Sharmaji Namkeen (शर्माजी नमकीन)

Kumusta.

Ako'y narito para ibahagi sa inyo bakit espesyal ang 'Sharmaji Namkeen'

Hindi espesyal ang pelikulang ito sa dahilan na ito ang huling pelikula ni tatay,

kundi dahil naniniwala ang tatay ko sa istorya.

Naalala ko noong magkasakit si tatay sa gitna ng paggawa ng pelikula,

gusto niya kahit papaano kumpletuhin ang pelikula,

Ngunit may iba pang plano ang buhay.

Tulad ng sabi nila, "Ang palabas ay kailangan magpatuloy!"

Siguro ay narinig mo na ito, ang Ama ko ay namuhay sa buhay na ito.

Noong iniwan niya kami - saglit naming naisip

mukhang hindi natin matatapos ang pelikula.

Naisip namin, subukan natin ang VFX.

O maaari akong magsuot ng prostetiks at gampanan ang papel.

Ngunit walang gumagana.

Isa ito sa mga pinakamahirap na panahon ngunit dumating si Ginoong Paresh Rawal...

na tumulong para matapos ang pelikula.

Isang kabutihan mula sa kanya na tanggapin ang hamon

dahil dalawang magkaibang artista gumaganap ng parehong karakter

ay napakabihirang sa mundo ng pelikula.

Salamat kay Ginoong Paresh Rawal, nakumpleto ang huling pelikula ni Ama

At dalhin ang pelikula sa inyong lahat.

Ito ay magiging isa sa mga masasayang alaala ko sa aking ama

Mula sa iskrin, nagbibigay ng saya sa kanyang taga hanga

Sana ay matuwa kayong lahat tulad ng ginawa namin habang ginagawa ito.

Kaya inihahandog sa inyong lahat...

Rishi Kapoor, minamahal na 'Chintuji' Sa isang bilang...

'SHARMAJI NAMKEEN'

Mangyaring tamasahin ang pelikula.

Kamusta...

Mic check...

Iniisip ng karamihan ang ibig sabihin ng 'VRS' ay pinapaalis na kayo ng kumpanya.

Pero...

ito ay ganap na hindi totoo.

Ang opisinang ito ay parang pamilya mo.

At ang VRS...

ay ang iyong ina.

Isang palakpakan!

Tingnan mo, dumating na ang MD natin.

Mangyaring tanggapin ang aming MD na may malaking palakpakan.

Halika po, sir.

Hiling ko

Ginoong Kultar

Ginoong Bakshi

at Mr Sharma.

Para lumapit sa unahan...

At tanggapin ang kanilang huling kabayaran at regalo mula kay Mr Sikka.

Palakpakan!

-Mr. Sharma, pinapatawag ka nila sa entablado.

-Pakuha ang aking bidyo... - Oo naman.

Isang segundo!

May gusto akong sabihin...

Biglang ibinagsak ni Mr. Awasthi ang balitang ito...

Marami pang trabaho ang natitira hanggang sa Diwali.

Hindi bale...

Kakayanin mo na ang gawain.

Kung kailangan mo ng anumang tulong, lagi ako naroon.

Ika-siyam hanggang ika-lima, 24/7.

Nasa iyo ang aking numero. - Oo, oo.

9871716 - 991.

Ginoo...

Isang minuto lang...

Gusto ko muna magbahagi ng isang huling naisip, pakiusap...

"Darating ang araw na magiging bahagi ka ng mundong ito..."

'Ang iyong mga salita lamang ang manatili at magpapasyang halaga ng iyong legasiya.'

Kahanga-hanga! Siya ay palakpakan!

-Binabati kita sa iyong bagong buhay, Sharma.

Magpakasaya ka.

Magsaya ka, sige!

Salamat.

-Higit sa iyo, mangungulila kami sa iyong binalot, Mr. Sharma!

Pagkatapos ng lahat, ano ang kasabihan ng ating kumpanya?

Madhuban! - 'Sa Bawat Tahanan!'

Palakpakan.

'At ngayon, ang panahon sa Delhi...'

'Malakas na hangin mula Hilagang-Silangan ang magiging sanhi ng tuyong panahon.'

'Gayunpaman, sa ilang mga lugar, baka umulan ng kaunti.'

'Isaalang-alang ang kakaibang panahon...'

'Nakakatanda mula edad 60 pataas ay pinapayuhan na manatili sa loob ng bahay.'

'Ang Ministro ng Kalusugan mismo ang nagpayo sa kanila na magdahan dahan.'

'Kalma... Kalma ka lang!'

Gusto mo bang kandungin kita?

4 BUWAN AT 13 ARAW ANG NAKALIPAS

Tatay...

Anong ginagawa mo?

Saglit lang...

-Pare, ikuha mo nga siya ng trabaho. Wala pang alas-siyete ng umaga.

Tingin! Puno ang tangke ng tubig.

Pwede patayin mo na ang motor. - Puno! Kita mo?

Naayos na ang iyong pang alarm sa tubig

Sa sandaling mapuno ang iyong tangke, tutunog ang alarm.

Walang aksaya!

-Tiyo, akin ang tangke, ang tubig ay akin - tama?

-Nakalimutan mo ba ang nangyari sa Mussoorie?

Natuyo ang lahat ng gripo.

Hindi ka ba nagbabasa ng Whatsapp?

'Tubig ay Buhay'. Buhay!

Sa tingin ko... Hayaan mo, pare!

Magpahinga sa Whatsapp at bisitahin ang Taj Mahal sa halip.

Ang lahat ng iyong mga alarma ay titigil ng kusa.

Kung ano ano talaga naiisip ng taong nakatunganga. -Tatay?

Tapos na?

Pakiusap bumaba ka na.

Wow!

-Mula sa tubig-motor, sa gate ng kolonya papuntang paradahan..

Gumagawa daw po kayo ng kontrobesiya.

Katulad lang kayo ng Punong Ministro namin!

Baliw yang Parminder na yan.

-Tatay, kaya nga sinasabi ko, lumipat tayo kay Gurgaon.

Walang tangke ng tubig, walang Parminder.

Isa itong magarbong na gusali.

-Itinayo ko ang bahay na ito ng buong pagsisikap.

Ibigay ko nalang ba iyon sa kawanggawa?

Tatay, matagal na itong ginawa..

Halika at tingnan mo man lang ang lugar.

Tatlong kwarto. Modular na kusina. May swimming pool din.

Magiging mabuti ang pagbabago?

-Bakit hindi ka pumasok sa trabaho na naka T-shirt lang?

Magiging mabuti para sa iyo ang pagbabago.

Tay, ano bang ginagawa niya? -Hoy hoy...

Kumain ka ng maayos, sige na.

Hoy Rinku...

Ginawa ko ang iyong paboritong ulam.

Gusto kong ubos ang pagkain sa lalagyan pagbalik mo.

Nakuha mo?

Oh mahusay, tingnan mo ito...

Kaya ko magpadala ng 10 mensahe sabay sabay.

Mayroon ka katulad nito? Wala.

At luma na ang phone ko ha?

Napakaganda.

May ganon ka?

Tiyo, pakipasa po ng kahoy.

-Kung dumating ulit ito dito, hahagarin ko kayo ng pamalo!

Magandang umaga, kapatid!

Oo, kumusta.

Iyong kamahalan...

Bumati ka naman sakin ng 'magandang umaga' rin!

Ilang beses ko nang sinabi sayo dalhin ang mga damit bago mag alas nuwebe?

Hoy Rinku...

Kaarawan ni Ashu ngayon. Naaalala mo, tama?

Mag tanghalian ka lang ng konti.

Tingnan mo ito, kapatid...

nandoon ang buong opisina.

Napakalaking kaganapan ang inorganisa ni G. Sikka.

Napakahusay, hindi ba?

Ang buong opisina...

Hoy, hoy... - Sneha!

Masisira ang telepono...

Paumanhin Uncle.

Umupo nang tahimik.

Brij...

ilang araw na simula nung nagretiro ka?

-Apat na buwan at labing tatlong araw, eksakto.

-Nakita ko! Ngunit mayroon ka pang dalawang taon na natitira, hindi ba?

-Kuya, kalimutan mo na ang lahat ng ito...

Kumusta naman ang klase ng Zumba na iyon?

Sinabi ni Nikki na sumali ka sa isa.

Ang lahat ng iyon ang basura, wala iyon.

-Pero Tiyo, pinupuri ka ng sobra ni G. Pinki!

Sabi niya isang kang inspirasyon para sa lahat!

Manok! manok?

Bigyan mo siya ng manok.

Isinasabuhay mo ito, Tiyo!

Araw-araw ay Linggo.

Parehas lang tayong nagpupursigi...

Pumunta ka lang at magpalamig sa tindahan araw-araw.

-Bumili ka lang ng SUV para lang mag palamig doon.

Wag kang magloko, pwede ba!

Hoy, makinig ka sa akin...

Bakit hindi ka pumunta sa tindahan kung naiinip ka?

Tindahan mo rin iyon. Magugustuhan mo doon.

Oo, may gagawin lang ako...

Naranasan ko na ang pagreretiro. Tama na.

Tiyo...

Hoy...

Naisip ko lang.

-Kumuha ka ng bawang na naan Simple lang ito.

Oh kumusta...

At budburan ng kumin ang kanin.

-Ako ay nagsasalita dito, hindi mo ba nakikita?

Hoy... Pwede ba akong kumain?

-Simple lang na naan? Birthday ko ba o sayo?

Tiyo, ganito...

Mayroon akong magandang ideya, kung interesado ka.

-Hindi, kalimutan mo na. Hindi siya interesado.

Teka lang, ako muna, isang minuto...

Interesado ako. Sige lang...

-Dapat kang pumasok sa negosyo ng ari-arian.

May tindahan ang kaibigan ko sa silangan.

Pwede akong mag plano ng pagkikita niyo.

Ang mga broker ay umuusbong sa buong taon.

Oo, tulad ng nangyari sa atin, tama ba?

Ang bawat sulok ng lungsod ay naibenta, wala lang kaming nakuha.

Ayos lang.

Nagsimula ka na naman?

Hoy! Siddharth!

Tataas ang blood pressure ko. Hindi mo ba siya kayang sawayin?

Tumigil ka, anak!

Makinig ka sa akin...

Magkano ang kikitain?

40-50 libo, sigurado!