Bora! Deborah (보라! 데보라)

TRUE TO LOVE

TRUE TO LOVE

KATHANG-ISIP LAMANG ANG LAHAT NG MGA KARAKTER, KAGANAPAN, AT PANGYAYARI.

'Di ko kaya.

'Pag nalaman ni boss…

Hi.

Kumain ka na ba?

Mahal na mahal kita.

Mahal din kita.

Ba't naghahalikan na sila?

Iniwan iyang babae at 'di makalimutan iyong ex niya.

Ang gulo naman n'on.

EP 09 MGA SINASABI NATIN TAPOS NG HALIK

Hindi naman sa gusto ko ng puso.

Sang-jin, ako…

ay may gusto…

Parang pag-amin iyon.

Ano iyon?

- Ano? - Ano iyon?

Ano?

Hayaan mo na, gawin mo na ito.

I-schedule mo ang petsa ng paglathala.

Kailan mo tatagpuin si Deborah?

Ngayon sana.

Siyanga pala, Sang-jin…

Ibig kong sabihin…

Boss.

Paano kung…

Sabihin kong iyong sanaysay ni Deborah

ay 'di dapat malathala, ano'ng mangyayari?

'Di mo ba alam? E di, hindi ilalathala.

'Di ba?

Walang malalang mangyayari, tama?

Buweno…

Babayaran natin siya ng malaking penalty sa butas nating bulsa.

Masisira ang reputasyon natin bilang bagong tagapaglathala.

Iyon na. Ano pa ba?

Sinabi ko na ba sa iyo?

Ang pinakabigating investor sa kompanyang ito,

na may-ari din nitong gusali at ang nagsilang sa akin,

ay iniisip nang paalisin tayo rito

at gawin itong dental clinic ng mga bata?

Isa na namang blind-date sa nanay mo? Ngayon naman, dentista sa clinic?

Oo.

Bakit naman siya…

Kung ayoko ng arranged marriage, pipilitin niyang

ibalik ko ang lahat ng ipinuhunan at umalis na rito.

Ikakansela na natin ang libro ni Deborah?

Ano sa tingin mo ang mangyayari? Sa huli, ako…

ay maaring ikasal uli.

Tingin mo, hahayaan lang kita?

At walang gawin doon?

Di na kailangan ng mahabang paliwanag. Humindi ka na lang.

'Di ba kayo magtatanghalian?

- Ano'ng gusto mo? - 'Di ko alam.

Magtanghalian tayo.

Ano'ng itatanghalian mo?

- Tofu stew. - Tofu stew at kanin?

Mukhang masarap.

Magsaya kayo.

Nauna ba akong humarap?

O nauna niyang hawakan ang balikat ko?

Ako ba?

O siya?

Ako

ang unang humarap at pumikit.

Nandiyan ang ate ko, tama?

Ayokong malaman niyang nagde-date tayo.

Sige. Poprotektahan ko ang pagmamahalan natin.

Nakakainis na customer!

Isang tasa lang ng kape? Dito ka ba nagtatrabaho?

Uy, pangatlong tasa ko na ito.

Kumain din ako ng cake kanina.

Talaga? Mabuti.

Ano'ng ginagawa mo? Ba't mo kinukuha iyan?

Magnanakaw ka ba?

- May magnanakaw! - Uy!

Kukuhanin ko ito kasi kailangan ko ito.

Alam mo ba kung ano ang reservation system ng mag-asawa?

Di pagkakaintindihan sa signal ng isa't isa, na nagdudulot sa di maganda.

Mahal, 'di ka ba maliligo?

Maliligo, pagkatapos nito.

Ba't di ka pa maligo ngayon?

Bakit? Patapusin mo na ako sa panonood nito.

Sige. Naiintindihan ko.

- Babalik ako. - Sige.

Mahal,

preskong-presko na ako.

Katatapos ko lang maligo.

Ano'ng ginagawa mo?

Bakit? Natutulog ako.

Akala ko gusto mo?

Gusto ang alin?

Walang almusal?

Naghuhubad ka? Bakit?

Wala.

Oh, ngayon ba?

Sige.

Tigilan mo iyan.

Mahal.

'Wag!

Sandali lang.

Busy ako.

Aalis na ako.

Kaya kailangan ng mga mag-asawa ng reservation system.

Grabe.

Grabe naman.

Sinusubukan lang namin ang lahat ng puwede.

Dahil sa akin, nakakapag-sex kami isang beses sa isang buwan.

Para 'di mawalan ng sex.

'Di ako nagsisinungaling.

'Pag ikinasal ka na, pamilya kayo, kaya wala na'ng sex.

Halik? 'Wag mo nang itanong.

Sa oras na magkatitigan kami,

nababalot sa pagnanasa, nababaliw kami sa isa't isa

na para bang ilang araw kaming nagutom,

na parang nilalamon namin ang isa't isa,

na parang mga vacuum ang mga bibig namin…

- Nami-miss ko iyong ganoong kiss. - Yu-jeong!

'Wag na nating pag-usapan iyan.

Bakit? Ano pa'ng pag-uusapan natin?

Ah, pasensiya na.

Itigil na natin.

Hindi. Ayos lang.

Hindi, alam kong kinatagpo mo si Ju-wan kahapon.

'Di ako naging maingat.

Ayos ka lang ba?

Naiisip mo pa rin ba siya?

Nalulungkot ka pa rin ba?

Puwes, ako…

Oo…

Tama. Naiintindihan ko.

"Lilipas din ang lahat."

"Mapapalitan ang pag-ibig."

Mas madaling sabihin.

Paano ka makakalimot nang madali at makahanap ng iba?

Kakaiba iyon 'pag kaya mo.

Tama. Ang makahanap agad ng iba, 'di iyon tama.

Ano'ng oras na? Aalis pa ako.

Bakit? May pupuntahan ka?

Kasi pupunta si Su-hyeok. 'Di ako kailangan sa meeting n'yo.

Bakit hindi? Dito ka na lang.

Hindi, pupunta pa ako ng PT.

Dito ka na lang, kahit saglit lang.

Ano iyan?

Kasi…

Kasi ang awkward sa akin na kami lang.

Kahapaon, kami ni Su-hyeok…

Ano'ng meron kahapon? Nalasing ka na naman at gumawa ng katangahan?

Sa kalsada na naman?

Uy, tingin mo ba baliw ako?

Tama. Baliw ako.

Medyo ganoon…

Kaya, dito ka na muna.

Paano ko siya tatagpuin? Nababaliw na ako. Papunta na siya.

Magbabanyo ako.

Ngayon?

Pero…

- Hi, Su-hyeok. - Kumusta?

Kumusta?

Doon ka maupo.

- Hi. - Hi.

Kape? Tsaa?

- Kape na lang. - Sige.

- Isang tasa ng kape. - Sige.

Inaasahan ka ni Bo-ra.

Talaga?

Pagkakataon nga naman! Kapupunta lang niya ng banyo.

Katunayan, sinabi sa akin ni Bo-ra.

May nagawa raw siyang mali kahapon.

Sinabi niya iyon sa iyo?

Ganoon ang pagkakaibigan ng mga babae. Walang mga sikreto.

Hiyang-hiya siya at natatakot siyang makita ka.

Sinisisi niya ang sarili niya at baliw raw siya.

Kaya, pagbigyan mo na ako.

Magpanggap ka na lang na walang nangyari.

Sige.

Kahit pa mukha siyang ayos, nalulungkot pa rin siya dahil kay Ju-wan.

Bihira lang siyang magkamali sa trabaho niya.

Naiintindihan ko.

Mabuti.

Maging natural tayo,

na para bang walang nangyari.

Heto na siya.

Uy.

Naaalala mo ba iyon?

Estudyante pa tayo, naglaro tayo ng King Game, kung saan

pinagki-kiss ng hari ang dalawang tao, magki-kiss sila.

At kung ipaki-kiss sa iba iyong isa, gagawin nila.

Talaga? Ganoon ba tayo kalaswa?

Kailan?

'Di mo naaalala?

Dapat ba may dahilan para maghalikan?

Kung utusan kami ng hari na mag-kiss ni Jin-woo,

e di, magki-kiss lang kami.

Sinasabi mo bang hinalikan mo ang asawa ko?

Hindi, 'di ganoon.

Jin-woo!

- Jin-woo. - Ano?

Hinalikan mo ba dati si Bo-ra?