Tintin and the Mystery of the Golden Fleece (Tintin et le Mystère de la Toison d'or)

Ο ΤΕΝΤΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΕΡΑΤΟΣ

Πού πας;

Χίλια μύρια κεραυνάκια.

Τι συμβαίνει; - Ένα γράμμα για εσάς.

Χρειάζεται τόσος θόρυβος; - Δεν είναι συνηθισμένο γράμμα.

Συστημένο και έρχεται από την Τουρκία.

Από την Τουρκία;

Καλά νέα, καπετάνιε; - Ένα γράμμα από την Κωνσταντινούπολη.

Νίκη!

Νίκη!

Το νέο καύσιμο είναι έτοιμο.

Σχεδόν έτοιμο. Ανακάλυψα ένα νέο καύσιμο: «supertrifoniol».

Θέλετε να το δοκιμάσετε; - Όχι, ευχαριστώ. Πρέπει να φύγω.

Καθηγητά Τουρνεσόλ, η κωμωδία κράτησε αρκετά.

Έχετε δίκιο, καπετάνιε.

Η επιστήμη έκανε ένα τεράστιο βήμα.

Μισότρελο παιδί, πότε θα καταλάβεις...

Το γράμμα, καπετάνιε.

Χίλια μύρια κεραυνάκια.

Themistocles Paparanic.

Εκείνος ο γέρος πειρατής Paparanic.

Κάτι σοβαρό;

Ο καπετάνιος Paparanic πέθανε.

Ήταν σπουδαίος άνθρωπος.

Paparanic.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον είδα, στη Σουμάτρα.

Μια τρομερή καταιγίδα, κύματα πολλών μέτρων.

Προβλήματα με το φορτίο και βλάβη στη μηχανή.

Τον ρυμούλκησα.

Επειδή φαινόταν καλός άνθρωπος, δεν ζήτησα χρήματα.

Δεν έχουμε συναντηθεί εδώ και 30 χρόνια.

Και τώρα...

Ήταν πολύ μεγάλος; - Πέθανε στα 67 του.

Ο Themistocles Paparanic άφησε διαθήκη.

- Και εγώ είμαι ο μοναδικός κληρονόμος του. - Αλήθεια;

Καθηγητά.

Ξέρετε τι έγινε; Κληρονόμησα ένα πλοίο.

Υπέροχα. Με το νέο μου καύσιμο

αυτό το τραπέζι τρέχει με 50 χλμ την ώρα.

Δεν μιλάω για αυτό το τραπέζι, αλλά για το πλοίο μου. Πλοίο.

Τα πλοία είναι άλλη ιστορία.

Θα το σκεφτώ.

Ονομάζεται «Το Χρυσό Δέρας» και βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη.

Στη διαθήκη λέει ότι αν αποδεχτείτε την κληρονομιά

πρέπει να τηρήσετε όλες τις συμφωνίες

που ίσχυαν όταν πέθανε ο καπετάνιος Paparanic.

- Ο συμβολαιογράφος το είπε ήδη. - Σε αυτή την περίπτωση...

Υπέροχο, δεν νομίζεις, Μιλού;

Και ο καημένος καθηγητής Τουρνεσόλ είναι κλεισμένος στο εργαστήριό του.

Θα έρθει στην Αθήνα, το πρώτο λιμάνι του πλοίου μας.

Θα συναντηθούμε εκεί, ανάλογα με τον άνεμο και τη φαντασία του καπετάνιου.

Πού είναι το πλοίο μου; - Εκεί.

- Εκεί είναι το Χρυσό Δέρας. - Τι;

Ισχυρίζεστε ότι αυτό το παλιοσίδερο...

Το Χρυσό Δέρας: Φορτηγό πλοίο 130 τόνων, με τουρκική σημαία.

Κατασκευάστηκε το 1913.

Καταχωρημένο στο ναυτικό μητρώο της Κωνσταντινούπολης με αριθμό 6250.

Το πλοίο δεν είναι πολύ όμορφο. Τι λες;

Μην φοβάσαι. Έλα.

Καλημέρα.

Όλα καλά;

Ω, ψάρια.

Είσαι ο νέος αφέντης; - Είμαι ο Τεντέν.

Φίλος του καπετάνιου Haddock.

Ο Paparanic, αυτός ήταν καπετάνιος.

Του άρεσε να πίνει.

Ήταν μεσάνυχτα και είχε πιει ένα λίτρο ρούμι.

Τότε κατέρρευσε στη γέφυρα.

Νεκρός.

Τι συμφορά.

Χίλια μύρια κεραυνάκια.

Ποιος είναι; - Αυτός είναι ο καπετάνιος Haddock.

Το φορτίο δεν αξίζει τίποτα.

Δεν δίνω δεκάρα για αυτό το καράβι. Στην καμπίνα.

- Χίλια κεραυνάκια. - Να το κάνω εγώ;

- Είναι ο Ρώμυλος. - Άλλο ένα δώρο του Themistocles.

Πού είναι το πλήρωμα; - Έφυγε.

Το πλήρωμα αυτού του πλωτού φερέτρου εξαφανίστηκε αμέσως.

Τι ώρα πετάμε για το Παρίσι;

Και το κάλεσμα της θάλασσας; - Με βλέπεις να ταξιδεύω με αυτό το κουφάρι;

Όχι, επιστρέφω στο κάστρο Μουλένσαρ.

Δυστυχώς, φίλε. Ευγενικό που με σκέφτηκες

αλλά αυτό πάει πολύ μακριά.

Και λοιπόν; - Ο καπετάνιος είναι απογοητευμένος.

Το Χρυσό Δέρας έχει περάσει τις καλύτερες μέρες του.

Ωστόσο θα βρείτε ενδιαφέρουσα την πρόταση του κυρίου Karabine.

Anton Karabine.

Ο Paparanic ήταν φίλος μου. Θέλω το πλοίο.

Σας προσφέρω 400.000 τουρκικές λίρες.

400.000 τουρκικές λίρες είναι πολύ καλή προσφορά.

- 20 εκατομμύρια φράγκα. - Τόσα πολλά;

- Αν στον κύριο αρέσουν τα παλιά πράγματα... - Περιμένετε.

Ο καπετάνιος έχει 2 εβδομάδες για να αποδεχτεί την κληρονομιά.

- Σωστά. - Άρα έχουμε χρόνο να σκεφτούμε, έτσι δεν είναι;

Είμαι πολύ απασχολημένος άνθρωπος. Αυτό το πλοίο έχει συναισθηματική αξία για μένα.

Αυτή είναι η τελευταία μου προσφορά: 600.000 λίρες, δηλαδή 30 εκατομμύρια φράγκα.

- Δεν αξίζει ούτε τα μισά. - Χρειαζόμαστε χρόνο.

Δυσκολεύομαι να το πουλήσω σε φίλο του Themistocles.

Ελπίζω για εσάς και για μένα να δεχτείτε την προσφορά μου.

Δώστε στους κυρίους την κάρτα μου. Αντίο.

Anton Karabine. Karexport.

30 εκατομμύρια φράγκα για αυτό το ναυάγιο.

- Αυτός ο άνθρωπος είναι τρελός. - Δεν φαίνεται.

Συνδέει συναισθήματα με αριθμούς και δεν μου αρέσει.

Να γράψω λοιπόν στον καθηγητή Zonnebloem ότι επιστρέφουμε;

Haddock, efendi.

Haddock, efendi.

Καπετάνιε, σας φωνάζουν.

- Haddock, efendi. - Κοιμάστε, καπετάνιε.

Τι είπες; - Σας φωνάζουν.

Τι θέλει αυτός ο baschi-bozoek από μένα;

Έχετε ένα τηλεφώνημα. Είναι σημαντικό.

Efendi, τηλέφωνο.

Ναι, εσείς μιλάτε.

Τι;

Είναι αστείο ή τι;

Χίλιες βόμβες και χειροβομβίδες. Κύριε...

Χίλιες βόμβες.

Λάθος;

Κάποιος λέει ότι πρέπει να πουλήσω το πλοίο.

Γιατί; - Αλλιώς θα έχουμε προβλήματα.

Ήταν πάντως απειλή.

Πουλάω αυτό το πλοίο όποτε θέλω. Είναι δικό μου, έτσι δεν είναι;

Αν πιάσω εκείνον τον Ζουλού που έφτιαξε τον σωλήνα υψηλής πίεσης...

Είναι η πρώτη φορά που καπνίζετε ναργιλέ;

Η πρώτη και τελευταία φορά.

Μόλις φτάσατε στην Κωνσταντινούπολη, κύριοι;

Είναι μεγάλη τιμή να είμαι ο οδηγός σας

και να σας δείξω τους κρυμμένους θησαυρούς αυτής της μεγάλης πόλης.

Και λοιπόν; - Κάτι άλλο από το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Με χαρά, κύριε. Ελάτε, Bobbie.

Καπετάνιε, προσέξτε.

Λυπάμαι πολύ.

Ήταν η πρώτη φορά που φοβήθηκα ένα βαρέλι.

Μια τελευταία προσπάθεια, καπετάνιε.

Η κορύφωση αυτής της ημέρας.

Από αυτόν τον πύργο έχετε την καλύτερη θέα της Κωνσταντινούπολης.

Ακολουθήστε με, κύριοι.

Είμαστε παγιδευμένοι.

Παγιδευμένοι; Κύριε Malik.

- Δοκιμάζουμε εδώ. - Τι σημαίνει αυτό;

Έχετε ένα σπίρτο; - Στην τσέπη μου.

Τίποτα σπασμένο; - Μια στάμνα. Η δική σου.

Πρέπει να τους φράξουμε τον δρόμο.

Θα βρούμε έναν τρόπο να ξεφύγουμε.

Πυροβολητές, στις θέσεις σας.

Στα αριστερά... πυρ.

- Μπορώ να εξηγήσω. - Βγάλτε μας από αυτή την ενέδρα.

Τι πρέπει να κάνω; - Να πεις ότι η αστυνομία έρχεται.

Η αστυνομία. Φύγετε από το υπόγειο.

Αλήτες! Αναλφάβητοι! Εκτόπλασμα!

Βερμισέλι! Βρωμεροί ναργιλέδες!

Τους έδιωξα. Δεν έχω κακές προθέσεις.

Είμαι οδηγός και μου πρόσφερε 10 λίρες για να σας ξεναγήσω.

Ποιος; - Ένας άντρας σε ένα καφέ.

Και σίγουρα δεν ξέρετε το όνομά του.

Όλα όσα μπορώ να πω είναι σε αυτό το χαρτί.

Αυτή είναι η διαδρομή της εκδρομής μας.

- Ηλίθιε! - Αφήστε τον να φύγει.

Ένα μήνυμα, καπετάνιε.

- 900.000 λίρες. Μια νέα προσφορά. - Τι βλέπουν σε αυτό το πλοίο;

Ίσως το φορτίο; - Φτηνά χαλιά και μικροπράγματα.

Τίποτα άλλο; - Δεν φοβάσαι τη σκόνη; Έλα.

Εμπορεύματα χωρίς αξία.

Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Είναι ώρα να πάρουμε μια απόφαση.

Δύσκολο, ε;

- Πολύ δύσκολο. - Έχουμε ακόμη 13 μέρες.

Μια μέρα είναι αρκετή

για να μας βομβαρδίσουν και να πηδάμε πάνω από βαρέλια.

Άρα αύριο επιστροφή στη Γαλλία; - Αυτό θα ήταν το πιο σοφό.

Αλλά τότε αυτοί οι αλήτες θα νομίζουν ότι ο καπετάνιος Haddock φοβάται.

- Τότε αποδεχθείτε την κληρονομιά. - Με βλέπετε ήδη σε αυτό το πλοίο-φάντασμα;

Θυμάστε εκείνη τη φράση από τη διαθήκη;

Αφήνω αυτό το πλοίο στον φίλο μου ώστε να ανακαλύψει την αξία αυτού του κοσμήματος.

Θεμιστοκλής, το πλοίο σου δεν αξίζει τίποτα.

Τι σημαίνουν όλοι αυτοί οι γύπες γύρω από αυτό το ναυάγιο;

Εσύ είχες τις δικές σου ιδέες.

Αλλά εγώ είμαι σε μπελάδες.

Τι θα έκανες στη θέση μου;

Να επιβιβαστούμε; Εύκολο να το λες.

Πρέπει πρώτα να ξέρω από πού φυσάει ο άνεμος.

Το ξέρω. Δεν είναι σωστό να αμφιβάλλεις για έναν φίλο.

Λοιπόν τότε.

Λοιπόν τότε. Δεν καταλαβαίνω τίποτα, αλλά σε εμπιστεύομαι.

Η τελευταία σου επιθυμία θα γίνει σεβαστή. Αύριο θα στρατολογήσω πλήρωμα.

Απειλές ή όχι, Το Χρυσόμαλλο Δέρας σαλπάρει.

Ωραίο πρόσωπο.

Κάν’ το αμέσως.

Τι κάνετε, τεμπέληδες; Τι να κάνω με μια τέτοια ομάδα;

Γάιδαροι. Χίλιες βόμβες!

Γυρίστε το βαρούλκο.

Λύστε τα σχοινιά, αλλιώς θα ριχτούμε στην ακτή.

Κύριε Karabine.

Η κλήση σας από την Αθήνα.

Θυμηθείτε τις οδηγίες μου.

Το πλοίο μόλις έφυγε.

Πλήρης ταχύτητα μπροστά.

Attila.

Yëfime.