The Tomb of Ligeia

U kunt haar niet in gewijde grond begraven.

- Ze was niet christelijk. - Dit is mijn grond.

- Het is Gods grond. - Laat God haar dan ook maar weigeren.

- Haar past geen christelijke rust. - Alleen omdat ze niet dood is.

Althans voor mij.

En ze zal niet sterven omdat ze dat niet wilde.

Is haar wil sterker dan Gods wil?

Dit zijn haar woorden:

"De mens hoeft niet voor engelen te knielen noch eeuwig dood te zijn

maar hij heeft de wil niet om zulks af te dwingen."

- Blasfemie. - Benedictie.

En nu ik. Ze ontwijdt deze grond en haar wil zal wegrotten met haar botten.

Beide zijn zo gedoemd en dood als de ziel van de duivel.

Een zenuwkramp.

Meer niet.

Meer niet.

Wat zwijgt u nu?

Waarom zegt u niets?

Of u? Of u?

Zeg dan wat?

Of is die kat er met jullie tong vandoor?

Jullie komen vast uit de hel.

LIGEIA NOCH EEUWIG DOOD TE ZIJN

- De vos gaat zich verschuilen. - Nou en? Waar is m'n dochter?

Waar is m'n dochter?

Rowena.

- Rowena. - Hallo, Christopher.

Kom.

- Rowena, de vos heeft... - Ik heb iets spannenders gevonden.

Ligeia...

Poesje...

- Wat wilt u? - Ik hoorde haar krijsen.

Ze is van haar paard gevallen. Ik vond dat ze beter kon blijven liggen.

- Maar ik heb haar erg laten schrikken. - Inderdaad, ja.

- Ik dacht dat de abdij verlaten was. - Op mij na, m'n bediende en...

- Is ze in orde? - Maak je geen zorgen, Christopher.

Verden?

M'n hemel.

Ik zou je nooit...

- Die bril. - M'n ogen kunnen niet tegen zonlicht.

Toen ik niets meer van je hoorde, na de begrafenis, bedoel ik...

- Ik zou haar paard maar gaan halen. - Ja, natuurlijk.

Rowena. Wees niet bang.

Hij is een oude vriend van me.

Lady Rowena Trevanion van Tremaine, Mr Verden Fell.

- Hoe maakt u het? - Het spijt me van die mooie affodillen.

- Ze zijn zo fleurig. - De bloemen des doods.

Erg toepasselijk.

Ja.

- Mag ze binnen even rusten? - Dat is niet nodig.

Ik ben bang van wel.

- U bent niet blind. - Nee, het licht doet pijn aan m'n ogen.

Nee, alstublieft niet. Dat licht.

- Het spijt me. Ik dacht alleen... - Nee.

Nee, alstublieft...

Het spijt me.

Kenrick.

Sherry en linnen verband.

Dezelfde kat?

- Is hij gebroken? - Nee, maar ik verbind hem wel.

Mevrouw.

Dank je.

Dat gaat u goed af. Waar hebt u dat opgepikt?

Kijk aan.

Kan ik u aan het lachen maken? Lacht u wel eens, Mr Fell?

Alleen om mezelf.

- Kijk aan. - U zegt de hele tijd: "Kijk aan."

Maar volgens mij is uw kijk nog beperkter dan die van mij.

- Rowena. - Hier, vader.

Is alles in orde? De dokter is er al, zie ik. Heel goed.

- Nee... - Is echt alles in orde?

Mooi. Moet je dit zien: Deze vos is echt een uniek exemplaar.

- Zoiets heb ik nog nooit gezien. - Vader, toe.

- Lord Trevanion, Mr Fell... - De dokter. Wat onbeleefd van me.

- Hij is geen... - Wat vindt u van deze vos, dokter?

Vossen behoren niet tot uw terrein.

Het is een vulpes pallida, een soort die voorkomt in Opper-Egypte en Nubië.

In de Egyptische kunst ligt hij aan de voeten van Ashtophet,

de godin van onzalige huwelijken... als haar huisdier.

Werkelijk.

- Hoe komt zo'n vos hier dan terecht? - Hij was het huisdier van lady Ligeia.

Een vos als huisdier?

- Wie is er zo gek? - M'n vrouw.

We moesten maar eens gaan. Christopher, help me even in m'n laars.

Alles is in orde, vader.

- Heb ik iets verkeerds gezegd? - Er is niet aan de hand.

- Hé, de vos. - In de mand.

- Nee, dat is niet zo. - Pardon?

Dat is niet zo, zei ik.

- Waar kan hij... Hoe kan hij... - Misschien kun jij me dat uitleggen.

- Hierlangs. - Maar die vos was dood.

Maar de kat niet. Kennelijk is de kat er met de vos vandoor.

Maar kan dat wel? Ik bedoel...

Als het niet kon, was de vos nu niet weg. Met uw enkel zit het wel goed, denk ik.

Het is me onaangenaam, maar kan ik een bode met uw honorarium sturen?

Dat is niet nodig.

Dank u.

Tot ziens.

- En? - Is hij veranderd door Ligeia's dood?

Hij is veranderd, maar ik heb haar nooit gekend.

- Was hij vroeger ook zo stuurs? - Een beetje mysterieus misschien.

- Mag je hem? - Nee, maar wat doet dat ertoe?

Hoe bedoel je?

Je hoeft iemand niet aardig te vinden om met hem te trouwen.

- Trouwen, met wie? - Met de dokter.

Jij blijft mooi hier, meiske.

Een eigen willetje. Een huwelijk met haar lijkt me geen lolletje.

Dat gold ook voor haar moeder, God hebbe haar ziel.

Naar verluidt was Ligeia ook een vrouw met een eigen wil.

Peperel.

- Waar ben je? - Achter u.

Ik eet nooit weer bij jonker Daniels. Geen manieren en beroerde whisky.

Van Mr Fell.

Zorg dat hij dit zo snel mogelijk krijgt.

- Ik rijd toch richting dorp, en... - Dat hoeft niet. Tot ziens.

- Goed, ik ga ter zitting. - De zitting.

- Ik heb een belangrijke zaak. - Hoe kan een heer jurist zijn?

- Neemt u me niet... - Dank je, Peperel.

Rowena?

Ik dacht dat... Kom nooit onaangekondigd langs.

Begrijp je dat?

Ik wil niet dat men mij onaangekondigd ziet.

Hou daarmee op. Hou op.

Ik geef je even wat. Je trilt als een espenblad. Zo kan ik je niet laten gaan.

Kom hier.

Je haar

stelt het licht in de schaduw.

Kom mee.

Je hebt vast nog nooit thee gedronken in de keuken.

Nee, dat klopt.

- Laat mij. - Dank je.

Lijkt ze op mij?

Wie?

De vrouw die onaangekondigd langs dreigt te komen.

Waarom kom jij eigenlijk langs?

Om Christophers antwoord te bezorgen.

Eigenlijk wou ik je gewoon zien. Suiker?

Ik heb je niks te bieden.

- Ik wil jou iets bieden. - Je handelt uit medelijden.

Medelijden is niet hetzelfde als aantrekkingskracht.

Ik heb ook medelijden met Christopher.

Hij is ook blind in zekere zin. Alles draait om recht en logica. Heel beperkt.

Zo'n leven kan mooi zijn als men die beperktheid aanvaardt.

Dat weet ik.

Ik ben vast verwend en heb een eigen wil.

Een eigen wil. Je hebt geen idee wat dat inhoudt.

Het lijkt me beter dat je nu gaat.

Waarom?

Waarom moet ik gaan?

Wilt u me aankondigen? Ik word verwacht.

Maar natuurlijk.

Je begrijpt het niet.

- Ik kan hier niemand ontvangen. - Zelfs niet in de keuken?

- Wacht. - Laat me los.

Het spijt me.

Laat me alsjeblieft los.

Goed. Tenslotte wil ik dat toch ook, nietwaar?

Losgelaten worden.

Ja, natuurlijk.

Bleek en koud en...

...en toch zo vol leven.

Het was haar hang naar het leven...

...alleen naar het leven, dat me achtervolgt.

Ze hing zo aan het leven dat haar wil om te leven niet met haar gestorven is.

M'n ogen zien de schaduw haar vorm aannemen.

Ze zien jou

en haar.

Maar toen je dacht dat ik Ligeia was, wou je me aanvallen.

Dat kan ik me niet herinneren.

Erg innemend ben ik niet, wel?

Stuurs, humeurig...

Ik wankel door het leven als een dronken edelman in een...

Het lijkt wel of je altijd m'n wonden verzorgt.

Excuseer, maar Mr Christopher Gough laat zich aankondigen. Hij is in de refter.

- Kan ik van dienst zijn? - Ja, Kenrick. Graag.

Kijk hier even naar. Vergeef me, maar ik moet Christopher ontvangen.

Natuurlijk.

Kenrick, breng haar naar de grote zaal als je klaar bent.

En wil je m'n bril halen? Hij ligt bij het portaal, dacht ik.

O, en Kenrick...

...dat dier moet afgemaakt worden.

Hij is van was.

Het is een reproductie.

Ik heb hem zelf gemaakt.

Ik heb een afkeer van het openen van oude graftomben.

Ik wil een land niet beroven van schatten in naam der archeologie.

Erg goed gedaan. 21e dynastie, schat ik?

20e dynastie, Neder-Egypte. Niet erg bekend en bijna vergeten.

Dat kun je zien aan de ogen.

Die ogen...

...verwarren me telkens weer.

Er schuilt een zekere leegheid,

een gedachteloze kwaadaardigheid, in de ogen van sommige Egyptenaren.

Ze geven het geheim achter hun mysterie niet gauw prijs.

Verden.

Wat wou je nou zeggen?

Ja, natuurlijk.

Neem me niet kwalijk.

Ik liet me meeslepen.

De laatste tijd heb ik de neiging om me door mijmeringen te laten meeslepen.