Behind Your Touch (힙하게)

(ห้ามเข้า แนวกั้นของตำรวจ กำลังสืบสวน)

ทำอะไรเนี่ย คุณบาดเจ็บอยู่นะคะ

จะลากสังขารนั่นไปไหน

ไม่ได้ยินฉันเหรอคะ

เดี๋ยวแผลก็แย่กว่าเดิมหรอก

อย่ามายุ่ง

ฉันไปด้วยค่ะ

ลงไป

ไม่ค่ะ ฉันปล่อยคุณไปคนเดียวไม่ได้

อย่านะคะ คุณสายสืบ

คุณสายสืบ

ให้ตายเถอะ ทำอะไรของคุณเนี่ย

เดี๋ยวคุณก็ฆ่าคนตายหรอก

หลบไป

ไอ้เวรนี่ฆ่าซึงกิล

ไอ้ประสาทนี่

ฉันทำอะไรวะ

ฉันดูเองค่ะ ฉันจะดูเองว่าเขาฆ่าจริงหรือเปล่า

นี่ บยองโฮ

ฉันมีคนอีก 100 ชีวิตต้องเลี้ยงดูนะ

ถ้าเราไม่กำจัดหมอนั่น อีก 100 ชีวิตนั้นก็จะอดตาย

นายคิดว่าควรทำไงล่ะ

ก็ต้องกำจัดเขาครับ

นายน่ะเหรอ

มุนจางยอลมาลงเอยที่นี่เพราะผม

ผมก็ต้องปิดงานให้เรียบร้อยสิครับ

ผมจะไปเช็กว่าเขาตายหรือยัง แล้วจะกลับมาครับ

ไม่ใช่คนนี้ค่ะ เขาไม่ได้ฆ่า

ไม่ ไอ้หมอนี่เป็นคนฆ่าน่ะถูกแล้ว

ฉันเห็นทุกอย่างค่ะ

เขาสั่งให้คุณซึงกิลฆ่าคุณสายสืบก็จริง

แต่คุณซึงกิลไม่ได้ถูกเขาฆ่าค่ะ

ไม่เชื่อฉันเหรอคะ

เชื่อสิ

แต่ว่า

ไอ้นี่มีเหตุผลที่ต้องโดนต่อย นอกจากเรื่องนั้นอีกเยอะ

คุณสายสืบ

เฮ้ย มุนจางยอล

มาก็ดีแล้ว

จับไอ้เวรนี่ที

เราจำเป็นต้องทำเพราะมีคนแจ้งเหตุ ไปด้วยกันก่อนนะ

จับกุมตัวไปให้หมด

คุณสายสืบ

เดี๋ยวสิ คุณสายสืบ

ตั้งใจทำงานนะ

ให้ตายเถอะ

ได้กินข้าวหรือยังล่ะ

ปัดโธ่ นายนี่ก็ใจร้อนชะมัดเลยเว้ย

ต่อให้คนคนนั้นจะน่าต่อยยังไง นายก็ต้องถามก่อนสิ

แบบนั้นจะได้ไม่จับผิดตัว

เฮ้อ

ดูนี่สิ

ดูนี่เลย

คิดว่าคนที่ตั้งใจมาฆ่า มันจะจ้วงมั่วซั่วแบบนี้ไหมล่ะ

มันควรจะเล็งเป้าไว้สิ

อาจจะเป็นคอ หรือหัวใจ

มันคงจะแทงจุดที่ตายไวๆ ไปแล้ว

แต่ดูนี่สิ

ไอ้มือมีดนี่ไม่ได้เล็งเป้าไว้เลย

มันจ้วงส่งเดชล้วนๆ

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องแทงตรงไหน ถึงจะทำให้ตาย

ไม่รู้ด้วยว่าต้องแทงลึกแค่ไหน ถึงจะทำให้ตาย

เท่าที่ฉันดูนะ

ไอ้หมอนี่ไม่เคยแทงใครมาก่อนหรอก

แบบนี้มันไม่จำเป็นเอาซะเลยนะ

แล้วอีกอย่างประธานแพค จะส่งคนกระจอกแบบนี้มาทำไมล่ะ

จริงไม่จริง

นายอยู่ที่นี่ไปก่อนแล้วกัน

เดี๋ยวฉันจะลองหาวิธีดู

อย่าลืมกินข้าวด้วย

ให้ตายสิ ที่โซลเขาไม่แจกข้าวเหรอ

ไม่มีความเมตตาเลย

สืบดูหรือยัง

นายรู้ได้ไงเนี่ย

เราพบหลักฐานว่าประธานแพค ซื้อเรือตกปลาเมื่อไม่นานนี้

และใช้เรือลำนั้นค้ายา

นายรู้ได้ยังไง

มีแหล่งข่าวเหรอ

อือ

ฉันมีแหล่งข่าว

แหล่งข่าวที่รู้ทุกอย่าง

ขอบคุณที่มาส่งนะคะ หัวหน้า

จ้ะ ไม่เป็นไร

คงจะใช้เวลาสักหน่อย กว่าสายสืบมุนจะกลับมาได้นะ

ว่าแต่สองคนนี้เป็นอะไรกัน

เป็นคนคุยเหรอ

คะ

ไม่ได้เป็นคนคุยกันเหรอ

แถวนี้เขาลือกันว่าอย่างนั้นนะ

เห็นว่าสายสืบมุนกับผอ.บง ขึ้นเขาไปด้วยกันอย่างนั้นอย่างนี้

บ้าบอแล้ว

เราไม่มีทางเป็นคนคุยกันเด็ดขาดค่ะ

ไม่ใช่ก็แล้วไป

แต่ปกติถ้าขึ้นเขาไปสองต่อสอง ก็คือใช่ชัวร์ไม่ใช่เหรอ

บอกว่าไม่ใช่ไงคะ

เข้าใจแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ

ไม่ใช่แบบนั้นจริงๆ นะคะ

ก็เข้าใจแล้วไง

ยิ่งปฏิเสธยิ่งมัดตัวนะเนี่ย

ไปนะ

บอกว่าไม่ใช่ไงคะ

จะบ้าตายจริงโว้ย

ทำไมฉันต้องมาพัวพันกับไอ้บ้านั่นด้วย

พอไม่อยู่แล้วค่อยสบายใจหน่อย

คุณพ่อ ลองชิมดูสิคะ

อ๊กฮีแกทอดอันนี้แล้วแบ่งมาให้น่ะค่ะ

อะไรกันเนี่ย

โรงงานเต้าหู้เจ๊งหรือว่าไง

ไม่รู้

ยัยอ๊กฮีมันทอดแต่เต้าหู้มาหลายวันแล้ว

คงเพราะยัยอ๊กฮี

มาจุติในไร่ถั่วมั้ง

แกยังไม่เลิกทำแบบนี้อีกเหรอ

ด๊อกฮีบอกว่าคุณจางยอลกินเต้าหู้ดิบไม่ได้

เขาจะออกมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้นะ แกจะทำไปเรื่อยๆ เหรอ

เห็นว่าวันนี้แหละ

ไอ้บ้าออกมาวันนี้เหรอ

สายสืบมุน

พี่เขย

ว่าแต่แกชอบเขาตรงไหนเหรอ

เขาไม่กลัวฉันนี่

ผู้ชายแบบนั้นหายากนะ

มันจ้วงส่งเดชล้วนๆ

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องแทงตรงไหน ถึงจะทำให้ตาย

ไม่รู้ด้วยว่าต้องแทงลึกแค่ไหน ถึงจะทำให้ตาย

เท่าที่ฉันดูนะ ไอ้หมอนี่ไม่เคยแทงใครมาก่อนหรอก

ฉันจะจับมันให้ได้เลย

ไอ้หมอนั่น

ตายแล้ว คุณสายสืบลำบากมามากเลยนะคะ

กินนี่หน่อยสิคะ

ได้ยินว่าคุณไม่กินเต้าหู้ดิบ ฉันเลยทอดมาให้

กินนี่แล้วจะได้ไม่ต้องเข้าคุกอีกนะคะ

ไม่ดีกว่าครับ

ช่วยฉันหน่อย

คะ

กล้องวงจรปิดก็ไม่มี พยานพบเห็นก็ไม่มีด้วย

ไม่มีแม้แต่รอยเท้าหรือรอยนิ้วมือ

ตอนนี้ฉัน

มีแค่เธอแล้ว

สิ่งเดียวที่ฉันจะทำเพื่อซึงกิลได้ ก็มีแค่การจับคนร้าย

ช่วยฉันหน่อยนะ

(ห้ามเข้า แนวกั้นของตำรวจ กำลังสืบสวน)

ที่นี่เป็นจุดเกิดเหตุเหรอคะ

ฉันต้องรู้ให้ได้ ว่าวันนั้นเขาโดนกระทำอะไรบ้างที่นี่

แต่ที่นี่ไม่เห็นจะมีแม้แต่หมาหรือแมวเลย

ฉันจะช่วยคุณได้ก็ต่อเมื่อมีอะไรให้จับนะ

คงไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหมคะ

นกกางเขนอาจจะเห็นก็ได้

ไม่เห็นเหรอคะ

เมื่อกี้น้องบินหนีไปแล้ว

ในรังอาจจะมีลูกนกอยู่ก็ได้นี่

ลองจับลูกนกก็ยังดี

สูงเสียดฟ้าเบอร์นั้น ฉันจะขึ้นไปได้ไงล่ะ

แป๊บหนึ่งๆ

โอเคไหม

ขึ้นไปสิ ขึ้นไป

ลงมาทำไมล่ะนั่น

เดี๋ยวนะ

ทำไมลงมาเฉยเลย

ลูกนกยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำค่ะ

ฉันมองเห็นแค่จากสิ่งที่พวกมันเห็นนะ

น่าจะมีอะไรให้จับสักหน่อย

เฮ้ย งู

เธอบอกว่ามองเห็น แม้ว่ามันจะสลบนี่

- ฉันกลัวค่ะ - ฉันก็กลัวเหอะ

ว่าแต่ก้นงูอยู่ตรงไหนเหรอคะ

สัตวแพทย์ไม่รู้ แล้วฉันจะรู้ไหมล่ะ

ตรงนี้ไหมนะ

หรือว่าตรงนี้

ไม่มีเหรอ

เห็นอะไรเหรอ

- ชุดกันฝน - ชุดกันฝนเหรอ

ตอนที่สัมผัสคุณซึงกิล ฉันก็เห็นค่ะ

ตอนนั้นฉันมองไม่ค่อยเห็น เพราะมืดแล้วก็แค่แป๊บเดียว

แต่จากที่เห็นเมื่อกี้ เขาใส่ชุดกันฝนค่ะ

ชุดกันฝนที่มีหมวก

เหมือนเสื้อคลุม

- เสื้อฝนปอนโช - ใช่ค่ะ

แต่วันนั้นฝนไม่ตกนี่

อย่างอื่นล่ะ

คนนั้นเขาเดินมาแบบเซๆ

เซเหรอ เขาเมาเหล้าเหรอ

ไม่ค่ะ ดูต่างจากคนเมาเหล้าอยู่

ไงก็เถอะ เขาเดินเซค่ะ

แล้วก็จ้วงเอาๆ ไม่เลือกที่เลย

สยองมากค่ะ

ตัวนั้นค่ะ

- ตัวนั้นเหรอ - ค่ะ

เก่งมาก

เอาตัวนั้นเหรอครับ

คุณซอนอูเหรอ

จำคนที่ซื้อเสื้อฝนปอนโชไป เมื่อไม่นานนี้ได้ไหมครับ

ปัดโธ่

คนที่นี่มีใครไม่ใส่เสื้อฝนปอนโชบ้างเล่า

คนทำงานสวน ทำงานบนเรือ

ไม่มัวถือร่มอยู่หรอก จริงไหม

อ๊กฮี ฉันไปนะ

กลับดีๆ ค่ะน้า

คนทำงานเก่ง ผู้สมัครเบอร์หนึ่ง ชาจูมันครับ

ขอบคุณนะครับ