Attack on Titan (進撃の巨人)

Daar is het weer. - Waar komt het vandaan?

Nadat de Verkenners hun kamp opzetten bij kasteel Utgard…

werden ze plotseling overvallen door een horde Titanen.

Hun overlevingskansen laag.

Nee. - Nanaba, Gelgar.

Het spijt me, papa. Ik zal voortaan braaf zijn.

Maar toen alles verloren leek…

Luister naar me.

Als je bekijkt, is dit meer een wens.

Christa, leef een leven waar je trots op bent.

…onderging een van hen een schokkende transformatie.

Ja, zo hoort het.

Hou je stevig vast als je wilt blijven leven.

Dat is niet goed.

Ze eten haar.

Nee, ik heb je mijn naam nog niet verteld.

Ik heb het je beloofd.

De hoofdmacht van de Verkenners verscheen en ging de vijand te lijf.

Sterf.

De Titanen maakten geen kans.

Maar, omringd door de nasleep van de felle strijd…

waren Eren en de rest getuige van een ontroerende onthulling.

Ymir.

Zoals beloofd.

Mijn echte naam is Historia.

KRIJGER

Goed zo, til het langzaam op.

Hou de touwen goed vast.

Hoe gaat het met Ymir? Is ze er erg aan toe?

Ze mist een arm en een been en haar ingewanden zijn een puinhoop.

Als ze normaal was, zou ze al dood zijn.

Normaal…

Hier, pak m'n hand.

Dankje.

Alsjeblief, je moet me geloven. Ik spreek de waarheid.

Ymir had elk moment kunnen vluchten, maar ze koos toch om te vechten.

Ze had niets te winnen door dat te doen.

Zegt dat niet genoeg over haar loyaliteit?

Ze had haar kracht niet mogen verbergen.

Het is moeilijk om te negeren wat ze ons had kunnen leren.

Maar ik denk dat ze gewoon bang was voor wat anderen met haar zouden doen.

Haar prioriteiten zijn duidelijk anders nu.

Dit is lang niet zo ingewikkeld als dat het lijkt.

Ik sta het dichtst bij Ymir.

Voor mij is het duidelijk dat ze aan onze kant staat.

Is dat zo?

Nou, gezien de omstandigheden moeten we vriendelijk zijn.

Ongeacht waar haar loyaliteit ligt, kan ze ons veel over de vijand leren.

Waarschijnlijk.

Maar toch…

Je zegt dat dit niet ingewikkeld is, maar vanuit mijn perspectief…

wordt de wereld steeds ingewikkelder.

Oh, en je zei dat je Historia Reiss heette, toch?

Ja, dat klopt.

Is Reiss niet de naam van een adellijke familie?

Dat klopt ook.

Historia, aangenaam.

Dankjewel.

Hoe gaat het met haar? - Bewusteloos, maar stabiel.

Het bloeden is gestopt, maar er lijkt stoom uit haar wonden te komen.

We moeten haar terugbrengen naar Trost voor medische zorg.

Zorg goed voor haar. - Dat komt goed.

Dus…

We gaan verder met onze missie, het vinden en dichten van het gat.

Verdorie.

Gaat het, Reiner?

Absoluut niet, die Titaan heeft bijna mijn arm afgebeten.

Waardeloos.

Ik kon alleen maar denken dat dit is hoe ik sterf.

Waar moet je anders aan denken? Je bent ook maar een mens.

Snap je het dan niet? Dit was de tweede keer.

Herinner je het nog, Armin?

Vertel ze maar hoe Annie me bijna verpletterde.

Ja…

Ik ben al twee keer bijna doodgegaan.

Wat is de kans dat ik een derde keer overleef?

Dit is wat het echt betekent om een soldaat te zijn.

Je geest breekt, het lichaam volgt.

Het heeft geen zin om te klagen.

Niet totdat we de muur kunnen herstellen.

Dat is zo.

Jullie zijn al ver genoeg van jullie thuis gedreven.

Tot hier en niet verder.

Geen woord gelogen.

Naar huis, laten we gaan.

We zijn hier al lang genoeg geweest.

Vergeleken met wat we hebben meegemaakt, is de rest makkelijk.

Je hebt gelijk.

Het zit er bijna op.

Waar hebben jullie het over?

Dat had ik nodig, dankje.

Ben je gewond? - Ik ben in orde, maar…

Reiner is gewond en Ymir is er ook niet best aan toe.

Wie had ooit gedacht dat zij een Titaan was?

Zijn ze… - Sasha.

Zitten we allemaal op één lijn? We beslissen later over Ymir.

En Conny, kop op.

Ik stuur een team om jouw dorp te onderzoeken.

Blijf gefocust, ik wil dat we ons richten op de taak die voor ons ligt.

Helder? - Glashelder.

Verontrustend, je zou verwachten dat dit gebied wemelt van de Titanen.

Hannes?

Is dat het peloton van het Garnizoen?

Ze moeten de bres hebben gevonden.

Onbeschadigd. - Wat?

We hebben de hele nacht gezocht.

Maar tussen Trost en Krolva was niets te vinden.

Geen gat te bekennen. - Dat is onmogelijk.

We kwamen een team uit Krolva tegen en zijn toen omgekeerd.

Ook op de terugweg zijn we geen Titanen tegengekomen.

Maar, we weten zeker dat er Titanen aan deze kant van Muur Rose zijn.

Kom op, heb je weer gezopen?

Wacht even, wat doe jij hier eigenlijk?

Als er geen bres is, moeten we het anders aanpakken.

We gaan direct terug naar Trost.

Blijf op je hoede.

Wij gaan wel voorop.

Hoe kan er niets mis zijn?

Hele goede vraag.

Zoiets is in vijf jaar niet gebeurd.

Waarom nu?

Het lijkt alsof alles uit de hand loopt.

Eren.

We moeten praten, heb je even?

Prima.

Wij waren het die vijf jaar geleden muur Maria doorbraken.

Oh nee, wat als er sommige Titanen kunnen graven?

Dat zou het ingewikkelder maken.

Ik ben de Gepantserde Titaan, hij is de Kolossale.

We kunnen later speculeren, onze eerste zorg is Ymir.

Titanen op de tweede plaats, zelfs met de paarden.