
Ξέρω ότι δεν υπάρχει συμπάθεια μεταξύ μας, και είναι, εεε,
δύσκολο για μένα να σου ζητήσω βοήθεια, αλλά ...
είσαι η μόνη φίλη της. Απλά πες μου την αλήθεια.
-Έχει κάποιον; -Ευχήθηκε ότι θα έλεγες ή θα έκανες κάτι.
Κάτι για σε επανεγκαταστήσει. Ξέρεις, με ένα μαγική κίνηση του ραβδιού.
Έφτασες νωρίτερα από το αναμενόμενο, Μαρκ.
Ναι, βέβαια, όλο αυτό είναι δικό μου λάθος. Πόσον καιρό γίνεται αυτό;
-Αρκετό. -Ποιος είναι; -Ω, Μάρκ!
Εγώ δεν ... η γυναίκα σου έχει τα μυστικά της.
Μάργκιτ.
Δεν έχω μαγικό ραβδί, δε σκοπεύω να κρατηθώ.
Αλλά κάνε την να μου μιλήσει, θα γίνει με τον τρόπο που θέλει.
Αλλά αυτό δεν είναι ...
Πρέπον; Έλα τώρα...
-Ναι; -Τελειώσαμε, Μαρκ.
-Έχεις κάποιον. -Ναι.
-Πολύ καιρό; -Έχει σημασία;
-Ναι! -Ναι.
-Έχεις...κοιμηθεί μαζί του; -Ναι.
-Σου άρεσε; -Ναι.
-Περισσότερο απ 'ότι με μένα; -Ναι.
Μάλιστα.
-Πώς σκοπεύεις να ζήσεις τώρα; -Πρέπει να το συζητήσουμε.
-Τώρα. -Όπως θέλεις.
Σε μισή ώρα, στο Καφέ Αϊνστάιν.
Είμαι πολύ μακριά για να προλάβω σε μισή ώρα.
-Από εκεί καλείς; -Ναι.
-Αυτός ακούει; -Όχι.
-Αλλά είναι εκεί. -Ναι.
-800 το μήνα θα είναι αρκετά για τον Μπόμπ; -Υποθέτω πως ναι.
Θα μετακομίσεις μαζί του ή θα κρατήσεις το διαμέρισμα;
Θα το κρατήσω αν μου το επιτρέψεις.
Έχω αποφασίσει να μη βλέπω τον Μπόμπ.
-Καθόλου; -Καθόλου.
Πώς μπορείς να το λες αυτό;
Θα είναι αρκετά γαμημένος όπως έχει το θέμα,
δεν θέλω να τον γαμήσω περισσότερο παίζοντάς το Κυριακάτικος Μπαμπάς.
-Τι του ήσουν, ούτως ή άλλως; -Ακριβώς.
Αλλά...σε ξέρει, σε έχει συνηθίσει, χρειάζεται έναν-
Ένα πραγματικό πατέρα, με πλήρες ωράριο;
Λοιπόν, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα, να έρχομαι σπίτι από τους πολέμους, να το πω έτσι.
Λες ότι είναι καλύτερα με αυτόν παρά μαζί μου. -Το έχω βαρεθεί αυτό.
Πες μου.
Νομίζω ότι αυτό που θέλεις να κάνεις στον Μπόμπ είναι απλά ...
Απάνθρωπο; Οπότε αυτό που κάνεις εσύ είναι ανθρώπινο.
-Πόσο καιρό θα τραβήξει; -Δεν ξέρω. -Μία, δύο εβδομάδες;
Και πώς απορρίπτεις ιδέες όπως... όπως η εντιμότητα, η πίστη;
Αν μπορούσα μόνο να πιστέψω ότι συνέβη ξεκάθαρα, με την πρώτη ματιά...
Εντάξει. Αν διευκολύνει τα πράγματα.
ήμουν στο κρεβάτι του την πρώτη νύχτα που τον συνάντησα, εάν πρέπει να ξέρεις.
Τι περιμένεις από μένα; Κοίτα τι κάνεις!
Κανείς δεν είναι καλός ή κακός,
αλλά αν το θές, εγώ είμαι η κακιά.
Και αν ήξερα ότι αυτός υπήρχε σ' αυτόν τον κόσμο, δε θα έκανα ποτέ τον Μπόμπ μαζί σου!
Βγες έξω! Βγες έξω!
Καλημέρα. Μπορώ να σας βοηθήσω;
Χρειάζεστε βοήθεια;
Εμπρός;
Πόσο...πόσο καιρό...
Πόσο καιρό είμαι εδώ;
Τρεις εβδομάδες, κύριε.
Τι συνέβη; Είναι ο μπαμπάς.
Η μαμά είπε ότι θα επέστρεφε αμέσως, αλλά δεν ήρθε ποτέ.
Μετά μου τηλεφώνησε η Μάργκιτ και μου είπε να φανώ γενναίος.
Επειδή είχε σπάσει το πόδι της, και έπρεπε να πάει στο νοσοκομείο.
Ήσουν μόνος για πολύ καιρό;
Κοίτα, έχω καινούριο σκάφος.
Στο πήρε η μαμά;
Όχι, ο θείος Χάϊνριχ.
Πολύ καιρό πριν;
-Ναι. -Χθες;
Όχι, πριν να επιστρέψεις από μακριά.
Εντάξει, μικρό γουρουνάκι. Έλα, ας βγούμε από αυτό το χάος.
Πως δημιούργησες τέτοιο χάος;
Δεν είναι πάντα έτσι, Μάρκ. Συνήθως είμαι στην ώρα μου.
Δεν με ενδιαφέρει. Ήρθα να σου πω
ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα, και είμαι έτοιμος να καταλάβω οτιδήποτε συμβαίνει,
αλλά δεν μοιάζει να βγάζει και πολύ νόημα!
Δε μπορείς να πάρεις τον Μπόμπ μακριά από μένα! -Δεν προσπαθώ να το κάνω.
Μπορείς να συνεχίσεις να τον επισκέπτεσαι όποτε θέλεις, αλλά εδώ αναλαμβάνω εγώ.
Άννα, υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω...;
-Αν θα μπορούσες να ... -Ναι;
-Πρέπει να ... -Ναι;
-Πρέπει να ... -Πρέπει να αποκαταστήσεις την τάξη, πρέπει να τον αφήσεις.
Θα του τηλεφωνήσεις, θα του πεις ότι τελείωσε.
Τώρα, δεν με νοιάζει αν του πεις ότι τον αγαπάς,
αλλά αυτός δεν είναι η οικογένειά σου, η οικογένειά σου είμαστε εμείς.
-Πρέπει να τον καλέσεις τώρα. -Μα δεν μπορώ, από το τηλέφωνο!
-Δε σου έχω εμπιστοσύνη. -Πρέπει να του πω πρόσωπο με πρόσωπο.
Δε σου έχω εμπιστοσύνη.
Από το τηλέφωνο!
Χριστέ μου! Χριστέ μου, Χριστέ μου ...
Αν θες να μείνεις, κάνε το τηλεφώνημα.
Είναι ακόμα αρκετά... ζεστά, δε νομίζω ότι θα χρειαστείς παλτό και πουλόβερ.
Δεν αντέχω να σε βλέπω έτσι.
Θα γίνει όπως θες, απλά μην κλαίς άλλο.
Νυστάζω πολύ.
Η Άννα είναι μαζί μου και θα μείνει μαζί μου.
Αγάπη μου, έπρεπε να μιλήσω στην Μάργκιτ, για να μη σε ξαναπληγώσω πιά. Η αγάπη σου.
Αυτός μου τηλεφώνησε λέγοντας πως η Άννα δε θα ξαναγυρίσει. Πρέπει να της μιλήσω αμέσως,
σε παρακαλώ δώσε μου τον αριθμό.
-5426261. -Που είναι;
-Δεν ξέρω, Μάρκ. -5426261...
-Εμπρός; -Ναι;
Θέλω να μιλήσω στον Χάϊνριχ.
-Ο γιός μου είναι εκτός πόλης. Ποιός καλεί; -O άντρας της Άννα.
Η Άννα δεν είναι εδώ, έχω να την δω βδομάδες.
Μου λείπει τόσο πολύ.
Εμπρός; Εμπρός;
542 ... 6261 ...
Τι συνέβη;
Θέλω πιπί.
Να σε πάω;
-Που είναι η μαμά; -Πήγε να δει την Μάργκιτ.
-Θα πάς κι εσύ; -Θα μείνω μαζί σου.
Χαίρετε, είμαι ο ... πατέρας του Μπόμπ, θα τον φέρνω εγώ στο σχολείο από δω και πέρα.
Χαίρομαι! Είστε ο πατέρας που πήγε μακριά για να βρει πολικές αρκούδες.
Γεια σου!
-Τί είναι αυτό, αστείο; -Για τί μιλάτε;
-Εννοώ την περούκα σου! -Τι;!
Λυπάμαι τόσο πολύ, είναι αδύνατον! Έχετε δει την σύζυγό μου;
Φυσικά, κάθε μέρα του σχολικού έτους!
-Είσαι ο Χάϊνριχ; -Ναι.
Ήρθα για την Άννα.
-Η Άννα δεν είναι εδώ. -Θέλεις να σπάσω τη γαμημένη πόρτα;
Δε χρειάζεται, είναι ανοιχτή.
Δε χρειάζεται να είμαστε βίαιοι, ούτε καν αγενείς.
Η κατάστασή μας είναι σα μια βουνίσια λίμνη την οποία προσπαθούμε κολυμπήσουμε,
ξεκινώντας από διαφορετικές ακτές.
Δεν εκπλήσσομαι που είσαι εδώ.
Σε σκεπτόμουν ακριβώς πριν να έρθεις, οπότε ...
Τώρα που είσαι εδώ, ας ανοιχτούμε ο ένας στον άλλο.
Μπορείς να με μισείς όσο θες.
Αλλά εσύ θες να μάθεις πράγματα από εμένα. Οπότε σε παρακαλώ κάνε το να συμβεί.
Υποφέρω όσο κι εσύ.
Το γεγονός ότι η Άννα δε σε ενημέρωσε ήταν επίπονο για όλους μας.
Μα δέχομαι τους τρόπους της,
No comments yet. Be the first to leave one.