Vanishing Time: A Boy Who Returned (가려진 시간)

Buku ini menceritakan perbualan saya dengan Su-rin selama 3 bulan yang lalu.

Su-rin membantu suspek 'Penculikan Pulau Hwano' untuk melepaskan diri.

DIKEHENDAKI

Penduduk pulau yang berang dan datang menyerang budak ini.

PERGI MATILAH!

Didalam buku ini, saya akan memberitahu kisah Su-rin yang tidak diceritakan.

Saya berharap dapat membantu anda untuk memahaminya serba sedikit.

Pendahuluan kata MASA YANG LENYAP oleh Min Kyung-hee, Psikiatri Kanak-Kanak

Awak memang perlu buat rakaman?

Kenapa?

Awak risau saya akan tunjukkan pada orang lain?

Jangan risau.

Ia hanya untuk saya.

Saya takut terlepas pandang dengan apa yang awak ceritakan.

Ingatan saya agak lemah. Sebab itulah saya nak rakam.

Biasanya saya tinggal...

...sendirian bersama mak saya.

Semasa saya tahun 4, mak kahwin lain.

Dan tak lama selepas itu, dia meninggal dunia.

Sejak dari itu, saya tinggal dengan dia.

Selepas cuti musim panas pada tahun 6...

...kami pindah kesini kerana pekerjaan dia.

Vanishing Time: A Boy Who Returned (2016)

Sarikata Oleh: Fateh_Subs Facebook: Malaysia Subbers Crew

Ini Oh Su-rin, dia pelajar baru.

Dia baru pindah ke pulau ni, jadi berkawanlah dengan dia, okey?

Ya, cikgu.

Oh Su-rin!

Oh Su-rin!

Saya bukan Oh! Saya Park Su-rin.

Ayah kerja malam mulai hari ni.

Telefon ayah kalau ada apa-apa.

5, 4, 3...

2, 1. Letupkan.

Banyak perkara dah berlaku.

Jadi saya nak larikan diri.

Saya nak pergi ke dunia lain Saya nak pergi ke tempat lain.

Saya pernah rasa "Pengalaman Luar Badan". Latihan buatkan awak lebih baik.

Awak ni hebatlah! Saya selalu gagal. T.T

Jika awak tutup pili air ditandas...

Dia ni peliklah.

- Apa tu "Lubang cacing"? - Lantaklah.

Itu selepas saya bertemu dengan Sung-min.

Hei!

Rumah Anak-Anak Yatim, Jayoung

Tali kasut awak terbuka.

Awak budak baru kelas 1, kan?

Oh, saya dari kelas 2. Yeo Sung-min.

- Awak tinggal disini? - Ya.

- Awak anak yatim? - Hah?

Kenapa awak tanya?

Takde apa.

Baru-baru ni, ada kemalangan berdekatan kawasan pembinaan terowong.

Letupan menyebabkan banyak perkara bahaya yang berlaku.

Seperti tanah runtuh atau batu-batu yang berterbangan.

Jadi jangan pergi dekat sana ye.

"Pengalaman Luar Badan" yang dalam blog tu. Saya dah cuba buat.

- Pergi matilah. - Jangan tipu.

Betul! Bila saya buka mata...

Saya nampak diri saya yang sedang tidur.

Kemudian awak buat apa?

Saya terbang. Sini dan sana.

Dia kata dia pergi tengok awak.

Apa? Bodoh betul.

Katanya, dia rasakan "Pengalaman Luar Badan" selepas membaca blog awak.

Mengarutlah, saya saja buat cerita.

Kenapa dengan dia?

- Dia nampak marah. - Mungkin sebab awak.

Kenapa awak ikut saya?

Keluar daripada badan. Keluar daripada badan.

Keluar daripada badan saya...

Ini peringkat pertama, kan?

Sepatutnya saya tak boleh bergerak...

...tapi saya boleh gerakkan jari.

Jadi saya angkat tangan saya.

Bila tangan saya keluar daripada badan...

...dan saya terapung!

Awak cuma bermimpilah.

Tak, bila awak bermimpi. Awak tak boleh kawal.

Tetapi bila saya fikir untuk terbang, dan saya benar-benar terbang!

Berapa lama awak ambil masa?

Seminggu?

Mengarutlah.

Saya dah cuba tapi selalu tak gagal.

Itu sebab awak tak percaya.

Awak mesti percaya, baru boleh. Itu yang paling penting.

Saya dah baca semua di blog awak.

Kenapa kita tak cuba? Jemput tetamu.

Hebat, awak buat semua ni?

Ya, hafal sebelum kita mula.

Saya dah sedia.

Hei!

Jemput tetamu tengahari ni.

Jangan takut dan lari.

Dilarang Masuk

Disini? Hantu?

- Kenapa? Awak takut? - Tak.

Kita mesti kena ikut sini?

Kalau kita masuk ikut depan, nanti kita langgar hantu.

Ada sesiapa tak?

Awak pernah jumpa mak saya?

Dia jawab tak?

Jom bertukar.

Bacalah saya punya dulu.

Saya nak tinggi 6 kaki dan ada 10 Juta sebelum berumur 30 tahun...

...supaya boleh hidup senang.

Apa ni?

Saya dah cakap, untuk buat soalan!

- Saya tak boleh buat permintaan? - Tak boleh.

- Saya nak tengok awak punya. - Tak boleh.

- Bolehlah! - Tak boleh!

- Saya pulangkan balik. - Tak.

- Sekali je. - Saya cakap tak boleh!

Tolong!

Saya dah tunjukkan saya punya. Tak adillah.

Pergilah tidur.

Nampak tembok disana?

Sini...

...adalah pintu untuk ke dimensi lain.

Kan? Hebatlah.

- Tak habis lagi? - Ha?

Sekejap.

Saya pun anak yatim jugak.

Mak saya meninggal tahun lepas.

Saya tinggal dengan ayah tiri.

Sejak bila awak tinggal dirumah anak yatim?

Saya?

Ayah tinggalkan saya semasa saya berumur 5 tahun.

Saya masih ingat apa yang dia cakap semasa didepan pintu rumah anak yatim.

Apa yang dia cakap?

"Jangan risau, awak boleh hidup walau dimana sekalipun."

Jadi walaupun kita masuk ke dimensi lain.

Selagi awak bersama saya.

Awak tak perlu risau.

Siap!

Apa ni?

Apa? Nampak sama macam awak.

Awak tak rasa, ada orang sedang tengok kita?

Ha!

Hei!

Terkejut saya!

- Awak okey? - Benda yang awak buat...

Kejap.

Tak sampailah. Ada kayu tak.

Awak okey?

Berdarah!

Saya tak apa-apa.

Dah jumpa kasut!

Semakin jauh.

Biarlah. Nanti saya buat yang baru.

Awak pakai ni.

Takpe, saya okey.

Busuknya!

Awak memang tinggilah.

Saya dengar, orang yang kaki besar akan jadi tinggi.

Yeke?

6 kaki?

Jadi saya akan tinggi ni?

Awak, sukakan saya?

Selamanya?

Ya.

Kalau awak curang, saya bunuh awak.

Janji!

Ya...

Tajuk. Bulan Putih.

Saya berjalan sambil mata tertutup.

Kegelapan yang menakutkan saya tetapi saya tak boleh buka mata.

Kemudian saya dah tak takut lagi.

Bila saya buka mata...

Dan nampak awak sedang pegang tangan saya.

Kita melihat bulan putih bersama.

Tak guna. Saya tembak dia.

Jangan tembak kat oranglah!

Saya tak tembak pun. Dia yang lalu didepan.

Awak tak apa-apa?

- Awak buat apa disini? - Ha?

Kami nak pergi tengok letupan.

- Bodoh, jangan beritahulah! - Bangang!

Letupan?

Ya, dekat kawasan pembinaan terowong.

Saya nak ikut.

Tak boleh!

- Perempuan tak boleh. - Tak boleh.

Ayah dia bekerja disana kan?

Dia bukan ayah saya.

Jadi siapa dia?

- Boleh tak saya nak ikut? - Perempuan tak boleh!

Tak boleh!

Bawa je lah. Lagipun dia dah tahu.

Bahaya Kawasan Letupan

Saya terlupa, saya ada kelas bahasa Cina.

Ayam betul. Awak takut ke?

Lantaklah, kami pergi dulu.

Nanti ceritakan pada saya.

Okey.

Hei!

Apa ni?

Ambil gambar.

Jaga-jaga.

Wow.