Destined with You (이 연애는 불가항력)

ขอบคุณเจ้าค่ะ…

ที่ช่วยชีวิตข้าไว้

ยังไม่อาจพูดได้ว่าเจ้ารอด

จนกว่าเจ้าจะยอมรับดวงวิญญาณนั้นเข้าร่าง

ข้า…

ไม่อยากเป็นร่างทรงเจ้าค่ะ

ถ้าไม่อยากเป็น

เจ้าจะตายด้วยโรคร้ายจากดวงวิญญาณอื่นๆ

หากเจ้าคิดอยากตาย…

ข้าก็ไม่ได้คิดจะห้าม

ร่างทรงไม่เพียงทำนายชะตา

ชะตาและคราวเคราะห์

ทั้งความสุข โกรธ เศร้า ปีติยินดี รัก เกลียด ปรารถนา

เป็นหน้าที่ของเราที่จะ พินิจมันล่วงหน้าและช่วยชีวิต…

ผู้ที่กำลังจะจบชีวิต

และผู้ที่ปรารถนาจะจบชีวิต

ผมไม่รู้ว่าท่านบอกอะไรคุณนะ

แต่คุณบอกว่ามันไม่สำคัญ

คุณบอกว่าปัจจุบันสำคัญที่สุด

จำไม่ได้เหรอ

มือโชกเลือด

คุณรู้ไหมคะ

ว่าเป็นมือของฉัน

นี่ท่าน…

หลอกข้า…

เพื่อขโมยคัมภีร์แห่งคาถาหรือ

ใครก็ตามที่ฆ่าข้า…

จะต้องถูกสาป

ฉันเป็นคนที่สาปคุณค่ะ

ไม่สำคัญหรอก

มันสำคัญกับฉันค่ะ

แล้วยังไง

ฉัน

พบหน้าคุณอีกไม่ได้แล้วค่ะ

นั่นมันเป็นเรื่องอดีต

ไม่สิ

มันอาจไม่ใช่อดีตด้วยซ้ำ

คงเป็นเพราะผม

พูดเรื่องคำสาปพวกนั้นไปเรื่อย

คุณก็เลยอาจจะ

ฝันแบบเดียวกันเพราะมันฝังหัวคุณ

ไม่ค่ะ

ฉันจำตอนที่ฉันถูกแทงได้ชัดเจน

ทั้งสัมผัส กลิ่นและความเจ็บปวด

มันชัดเจนซะจน… ฉันมองหน้าคุณอีกไม่ได้แล้ว

เรื่องไม่ได้เกิดขึ้นตอนนี้สักหน่อย

มองผมสิ

มองผมคนที่อยู่ตรงหน้าคุณ

ฉันขอเวลาหน่อยนะ

เขาฆ่าฉัน

ก็เลยต้องคำสาปของฉัน

สุดท้ายแล้ว

คุณจางชินยูก็ต้องป่วย

เพราะคาถานั้นค่ะ

มือโชกเลือดของเธอ

กำลังเกาะชินยูและไม่ยอมปล่อยเขาไป

ทำอะไรไม่ได้หรอก

ฉันไม่อยากเชื่อเรื่องทั้งหมดนี้เลยค่ะ

ฉันไม่รู้ว่ามันเป็น อดีตชาติของฉันจริงไหม และถึงจะจริง

เราก็แค่ใช้ชีวิตแบบมีความสุขกันได้นะคะ

ถ้าพวกเธอไม่ได้พบกัน

ต่างคนคงต่างมีชีวิตที่เป็นสุขแล้ว

แต่จะทำยังไงได้ล่ะ

พวกเธอถูกกำหนดมาให้พบกัน

กรรมน่ะทรงพลัง

มากซะจนพวกเธอถูกกำหนดมาให้พบกันจนได้

งั้นฉันควรทำยังไงดีคะ

ฉันไม่สนเลยค่ะว่าเกิดอะไรในชาติก่อนของเรา

ฉันชอบ…

คุณจางชินยูค่ะ

การกลับชาติมาเกิด

นั้นเกิดซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่รู้จบ

แต่เพราะฉันเป็นคนที่สาปเขา

ฉันก็ต้องถอนคำสาปได้ไม่ใช่เหรอคะ

ฉันอาจได้คัมภีร์คาถามาเพราะแบบนั้นก็ได้

เธอรู้อยู่แล้ว

ถ้าชีวิตเธอยังไม่สิ้นสุด

ก็จะไม่มีอะไรที่จบลง

แล้ว…

ถ้าฉัน…

ยอมปล่อยเขาไปล่ะคะ

มัวคิดอะไรอยู่

เข้ามาเมื่อไหร่ครับ

ฉันเคาะแล้ว แต่นายไม่ได้ยิน

มีเรื่องอะไรหรือเปล่า

เปล่าครับ มีธุระอะไรครับ

ฮาอุมจะมารับผิดชอบ เรื่องการพัฒนาพื้นที่ภูเขาอนจู

มันผ่านการแข่งขันประกวดราคามาแล้ว

ไม่มีเหตุผลที่จู่ๆ ต้องเปลี่ยนเลยครับ

รุ่นพี่ก็รู้

สำหรับของราคาพันวอน แค่เปลี่ยนใจยังได้เงินคืนเลย

การก่อสร้างนี้มูลค่าหลายพันล้านนะ

ถ้าจะเปลี่ยนใจก็ยอมรับได้

รุ่นพี่ก็รู้ว่านี่เป็นการเอาคืนกันส่วนตัว ทำไมถึงยังเอาแต่เข้าข้างท่านนายกล่ะ

ฉันเป็นที่ปรึกษานายกไง

ก็ต้องช่วยท่านนายกสิ

(บริษัทออกแบบภูมิทัศน์ การปรับปรุงความโปร่งใส)

ตายจริง

ทำไมดูหมดสภาพตั้งแต่เช้าเลยล่ะ

ฉันสบายดีนะคะ รู้สึกมีพลังมากเลย

งั้นทำไมไม่จัดงานขึ้นบ้านใหม่ล่ะ

ตอนนี้เหรอคะ

ฉันไม่ได้ย้ายบ้านด้วยซ้ำ

เธอไม่ได้เกิดที่บ้านหลังนั้นนะ ยังไงก็ต้องย้ายแหละน่า

ฉันรู้ว่าช้าไปแล้ว แต่ยินดีด้วยนะที่ได้ย้ายบ้าน

ในฐานะรุ่นพี่ ฉันเสียใจ ที่ไม่ได้ไปช่วยรุ่นน้องขนข้าวของ

จากนี้ไปให้เราช่วยเถอะนะ

งั้นจัดงานวันไหนดีล่ะ

ขอโทษนะคะ

แต่ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีที่จะจัดงานขึ้นบ้านใหม่ค่ะ

- พอดีเลย - พอดีเลย

ยิ่งเป็นเหตุผลให้ต้องจัดงานใหม่ๆ และทำให้เธอสดใสขึ้นเลย

แล้วก็…

ถ้ามีแค่เรา งานก็คงจะเล็กไป งั้น…

ชวนคุณที่ปรึกษาได้นะ ถ้าเธออยากชวน

ใช่เลย

ไม่เข้าใจเลย

แม้แต่ประธานบริษัทยังหาเวลาได้

แต่ข้าราชการทั่วไปกลับทำไม่ได้เหรอ

นี่คุณดูถูกข้าราชการหรือไง

ช่างเถอะ เลิกกับเธอซะ

ยังไม่ได้เจอด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ไม่ชอบเธอซะแล้ว

เธอทำโอทีนี่นา

เธอขยันทำงานออก

ไว้คราวหน้าจะพามานะครับ

ถ้าเธอทำโอที ก็คงจะหิวใช่ไหม

แม่ห่อข้าวไปให้เธอดีกว่า

บอกฉันมา

พวกแกมีปัญหากันใช่ไหม

ก็เรื่องงานน่ะครับ

บริษัทพัฒนาภูเขาอนจูอาจเปลี่ยนเป็นฮาอุม

ฉันรู้แล้ว

ทำไมไม่ด่าผมล่ะครับ

ถ้าฉันด่า แกจะฟังหรือไง

ฮาอุมจะไม่ได้รับช่วงต่อครับ

ผมจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด

เลิกห่วงเรื่องธุรกิจเถอะ

แกควรห่วงเรื่องความรักของแกมากกว่า

แกควรพาแฟนมาด้วยสิ

ฉันจะได้ตัดสินใจได้ว่าจะตั้งแง่กับเธอดีไหม

อยากให้ผมพาเธอมาสินะครับ

ไอ้หยา ทำไมซุปเค็มแบบนี้ล่ะ

คุณอีฮงโจ

แม่ผมห่อนี่มา

ฝากมาให้คุณ แม่บอกว่าคราวหน้าให้พาคุณไปด้วย

อร่อยทุกอย่าง ยกเว้นผัดวุ้นเส้น

แม่ผมทำเองน่ะ

แม่ทำอาหารไม่ได้เรื่อง คุณก็ทำอาหารไม่ได้เรื่อง

ฟ้ากำหนดให้ผม อยู่กับคนทำอาหารไม่ได้เรื่องเหรอเนี่ย

รับไปสิ ปวดแขนแล้วนะ

คุณจางชินยู

ฉันไม่มีอารมณ์มาล้อเล่นนะคะ

ไม่รู้สึกเหรอว่าเวลามันผ่านไปเร็ว

ถึงผมจะอยู่กับคุณทั้งวัน

มันก็ยังไม่พออยู่ดี

มันอาภัพ และจะคงอยู่ เป็นความสัมพันธ์ที่อาภัพค่ะ

แต่คุณก็ยังออกมาเพราะว่าคิดถึงผม

ฉันออกมาเพื่อคืนมันให้คุณค่ะ

คุณเก็บไว้เถอะ

ฉันไม่คิดว่าฉันควรเก็บไว้

คุณย่าอึนวอลบอกอะไรกับคุณ

ทำไมล่ะ

ท่านบอกว่าผมจะตายถ้าเราคบกันเหรอ

ผมไม่สนใจเลย

ยังไงทุกคนก็ต้องตายอยู่แล้ว

แล้วคุณจะให้ฉัน

มองคุณตายไปเหรอคะ

เราแยกกันสักพักเถอะค่ะ

ต่างคนก็ต่างใช้เวลาของตัวเองไป

คุณอาจจะดีขึ้นก็ได้ค่ะ

แล้วถ้ามันยังเหมือนเดิม…

ตอนนั้นคุณจะอยู่เคียงข้างผมไหม

ไว้เราค่อยคุยกันตอนนั้นเถอะค่ะ

ผมอาจมีเวลาไม่พอจริงๆ นะ

คุณอาจมีเวลาไม่พอก็เพราะฉันค่ะ

กลับบ้านปลอดภัยนะคะ

ลดความอ้วนเหรอ

ทำไมดูแก้มตอบลงทุกครั้งที่เจอกันเลย

แบบนั้นฉันไม่สวยขึ้นเหรอคะ

(ขอคำแนะนำทางกฎหมาย จากอีฮงโจถึงจางชินยู)

ครับ

ได้รับของขวัญจากฉันไหม

อือ ได้แล้ว

ฉันอยากให้บริษัทเดือดร้อน

แต่คงยังไม่พอสินะ

เพราะเธอเลย พ่อฉันถึงไม่เอ็นดูเธออีกแล้ว

แย่จัง

นึกว่าคุณพ่อจะเข้าข้างฉันซะอีก

ไม่หรอก

พี่ดูไม่ค่อยมีความสุขนะ

ก็ไม่อยากบอกหรอกนะ

แต่ฉันมีความสุขมากเลย

จริงเหรอ งั้นฉันขอทดสอบหน่อย

พี่เคยบอกว่าแค่อยากปกป้องคนของพี่

พี่จะปกป้องเธอยังไงล่ะ

อย่าทำอะไรทั้งนั้น

ถ้าเธอทำร้ายคุณอีฮงโจ ฉันก็จะไม่อยู่เฉยเหมือนกัน

ท่านนายกเทศมนตรีกับอีฮยอนซอ

อย่าลืมแล้วกันว่าพวกเขามีอะไรให้เสียเยอะ

ชอบการพูดคุยแบบนี้จัง เหมือนคนรักทะเลาะกันเลย