처음 200줄입니다.
Ik wil eerst weten waar we zijn.
Jij rijdt, je hoort te weten waar we zijn.
Naar links.
Ik zei links.
Het is de woestijn. Wat maakt het uit?
Doe één keer wat ik vraag.
Rustig, we raken ze kwijt.
Misschien raakt hun benzine op.
Had dat nou niet gezegd.
Ik zei links.
Driehonderd kilometers aan stinkende woestijn...
en jij rijdt ons in een stinkende plas water.
Hoe groot is die kans?
Dat zijn vast bandieten.
Dat kan niet.
Dan waren we al dood.
O, nee. -De generaal.
Let op, hij zegt waarschijnlijk iets stoms als:
Dus, heren, daar zijn we weer.
Dus, heren, daar zijn we weer.
Zie je? -Jij bent verantwoordelijk.
Ik kan niet alle eer krijgen. Leo hier is…
Wacht even.
Geweldig.
Een moment, bevroren in de tijd.
Ik overwoog even om jullie hier te laten...
in deze verstikkende hitte, zonder water. Dat zou wreed en genadeloos zijn.
Binnen drie uur krijg je blaren.
Twee uur later zwelt je tong op.
En de hele tijd houd je het levensvocht in je hand.
En jij blijft kaal.
Als jullie wat nodig hebben...
geef maar een gil.
Max, ik moet je wat vertellen.
Wat? -Ik wil dat je weet...
dat ik jou de schuld geef.
Schiet op. Er kruipt iets op mijn benen.
Ik kan niet zoveel doen.
Snel. -Ze kruipen overal op me.
Stop met zeuren. Ik maak ons toch los? -Ja.
Door jou kwamen we hier ook terecht.
Ik zou z'n kop wel willen zien als hij ziet dat we weg zijn.
Het enige water dat we hadden en jij brak het.
Jeetje. Wat een dankbaarheid.
Ik kan alleen maar aan bier van Tubbs' bar denken.
Maar dat is in Arizona, 8000 km hier vandaan.
Ik stop ermee. -Alweer?
Hoeveel expedities hebben we al gedaan?
Honderden. -Vijftien.
Vijftien in tien jaar. Hoe vaak hebben we er wat aan verdiend?
Drie keer. -Dat is geen goed gemiddelde.
Ons gemiddelde inkomen… -Je hangt weer de leraar uit.
Dat vond ik nooit leuk.
We blijven ons best doen en vroeg of laat wordt het onze dood.
Wat mag het zijn? -Mag ik het wijnmenu zien?
Ik ken het uit m'n hoofd. Wit of rood?
Rood, bedankt.
Ik heb gehoord dat deze plek vaak wordt bezocht door mannen...
met een twijfelachtig karakter.
Nee, hier? -Ja.
Ik heb loyale, dappere mannen nodig, niet te slim.
Twee mannen, einde van de bar. Zeg dat ik zei dat je oké bent.
Kom op. Je wilt toch niet weer voor de klas staan?
De barman zegt dat ik oké ben.
Dat is goed genoeg voor mij. -Goed. Dit is makkelijker dan gedacht.
Hallo, ik ben Patricia Goodwyn. -Max Donigan, Leo Porter.
Heren, ik heb een zakenvoorstel.
Maar ik waarschuw jullie, de mannen die ik zoek moeten dapper zijn.
We lachen de dood in zijn gezicht uit.
Het wordt niet makkelijk, misschien zelfs gevaarlijk.
Maar het kan veel geld waard zijn. -Geld?
Geld.
Ik heb onlangs een kaart gekregen...
en ik denk dat die naar grote hoeveelheden goud leidt.
Wat is de locatie? -Een Indianenreservaat hier in de buurt.
Als jullie me helpen, delen we het.
Maar waarom denk je dat die kaart authentiek is?
Er moet wel goud zijn, want iemand wil ervoor moorden.
Wie is dat dan?
Geen idee, maar hij is gevaarlijk.
Er is nog iets, maar jullie geloven me vast niet.
Nee, we geloven het.
De man die de kaart wil...
is niet echt een man.
Hij is…
Hij lijkt op...
een cycloop.
Een cycloop? -Een rode.
Een rode cycloop.
Met lang, zwart haar.
Ik wist dat jullie me niet zouden geloven.
We geloven je, het is alleen...
dat sommige dingen te ver gaan voor ons.
Draken en zeeslangen. -Rode cyclopen.
Kijk alsjeblieft naar de kaart. Dan zie je dat hij authentiek is.
Ik vertel de waarheid.
Laten we gaan. Blijf laag.
Ik zei het toch.
Deze kant op. -Kom op.
Kom op.
Kom op.
Dus we zitten verankerd. Het is zo stil, geen rimpeling.
Het is griezelig stil.
Opeens komt er 'n enorme golf en we zinken als een baksteen.
Ik zwem naar de kust en opeens voel ik iets bij mijn been.
Ik dacht dat het een haai was.
Weet je wat het was? -Een bruinvis.
Ik pak zijn vin en de bruinvis en ik gaan naar de kust.
…maar er zijn geen beren in de Himalaya, dus het moet Bigfoot zijn.
Ik dacht: het is hij of ik.
Een leeuwin stalkt je dagenlang.
We zijn er. -Waar?
Daar is het.
Natuurlijk.
Als het toch niks uitmaakt, ga ik maar terug.
Ben je bang voor de klim? -Dit is een heilige plek.
Je moet hier niet blijven.
Misschien heeft hij gelijk. -Je maakt je te druk.
Kom op.
Geef me je hand.
Kom op. -Hebbes.
Ik ben er. Oké, ik ben er.
Kom op. Ik hoop maar dat daar goud is.
Kom omhoog…
Ik kom al.
Niet loslaten. -Kom op.
Ik kan het wel.
Er is geen grot.
De klim was voor niks. -Nee, het is hier.
Achter die boom.
Wacht.
We kunnen er niet in. -Hoezo?
Er is iemand. -Zag je iets?
Nee, maar ik weet zeker dat er oude mensen aan het slapen zijn.
We zullen stil zijn.
Hoe ver zal 't gaan?
Hallo.
Het is net 'n begraafplaats.
Oude mensen...
die slapen.
Dat was jammer.
Patricia is weg. -Ik koop een halsband voor die vrouw.
Jongens, ik ben hier.
Welkom heren.
Dit is niet te geloven.
Wat is dit?
Azteken, Maya's…
Er is een datum.
1527, maar dat is niet logisch. -En dit?
De 16e eeuw. Spaanse conquistador.
En jij? Kun jij ons wat vertellen?
Ik dacht het niet.
Kijk wat ik heb gevonden. Ik wist dat we wat zouden vinden.
Dat is het echte werk. Kijk nou.
Het is prachtig.
Dit goud zoeken we niet. -Niet zo pessimistisch.
Het is een goed begin. -Ik snap het niet. Ik was er zo zeker van.
Ik blijf zoeken, jongens.
Kijk, wacht.
Een moment, bevroren in de tijd.
Wat is dat?
Hoe moet ik dat weten? -Schiet hem neer.
Schieten.
Jij kan echt niet schieten.
Ik had hem vanaf daar ook kunnen raken.
Dekking.
Hij heeft ons ingesloten.
Zouden er meer zijn?
Gelukkig hou je van messen.
Nog één kogel. -Misschien moet ik het doen.
Nee, ik kan het.
Goed zo.
Kom op.
Laat het mes vallen.
Ga weg bij dat meisje.
Hij hoefde niet te springen.
Het is beide. Dit is Azteeks en dit de Mayaanse zonnegod.
Hier zie je hem weer, op de dolk.
Deze hiërogliefen geven ons de datum 1527.
Azteken, Maya's, Spanjaarden, allemaal op een Indianenreservaat.
Het klopt niet.
El Coyote. -Wie?
Er is een Indiaan op het reservaat...
die zegt dat hij afstamt van een Azteekse priester...
maar hij is gevaarlijk.
Zelfs voor zijn eigen volk is hij slecht nieuws.
Maar iemand anders kan helpen.
Wie? -Kon ik me zijn naam maar herinneren.
Neem alles maar. Dat bespaart veel tijd.
Hij is een oude sjamaan, Tall Eagle.
Schat, ik zie je bij de televisiestudio. -Wacht op mij, ik ga met je mee.
Wacht nou maar.
Is dat niet… -Ja.
Het leek me gek om allebei onze jurken terug te brengen.
Zolang Ethel die van haar terugbrengt, kan ik de mijne houden.
Tall Eagle? -Ik zei niks.
Ik laat Mrs Trumbull wel op Little Ricky passen.
Wat? -Hoe houdt hij het met haar vol?
…boos op me?
Het zou me niet verrassen als ze je een klap geeft.
No comments yet. Be the first to leave one.