The Walking Dead: Dead City

VIP βαΝιζω Ζόμπια Team: Gandalfas , Myrto

Episode 1 Old Acquaintances

Έναν ακόμα γύρο;

Πραγματικά δεν θα έπρεπε.

- Δεν είμαι και στα πολύ καλά μου. - Τι τρέχει;

Έπιασα μια καλύβα περίπου μία ώρα από εδώ.

Βγήκα έξω να μαζέψω τίποτα. Γυρνώντας, τη βρήκα κατακλυσμένη από ζόμπια.

Ήρθες στο σωστό μέρος. Εμείς...

έχουμε έναν τύπο εδώ που τακτοποιεί ζομποκλαταστάσεις.

Θα μπορούσες να τον δανειστείς.

Αλήθεια; Είναι καλός;

Είναι ο καλύτερος που έχω δει ποτέ.

Έχει τη βάση του εδώ; Ζει στο μοτέλ;

Η γεννήτρια χρειάζεται φουλάρισμα.

Πού είναι το δωμάτιο του κοριτσιού;

Στο τέλος του διαδρόμου. Το πρώτο στ' αριστερά.

Ξέρεις, είχα ένα προαίσθημα ότι κάτι ετοίμαζες.

Να μαντέψω.

Ο Βάσκεζ από πιο κάτω, σ' έστειλε να κατασκοπεύσεις;

Έχω ένα μήνυμα για τον Βάσκεζ.

Κρατήστε την ακίνητη.

Νομίζω ότι θα ζορίζεσαι να φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν, μετά απ' αυτό.

Έλα εδώ, μωρό μου.

- Συγγνώμη, νόμιζα ότι ήσουν υγιέστερος. - Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.

Καταζητείται από τους Αστυνόμους Νέας Βαβυλωνίας.

Μα τον διάτανο.

Για καταζητούμενο, φαίνομαι κούκλος.

Μπορώ να το κρατήσω;

Το κρατάω.

Τζίνι. Έλα εδώ.

Θυμάσαι τι σου δίδαξα;

Πού είναι η Άννι και το παιδί σου;

Τζίνι, αυτή εδώ είναι η Μάγκι.

Βλέπεις, η Μάγκι κι εγώ είμαστε...

παλιοί γνωστοί.

Έτσι, βρίσκεσαι εδώ είτε για να μη με σκοτώσεις...

ή έχεις σκουριάσει για τα καλά.

Πριν από λίγες εβδομάδες, δέχτηκα επιδρομή.

Ήταν περισσότεροι, μας άλλαξαν τα φώτα, έκλεψαν όλα τα σιτηρά μας.

Είπαν ότι θα επέστρεφαν σε ένα μήνα για περισσότερα.

Στη συνέχεια, ένα μήνα μετά από αυτό...

πήραν έναν όμηρο ως εγγύηση.

Πήραν το παιδί σου.

Τους παρακολούθησα μέχρι τον ποταμό Χάντσον, αλλά πρόλαβαν και τον διέσχισαν.

Και πού πήγαν;

Στο Μανχάταν.

Πολύ καλό τύλιγμα.

Θα μου κάνεις τη χάρη να τελειώσεις με τον έλεγχο των πραγμάτων μας;

Ευχαριστώ.

Ξέρεις ότι δεν μου αρέσει που θα ρωτήσω, αλλά...

πού χωράω εγώ σε όλο αυτό, Μάγκι;

Ο άνθρωπος που έχει τον Χέρσελ...

τον αποκαλούν Κροάτη.

Μαλακίες. Τον ξέρεις.

Όταν σκαρφάλωσε στους τοίχους μας, μας είχε περικυκλώσει στο σκοτάδι...

λίγο πριν πάρει τον γιο μου.

Ξέρεις τι έκανε;

Κάτι σου θυμίζει αυτό, έτσι; Εμένα μου θύμισε.

Ήταν το τελευταίο πράγμα που άκουσα πριν σε γνωρίσω.

Αυτός ο Κροάτης.

Εντάξει, και τι σκέφτεσαι;

Ότι αφού τον ήξερα τον τύπο παλιά που ήμουν ο αρχηγός...

ότι ίσως θα είχα κάποια ειδική διορατικότητα στον τρόπο λειτουργίας του;

Ή ίσως με τα γλυκόλογά μου να σου δώσω πίσω το αγόρι σου.

Μιλάμε για τον ίδιο Κροάτη;

Ας πούμε απλώς ότι υπήρχαν πολλοί ψυχοπαθείς στην ομάδα μου τότε...

αλλά πάντα ξεχώριζε ως ένας εξαιρετικά τρελός γαμιόλης.

Έτσι, οι πιθανότητες είναι πως αν τον έχει ο Κροάτης...

Όχι.

Εντάξει, πες μου το εξής.

Γιατί να σε βοηθήσω;

- Γιατί μου χρωστάς... - Επειδή σου χρωστάω, σωστά.

Είσαι ο τελευταίος άνθρωπος από τον οποίο θα ζητούσα βοήθεια.

Δεν μοιάζει να έχεις και ιδιαίτερες επιλογές από μόνος σου.

Γιατί αν σε έβρισκα εγώ, θα σε βρουν και οι Αστυνόμοι.

Απ' όσο μπορώ να καταλάβω, έχεις εξαντλήσει κάθε κρυψώνα.

Το Χίλτοπ έχει ακόμα αξιοπρεπείς εγκαταστάσεις;

Παιδιά; Σχολείο;

Θα το πάρω το κορίτσι.

Για 'σένα, θα δούμε πώς θα εξελιχθεί το πράγμα.

Δίκαιο.

Εδώ, πάρε αυτό. Έτσι μπράβο.

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ

Δεν το θυμάμαι αυτόν να είναι ο δρόμος προς το Χίλτοπ.

Επειδή δεν είναι.

- Δεν είναι αυτό για το οποίο μιλήσαμε. - Είναι οι ίδιοι άνθρωποι...

ίδιες εγκαταστάσεις. Έπρεπε απλά να μετακομίσουν.

αφότου βοήθησες να καεί συθέμελα. Αν το θυμάσαι.

Ορίστε, παιδί μου.

Ήμουν στο τρέξιμο, περνώντας ένα διάστημα σε ένα αγρόκτημα πριν ένα χρόνο.

Οι Αστυνόμοι ήρθαν για να ψαχουλεύσουν. Ζήτησε να έρθει μαζί μου.

Γιατί δεν μιλάει;

Το αφήγημα των ανθρώπων στο αγρόκτημα υποστήριζε...

ότι ζούσε με τον μπαμπά της.

Έφυγε μια νυχτιά...

και δεν επέστρεψε. Πήγε να τον ψάξει.

Τον βρήκε.

Εκείνος...

είχε μεταλλαχθεί.

Ήταν άσχημα.

Κατάλαβε, κοιτώντας τον ότι δεν έφταιγαν οι νεκροί. Ούτε κάποιο ζώο.

Ήταν ένα πρόσωπο ή άνθρωποι.

Κι από τότε δεν ξαναμίλησε.

Εγώ είμαι.

Αστυνόμοι!

Να γαμήσω! Μαζέψτε τα!

- Ελέγξτε τα δωμάτια. - Συγνώμη. Φυσικά.

Έχετε δει αυτόν τον άνθρωπο;

Χρησιμοποιεί το όνομα Νίγκαν.

Ο λόγος που είναι ζωτικής σημασίας να βρούμε αυτόν τον άνθρωπο...

είναι επειδή έχει δολοφονήσει εν ψυχρώ έναν δικαστή.

Μαζί με άλλους τέσσερις.

Σύμφωνα με το Κώδικα 14, Τμήμα 2 του νόμου της Νέας Βαβυλωνίας, θα εκτελεστεί.

Αλλά δεν θα εκτελεσθεί έτσι απλά.

Τίποτα τόσο μεγαλόψυχο όπως απαγχονισμός ή αποκεφαλισμός.

Γι' αυτά που έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος, θα κρεμαστεί ανάποδα...

και θα πριονιστεί στη μέση κατά μήκος...

από τη βουβωνική χώρα στο κεφάλι...

πολύ, πολύ αργά.

Είναι ένας άνθρωπος που έχτισε μια αυτοκρατορία...

σαν άπληστος βασιλιάς.

Λέγετε ότι κάποτε παράταξε μια ομάδα άοπλων ανθρώπων...

και έλιωσε το κεφάλι ενός ανθρώπου με ρόπαλο του μπέιζμπολ...

μπροστά στην έγκυο σύζυγό του.

Ηρεμία της τάξης.

Ηρεμία, τάξη, δικαιοσύνη, νόμος.

Αυτά είναι που κρατά την Ομοσπονδία κρατών μας σε ειρήνη.

Ασφαλή, σταθερή.

Θα σε ρωτήσω μια τελευταία φορά.

Έχεις δει αυτόν τον άνθρωπο;

Εντάξει, λοιπόν.

Αλκοόλ, ναρκωτικά, τυχερά παιχνίδια, πορνεία...

όλα απαγορεύονται βάσει του Κώδικα 19...

και αθροιζόμενα οδηγούν σε δημόσια εκτέλεση.

- Γαμώτο, μου σπας το χέρι! - Όντως. Είσαι πολύ διορατική.

Εντάξει. Ναι. Τον είδα.

Εργάστηκε εδώ. Σκότωσε τα ζόμπια.

- Κάποιος τον πήρε. Μια γυναίκα. - Μια γυναίκα;

Ναι. Δεν την είχα δει ποτέ ξανά.

-Πού τον πήγε; -Δεν ξέρω.

- Έφυγε με αυτοκίνητο! - Περίγραψε το αυτοκίνητο.

Δεν ξέρω!

- Ήταν ένα μπλε φορτηγάκι. - Αυτό είναι! Τ' ορκίζομαι!

Αυτό είναι, ορκίζομαι!

Βλέπεις. Αυτό μόνο που χρειαζόταν να πεις.

Την αλήθεια.

- Και όμως, Κώδικας 14, Τμήμα 8. - Έλα μου;

Υποβοήθηση και συνέργεια.

Όχι!

Σ' το υπόσχομαι.

Θα έρθω να σε βρω σύντομα.

- Εντάξει; - Πέρασε η ώρα.

Να προσέχεις.

Θα τη φροντίσουν, σωστά;

Είναι καλοί ανθρώποι;

Έτσι θα το πάμε;

Εκτός αν θέλεις να σε προφτάσει ο νόμος.

Εκείνη είναι λοιπόν;

Η ίδια γυναίκα που τον ψάχνει, αφήνει όλα αυτά τα κόκκαλα πίσω της.

Εκείνο που έκανα νωρίτερα, δεν ήταν γιατί ήθελα.

Έπρεπε να γίνει.

Τι είναι;

ΜΑΝΧΑΤΑΝ

- Μαμά! - Χέρσελ!

Μα τον λύκο...

όταν ήμουν παιδί, ο μπαμπάς μου πήγε...

ένα επαγγελματικό ταξίδι ή κάτι τέτοιο στη Νέα Υόρκη, και μου έφερε ένα μικρό...

αναμνηστικό του Αγάλματος της Ελευθερίας.

Θυμάμαι, ότι δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως κάτι τόσο μικρό...

θα μπορούσε επίσης να είναι τόσο γιγαντιαίο. Με νιώθεις;

Έτσι, τέλος πάντων, ο μπαμπάς μου...