Bora! Deborah (보라! 데보라)

ตามใจรัก (TRUE TO LOVE)

ตามใจรัก (TRUE TO LOVE)

(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)

เขามีแหวนอยู่ในกระเป๋า...

ยูริ

ส่วนฉันก็พร้อมจะตอบตกลงแล้ว

แต่ง

ตอนจบแสนสุขสันต์ของเราใกล้เข้ามาแล้ว

(ตอนที่ 2 ตอนจบแสนเศร้า)

- ร้านนี้เหรอ - อืม

ฉันจองโต๊ะไว้เพราะอยากพาพี่มาร้านนี้

ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ

เพราะคนน่ารักของพี่แท้ๆ พี่ถึงได้กินอาหารดีๆ

แป๊บนะคะ

เชิญด้านในเลยค่ะ

ครับ สวัสดีครับ

หลังจากยืนยันการจองโต๊ะแล้ว ฉันจะพาไปที่โต๊ะนะคะ

ขอทราบชื่อผู้จองด้วยค่ะ

อะไรนะครับ

คุณลูกค้าจองไว้ในชื่อว่าอะไรเหรอคะ

เอ่อ คือ...

ชื่อคนจองเหรอ

คนน่ารักหรือเปล่า

สาวจิ้มลิ้มล่ะ

เด็กน้อยล่ะ

ไม่มีในรายชื่อจองเลยเหรอ

เกรงว่าจะไม่มีค่ะ

อือ

ว่าไงนะ ตัดสินใจครั้งสุดท้ายกันแล้วเหรอ

ว้าว ไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลย

งั้นนายก็สมัครใจไปห้าง และซื้อเจ้านี่มาด้วยตัวเอง

แต่ยูริก็ยังทิ้งนาย

นายก็เลยมานั่งเป็นหมาหงอยอยู่นี่งั้นเหรอ

โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย

ทีนี้ผมควรทำยังไงดีล่ะ

ฉันถึงได้ไม่คบหาใครไง

ฉันภูมิใจในตัวเองจัง

ฉันทำได้ดีแล้ว

ดีกับผีอะไรล่ะ

พี่ทำอะไรทุกคืน

ฉันก็แค่ออกเดต แต่ไม่ได้ผูกมัดคบหากับใคร

เวลาเธออยากกินข้าว ผมก็พาไป เวลาที่ลำบาก ผมก็คอยอยู่ข้างๆ

วันเกิด คริสต์มาส เราก็อยู่ด้วยกันตลอด

ผมไม่ได้ไปคบ ไปคุยกับผู้หญิงอื่นเลย

ผมจะทำอะไร จะอยู่ที่ไหน พอเธอถาม ผมก็รายงานหมด

จะมีไอ้บ้าหน้าไหนทำแบบนั้น กับผู้หญิงที่มันไม่ได้ชอบบ้าง

ผมต้องพูดออกมาด้วยเหรอ

ถ้าไม่พูด เธอจะรู้ได้ยังไงล่ะ "ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องลำบาก"

"ฉันจะรักเธอไปชั่วนิรันดร์"

นายคิดว่าคำพูดพวกนี้มันไม่สลักสำคัญเหรอ

มันต้องป้อนคำหวานกันบ้าง

และแกล้งทำเป็นเออออห่อหมกเชื่อไป นี่ต่างหากการคบหากัน

ฉันรักเธอนะ

ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรเลย ให้ฉันพูดยังไงก็ไม่เหนื่อย

พวกดาราคนดัง เอาไปพูดกับคนไม่รู้จักด้วยซ้ำ

เอางี้ก็ได้ ถ้าคำว่า "ฉันรักเธอ" มันพูดยาก

"ไอเลิฟยู" พูดแค่นี้ก็ได้นี่

แต่ว่า "แต่งงานกันเถอะ" คำนี้พูดไม่ได้นะ

ทำได้ตามนี้ก็ถือว่าผ่านแล้ว

แต่จะว่าไป ยูรินี่ก็ใจเด็ดเอาเรื่องนะ

ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย ที่ผู้หญิงสักคนจะปฏิเสธแหวน

แถมเป็นสีมินต์ด้วย

แค่เห็นสีมินต์นี่เข้าไป

เขาว่าหัวใจผู้หญิง ก็เต้นแรงขึ้น 22 เปอร์เซ็นต์แล้ว

วิทยาศาสตร์ยืนยันแล้วด้วย

ผมไม่ทันได้หยิบมันออกมาด้วยซ้ำ

นายก็น่าจะหยิบออกมาสิ ไอ้นี่น่ะมันตัวพลิกเกมเลยนะ

เจ้าโง่นี่

ก็เธอบอกว่าการเดตกับผมมันยากนี่นา

แล้วผมล่ะ แล้วการที่ผมไปหาซื้อแหวนคนเดียวล่ะ

ไม่กี่วันก่อน เธอก็ยังดีๆ อยู่เลย แล้วจู่ๆ...

เธอมาเล่นกับหัวใจของผมจริงๆ

ยังไงก็เถอะ ถ้าเธอได้เห็นแหวนนี่ มันจะกลายเป็นคนละเรื่องกันเลย

นายควรควักออกมา แล้วพูดว่า "ฉันรักเธอ"

"อย่าไปแต่งกับคนอื่น แต่งงานกับฉันนะ"

"เธอเท่านั้นที่เกิดมาคู่กับฉัน"

"ให้โอกาสฉันสักครั้งนะ" แต่นายกลับไม่ทำ นายนี่มันโง่จริงๆ

เดโบรา

เดโบรา ทำไม

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเดโบรา

อะไรนะ

ผมไม่มีวันร่วมงานกับเดโบราเด็ดขาด

จู่ๆ พูดอะไรขึ้นมา

ก็นายตอบตกลง ฉันเลยนัดเจอกันเรียบร้อยแล้ว

จะเดโบราหรืออะไรก็เถอะ ผมไม่เอาด้วยหรอก

ฉันพยายามอดทนกับนายมากๆ มาตลอดนะ

คราวนี้นายยิ่งสันดานเสียขึ้นไปอีก เพราะโดนสาวทิ้ง

นี่ แล้วจู่ๆ มันทำไม มีอะไรขึ้นมาอีก

เพราะชีวิตรักนายพัง เลยอยากให้ คนมีคู่ตกนรกกันหมดเหรอ

เรื่องความรักเลยดูเหมือน เรื่องหลอกลวงเหรอ

นายเป็นรองประธานบริษัทนะ

ทำไมถึงได้เห็นแก่ตัวแบบนี้ล่ะ

เออ ผมมันเห็นแก่ตัว

ยูริก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน

ทั้งขี้ขลาดและเห็นแก่ตัวเลย

ผมเลยขอถอนตัวไง หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่เอา

นี่ ทำไมต้องโมโหอะไรขนาดนี้ด้วย

เมาแล้วหรือไง นี่

เฮ้ย

รามยอนกินได้แล้ว

เมื่อวานทำงานดึกแล้ว วันนี้ก็ยังต้องทำงานด้วยเหรอ

มากินกันเถอะ

ระเบียงบ้านฉันเหรอ

อือ เข้าใจแล้ว

อะไรกันคะเนี่ย

เป็นอะไรไปอีกล่ะเนี่ย

ที่รัก

ฉันรักเธอ

แต่งงานกับฉันนะ เรามาใช้ชีวิตที่เหลือด้วยกันเถอะ

พี่จินวู

ว่าแต่ทำไมพี่ไม่เคยขอฉันแต่งงานเลยล่ะ

ถามกันปุบปับงี้เลยเหรอ

ฉันไม่ได้ขอเหรอ

แล้วเคยขอไหมล่ะ

ฉันเคยขอเธอแต่งงานไม่ใช่เหรอ

ถ้างั้นเราแต่งงานกันได้ไงเหรอ

ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ

อ๋อ ที่รักเป็นฝ่ายขอแต่งงานนี่เอง จริงด้วยสินะ

นั่นน่ะสิ

แล้วก่อนที่ฝ่ายหญิงจะเอ่ยปากขอ ทำไมพี่ไม่เคยขอฉันแต่งงานเลย

ทำไมเหรอ

ไม่รู้สิ

ตอนนั้นฉันคงยังไม่คิดจะแต่งงานมั้ง

ถ้างั้นทำไมตอนฉันขอพี่แต่งงาน พี่ถึงตอบว่าตกลงล่ะ

ไม่รู้เหมือนกันแฮะ แค่...

เธอก็รู้ว่าฉันเป็นพวก "ได้ครับ ตกลงครับ"

แต่งครับ

อย่างนี้เองสินะ

เพราะแบบนั้นนี่เอง เราถึงได้แต่งงานกัน

แต่งงานกันมาสี่ปี ฉันไม่ยักรู้เลย จนกระทั่งวันนี้

ฉันทำอะไรผิดพลาดไปอีกแล้วหรือเปล่า

รู้ตัวด้วยเหรอ

เขาซื้อแหวนแล้ว

จูวานเพิ่งซื้อแหวนไปเมื่อกี้เลย

อือ

ตื่นแล้วเหรอ

อือ วันนี้ฉันตื่นแต่เช้าน่ะ

วันนี้มีออกอากาศสดใช่ไหม

อือ

เสร็จงานแล้วเราไปเดตกันดีไหม

วันนี้เหรอ

จู่ๆ ทำไมถึงชวนล่ะ

ไม่รู้สิ วันนี้จู่ๆ ก็อยากเจอเธอขึ้นมา

แปลกใจจังเลย ทำไมปุบปับ วันนี้ถึงอยากเจอฉันขึ้นมานะ

ไว้เจอกันนะ

เข้าใจแล้ว ไว้เจอกันนะ

อือ

ยอนโบมี

เอาชุดเดรสฉันไปใช่ไหม ชุดอยู่ไหน

ชุดเดรสอะไรอีกล่ะ

"ชุดเดรสอะไรอีกล่ะ" ก็ชุดที่แกฉกของฉันไปไง

กล้าดียังไง ป้ายราคายังติดอยู่เลย

พูดเรื่องอะไรของพี่น่ะ ฉันไม่ได้เอาไปนะ

ฉันจะฆ่าแกจริงๆ นะ ชุดอยู่ไหน รีบไปเอามาให้ฉันเลยนะ

ก็บอกว่าไม่รู้ไง ไปหาดูอีกทีสิ

ก็ฉันหาทั่วแล้วแต่มันไม่เจอไง

ไม่รู้เรื่องจริงๆ เหรอ

ที่มันมีกระดุมแบบนี้น่ะ

ที่มันหวานๆ คุณหนูๆ

เดรสไหมพรมสีม่วงน่ะ

ชุดนั้นน่ะเหรอ

ฉันเคยเอาไปใส่ครั้งนึงก็จริงแหละ

แต่ว่ามัน...

จริงๆ เลย

นี่ ยอนโบมี

พอดีมีอะไรหกใส่ พอเอาไปซัก มันก็กลายเป็นแบบนี้น่ะ

คงเป็นเพราะผ้าแน่เลย

ผ้าแบบนี้มันไม่ควรซักเองไง มันต้องเอาไปซักแห้ง

รู้ไหมว่ามันราคาเท่าไร

ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ เลิกโวยวายสักทีเถอะ

แกจะไปรู้ได้ยังไงงั้นเหรอ

แค่ที่แกขโมยชุดฉันไปใส่ ฉันก็โมโหจะแย่แล้วนะ

แกบ้าไปแล้วหรือไง

ทำไมต้องมาแหวใส่กันด้วยล่ะ

โอ๊ย จริงๆ เลย

ระวังปาก ระวังคำหน่อยนะ ฉันเป็นพี่แกนะ

นี่ ขึ้นเสียงเหรอ

ทำไม จะตีเหรอ

ตีสิ ตีเลย

นี่ สติหลุดไปแล้วเหรอ แกเป็นบ้าหรือไง

ใช่ ฉันมันบ้า

พี่น้องกันก็ควรแบ่งเสื้อผ้ากันใส่ได้สิ

พี่เป็นพวกขี้ตืดหรือไง

ว่าฉันขี้ตืดเหรอ จะพูดกับฉันแบบนั้นจริงๆ ใช่ไหม

วันนี้เป็นวันที่สำคัญกับฉันมากด้วย

พี่มีชุดอยู่แค่ชุดเดียวเหรอ พี่ใส่ชุดอื่นก็ได้นี่นา

ถึงยังไงสีนั้นมันก็ไม่ขับผิวพี่อยู่แล้วด้วย

ดูสิ นี่ไง มันไม่เหมาะกับผิวพี่เลย

งั้นจะให้ใส่ตัวไหนล่ะ

ก็ชุดสองชิ้นที่ซื้อมาจากเอาต์เล็ตไง

หรือไม่ก็ อะไรนะ ตัวนั้นไง เดรสผ้าทอสีชมพูที่พี่ซื้อมาเมื่อต้นปีน่ะ

พี่ยังเคยพูดเลยว่าดูมีระดับและน่ารักสุดๆ

พี่ก็ยังมีชุดนั้นอยู่นี่นา

ตัวไหนล่ะ

ตัวที่เราไปซื้อที่ห้างด้วยกันไงเล่า

พูดถึงตัวไหนล่ะ

สวยสุดๆ เลย

จริงเหรอๆ

ดูนี่สิ

พี่ใส่ตัวนี้แล้วขึ้นกว่าอีก เหมาะกับผิวพี่เป๊ะเลย