Motherhood

Γεια σου, Λέιντι.

Ίντιθ; Είσαι καλά εκεί μέσα;

Ναι, μια χαρά.

Χρειάζεσαι τίποτα από το σούπερμαρκετ;

Βιαστείτε, παιδιά.

Κλάρα, θα αργήσεις στο σχολείο.

Χυμό πορτοκαλιού ίσως.

Χρειάζεται φαγητό η Λέιντι;

Δεν ξέρω.

Εντάξει, κλείνω την πόρτα τώρα, Ίντιθ.

Δεν είναι ασφαλές να την αφήνουμε ανοιχτή.

Γιατί ζω σε ποντικοπαγίδα.

Πάμε.

Δεν είναι ποντικοπαγίδα. Είναι πολύτιμο δώρο.

Αν σωροί από πράγματα ξεχασμένα από τη δεκαετία του 50 θεωρούνται πολύτιμο δώρο.

Κι όμως θεωρούνται.

Έιβερι, θα χρειαστεί να κινήσεις το αυτοκίνητο σήμερα.

Σωστά.

Πήγαινε με τον Λούκας και κράτα τη θέση μας

- και θα πάω εγώ την Κλάρα. - Εντάξει.

Εντάξει.

Έλα, γλυκιά μου.

Να 'στε προσεκτικοί.

Δεν το καθάρισα την προηγούμενη εβδομάδα;

Κοίτα. Κοίτα αυτά τα βιβλία.

Νομίζεις ότι μπορούμε να τα πάρουμε, πριν το καταλάβει η μαμά;

Όχι, Έιβερι, σε παρακαλώ.

Βάλε πρώτο το συμφέρον της οικογένειας σου. Σκέψου το κοινό καλό.

Αυτό ακριβώς κάνω.

Εντάξει, μπείτε στο αυτοκίνητο.

Μπορώ να βάλω κι εγώ λίγο;

Μακάρι να ήμουν κι εγώ Γαλλίδα.

Έχω τα γενέθλιά μου αύριο. Θα γίνω έξι.

Και θα κάνω το πάρτι μου εκεί πάνω απόψε.

Σοβαρά; Στο διαμέρισμά σου.

Στα έκτα γενέθλιά μου είχαμε ιδιωτική παράσταση με μαριονέτες.

Θα έχω 10 φίλους.

Τα έβδομα τα έκανα στο Σουίντις Κότατζ.

Στην αρχή η μαμά μου είπε ότι μπορώ να έχω μόνο έξι φίλους,

γιατί θα γίνω έξι.

Μετά, μου έφεραν παγωμένη ζεστή σοκολάτα.

Αλλά μετά ο μπαμπάς μου την έπεισε να με αφήσει να φέρω δέκα.

Έπειτα οι φίλοι μου κι εγώ κάναμε βόλτες με κάρα

στο Σέντραλ Παρκ στο ηλιοβασίλεμα.

Θα έχω τούρτα με τρεις στρώσεις, με μωβ γλάσο.

Και θα έχω τέλειες τσαντούλες με καλούδια,

σωστά μαμά;

Όχι τις τσαντούλες πάλι.

Ελάιζα, είσαι γενναία.

Σοβαρά; Πώς δηλαδή;

Που ζεις έτσι όπως ζεις.

Οι σκάλες, τα παιδιά, το αυτοκίνητο, ο σκύλος.

Είναι εξαντλητικό.

Αυτό εννοείς "γενναία";

Ελάιζα, με βοηθάς λίγο με το κούμπωμα;

Μαμά, ξέχασες τη σάκα μου,

και τη χρειάζομαι οπωσδήποτε πριν την ώρα της επιλογής.

Εντάξει.

Ελάιζα...

Φοράς τη νυχτικιά σου;

Εκεί έχω φτάσει;

Εγώ, η Ελάιζα Κ. Ουέλτς,

να βρίσκομαι ταπεινωμένη με τη νυχτικιά μου,

μπροστά από το σπίτι της γειτόνισσας μου;

Ο άντρας μου πήγε τη Κλάρα στο παιδικό σταθμό,

κι εγώ έχω ακριβώς εννιά λεπτά για να γράψω.

Πώς μπορεί μια μητέρα να αρθρώσει τις σκέψεις της

με οτιδήποτε που να πλησιάζει ευφυία ή πεποίθηση,

σε τόσο γελοία μικρές χαραμάδες χρόνου;

Είναι η μαμά του Ζακ πάλι.

"Σταμάτα να παραπονιέσαι, ’για Μαμά!"

"Κανείς δεν έχει χρόνο".

"Κράτησε την αναζήτησή σου για έκφραση, όταν τα παιδιά σου πάνε στο πανεπιστήμιο".

Πρέπει η ψυχή μιας γυναίκας να μαραθεί και να πεθάνει,

απλά επειδή αποφάσισε να γίνει μητέρα;

Θέλω να τελειώσω το πλυντήριο και μια σύνθετη πρόταση,

να σκέφτομαι σκανδαλιστικά βαθιές σκέψεις

και να ετοιμάσω ένα μαγικό πάρτι γενεθλίων για τη κόρη μου.

Τόσα πολλά ζητάω;

Αύριο η Κλάρα γίνεται έξι.

Πλησιάζει όλο και περισσότερο σε διψήφιο αριθμό.

Θα πάει στο πανεπιστήμιο σε 12 χρόνια.

Αυτό έμοιαζε κάποτε πολύ μακρινό.

Τώρα μπορώ να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου και να 'χει τελειώσει.

ΠΕΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΓΙΝΕ Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΜΑΜΟΛΟΓΟΣ

ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΣΤΗΛΗ,

ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 3.000 ΔΟΛΑΡΙΑ ΤΟ ΜΗΝΑ!

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΘΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΕΙΤΕ 1.000 ΔΟΛΑΡΙΑ

ΕΙΤΕ ΕΝΑ ΠΛΗΡΩΣ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΜΑΜΑΠΑΛΟΥΖΑ,

ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΣΠΑΝΕ.

Πλάκα μου κάνετε.

ΣΤΕΙΛΕ 500 ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΣ ΜΑΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ.

Θεέ μου.

Είναι τέλειο.

Όχι.

Αμέσως μετά,

θα δούμε το ιστορικό σπίτι της Έντα Στ. Βίνσεντ Μιλέι.

- Αλλά πρώτα, ετοιμάστε τις κάμερες - Με συγχωρείτε.

Είναι γειτονιά εδώ, όχι αξιοθέατο.

Βγάλτην φωτογραφία!

Εδώ είναι η γωνία που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε από τα "Φιλαράκια".

Αν και όποτε βλέπετε μια εσωτερική σκηνή,

έχει γυριστεί σε στούντιο στο Λος ’ντζελες.

Βιαστείτε παιδιά. Πάμε.

Σίλα.

Τι κάνεις, μωρό μου;

Έχω τα φρύδια της Τζόαν Κρόφορντ;

Έβαλα το μολύβι σαν να ταν μαρκαδόρος και δεν τσέκαρα μετά.

Πες μου την αλήθεια.

Όχι, μια χαρά φαίνονται. Είναι ζωηρά.

Ζωηρά;

Πρέπει να το πάω στην τάξη της Κλάρα πριν τη ώρα της επιλογής,

αλλιώς είναι ξαφνικός θάνατος για τη Κακιά Μαμά.

- Θα 'ρθεις μαζί μου; - Ναι.

Θέλεις

να πάρω την Κλάρα μαζί μας;

Γιατί ξέρω ότι η Τρίξι θα το ήθελε πολύ.

Νόμιζα ότι τις Παρασκευές έχει τα παιδιά ο Τζόελ.

Είναι στη Σάντα Φε.

Κυνηγάει καμιά άλλη κεραμοποιό τώρα;

Δεν ξέρω. Ίσως. Ποιος νοιάζεται;

Πρέπει να το κάνω αυτό, σωστά;

Υπάρχει κάτι το αξιόπιστο στο να έχεις μια πραγματική δουλειά.

Έχει περάσει καιρός.

Υπάρχει όντως κάτι το αξιόπιστο στο να έχεις μια πραγματική δουλειά.

Ειδικά μία που σε πληρώνει περισσότερο

από το επίδομα παιδιού.

Κι έχει περάσει όντως καιρός.

Είσαι σίγουρη ότι είσαι έτοιμη να πας παραπέρα

απ' το περιβάλλον των οργανικών σνακ;

Εντελώς.

Μου δίνει μια ευκαιρία να εξερευνήσω τι πραγματικά σημαίνει

να γίνεις μητέρα, και κανείς δε μιλάει γι' αυτά τα πράγματα.

Την έλλειψη ύπνου,

τον πανικό, το ασταμάτητο καθάρισμα, το θάνατο του πόθου.

Βλέπω το περιοδικό Λάντσμποξ να γίνετε ανάρπαστο.

Αυτός είναι ο πρώτος μου τίτλος:

"Στον εαυτό σου να είσαι αληθινή: Μη Γονιμοποιήσεις."

Πολύ αργά.

Γεια σου, Τρίξι.

Σκατά.

- Τι; - Ο Έιβερι ξέχασε να βγάλει βόλτα τον Κούπον.

Σκατά όντως.

Καλύτερα να πας σπίτι, ή θα βρεις μια "κατάθεση" στο χαλί σου.

Έιβερι;

Έιβερι

Αυτά τα πράγματα είναι απίστευτα.

Μήπως ξέχασες κάτι το πρωί;

Τι;

Δεν ξέρω, ήταν ουσιαστικά το πρώτοτοκό μας.

Αυτό με τα προβλήματα ακράτειας;

Ουπς, συγγνώμη.

Η πιο κακομεταχειρισμένη λέξη της Αγγλικής γλώσσας.

Το "ουπς" ή το "συγγνώμη";

Εντάξει, θα μείνω με τον Λούκας, κι εσύ πήγαινε να πάρεις τον Κούπον.

Όχι, δε μπορείς να το κάνεις αυτό.

Έχω συνάντηση συντακτών στις 9:30.

Αν δεν φύγω τώρα, δεν θα προλάβω.

Όχι. Δε μου το είπες αυτό.

Ναι, στο είπα το πρωί, όταν χτένιζες τα μαλλιά της Κλάρα.

Μην ανησυχείς, θα γυρίσω μέχρι τη μία.

Όχι, στη μία είναι πολύ αργά.

Δε νομίζω ότι ο Κούπον μπορεί να κρατηθεί μέχρι τότε,

και δε μπορεί να βγει μόνος του έξω

γιατί δε μπορεί να κατεβεί τις σκάλες πια.

- Θεέ μου. - Πήγες σε ΑΤΜ τουλάχιστον;

Ελάιζα, μακάρι να σταματούσες να μου μιλάς, σαν να 'χω πρόβλημα.

Ναι, πήγα.

Συγγνώμη, εντάξει;

Θέλω να κάνω κάτι σήμερα. Είναι απίστευτο.

Είναι κάτι σχετικό με γράψιμο, που μπορεί να είναι τέλειο για μένα και...

Θα βρω ένα τρόπο να τα κάνω όλα μόνη μου.

- Γεια. - Γεια.

Έλα.

Σ'έπιασα.

Χυμό πορτοκάλι.

Ίντιθ, ξέχασα τον χυμό σου.

Συγγνώμη, θα σου φέρω αργότερα.

Χυμό πορτοκαλιού; Δε χρειάζομαι χυμό, γλυκιά μου.

Κλείνω την πόρτα. Δεν είναι ασφαλές να την αφήνεις ανοιχτή.

Εντάξει.

Βιάσου, Κούπον.

Καθαριστής δρόμων! Καθαριστής δρόμων!

- Θεέ μου. Κούπον, τέλειωνε. - Τέλειωνε.

Πάρε ένα υβριδικό Νιου Τζέρζι.

Φύγε, μαλάκα.

Μπράβο, Κούπον. Καλό σκυλί.

Θα το αφήσεις εκεί;

Όχι, πρέπει να βάλω το παιδί μου στο αυτοκίνητο,

για να μετακινήσω το αυτοκίνητο, για να καθαρίσουν το δρόμο.

Θα τα καθαρίσω αργότερα.

Κι αν τα πατήσει κάποιος νωρίτερα;

Θα πάρω την αστυνομία και θα υποβάλλω παράπονο.

Δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, αλλά προσπάθησε.

Ορίστε, αγάπη μου.

Δεν θα του βάλεις καν ζώνη;

Κάνε μου τη χάρη.

’ντε κυρά μου, κούνησέ το.

Πού στο διάολο είναι ο τύπος;

Τι συμβαίνει;