最初の200行です。
- ช่างงดงามนัก - อืม
เหมือนเพิ่งตีเลย
ก็ใช่ไง
ไม่มีใครตีดาบวาลีเรียนเลยนี่
ตั้งแต่วาลีเรียวินาศ
มีช่างเหล็กเพียง 3 คน
ที่รู้วิธีหลอมเหล็กกล้าวาลีเรียน
มือหนึ่ง อยู่ที่โวแลนทิส
เขามาคิงส์แลนดิงตามคำเชิญข้าเอง
ไปหาวัตถุดิบเยอะหยั่งงี้มาจากไหน?
จากผู้ที่ไม่จำเป็นต้องใช้มันแล้ว
ท่านอยากให้ครอบครัวมีสักเล่มมานานแล้วนี่นา
- เรามี 2 เล่ม - 2?
ของเดิมมันใหญ่ไร้เหตุผล
เกินพอสำหรับดาบ 2 เล่ม
ขอบคุณขอรับ มันสง่างามมาก
ลูกต้องหัดใช้มือซ้ายละนะ
นักดาบมือดีใช้ได้ 2 มือทั้งนั้นแหละ
แต่เก่งได้ไม่เท่าเดิมหรอก
ก็งั้นแหละ
แต่ตราบใดที่ข้ายังเก่งกว่าเพื่อน
ก็ไม่น่าจะเป็นไร
มีมือเดียว ลูกเป็นราชองครักษ์ได้ที่ไหน
เขียนไว้ที่ไหนเรอะ? ได้อยู่แล้ว
คำสาบานเรามีผลตลอดชีพ
สงครามจบแล้ว ราชาปลอดภัยดีแล้ว
ไม่มีวันปลอดภัยหรอก
แค่เมืองนี้ก็มีคนอยากเห็น หัวเขาเสียบเหล็กเยอะแยะ
ตอนลูกถูกจับก็มีอัศวินอื่นอารักขาให้
พอลูกกลับบ้าน พวกมันก็ไม่ได้หายไปไหน
- กลับบ้าน? - ลูกจะกลับคาสเทอร์ลีร็อคแล้ว
เพื่อปกครองแทนพ่อ
ท่านนั่นแหละผู้ครองคาสเทอร์ลีร็อค
พ่อคือราชหัตถ์ พ่อต้องอยู่ที่นี่
พ่อไม่คิดว่าจะได้เห็นปราการศิลาอีกแล้วจนวันตาย
ท่านรู้ฉายาข้านี่
ไอ้คงปลงพระชนม์ ไอ้คนตระบัดสัตย์
ไอ้คนไร้ศักดิ์ศรี
แล้วยังจะให้ข้าละเมิดคำสาบานศักดิ์สิทธิ์อีก
ลูกไม่ต้องผิดคำพูด
มีตัวอย่างการปลดราชองครักษ์มาแล้ว
ราชามีสิทธิ์ขาด
- ไม่เอา - ไม่เอา?
ไม่เอา
พ่อว่าพ่อไม่ได้ถามนะ
แต่ข้าตอบ
ถ้าคิดว่าศักดิ์ศรีมีค่ากว่า—
ศักดิ์ศรีข้ามันเกินเยียวยาแล้ว
แต่ข้ายืนยันคำตอบเดิม ข้าไม่อยากได้คาสเทอร์ลีร็อค
ไม่อยากมีเมีย ไม่อยากมีลูก
งั้นอยากได้อะไร?
อาหารเย็นคงไม่เลว
พ่อพยายามสอนลูกมา 40 ปี
ถ้าป่านนี้ยังไม่เข้าใจ ก็คงไม่มีทางแล้ว
ไป
ถ้าการยืนเป็นยามหน้าหล่อ
คือจุดสูงสุดชีวิตเอ็งแล้ว ก็ไปยืนซะไป
คงอยากได้ดาบคืนสินะ
เก็บไว้
ชายมือเดียวผู้ไร้ครอบครัว
ต้องพึ่งพาทุกอย่างที่หาได้
จะรุมโทรมแพะ ต้องใช้ชาวดอร์นิชกี่คน?
อย่านะขอร้อง
ข้าว่านะ รอรับในโรงแรมยังจะฉลาดกว่า
ถ้าฝ่ายนึงมาสาย
อีกฝ่ายก็ยังได้ดื่มในอาคาร
นี่มันเจ้าชายดอร์นเชียวนะ
ไม่ใช่เพื่อนนักดาบรับจ้างของเจ้า
ถ้ามันใหญ่จริง ทำไมส่งท่านมารับล่ะ?
มาร์เทลแห่งดอร์น ไม่ลงรอยกับแลนนิสเตอร์มาหลายปีแล้ว
แปลว่า เผื่อมาร์เทลแห่งดอร์น
อยากหลั่งเลือดแลนนิสเตอร์
- ก็ให้เป็นเลือดท่านดีกว่าสินะ - ไม่ต้องมายุยง
เผอิญข้ามีชั้นเชิงการฑูต
อ้อ
อา นั่นไง
มองตราออกมั้ย?
ไข่สีเหลือง?
มะนาวป่าบนทุ่งม่วง
ตระกูลโดลท์ แห่งเลมอนวูด
อีแร้งจับเด็กในกรงเล็บ ตระกูลแบล็กมอนท์
กะโหลกสวมมงกุฎ แมนวูดิสแห่งคิงส์เกรฟ
เด็กนี่รู้ดีนะเนี่ย
หาตรามั่งดีกว่า
แล้วก็มาร์เทล หอกเสียบตะวันแดง?
ข้าไม่เห็นนะใต้เท้า
สวัสดีใต้เท้า
ยินดีต้อนรับ ในนามพระเจ้าจอฟฟรี
ใต้เท้าบิดาข้าผู้เป็นราชหัตถ์ฝากแสดงความเคารพเช่นกัน
ข้าคือทีเรียนแห่งคาสเทอร์ลีร็อค
ดำรงตำแหน่งขุนคลัง
ขออภัย
ข้าไม่เห็นเจ้าชายโดรันในขบวนท่าน
พลานามัยของเจ้าชาย ทำให้ท่านต้องอยู่ซันสเปียร์
ท่านส่งน้องชายมา เจ้าชายโอเบอริน
เป็นตัวแทนร่วมงานอภิเษก
พระราชาต้องยินดีที่ได้ต้อนรับ
นักรบนามกระเดื่องเช่นเจ้าชายโอเบอรินเป็นแน่
ในงานสมรส
จริงรึ?
แล้วเจ้าชายโอเบอรินอยู่ไหนหรือ?
มาถึงก่อนสว่างแล้ว
ท่านไม่ชอบให้ใครมาต้อนรับ
เจ้าชายของเรา
ใต้เท้า ทหารหน่วยนครบาลเหล่านี้
จะพาท่านไปยังห้องหับในเรดคี้ป
ท่านต้องเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางเป็นแน่
ชั้นเชิงเหนือชั้นจริงด้วย
ทีนี้ไปไหนต่อ?
ต้องหาเจ้าชายให้เจอก่อนมีใครตายสักคน
หรือหลายคน
แผนหาคน 1 คนในเมืองใหญ่ของท่านเป็นยังไง?
ผู้โด่งดังว่าอึ้บสาวมาทั่วแดน
เพิ่งผ่านถนนห่วยๆ มาเป็นแรมเดือน
คิดว่าเขาจะไปไหน?
ไปนอนละมั้ง แต่ข้าชักจะแก่แล้ว
ดูคนนี้สิ
น่ารักเนอะ
สวยเพคะ
แต่ซีดไป
ชาวเมืองหลวง ชอบผิวขาวๆ
มันแสดงว่าไม่ใช่ชาวไร่
กลัวข้าเหรอ?
ชอบไหม?
ท่าทางติ๋ม แบบนั้นน่าเบื่อ
เจ้า ท่าทางเกเรน่าดูสินะ
ข้าว่านางถูกใจเจ้านะ
รสนิยมดี
ไม่ติ๋มใช่มะ?
ไม่เลย
เจ้าชอบผู้หญิงไหม?
สวยอย่างนี้ไม่ขัดเพคะ
คนนี้เยี่ยมแน่
ขอรับท่านหญิง
โอ ข้าไม่ใช่ท่านหญิง
เป็นคำเรียกอย่างให้เกียรติขอรับ
มีแต่คำโป้ปด
ทำไมไม่เรียกให้ถูก?
ข้ามันนางร้าย
หล่อนเป็นโสเภณี แล้วเจ้าเป็นอะไรนะ?
พ่อเล้า
เอาคนอื่นอีกไหม?
สองคนไปได้แล้ว
เจ้าอยู่นี่
เกรงว่าข้าน้อยมิใช่ตัวเลือกขอรับ
คนของนิ้วก้อย ข้าเลือกได้ทุกคน
ถอดสิ เราคงอยู่นี่กันสักพัก
- ใต้เท้า - ข้าเป็นเจ้าชาย ไอ้หนุ่ม
เคยนอนกับเจ้าชายไหม?
ไม่เคยขอรับ
ข้าน้อยแพงนะ
ถอดเสื้อผ้า
ท่านชอบแบบไหน?
แบบของข้า
หลงทางเหรอเพื่อน?
ขออภัยที่มองนะ
ไม่ค่อยมีแลนนิสเตอร์ให้เห็นที่บ้านเท่าไหร่
เมืองหลวงก็ไม่ค่อยมีชาวดอร์นิชเหมือนกัน
ก็มันเหม็น
- มาเถอะที่รัก - พระเจ้า ดูหมอนี่ดิ
ท่านขอรับ ข้าน้อยจะหาห้องส่วนตัวให้
จะเปลืองสาวสวยให้พวกดอร์นิชทำไม?
เอาแพะโกนขนกับน้ำมันมะกอกให้มันดิ
รู้มั้ยทำไมใครๆ ก็เกลียดแลนนิสเตอร์?
เอ็งมันจองหองนึกว่าทอง สิงโต
สิงโตทอง ทำให้เจ้าเหนือกว่าใคร
อยากรู้ความลับมั้ย?
พวกเจ้ามันไม่ใช่สิงโตทอง
ก็แค่คนผิวชมพูตัวจ้อย
ที่ชักดาบช้าเป็นเต่า
ดาบยาวไม่เหมาะสำหรับระยะประชิดหรอก
พอข้าดึงมีดออก เพื่อนเอ็งจะเลือดทะลัก
เยอะเสียด้วย ข้อมือมันเส้นเลือดเยอะ
เขามีสิทธิ์รอด ถ้าเจ้ารีบหาคนช่วย
ตัดสินใจสิ
เจ้าชายโอเบอริน ขออภัยที่บุกรุก
เราได้ยินว่าอาจเกิด...
ปัญหา
ขอโทษนะที่รัก
ข้ามาต้อนรับท่านสู่เมืองหลวง
เอลาเรีย แซนด์ ชู้ข้าเอง
อาแคระของพระราชา
ทีเรียน บุตรของไทวิน... แลนนิสเตอร์
หากมีอะไรที่ข้าทำให้ท่านได้--
เจ้าเป็นใคร นักฆ่ารับจ้างเหรอ?
ตอนแรกก็ใช่ ตอนนี้ข้าเป็นอัศวิน
เกิดขึ้นได้ไง?
บังเอิญฆ่าถูกศพมั้งข้าว่า
เราต้องการสาวๆ เพิ่ม เอาไหม?
ไม่เอาด้วยเหรอ?
เลิกแล้ว ข้าแต่งงานแล้ว
เจ้าชายโอเบอริน ขอคุยส่วนตัวได้ไหม?
เจอซ่องของแลนนิสเตอร์เข้าซะแล้ว
- โอ้ย เขารับทุกคนแหละ - ชาวดอร์นิชด้วยรึ
พระราชาดีใจมากที่ท่านอุตส่าห์มาตั้งไกล
เพื่อร่วมงานอภิเษกสมรส
มาพูดจริงกันเถอะว่าจออฟรีเสียหน้า
เพราะข้ามันแค่ลูกชายคนรอง
ในฐานะลูกชายคนรองเหมือนกัน
ข้าชินแล้วล่ะที่กลายเป็นข้อดูหมิ่นของครอบคัว
No comments yet. Be the first to leave one.