Babies Galore (Bébés à gogo)

ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΕ ΑΦΘΟΝΙΑ

Αυτό το καρουζέλ δεν έχει άλλο λόγο παρά να σας

γνωρίσει με τη μικροαστική οικογένεια.

Η γιαγιά με το τρυφερό βλέμμα μιας γιαγιάς,

παρακολουθεί τα μικρά της να γυρίζουν.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι...

Η μητέρα κοιτά τα υπέροχα παιδιά της ενώ η

τόσο γλυκιά και ευσυνείδητη δασκάλα φροντίζει το μωρό.

Όσο για το όγδοο παιδί...

Ένα όγδοο παιδί, μπορείτε να φανταστείτε, είμαι ενθουσιασμένη, αλλά αυτός είναι...

Πώς θα αντιδράσει; Δεν κοιμάμαι πια.

Μπορούμε απλώς να περιμένουμε λίγο ακόμα;

Γιατί να περιμένουμε; Πρέπει να το μάθει έτσι κι αλλιώς.

Καλύτερα να του το πεις εσύ παρά κάποιος άλλος.

Αυτό ναι. - Το ξέρω.

Συνειδητοποιείς τι κάνεις στον πατέρα σου;

Συγγνώμη, μαμά.

Ο πατέρας είναι απλώς παλιομοδίτης, δεν μπορώ να φταίω εγώ γι’ αυτό.

Μαμά, μαμά... - Ναι...

Αυτή τη φορά θα πετύχει.

Δεν είναι τίποτα, ξέρω τι συμβαίνει.

Ο πατέρας σου έχει ήδη επιστρέψει.

Στεφάν; Στεφάν...

Τι κάνετε και οι δύο εκεί;

Το βλέπεις; Το φτιάχνω, υπάρχει κακή επαφή.

Παίζεις πάλι; Δεν παίζω, το φτιάχνω.

Δεν έπρεπε να είσαι στο γραφείο σου; Δεν μπορώ να τα κάνω όλα.

Έλα γρήγορα πίσω γιατί τα παιδιά και εγώ πεινάμε.

Το άκουσες, Τζάνετ; Ναι, κυρία.

Οι ασφάλειες έχουν πέσει ήδη πέντε φορές, έπρεπε μάλιστα να κρατάω το κερί.

Στο μεταξύ δεν μπορώ να συνεχίσω. - Τότε άνοιξε κονσέρβες.

Δώσε μου αυτό. Το κρατάς σαν πάπια, καλύτερα να μάθεις πλέξιμο.

Και πώς θέλεις να μου δείχνουν σεβασμό;

Πρέπει κι εμείς να σε σεβόμαστε;

Είναι ένα νόστιμο πορτοκάλι;

Ναι; Ρολάν, συνέχισε να τρως.

Ρολάν, θέλεις να συνεχίσεις να τρως;

Αν δεν έτρωγες σκουπίδια όπως γλυκά θα είχες περισσότερη όρεξη.

Μου είπαν ότι αυτά τα σκουπίδια είναι γεμάτα βιταμίνες.

Συγγνώμη κυρία, αλλά αναγκάζομαι να αναλάβω όλη την ευθύνη

για την ανατροφή των παιδιών σε μια τέτοια κατάσταση.

Συγχαρητήρια.

Έλα, πάμε για ύπνο.

«Η ανατροφή των παιδιών σε τέτοιες συνθήκες.».

Είναι λίγο υπερβολικό. - Παρακαλώ...

είναι "au pair".

Καλησπέρα μπαμπά... - Καλησπέρα παιδιά...

Καλησπέρα μαμά. - Καλησπέρα, μικρέ μου Ουμπέρ.

Καλησπέρα αγάπη. Καλησπέρα δεσποινίς. - Καλησπέρα κύριε.

Βράδυ. - Βράδυ!

Πάλι κονσέρβες. - Τεχνικό πρόβλημα...

Θα σου το πω αργότερα. - Δεν είναι τόσο άσχημα, αγάπη μου.

Πρέπει να δυναμώσεις. - Ναι.

Δώσε στον Πατρίκ να φάει. - Όχι, δεν πεινάω κι εγώ.

Είναι αυτό που σου αρέσει πολύ. - Μάλλον έχω γρίπη.

Γρίπη; Πηγαίνετε όλοι στα δωμάτιά σας.

Πείτε καληνύχτα στον παππού αλλά από μακριά.

Δεν θα κολλήσεις τα παιδιά, έτσι;

Εγώ κόλλησα ερυθρά από αυτά.

Αυτά είναι υπερβολές.

Τι κάνεις εκεί; Σκοτώνω τα μικρόβια.

Δεν έχω καθόλου όρεξη τώρα. - Πού πας τώρα;

Πάω να κάνω μπάνιο και να κοιμηθώ. - Μπάνιο μετά το φαγητό;

Δεν έφαγα και πολύ; Πιστεύεις ότι μπορεί να είναι επικίνδυνο;

Μπορώ να το πω μόνο όταν βγεις από το μπάνιο.

Πρέπει να το δοκιμάσεις. - Σου αρέσει η ζωή.

Μπορείς να γελάς. Εγώ πάντως το κάνω.

Πρώτα ένα φιλί, ποτέ δεν ξέρεις. - Δεν είναι αστείο.

Καλησπέρα σε όλους. - Ποτέ ξανά.

Η μικρή μου μαμά. - Τι συμβαίνει;

Δεν θέλεις να είσαι καλή, πραγματικά καλή.

Τι θέλεις από μένα; Πες του εσύ.

Τι; Το όγδοο.

Όχι, θα γίνει πάλι χαμός.

Θυμάσαι πώς αντέδρασε στο έβδομο;

Είσαι τόσο καλή...

Εντάξει τότε, θα το ανακοινώσω.

Θα πρέπει να το ακούσω. - Πρέπει να τον προλάβεις...

πες του το στο γραφείο του. Θα συγκρατηθεί.

Είναι τέλεια ιδέα.

Αυτό πάει πολύ μακριά!

Κύριε, μπορείτε να κλείσετε την πόρτα;

Γιατί δεν κλείνεις την πόρτα;

Αυτό πάει πολύ μακριά, δεν το έχω ξαναζήσει.

Τι είναι πάλι; Είναι το αποκορύφωμα.

Η κυρία κάνει μπάνιο. Χθες το βράδυ ο σκύλος και σήμερα το πρωί η κυρία.

Περίμενε λίγο... - Τι εννοείς «περίμενε λίγο»;

Σταμάτα να φωνάζεις, τι μέρα είναι; Παρασκευή.

Περίμενε, Παρασκευή, είναι λογικό, έτσι;

Η κυρία κάνει μπάνιο Τρίτη και Παρασκευή.

Δύο φορές την εβδομάδα, δεν είναι υπερβολικό;

Η κυρία μπορεί να κάνει μπάνιο ενώ εγώ περιμένω στην πόρτα.

Υπερβάλλεις. Και μετά απορείς που γίνονται απεργίες.

Δεν χρειάζεται να πηγαινοέρχεσαι... Απλώς κάνε υπομονή σαν κανονικός πατέρας.

Είμαι πολύ υπομονετικός.

Άκου, δεν χρειάζεται να πλένεσαι, έτσι; Δεν έχεις πλυθεί εδώ και 3 εβδομάδες.

Είσαι ακόμα ζωντανός, έτσι;

Ιζαμπέλ, είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι.

Λες ανοησίες.

Τα παιδιά εδώ μπορούν να κάνουν τα πάντα, ο σκύλος τα παίρνει όλα. Και εγώ εδώ δεν υπάρχω πια.

Δεν νιώθω πια σαν στο σπίτι μου εδώ. Δεν έχω τίποτα δικό μου πια.

Έχασες κάτι; Την οδοντόβουρτσά μου.

Τι την έκαναν; Τις τρώνε απλώς, απίστευτο.

Σοφί; Αγάπη μου...

Σου καθαρίζει τα παπούτσια. Και με γυαλιστικό, τρίψε καλά.

Είναι τόσο γλυκιά. - Γλυκιά; Είναι απίστευτο.

Με γυαλιστικό...

Βλέπεις τι έκανες, και όλα αυτά για μια χαζή οδοντόβουρτσα.

Και όλα αυτά για μια οδοντόβουρτσα.

Καημένο μου αγγελούδι, να η οδοντόβουρτσά σου.

Θα σου αγοράσω μία καινούρια. Πώς φέρεσαι τώρα στα παιδιά;

Είναι απλώς ένα παιδί.

Χούμπερτ, δεν είναι υπερβολικό να πας τα ίδια σου τα παιδιά στο σχολείο;

Εγώ; Δεν το σκέφτομαι καν. Τα μαθήματα αρχίζουν στις 08:30.

Υπάρχει μόνο μία θέση διαθέσιμη. - Έχω μεγάλη οικογένεια.

Μπες. Το λεωφορείο είναι γεμάτο.

ΑΡΧΙΛΟΓΙΣΤΗΣ

Περάστε.

Τι είναι πάλι αυτό;

Η γυναίκα σας ζήτησε να το φέρετε αυτό.

Θα το απολαύσουν. - Ναι, κι εγώ.

Γεια. - Εσύ εδώ;

Δεν είναι άρρωστο κανένα παιδί; Όχι.

Έχω καλά νέα. - Να τα πάλι.

Πώς; Δεν ξέρεις καν για τι πρόκειται.

Αν ήταν καλά νέα θα μου το είχες ήδη πει. Ξεκίνα.

Είναι πάλι έγκυος. - Τι είπες;

Ναι, ωραίο ε; Πάλι;

Γίνεται πια αυτονόητο. Κάθε χρόνο τα ίδια.

Είναι σαν την Αγία Αικατερίνη ή τη «galette des rois».

Βρίσκω αυτή την ακολασία εντελώς παράλογη.

Τι θέλεις να κάνεις; Έτσι είναι τώρα.

Το καημένο το πρόβατο. Κάνει παιδιά σαν κάποιος που έχει πάθει ηλίαση.

Νομίζαμε ότι θα χαρείς.

Φυσικά, σε λίγο θα βγάλω και καμπούρα. Δεν μπορώ να σωπάσω.

Θέλετε τον θάνατό μου. - Τι λες τώρα;

Μα ναι, ο γαμπρός σου το κάνει με πρόθεση.

Στέφαν!

Ξέρω ότι είναι καλός τόνος για τη γέννηση, τότε φωτίζει

το πρόσωπό του, όπου μου έδωσε lentillons στις 14 Ιουλίου.

Δεν είναι δυνατόν; Φαντάσου... Μπράβο, συγχαρητήρια.

Αυτό φυσικά είναι σωστό, είναι ορθόδοξο, όπως λες: «ζήτω ο στρατός».

Βλέπεις την στρατιωτική παρέλαση. Τι συμβαίνει;

Τίποτα...

Θα μπορούσα κι εγώ να ανάψω τα φαναράκια μου.

Αλλά έτσι δεν γίνεται.

Η τωρινή κατάσταση;

Ο τρόπος που αυτός ο άνθρωπος μας εκμεταλλεύεται από τον γάμο τους.

Παντρεύεται χωρίς δουλειά, χωρίς διαμέρισμα, έρχεται να ζήσει εδώ, να κοιμάται, να τρώει.

Το να δανείζεται τη γραβάτα μου και τα κοσμήματά μου, το πουκάμισό μου,

τα φορέματά σου, το αυτοκίνητό μου, αυτό είναι εκμετάλλευση, έτσι δεν είναι;

Να είσαι ειλικρινής, πληρώνει ήδη δύο χρόνια διατροφή.

Έχουμε προχωρήσει πολύ. Ο γαμπρός σου τρώει περισσότερο από πριν, είναι σαν να

θέλει να πάρει τα λεφτά του πίσω, κινδυνεύουμε να πάθουμε έλκος στομάχου.

Δεν είναι όμορφο. - Το ξέρω.

Τεράστια όρεξη, κάνε λίγη δίαιτα, αγάπη μου.

Σκέφτεται τα μελλοντικά του παιδιά.

Τρώει τόσο λαίμαργα που αναγκάστηκε να δώσει αίμα

για να αντισταθμίσει τις υπερβολές του.

Δεν είναι εγωιστής. - Σκάσε γρήγορα.

Είναι λαίμαργος με αυτά τα μπόνους.

Σκέφτεται το μέλλον.

Είναι ακόμα φοιτητής.

Ο χρόνος που χρειάζεται για να το μάθει, πρέπει υποχρεωτικά

να ξαναμάθει αυτό που έχει ήδη δει, για να μάθει αυτό που έχει ήδη μάθει.

Λίγη υπομονή, Στεφ. Ο καθένας στη σειρά του.

Τα παιδιά μεγαλώνουν και εσύ μικραίνεις.

Αυτή είναι η ζωή. - Μικραίνω;

Γεια μαμά, γεια μπαμπά.

Δεν χρειάζεται να ρωτάς συνέχεια. - Δεν πειράζει.

Είναι... οκτώ.

Θα ήθελα να κάνω μια φάρσα στον μπαμπά, αλλά δεν ξέρω ποια.

Το ξέρω ήδη.

Λοιπόν, δεν σε ενοχλούν όλα αυτά τα παιδιά;

Φυσικά και με ενοχλούν, αλλά με κάνουν ακόμα πιο χαρούμενο.

Όλα τα παιδιά που δεν απέκτησα μέσω εσένα τα έχω τώρα μέσω του γαμπρού μου.

Δηλαδή μέσω της κόρης μου. Για μένα είναι σαν μητρότητα δεύτερου βαθμού.

Κάθε χρόνο ένα τόσο ωραίο δώρο.

Είναι σαν παραγγελία, έρχεται και το ξέρω.

Και σήμερα αυτό είναι τόσο σπάνιο.

Ορίστε μια πάνα. - Να τα.

Ναι, αναγνωρίζω τον ευγενικό τρόπο που ο Χούμπερτ κλείνει την πόρτα.

Γεια σου Χούμπερτ. - Γεια μητέρα.

Καλησπέρα. - Καλησπέρα, Χούμπερτ.

Έχεις έναν τρόπο να μου μιλάς ή μάλλον να μην μου μιλάς.

Το «καλησπέρα» δεν είναι και πολύ ευχάριστο. - Να λέω «μπαμπά»;

Έχω ήδη μια κόρη, αυτό αρκεί.

Να λέω Στέφαν; Σαν φίλος.

Γεια Στέφαν, αμερικάνικα. - Τρελάθηκες;

Δεν ξέρω.

Τι να λέω τότε; Δεν ξέρω.

«Hello Steph», τι γενιά.

Οι ληστές, τα καθάρματα. - Ποιον βρίζεις;

Θέλουν πραγματικά να με σκοτώσουν. - Όχι δα;

Δες μόνος σου. - Ένας στρατιωτάκος.

Με το όπλο του. - Τον πετυχαίνεις συνέχεια.

Ναι, γέλα, έτσι θα πάθεις παρωνυχία.

Όχι εκεί όμως; Θέλεις λίγο mercurochrome;

Όχι, πρώτα να δούμε αν βελτιώνεται.

Θα πάρω ακόμη πολλά.