David Lynch Teaches Creativity and Film

.وقتی یه تصمیمی می‌گیری، فکر می‌کنی تصمیم درستیه

بعضی‌وقت‌ها هم طول می‌کشه که بفهمی اشتباه فکر می‌کردی

بعضی‌وقت‌ها هم سریع می‌فهمی

.ولی فکر می‌کنی کار درستیه

همیشه و در همه حال، هر روز و هر لحظه

ما داریم تصمیم می‌گیریم

.و بهترین کاری که می‌تونیم رو انجام می‌دیم

وقتی اوضاع به شکست منجر می‌شه

مثل چیزی که برای من توی فیلم «تل‌ماسه» اتفاق افتاد، .می‌گم شاید یه جورایی موهبته

دیگه جایی برای پائین‌تر رفتن وجود نداره

.فقط می‌تونی بری بالا

بنابراین یه حالتی از آزادی از توی شکست درمیاد

وقتی موفق می‌شی یه جور

.شبیه طبل زدن سریع و پشت‌سرهمه

اتفاق بعدی که می‌افته باید به خوبی اون باشه

بهتره خوب باشه

.وگرنه شکست می‌خوری

پس بهتره خودت شروع به بررسی اوضاع کنی

.و برای همین خطری در موفقیت وجود داره

برمی‌گردم به فیلم «تل‌ماسه» که برای من

.یه شکست بزرگ بود

ولی «مخمل آبی» از اون‌جا پدید اومد

...پس مایه خوشحالی بود

با ساختن فیلم «مخمل آبی» فقط به سمت بالا حرکت کردم و یه حس آزادی و رضایت داشتم

برای نشون دادن رنج، لازم نیست رنج بکشید

نیاز نیست پریشان باشید تا

.پریشانی رو توی داستان نشون بدین

من نمی‌دونم توی سر هنرمندها چی می‌گذره

ولی به نظرم همه هنرمندهای بزرگ عاشق کار کردن بودن

.خیلی‌ها می‌گن رنج کشیدن برای هنر خوبه

.می‌گن ون‌گوگ رو ببین

من می‌گم بیاین به ون‌گوک نگاه کنیم

ون‌گوگ که با نفرت نقاشی نمی‌کشید

بلکه احتمالاً فقط وقتی نقاشی می‌کشید

.خوشحال بود

.اون نقاشی می‌کرد چون عاشق نقاشی بود

.بقیه اوقات زندگیش براش عذاب‌آور بود

چیزی نمی‌فروخت

ورشکسته بود

احتمالاً بیشتر وقت‌ها گرسنه بود

ولی این به ادراک بستگی داره

.رنج‌کشیدن تنزلت می‌ده و دشمنته

.منفی‌بودن دشمن خلاقیته

.این مربوط به ادراکه

می‌گن وقتی یه نفر افسرده‌اس

حتی حس بیرون اومدن از رخت‌خواب رو هم نداره

.چه برسه به کار کردن

اگر غمگین باشین یا خشم درونی داشته باشین

.ذهنتون رو درگیر می‌کنه

شاید نقاشی‌های عصبی بکشین

پس چی؟

.ممکنه نقاشی عصبی بکشین ولی از کشیدنش خوشحال باشین

...این ایده‌ی رومانتیک یه ایده‌ی فرانسویه که

.می‌گن طرف توی اتاق زیرشیروانی داره از گشنگی می‌میره

خیلی رومانتیکه

سردشه

داره از گشنگی می‌میره

خیلی رمانتیکه

برای همه به جز خود اون طرف، واقعاً رومانتیکه

اگه صادق باشه می‌گه نمی‌خوام سردم باشه و

.این‌جا یخ بزنم

من نمی‌خوام توی این نمایش تصنعی باشم

نمی‌خوام از گرسنگی تلف بشم

می‌خوام حالم خوب باشه و نقاشی بکشم

اگه واقعاً صادق باشن، ترجیح می‌دن که

کارشون رو بکنن و عذاب نکشن

مخصوصاً اگر بدونن که ایده‌های بیشتری پیدا می‌شه و

.کارشون، کی می‌دونه چه وقتی شکوفا می‌شه

.فیلم بلند الان توی خطره

مردم به جز برای اون به اصطلاح بلاک‌باسترهای تابستونی